W jednym z ostatnich wpisów wspominałam, że jestem przewodnikiem po Wrocławiu. jedną z największych atrakcji mojego miasta jest Afrykarium. A z kolei największą furorę w oceanarium robi (oprócz nurka^^) żółw zielony - Stefan (chociaż może to Stefania, spór trwa). I to chyba właśnie Afrykarium ze Stefanem zainspirowało moją koleżankę, też przewodniczkę, żeby zrobić kocyk dla jej dziecka.
I tak powstał właśnie Morski kocyk. Sama forma kocyka nie jest moją autorską, zapewne podobne wielokrotnie już widzieliście chociażby na Pintereście.




Kocyk został przyozdobiony małymi Stefaniątkami, które wędrują do morza i rozgwiazdami.
Ponieważ jest to prezent dla dziecka żółwie nóżki nie zostały przyszyte, żeby można je było tarmosić.
Sam Kocyk to całkiem spory kawałek pledu - 75x100cm. Zużyłam na niego pięć motków Alize Cotton Gold i nieskromnie powiem, że świetnie wyszło oddanie kolorów plaży i morza.



Macie może ochotę na post o samym Afrykarium? Z chęcią podzielę się paroma ciekawostkami ;)

Wiecie za co uwielbiam szydełko? Da się na nim zrobić wszystko. Naprawdę. W zasadzie wszystkie wzory, które są na druty, da sie w mniejszym lub większym stopniu odwzorować  na szydełku.

Dawno nie pokazywałam na blogu nowych udziergów. Nie znaczy to oczywiście, że nic się nie działo. Wręcz przeciwnie, cały czas raźno machałam szydełkiem.

Czasami bywa tak, że człowiek musi, inaczej się udusi. A jeśli tym człowiekiem jest dziewiarka problem może nabrać dosyć dziwnych kształtów.
Ile z Was ma w domu pudła z włóczkami? Nie wspominając o tych niezliczonych kłębkach pochowanych po szafach, szufladach, puszkach z makaronem albo innym ryżem. Nie inaczej jest ze mną.
I pewnie podobnie jak u mnie, Wasze połówki dosyć krzywo patrzą na kolejne motki wysypujące się z dziwnych miejsc. I na nic się nie zdaje upychanie ich kolanem...
No ale przecież czasem trzeba, czasem mus jest! Bo przecież promocja, bo takie ładne, a jak skończę te 10 projektów, które mam w głowie to akurat będzie na ten szal/kocyk/sweter/ponczo. No i tak sobie rośnie i góra motków, i niezadowolenie Połówków.
Ale jest wyjście z tej sytuacji! I nie mam tu na myśli tylko powstrzymywania się, chociaż wiadomo, że nieumiarkowanie w kupowaniu motków i moteczków jest niewskazane.
Wiadomo: czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal. Zatem... Ja swoje nowe motki trzymam pod biurkiem w pracy :D Na pytanie, czy to nowy motek, mogę spokojnie powiedzieć, że nie, bo już swoje przeleżał.
Ale ja nie o tym dzisiaj chciałam, chociaż wszystko się ładnie łączy.
Bo z takich pracowych, odleżanych motków powstał kocyk dla Michaliny. Jeśli dobrze myślę, to pierwsza rzecz dla mojej młodszej siostrzenicy, którą prezentuję na blogu.
Nad tym kocykiem coś ciążyło... W porównaniu z Sowim kocykiem, ten był banalny. Jeden wzór, nitki do chowania tyle, co przy zmianie motków... Ale jakoś nie szło... Zaczęłam w lutym, gdy jeszcze było sporo czasu do wyklucia się Michaliny... A skończyłam gdzieś w maju... Może to znudzenie wzorem?
Ale emocje też były. Zanim bawełna nabrała mocy ustawowej, zdążyłam zapomnieć, co chciałam z niej zrobić i ile jej kupiłam. Zabrałam trzy, które leżały na wierzchu sądząc, że to wszystko. Po drugim motku zaczęłam się denerwować, po trzecim wpadłam w panikę. Nijak nie chciało wyjść, że starcz mi włóczki na jakiś sensownym rozmiar. Ale później się okazało, że jeden motek mam w domu w pudle, jeden w torbie robótkowej, a trzeci w pracy, pod biurkiem. Wyszło idealnie.
A później były jeszcze zdjęcia. Miały być najpierw fotki samego kocyka... Ale pewna mała rozrabiara wyczuła aparat i zanim zrobiłam zdjęcie całego kocyka pojawiła się główka:
A chwilę później już i cała Emilka:
Zatem teraz tylko detale:

Kocyk jest od spodu podszyty miękką tkaniną dzianinową:
Jest też zdjęcie z właścicielką. Proszę Państwa, o to moja najmłodsza siostrzenica, Michalina:
Lekko zdziwiona, ale zadowolona z kocyka.

Dane techniczne:
6 motków Bella Batik Alize, do samiuśkiego końca.
Szydełko nr 2,5 Addi Swing.
Wymiary: nie pamiętam :/
Wzór: ze starej gazetki Burdy.

Dzięki za odwiedziny i komentarze :)

Czas zaprezentować pracę, która mocno nadwyrężyła moją cierpliwość. Która prawie do płaczu mnie doprowadzała, gdy już na finiszu się okazywało, że coś jest nie tak... Ale też po skończeniu swoją urodą (ach ta skromność) zachwyciła mnie i dzięki temu prawie zapomniałam o tym, co z nią przeszłam.

25 par oczu (powinno być jeszcze tutaj 25 dziobów)

16 połówek ośmiokąta do wyrównania brzegów

41 kwadratów

25 sów i 16 kół

Emilka ma katar, więc nie wygląda najbardziej inteligentnie...

Jestem za niska, żeby zrobić dobre zdjęcie z góry...

Takimi słowami moja młodsza siostra określiła kocyk dla Emilki. I coś w tym jest, bo kolory wyglądają wyjątkowo apetycznie.
Kocyk został przez mamę podszyty, mogę więc w końcu go zaprezentować w pełnej okazałości.
Szczerze mówiąc na tym zdjęciu trudno dojrzeć cały urok tego kocyka, na kolejnych lepiej już to widać. Wyszedł jednak dosyć spory i po prostu dosyć trudno było go ułożyć tak, żeby dało się zrobić zdjęcie.
O, tu już dużo lepiej się prezentuje ;)
Zbliżenie na wzór:
I na "bitą śmietanę":

Kocyk jest podszyty cieniutką bawełną:

A teraz słów kilka jeszcze o kocyku. Tak jak już wcześniej wspomniałam, wykonany został z Zuzy, którą możecie zamówić w Świecie nitek za przystępną cenę. Na dosyć spory kocyk o wymiarach 62x74cm zużyłam półtora motka malinowego i jakąś 1/3 śmietankowego. Jak widać zatem włóczka jest bardzo wydajna. Kolory wyszły w połączeniu wręcz bajecznie, że będę taka skromna^^. Całość dziergałam szydełkiem nr 2,5.
Kocyk ma znaleźć swoje miejsce w wózku, ale przez swoje wymiary również będzie nadawać się do łóżeczka.
Dziękuję za wszystkie odwiedziny i komentarze :)

w tym roku ;) Tak jak pisałam w poprzednim poście, udało mi się jeszcze przed końcem roku zrobić jeszcze jeden kocyk dla dziecka, kolejnej dziewczynki ;)

Kocyk podobnie jak poprzedni wykonany z Alize Softy. Matylda jeszcze ma ponad miesiąc, żeby zawitać na świecie, ale jej Mama już przez brzuch ogrzała nim małą ;)
W zasadzie ten post powinien być bardziej świąteczno-noworoczny, ze względu jednak na to, że święta spędzałam poza domem i nie miałam za bardzo dostępu do internetu (takiego, żeby nie zakłócać innym^^), to i w zasadzie post typowo świąteczny się nie ukazał. Ale podsumowanie i postanowienia mam zamiar napisać, może jutro, a może już w 2014?
Żeby pozostać jednak jeszcze w klimatach nieco świątecznych zdjęcia z Kołobrzegu, gdzie spędzałam święta :)


Pozdrawiam serdecznie wszystkich odwiedzających :)

To już czwarty kocyk dla dziecka, który prezentuję na blogu i jak dobrze pójdzie, to nie ostatni w tym roku ;) Tym razem postawiłam na Alize Softy, o której składzie można śmiało powiedzieć 100% butelki. Ale to w niczym nie przeszkadza, bo włóczka jest milusia i miękka. Sam kocyk wyszedł całkiem gruby, mięsisty. I bardzo dobrze, bo jest dla dziewczynki, która za dwa tygodnie zawita na świat. Przez długi czas i tak młoda była wypięta tyłkiem do świata i za nic nie chciała zdradzić, co to się urodzi. Stąd wybór kolorów, bardzo uniwersalnych ;)

Sama włóczka jest strasznie "futrzasta" i wrabianie jakiegokolwiek wzoru nie miałoby sensu, bo by go nie było widać. Postawiłam więc na klasyczne fale, ale przerabiane nie słupkami, a półsłupkami, gdyż wydawało mi się, że są za duże dziury. Robiłam szydełkiem 4,5.
A tutaj jeszcze zdjęcie z Rododendronem^^:
Przepraszam za jakość zdjęć, ale robione komórką.
I jeszcze zajawka tego, co robię z doskoku. W końcu Adwent się zaczął ;)


Dziękuję za wszystkie odwiedziny i komentarze ;)

Uff, trochę mnie nie było :) Jednak miała rację December, gdy mi pisała, że jak się ma pracę, to czasu jednak mniej^^ W sumie, może i tak znowu źle z tym czasem nie jest, ale na razie jeszcze wracając z pracy czuję się zbyt zmęczona, żeby nad czymś dłużej siedzieć. Ale i to się zmienia ;) W międzyczasie z doskoku powstał kolejny kocyk dla dziecka, tym razem dla córeczki koleżanki siostry. I jakoś tak wyszło, że dla dziewczynki wyszło na różowo. Nie było to jakoś szczególnie zaplanowane, ale że wyrabiam zapasy, a tylko różowej Malwy było wystarczająco, to jakoś tak wyszło... malina ze śmietanką ;)
A to kocyk ;)



Kolor najlepiej oddaje drugie zdjęcie. Robione szydełkiem nr 2.
Uch, zapomniałam o ważnej rzeczy jaką jest wzór. Autorką jego jest Lete, robiła z niego kocyk dla swojej córeczki i od samego początku mnie zauroczył. Lete zamieściła wspaniały tutorial do niego, ze zdjęciami i schematem KLIK

Dziękuję za wszystkie odwiedziny i komentarze :)