Catherine Wheel

Catherine Wheel

90'ların kadri kıymeti bilinmemiş yetenekli gruplarından biri de bunlar.. The Chameleons ile başlayıp The House of Love ile devam eden etkileşim zincirinin bir halkası olmalarından mıdır artık nedendir, o grupların "hak ettiği ilgiyi görememe" kaderini de aynen paylaşıyorlar ne yazık ki.. (nasıl da boynu bükük duruyor garibanlar :P)


indie tarzı müziklerde genelde pek kullanılmayan, hatta indie alemlerinde yer yer "tiksinti" ile karşılanan "gitar solo" olayını shoegaze'e yedirmeyi gayet harika bir şekilde başaran bir grup Catherine Wheel.. (özellikle bkz: I Want To Touch You.. nasıl da orgazmik bi solodur o öyle).. müziklerinde solo gitar kullanmalarına kimileri "tarzın dışına çıkma" şeklinde tutucu bir yorum getirse de, ben şahsen bu yönüyle Catherine Wheel'in shoegaze'de fark yaratan yegane gruplardan biri olduğunu düşünüyorum..

92 çıkışlı "Ferment" ve 93 çıkışlı "Chrome" grubun en başarılı albümleri.. gitarlarla bu kadar derin ses denizleri yaratabilen başka bir grup gelmemiştir herhalde.. buz gibi serin ve ferah gitar denizleri.. sanki içine dalıverip yüzebilecekmişim gibi geliyor.. Chrome albümünün kapağında olduğu gibi.. o albüm kapağındaki resim ve oradaki mavinin tonu herşeyi anlatıyor sanki..


Ferment:

Texture
I Want To Touch You
Black Metallic
Indigo Is Blue
She's My Friend
Shallow
Ferment
Flower To Hide
Tumbledown
Bill And Ben
Salt
Balloon

DWNLD


Chrome:

Kill Rhythm
I Confess
Crank
Broken Head
Pain
Strange Fruit
Chrome
The Nude
Ursa Major Space Station
Fripp
Half Life
Show Me Mary

DWNLD

The Chameleons - Strange Times

The Chameleons - Strange Times

The Chameleons'ın 3. stüdyo albümü Strange Times, grubun 1986 yılındaki vedasına eşlik eden görkemli bir albüm.. (sanıyorum çok sevdikleri menejerleri Tony Fletcher'ın ani ölümü neden oldu ayrılmalarına).. herhangi bir "kendini tekrar"a asla düşmeyen, yine önceki her bir albüm gibi kendine has yepyeni bir sound.. ve yine onlar gibi, yıllar sonra dinlendiğinde bile parlaklığından hiç bir şey kaybetmeyen, yine bol kalp ağrılı, tüyleri diken diken eden enfes bir albüm..
(The Chameleons'ın bundan 15 sene sonra, yani 2001'de, 4. stüdyo albümleri "Why Call It Anything?" ile geri döndüğünü de hatırlatayım bu arada..)
bonus-track'lerde Bowie'nin "John, I'm Only Dancing"i ile The Beatles'ın Revolver albümü döneminden "Tomorrow Never Knows"un cover'ları yer alıyor..

Mad Jack
Caution
Tears
Soul In Isolation
Swamp Thing
Time the End of Time
Seriocity
In Answer
Childhood
I'll Remember

DWNLD

Bonus Tracks:
Tears (Full Arrangement)
Paradiso
Inside Out
Ever After
John, I'm Only Dancing
Tomorrow Never Knows

DWNLD

The Chameleons - What Does Anything Mean? Basically

The Chameleons - What Does Anything Mean? Basically

The Chameleons'ın 1985 çıkışlı ikinci stüdyo albümü "What Does Anything Mean? Basically", sadece ismiyle bile grubun benzerleriyle arasındaki farkı ortaya koyar gibi.. ilk albümde "I have to know what is real and what is illusion" şeklinde dile getirilen arayış, bu sefer alenen ortaya konmuş sanki.. grubun bassist/vokalisti Mark Burgess ve saz arkadaşları, belli ki varoluşsal sıkıntılarla boğuşan ve genelde pek kimsenin sormadığı soruları soran, dünyayı/insanlığı/düzeni sorgulayan insanlar.. ve aslında bu bile The Chameleons'ın müziğinin neden pek herkese göre olmadığını açıklıyor..

albümün müzikal olarak ilk albümden geri kalır bir yanı yok bana kalırsa.. ilk dinleyişlerde prodüksiyon biraz zayıfmış gibi görünebilse de albüme alıştıkça bunun böyle olmadığı anlaşılıyor.. hissiyat olarak genel itibariyle yine karanlık bir albüm denebilir, yer yer bazı iç açıcı havalara rastlansa da..

Silence, Sea And Sky
Perfume Garden
Intrigue In Tangiers
Return Of The Roughnecks
Singing Rule Britannia (While The Walls Close In)
On The Beach
One Flesh
Home Is Where The Heart Is
P.S. Goodbye
In Shreds
Nostalgia

DWNLD