KALIMAH ALLAH DAN KEBEBASAN BERAGAMA

Tuntutan pendakyah kristian untuk hak menterjemahkan perkataan 'God' kepada 'Allah' adalah satu pencabulan kepada hak kebebasan beragama umat Islam menurut Artikel 3 dan 11 Perlembagaan

Salam 2 all.

Malaysia adalah antara satu-satunya negara didunia yang meletakkan Islam sebagai agama bagi negara. Ini tercatat dengan jelas didalam Artikel 3 Perlembagaan Persekutuan yang memperuntukkan ‘Islam adalah agama bagi Persekutuan’.

Sesuai dengan prinsip ‘laa ikro hafiddiin - tiada paksaan dalam Islam’ didalam Surah Al-Baqarah 2:256, Artikel 3 menyebut ‘tetapi agama-agama lain boleh diamalkan dengan aman dan damai dimana-mana bahagian Persekutuan’.

Dan bagi memastikan kebebasan beragama bagi penganut agama lain didalam negara umat Islam ini, Artikel 11 (1) memperuntukkan bahawa ‘tiap-tiap orang berhak menganut dan mengamalkan agamanya’.

Bagaimanapun sesuai dengan status Islam sebagai agama Persekutuan, maka sekatan dikenakan dalam soal pengembangan mana-mana agama selain Islam bilamana Artikel 11 (1) menyatakan hak menganut dan mengamal agama itu ‘termasuk mengembangkannya tertakluk kepada Fasal 11(4)’.

Fasal 11(4) menetapkan bahawa ‘undang-undang negeri, dan mengenai Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur dan Labuan, undang-undang Persekutuan boleh mengawal dan menyekat pengembangan apa-apa iktikad atau kepercayaan agama antara orang-orang yang menganuti agama Islam’.

Kesimpulannya, Malaysia sebagai sebuah negara Islam yang memberikan kebebasan kepada penganut mana-mana agama lain untuk menganut dan mengamalkan agama dan kepercayaan masing-masing, tetapi dilarang mengembangkannya kepada umat Islam.

Dalam konteks inilah kita perlu menilai kenyataan oleh Paderi Andrew Lawrence dan pendakyah kristian yang menuntut hak pengggunaan kalimah Allah didalam bentuk triniti sebagai hak yang dijamin oleh Artikel 3 dan Artikel 11 Perlembagaan Persekutuan.

Persoalan pertama yang perlu kita tanya ialah adakah penggunaan kalimah Allah termasuk didalam menganut dan mengamal agama kristian yang dijamin kebebasannya oleh Perlembagaan?

Untuk menjawab soalan ini, kita perlu bertanya satu soalan pokok, apakah maksud penggunaan kalimah Allah oleh penganut agama kristian? Adakah ianya berkaitan dengan persoalan agama, ketuhanan, iktikad, kepercayaan atau aqidah mereka? Atau ianya sekadar persoalan linguistik, soal penterjemahan perkataan?

Perkara asas yang kita perlu faham ialah apa maksud ‘agama’ dalam konteks Perlembagaan tersebut?

Didalam Kamus Dewan (Edisi Keempat 2007) mukasurat 14, ‘agama’ bermaksud ‘kepercayaan kepada Tuhan dan sifat-sifat serta kekuasaan Tuhan dan penerimaan ajaran dan perintahNya’.

Beragama bermakna bertuhan.

Jadi persoalannya, adakah penganut agama kristian didalam negara ini dilarang atau dicegah atau disekat kebebasan daripada beragama, iaitu bertuhankan kepada Tuhan mereka? 

Ini sekaligus membawa kita kepada persoalan, siapakah Tuhan penganut agama kristian?

Jika kita bertanya kepada mana-mana penganut agama kristian apakah asas kepercayaan dan iktikad agama mereka, jawapan umum yang kita akan terima ialah ‘Kepercayaan kepada Jesus sebagai anak Tuhan Bapak melalui perantaraan Ruh Suci’.

Sebenarnya Jesus adalah seorang Yahudi Arami yang menggunakan bahasa Hebrew. Dalam bahasa Hebrew, namanya disebut sebagai Eeso. Tetapi bila ditulis dalam huruf romani, ianya ditulis sebagai Yesoa. Nama ini kemudian diterjemah ke bahasa Greek sebagai Ieosus, dalam Bahasa Inggeris lama sebagai Yesus, kemudiannya menjadi Jesus dalam Bahasa Inggeris moden. Didalam bible bahasa ‘Arab, ianya disebut ‘Yasu’.

Menurut iktikad dan kepercayaan kristian, Jesus adalah anak kepada Tuhan Bapak yang dicipta melalui perantaraan suatu Ruh Suci; lalu muncullah konsep ketuhanan triniti didalam agama, iktikad dan kepercayaan penganut kristian dipanggil Tuhan Bapak, Tuhan Anak & Ruh Suci.

Konsep triniti inilah yang dipanggil ‘God’ oleh penganut kristian. Didalam bible bahasa Hebrew, perkataan ‘God’ ini disebut sebagai ‘Adonai’, ‘Eli’, ‘Eloi’ atau ‘Elohim’.

Contohnya didalam Bible bahasa Hebrew, Jesus dikatakan merintih diatas salib semasa dipasung menyatakan ‘Eli, Eli, lamma sabachthani’ (Matthew 27:46). Ini diterjemahkan didalam Bahasa Inggeris sebagai ‘My God, My God, why have thy forsaken me’.

Dalam konteks itu, sudah tentu jika mahu diterjemahkan kedalam Bahasa Melayu, ianya sepatutnya berbunyi, ‘Tuhanku, Tuhanku, mengapa Kau tinggalkan aku’.

Namun sebaliknya yang berlaku. Pihak pendakyah kristian telah menterjemahkan kalimah ‘God’ itu kedalam Bahasa Melayu dengan perkataan ‘Allah’! Maka jadilah ia berbunyi, ‘Allahku, Allahku, mengapa Kau tinggalkan aku’.

Persoalannya sekarang ialah adakah terjemahan itu betul dalam konteks Bahasa Melayu?

Jawapannya jelas; terjemahan perkataan ‘God’ kepada ‘Allah’ dalam Bahasa Melayu tidak betul; kerana dalam Bahasa Melayu ada perkataan lebih tepat iaitu ‘Tuhan’. Sebab itu Rukunegara Pertama berbunyi ‘Kepercayaan kepada Tuhan’, bukannya ‘Kepercayaan kepada Allah’.

Ini berasaskan kepada prinsip Artikel 3 dan 11 tadi iaitu tiap orang diberi jaminan kebebasan menganut dan mengamalkan agama masing-masing. Konsep ketuhanan kepada Allah adalah iktikad dan aqidah kepercayaan penganut Islam; manakala penganut agama lain mempunyai iktikad dan kepercayaan kepada konsep ketuhanan yang berbeza namanya mengikut kepercayaan masing-masing.

Oleh itu, isu berkaitan penggunaan perkataan atau kalimah Allah oleh penganut agama kristian, samada didalam bible, penerbitan dan lain-lain bukannya persoalan agama, iktikad, kepercayaan atau aqidah mereka; ianya hanyalah soal penterjemahan perkataan ‘God’ daripada Bahasa Inggeris ke Bahasa Melayu! Itu sahaja!

Dalam konteks itu, peruntukkan Artikel 3 dan 11 (1) yang memberi jaminan kebebasan menganut dan mengamal agama mereka kristian tidak terpakai dalam isu penterjemahan perkataan ‘God’ kepada perkataan ‘Allah’.

Ini adalah kerana pelarangan penggunaan perkataan atau kalimah Allah terhadap kristian tidak menjejas atau menyekat kebebasan mereka untuk menganut dan mengamal agama, iktikad dan kepercayaan mereka kepada konsep ketuhanan triniti Jesus sebagai anak Tuhan Bapak melalui perantaraan Ruh Suci.

Sebaliknya penterjemahan perkataan ‘God’ kepada perkataan ‘Allah’ mencabul dan menjejaskan agama, aqidah, iktikad dan kepercayaan umat Islam yang mempercayai konsep ketuhanan Allah sebagai Tuhan Yang Maha Esa – Maha Satu.

Dalam konteks itu, pelarangan penggunaan perkataan atau kalimah ‘Allah’ selain daripada yang dimaksudkan oleh Islam seperti terkandung didalam Enakmen Pengawalan Pengembangan Agama Bukan Islam Selangor 1988 adalah bersesuaian dan sejajar dengan peruntukkan Artikel 11 (4) Perlembagaan.

Rumusannya, penggunaan atau penterjemahan perkataan atau kalimah Allah oleh pendakyah kristian di Malaysia ini adalah sekadar untuk menterjemah perkataan ‘God’ dalam Bahasa Inggeris. Ianya tidak ada kena-mengena langsung dengan soal agama, iktikad atau kepercayaan mereka kepada konsep ketuhanan triniti.

Oleh itu, tidak timbul isu kononnya pelarangan penggunaan atau penterjemahan perkataan God kepada perkataan Allah keatas umat kristian adalah menyekat mereka daripada beragama, iaitu menganut dan mengamalkan agama kristian berdasarkan iktikad, kepercayaan kepada konsep ketuhanan triniti Jesus sebagai anak Tuhan Bapak melalui perantaraan Roh Suci.

Penterjemahan perkataan ‘God’ kepada ‘Allah’ bukan sebahagian daripada agama, iktikad atau kepercayaan penganut kristian. Sebaliknya mereka kekal bebas beragama kristian dengan menganut dan mengamalkan iktikad dan kepercayaan mereka bahawa Jesus adalah Anak kepada Tuhan Bapak melalui perantaraan Ruh Suci. Dan iktikad dan kepercayaan beragama kristian ini tetap dijamin oleh Artikel 3 dan Artikel 11 Perlembagaan Persekutuan dan tidak dilarang atau dihalang sama sekali oleh mana-mana undang-undang atau mana-mana pihak.

Sebaliknya, penterjemahan perkataan 'God' yang difahami dalam bentuk triniti oleh penganut agama kristian kepada 'Allah' dalam Bahasa Melayu merupakan satu pencabulan dan pencemaran kepada kalimah ALLAH sebagai Tuhan Yang Maha Esa, Maha Satu didalam aqidah, iktikad dan kepercayaan dalam agama Islam.

Malah penterjemahan perkataan God kepada perkataan Allah seperti yang dilakukan oleh pendakyah kristian ini sebenarnyalah yang mencabuli hak kebebasan beragama bagi penganut agama Islam untuk menganut dan mengamalkan agama Islam dalam keadaan aman dan damai. Ianya mencabul dan melanggar peruntukkan Artikel 3 dan Artikel 11 Perlembagaan Persekutuan!

Wallahua'lam dan Wassalam.

Adios amigos, grasias.

Zulkifli Bin Noordin

Ahad

09 Rabi’ul Akhir 1435

09 Februari 2014

*Artikel ini disiarkan di Majalah Al-Islam terbitan bulan Februari 2014 di mukasurat 29-31.

AGENDA SALIBIAH - BHG I

Pembukaan Baitul Maqdis dan pembebasan Masjid Al-Aqsa oleh Sultan Salahuddin Al-Ayubi dengan menewaskan pakatan tentera Salib melahirkan dendam kesumat mereka untuk meneruskan agenda penaklukan dan penjajahan negara umat Islam dengan matlamat 3-G: Gospel, Gold & Glory. Penterjemahan secara salah perkataan 'God' kepada 'Allah' dalam bible versi bahasa Melayu adalah penerusan kepada Agenda Salibiah ini!

Salam 2 all.

Saya sudah naik muak dengan dakwaan pendakyah-pendakyah kristian bahawa penggunaan istilah 'Allah' dalam amalan keagamaan kristianisasi mereka adalah hak kebebasan beragama yang diberikan dan dijamin dibawah Perlembagaan Persekutuan, terutamanya Artikel 3 dan Artikel 11 (1).

Sebenarnya soal penggunaan perkataan 'Allah' didalam amalan mereka bukannya soal agama, tetapi adalah soal salah penterjemahan perkataan 'God' daripada bahasa Inggeris ke Bahasa Melayu. Itu sahaja. Ianya bukan isu keagamaan, tetapi soal linguistik.

Langsung tidak timbul isu konon hak menganut dan mengamal agama kristian dihalang atau disekat akibat pelarangan penggunaan perkataan Allah' terhadap mereka.

Ini kerana Artikel 3 Perlembagaan Persekutuan memperuntukkan bahawa 'Islam adalah agama bagi Persekutuan, tetapi agama-agama lain boleh diamalkan dengan aman dan damai dimana-mana bahagian Persekutuan'.

Manakala Artikel 11 (1) pula memperuntukkan bahawa 'tiap-tiap orang berhak menganuti dan mengamalkan agamanya dan, tertakluk kepada Fasal 4, mengembangkan agamanya'. Fasal 4 memnberi hak dan kuasa kepada Dewan Undangan Negeri menggubal undang-undang untuk menyekat pengembangan agama bukan Islam.

Kesemua negeri (kecuali Sabah, Sarawak, Pulau Pinang dan Wilayah Persekutuan yang memerlukan Parlimen menggubalnya) telah menggubal undang-undang ini yang dipanggil Enakmen Pengawalan Pengembangan Agama Bukan Islam, yang antara lain melarang penggunaan beberapa istilah dan perkataan oleh selain Islam seperti solat, wahyu, Ka'bah dan lain-lain termasuk istilah Allah.

Berbalik kita kepada persoalan hak menganut dan mengamal agama masing-masing yang dijamin Perlembagaan, maka persoalan pertama kita harus jawab ialah apa itu agama?

Kamus Dewan Edisi Keempat (KL 2007) dimuka surat 14 mendefinisikan agama ialah kepercayaan kepada Tuhan dan penerimaan ajaran dan perintahNya.

Bermakna ada dua syarat untuk memenuhi kriteria agama, iaitu:

1. kepercayaan kepada Tuhan;

2. menerima ajaran dan perintahNya.

1. Kepercayaan kepada Tuhan

Dalam konteks itu, kalau kita tanya kepada penganut agama kristian apakah asas iktikad atau kepercayaan ketuhanan mereka, pasti akan dijawab we believe in Jesus Christ as Son of God the Father through the Holy Spirit. Sebab itu mereka menggelar diri mereka Christian - iaitu penganut ajaran Jesus Christ.

Daripada iktikad dan kepercayaan itulah muncul konsep triniti - iaitu kepercayaan kepada The Father, The Son and The Holy Spirit (Tuhan Bapak, Tuhan Anak dan Ruh Suci). Mereka mempercayai Tuhan Bapak menghantar turun Tuhan Anak melalui perantaraan Ruh Suci kebumi dalam bentuk jisim kemanusiaan yang dilahirkan melalui perut seorang wanita bernama Mary dan dinamakan sebagai Jesus sebagai penebus dosa.

Mereka percaya tiap manusia yang lahir sudah sedia memikul dosa, apa yang mereka panggil original sin. Maka sebagai penebus dosa, Tuhan Bapak menghantar anaknya Jesus melalui perantaraan Ruh Suci sebagai penyelamat (the saviour) dengan mengorbankan dirinya di pasung sebagai penebus dosa. Dan manusia akan selamat hanya jika mereka dibaptiskan dan mempercayai Tuhan Anak ini.

Keseluruhan teologi ini berteraskan kepada konsep triniti - atau apa yang kita panggil ketuhanan tiga-dalam-satu. Dan sejak zaman pemerintahan Raja Konstantin di Rom Timur (Istanbul), konsep ketuhanan triniti ini dipatungkan dengan simbol salib. Maka sejak daripada itu, agama kristian berubah daripada agama samawi mutlak menjadi agama hibrid pagan-samawi.

Berdasarkan konsep ketuhanan triniti inilah yang mereka panggil God; atau lebih tepat lagi God the Father, the Son & the Holy Spirit.

Didalam kitab bahasa asal mereka, perkataan atau istilah God ini dipanggil Yhwh, atau Yahweh. Tetapi mereka dilarang menggunakan istilah atau perkataan ini, seperti terkandung didalam Lev 24:16 yang menyebut, 'he that names the name Yahweh shall surely be put to death (dia yang menyebut nama Yahweh pasti akan dihukum bunuh'.

Sebaliknya didalam kitab asal mereka, perkataan atau istilah ketuhanan dipanggil Adonai, Eli, Eloi atau Elohim.

Contohnya didalam kitab berbahasa Hebrew dalam Matthew 27:46, Tuhan Anak Jesus dipetik berkata kepada Tuhan Bapak semasa dipaku-pasung diatas salib dengan ayat, 'Eli, Eli, lamma sabachthani'.

Ayat ini diterjemah kedalam Bahasa Inggeris dengan frasa berikut, 'My God, My God, why have thy forsaken me'.

Apabila diterjemahkan kepada Bahasa Melayu, pendakyah kristian menterjemahkannya seperti berikut, 'Allahku, Allahku, mengapa Kau tinggalkan aku'.

Dalam konteks ini kita dapat lihat dengan jelas bahawa penggunaan istilah atau perkataan Allah digunakan sebagai penterjemahan perkataan God, bukannya dalam konteks iktikad atau kepercayaan ketuhanan agama mereka.

Ini kerana dalam konteks kepercayaan kepada Tuhan, penganut kristian mempercayai ketuhanan triniti God the Father, the Son & the Holy Spirit yang dijelmakan dalam kesatuan ketuhanan yang dipanggil Jesus Christ. Oleh itu, tuhan dalam iktikad dan kepercayaan penganut kristian ialah Jesus Christ

Bukan didalam iktikad dan kepercayaan penganut kristian bahawa Allah itu Tuhan mereka.

Bermakna penggunaan perkataan atau istilah Allah bagi penganut kristian berbahasa Melayu adalah soal penterjemahan perkataan God, bukan soal iktikad atau kepercayaan ketuhanan. Dalam konteks itu, penggunaan perkataan atau istilah Allah oleh penganut kristian tidak memenuhi ciri pertama difinisi agama seperti yang terkandung didalam Kamus Dewan tersebut.

2. Menurut perintah dan ajaran Tuhan itu

Semua ajaran yang didakwa dibawa oleh Tuhan Anak ini terkandung dalam sebuah kitab yang mereka panggil Bible.

Bible ini adalah terdiri daripada dua buah buku, iaitu The Old Testament & The New Testament (Buku Perjanjian Lama & Buku Perjanjian Baru).

The Old Testament sebenarnya adalah buku yang menjadi pegangan penganut agama Yahudi (selain Tsalmud) dan ditulis dalam Bahasa Hebrew. Manakala The New Testament pula adalah kumpulan tulisan pendita-pendita seperti Saul, Mark, Matthew, Luke dan ramai lagi; dan ditulis dalam Bahasa Greek.

Buku The Old Testament & The New Testament ini kemudiannya digabungkan dan dipanggil Bible. Ianya kemudiannya diterjemahkan kedalam Bahasa Inggeris Lama, sebelum diterjemahkan pula kedalam Bahasa Inggeris Moden. Dan daripada terjemahan Bible bahasa Inggeris inilah kemudiannya diterjemahkan kepelbagai bahasa lain, termasuk bahasa Melayu.

Didalam buku Bible berbahasa Hebrew ini, nama Tuhan Anak ini disebut dengan panggila Eeso. Ianya diterjemahkan ke bahasa Greek sebagai Ieosus, dan dalam bahasa Inggeris lama sebagai Yesus, dan dalam bahasa Inggeris moden sebagai Jesus. Didalam bible bahasa arab, ia disebut dengan panggilan Yasu.

Dan didalam buku Bible dalam bahasa asal hebrew, nama Tuhan yang disebut ialah Yahweh atau Yhwh (rujuk Lev 24:16). Manakala perkataan 'tuhan' disebut dengan istilah Adonai, Eli, Eloi atau Elohim (rujuk contohnya Matthew 27:460). Dan didalam kitab terjemahan bahasa Inggeris, perkataan 'tuhan' disebut sebagai 'God'.

Bermakna didalam ajaran agama penganut kristian berdasarkan kitab asal mereka, atau dalam kitab terjemahan mereka samada dalam bahasa Greek, Latin mahupun Inggeris (samada lama mahupun baru)  perkataan atau istilah Allah sebagai konsep ketuhanan langsung tidak ada.

Jadi dimana datangnya penggunaan perkataan atau istilah Allah seperti yang didakwa oleh pendakyah kristian didalam bible versi bahasa Melayu?

Sekali lagi jawapannya ialah istilah atau perkataan Allah dalam bible versi bahasa Melayu merupakan terjemahan daripada perkataan God yang terkandung didalam bible versi bahasa Inggeris (contohnya seperti diberikan diatas dalam menterjemahkan ayat Eli, Ali, lamma sabachthani - My God, My God, why have thy forsaken me; lalu diterjemahkan ke bahasa Melayu dengan ayat Allahku, Allahku, kenapa Kau tinggalkan aku.

Sudah tentu terjemahan ini adalah salah kerana didalam bahasa Melayu, perkataan atau istilah God ialah 'Tuhan'. Sebab itu Rukunegara Pertama ialah Kepercayaan kepada Tuhan (didalam bahasa Inggeris disebut Believe in God), bukannya Kepercayaan kepada Allah. Ini adalah kerana perkataan Allah adalah khusus kepada penganut Islam, manakala perkataan Tuhan mencakupi konsep ketuhanan semua agama.

Apapun yang penting dalam konteks definisi agama, selain kepercayaan kepada Tuhan, kriteria kedua ialah menurut perintah dan ajaran Tuhan itu.

Maka jelas bagi penganut kristian, yang mempercayai ketuhanan triniti Tuhan Bapak, Tuhan Anak & Ruh Suci, perintah dan ajaran Tuhan itu terkandung didalam buku yang mereka panggil Bible.

Sedangkan perintah dan ajaran Allah terkandung didalam Al-Quran seperti yang diturunkan kepada Nabi Muhammad saw melalu perantaraan malaikat Jibril. Penganut kristian bukan sahaja menolak kenabian Muhammad saw, malah enggan ingkar menerima dan patuh kepada ajaran dan perintah Allah yang terkandung didalam Al-Quran.

Bukan didalam iktikad dan kepercayaan penganut kristian bahawa ajaran dan perintah yang diikuti mereka datangnya daripada Allah sebagaimana yang terkandung didalam Al-Quran.

Sebaliknya perintah dan ajaran yang diikuti oleh penganut kristian ialah Bible yang tidak terkandung didalamnya ketuhanan Allah. Sedangkan ajaran dan perintah Allah terkandung didalam Al-Quran.

Dalam konteks itu, penggunaan perkataan atau istilah Allah oleh penganut kristian tidak memenuhi ciri kedua difinisi agama seperti yang terkandung didalam Kamus Dewan tersebut.

Ini bermakna, isu penggunaan kalimah ALLAH oleh pendakyah kristian ini sebenarnya bukan soal hak menganut atau mengamalkan agama kristian, tetapi adalah isu salah penterjemahan, samada dengan sengaja atau kerana kejahilan, perkataan 'Eli' dan 'God' kepada perkataan 'Allah', sedangkan terjemahan yang tepat dan betul ialah 'Tuhan'.

Ini membawa kita kepada persoalan apa agenda pendakyah kristian ini sebenarnya? Apa rancangan mereka? Mengapa dan kenapa mereka dengan sengaja menggunakan terjemahan yang salah? Apa pula yang perlu disedari oleh umat Islam? Dan bagaimana persediaan kita menghadapi Perang Salib moden ini?

Semua ini akan dikupas dengan panjang lebar didalam artikel selanjutnya esok bertajuk Agenda Salibiah - Bhg II.

Wallahua'lam dan Wassalam.

Adios amigos, grasias.

Zulkifli Bin Noordin

Khamis

14 Rabi'ul Awal 1435

16 Januari 2014