Het raadsel van het blauwe staafje

Terwijl ik jullie eerst vermaak met nog wat foto's van de tentoonstelling zal ik verder google-n naar het blauwe staafje. Ik weet ondertussen waar het voor is. Misschien kan ik een duidelijke foto vinden...

Maar eerst nog een stukje tentoonstelling:

Cathedral windows

 

Pineapple-tjes in meervoud

De kracht van zwart

Staphorster folklore.

 

Okee gevonden. Het blauwe staafje kun je op je naaimachine plakken als geleide-stokje.

"Adhesive quilting guide for sewing machines. For applying to sewing machine for quilting straight and accurate (AQG1) lines. approx.61/2" x 1/2".

 

M'n machine staat nu bij 'een mannetje' voor een grote beurt, maar zodra hij terug is ga ik het uitproberen.

Algemene tentoonstelling

Tijdens de tentoonstelling worden papiertjes uitgedeeld om je favoriete quilt uit te kiezen. Dat heb ik niet gedaan, want ik kan echt niet kiezen uit al dat moois.
Hieronder mijn selectie: (zonder specifieke volgorde dan)

Langs het tuinpad van mijn vader: om zijn eenvoud in kleur en de mooie geborduurde bomen. (Zie je wel, had ik toch een clos-up moeten maken)

Stoeptegels: om de vrolijke kleuren én natuurlijk de ieniemieniehexagonntjes. Marjo, je hebt er een volger bij!

Een Sarah Morell album quilt: want vind ik hem nu mooi of niet?

10665 hexagonnetjes: Ja daar hoef ik natuurlijk niets over te zeggen. Een verslaving blijft het.

13 jaar later: stiekum toch favoriet. Deze aardekleuren blijven mijn ding.

Of is het deze Bladertapijt? Met de zon door de kerkramen, wordt hij alleen nog maar mooier.

Thuis bij Larissa in Wit Rusland: Chris wat vond ik het geweldig om je te ontmoeten!

Er komt geen einde aan de foto's. Nog eentje dan: Alleen al omdat de foto in de catalogus absoluut geen eer doet aan dit mooie rozenwerkstuk: 49 vogels in mijn rozen

Nu is mijn foto ook niet moeders mooiste, maar ook een rozenquilt doet mijn quilthart bloeien. Ik blader nog even door in mijn catalogus en geniet nog even na van een heerlijk dagje Alkmaar.

Feest

Ja, het is toch een feestje als je op de Algemene tentoonstelling van het Quiltersgilde mag hangen?
Om in de trein met een wildvreemd iemand aan de praat te raken en weer allerlei nieuwe termen en tips te horen.
--medium om stof te fixeren en dan vervolgens foto's te kunnen afdrukken / textiel waarop je direct kunt printen --  Een hele nieuwe werled gaat voor mij open. Nu nog vinden in de winkel...

Maar ik dwaal af: Mijn stenenquilt hangt:

Mooie dingen gezien en mooie mensen ontmoet. En dufferik als ik ben ook mensen gezien ('beroemde bloggers') die ik dan niet durf aan te spreken...

Het was ook feest omdat ik net voordat ik vertok een pakje ontving: Taart!

Het was de prijs van de give-away van Merel van Birdblocks. Maar na een paar tellen dralen, durfde ik toch op Merel af te stappen. Ja ik weet het, mensen bijten echt niet, maar daar ben ik nu eenmaal een tuttebel in.

Nogmaals Merel: bedankt!

Ik ga op reis en neem mee

Ik ga op reis en neem mee:
Een kaart met het adres van de resibestemming en reisinstructies over de vorm van de bagage.

(Ja, want ik moet nu eindelijk de hoes in elkaar gaan zetten)
Mmmm, daarvoor moest ik toch even naar de schatkamer van (lieve) zus. Want gladde voeringstof had ik nu juist net allemaal aan haar weggegeven.

Een label printen en op de lap naaien, want stel je voor dat de bagage weg zou raken!

En dan de binnenhoes in de buitenhoes frotten. Ik weet nu weer waarom ik geen fan ben van voeringstof. Het glibbert telkens tussen je handen vandaan! Een splitje en tunneltje en dan is de hoes bijna af.



Nu nog een koordje. Is een veter ook goed? De koordjes liggen namelijk...je raadt het al, allemaal in de schatkamer van zus en veters hebben we genoeg. Het is een tijdje mode geweest om schoenen te kopen met veters, deze direct eruit te halen om ze te vervangen voor de meest afschuwelijke felle kleuren. Het rijgen met een veiligheidsspeld roept trouwens ook herinneringen op aan andere tijden.

Maar dat mag ook, de Haggadah-quilt is een vertellingquilt en vertelt over een reis lang geleden. Een verhaal om te herinneren en door te vertellen aan de volgende generatie.
Gelukkig blijft hij niet lang weg. De muur is wel erg leeg zo.

Eind van de week breng ik de hoes met inhoud naar het verzamelpunt. Begin september is hij te bewonderen samen met nog 200 werkstukken in Alkmaar. Jullie komen toch ook kijken?

Dan nu nog even naar de Blokker voor een kortingskaart van de NS. Dat scheelt toch weer.

Tunnel ook af en een stukje appliceren

De tunnel achter de stenenquilt zit er u ook aan. Nu nog een latje kopen en schroefogen en dan kan ik hem wegbrengen naar het verzamelpunt in Alpen.

En als dan toch achter de stijkplank sta, dan ook maar gelijk het meisje op kopieerpapier strijken.

Ik heb nog een beetje vakantie. Ik hoef nog niet hele dagen op school aanwezig te zijn, dus het meisje vastzetten ging deze keer snel.

Nu de grote uitdaging. Het speeltoetsel. Martine wees me op het filmpje op Youtube. Tjonge, wat lijmt deze mevrouw alles aan elkaar zeg. Maar eerlijk is eerlijk, ik weet nu wel hoe ik het ga aanpakken.

Labellen

Nadat een quilt af is borduur ik op de achterkant mijn naam en jaartal. Dat is gewoon zo mijn ding. Een label maken lijkt me een heel werkstuk op zich.
Toch moet ik er bij de stenenquilt aan geloven. Voor de ATT van het quiltersgilde moet er een label én tunnel op.

Dat laatste is ook nog een hoofdstuk op zich, want tot nu toe hangt dit werkstuk aan lussen tegen de muur. En omdat ik eigenlijk een gewone dekenstikster ben en dat ook het leukste vind, is het maken van een tunnel dus ook voor het eerst.

De label heb ik netjes vastgenaaid hoor, de hobbylijm staat er alleen maar naast om de stenen nog een extra drupje te geven. Ik ben zo bang dat ze loslaten of dat er bezoekers aan gaan zitten frunniken.
De stenen alleen al zijn voor mij bijzonder en heb ik van bijzondere mensen kado gekregen.

Goed, ik ga op zoek naar de instructies voor het maken van een tunnel en hoes. Fijne week allemaal en zus: gefeliciteerd met je verjaardag!

Deze is het.

Ik heb niet veel om te laten zien op het moment. Dan maar een foto van de quilt die ik heb ingestuurd voor de ATT van september. Ik realiseer me dat ik daar alleen nog maar kleine stukjes van heb laten zien: Haggadah; een vertelling.

Ik krijg de foto niet zo heel erg scherp. Hij is helemaal met de hand gemaakt met strookjes, hexagonnetjes en clamshells. De (half)edelstenen zijn er gewoon opgeplakt met hobbylijm. Daar had ik even geen andere oplossing voor.