...i po świętach...

   Przedświąteczna gorączka trochę dała mi się we znaki, jednak czas spędzony z rodziną jest bezcenny. W Wigilię mój dom rozbrzmiewał śmiechem i kolędami. Moja rodzina spotkała się przy wspólnym stole ( było nas tym razem 15 sztuk), było więcej niż 12 potraw wigilijnych, a na koniec zawitał gość, który od kilku lat przez pośredników podrzucał prezenty. Największą radość miał oczywiście mój wnuk, chociaż młodsza córka mojego brata także miała uciechę. 

   Od wielu lat w mojej rodzinie jest zwyczaj śpiewania kolęd przy wręczaniu prezentu. Obdarowany intonuje początek, reszta rodziny dołącza się do śpiewającego I tak mamy dwa w jednym - kolęda za prezent.

  

  A Kajetan nie dał się oszukać, poznał tatę po głosie. Może dlatego nie wystraszył się Mikołaja.

Pośród prezentów znalazły się i te dziergane jeszcze dzień przed Wigilią. To rękawiczki do kompletu, który zrobiłam dla dziewczyny mojego syna (klik).

Od 1 grudnia dziergałam piękny sweter według projektu Marzeny Kołaczek. To był test. Nie ukrywam, ze był dla mnie sporym wyzwaniem, ponieważ test był w języku angielskim. Jednak dałam radę, swtierdziłam, że wiele terminów znam, poza tym stała komunikacja z innymi testerkami była bardzo pomocna. Zdjęcia opublikuję, gdy Marzena oficjalnie opublikuje swój projekt. Sweterek stał się moim ulubionym oraz zainspirował mnie do stworzenia swojego projektu w podobnym stylu. To będzie sweter w rudościach, w którym połączę dwie nitki tę po spruciu tego swetra (klik) i tę (klik), został mi jeden motek i czekał na swój czas.   

                   

W międzyczasie przeczytałam kilka książek. Wymienię tylko tytuły:

"W dojrzewającym słońcu. O kobiecie, która stworzyła winnicę" Patricia Atkinson,

" Stroicielka dusz"  Aldona Bognar,

"Żona bankiera" Christina Alger,

"Opowiadania bizarne" Olga Tokarczuk,

"Żmijowisko" Wojciech Chmielarz (obejrzałam również serial).

"Przystań na krańcu świata" i rękawiczki

"Pasjonująca powieść oparta na losach dziennikarki Emily Hahn w okupowanym Hongkongu w czasach drugiej wojny światowej, uznana przez "Spectator" za książkę roku.
Lato 1940 roku. Stevie Steiber, młoda amerykańska dziennikarka w Hongkongu, nie przejmuje się trwającą w Europie wojną. Chociaż marzy o poważnym pisarstwie, dni upływają jej głównie na zbieraniu plotek i chodzeniu na przyjęcia. Jishang, jej chiński znajomy, próbuje przeciągnąć Stevie na właściwą stronę dziennikarskiej barykady i angażuje ją w działalność swojego opiniotwórczego, kontrowersyjnego pisma.
Major Harry Field został wysłany przez jej Królewską Mość do śledzenia podejrzanej aktywności na terenie kolonii. Intryguje go tajemniczy Jishang, lecz piękna korespondentka budzi w nim nie mniejszą fascynację. Z chwilą ataku Japończyków kipiący życiem, urokliwy i dekadencki Hongkong pokazuje swoje straszne wojenne oblicze. Jak daleko posuną się szpieg i dziennikarka, by zapewnić sobie bezpieczeństwo?"
   Taki opis możemy przeczytać na okładce. Książka nie zapadła mi w serce. Być może spowodował to fakt, że czytanie bardzo rozłożyło mi  się w czasie  i umknęła mi atmosfera książki. Pomimo to, zachęcam do jej przeczytania.

Moja córka dostała kiedyś ode mnie taki komplecik. Niestety w wyniku intensywnego użytkowania rękawiczki poprzecierały się. W związku z tym moja pociecha poprosiła o nowe. Po spruciu starych powstały takie stare-nowe.

Coś do zielonej chusty

Został mi prawie cały motek włóczki ALIZE Angora Gold, z której zrobiłam i prezentowałam wcześniej zieloną chustę. Postanowiłam dorobić jeszcze czapkę. Starczyło jeszcze na rękawiczki. Prawie 20 lat nie robiłam rękawiczek i zapomniałam, jak się wyrabia kciuk. Poszukałam w sieci i znalazłam bloga u Antoniny, na którym autorka pokazała kilka sposobów. A oto efekty.