Kendimi sorguluyorum.. Ne diye halen bir şeyler paylaşıyorum burada diye. Gerçekten bunu düşünüyorum artık. Sonu olmayan dipsiz kuyularımın dibin de ne var olduğunu sanıyorum da hala devam ediyorum bir şeylere ve bu çatı altın da sizlerle bir şeyler paylaşmaya.. İyice bittiğimin bir ispatıyım aslında artık. Gram gücüm yok inanın ki artık bir şey paylaşmaya.. Ama içimde ki o nedensiz paylaşım isteği dürtüyor hep beni ve yine de devam ediyorum paylaşımlara.. Bazı şeylerin sonuna geldim artık. Hissediyor ve hiç bir şey yapmadan izliyorum kendimi. Sözün kısası ise..
Döndürüp durduğum ve çok geç elime geçen bu güzelim albümü paylaşmazsam huzursuz olucağımı bildiğim için eylemimi gerçekleştiriyorum. Uuzun süredir bir şarkıyı dinlerken kendimi ağlarken bulmamıştım. Sadece şarkının güzelliğinden ağlamak.. Zor bir şey olduğunu biliyor ve bunu gerçekleştirebilen biriyle bir gün rastlaşmak istiyorum. Sözlere
bakıp ağlamak değil dediğim, anlarsın..
Şarkının adı "Suna Abla", geri vokaldeki ses tonunun ahengine kapıldığım isim ise bir kere daha çok çok üzülerek rahmetle andığım.. "Nükhet Ruacan" ve gitarın baş kahramanlarından "Erkan Oğur".
Piyasa da bulunmayan bir konser albümü..
Bülent Ortaçgil - Rüzgara Söylenen Şarkilar (1984)
Tracklist:
1- yağmur
2- sen ben ve değirmenler
3- mum
4- suna abla
5- kediler
6- sevgi
7- zamana sıkışmış
8- arada sırada düşünür
9- deniz kokusu getiriyorum
10- ak kuşlar kara kuşlar
