Πήγα που λέτε να περάσω ΚΤΕΟ το αυτοκίνητο του κουνιάδου μου, μαζί πήγαμε δηλαδή, αλλά έκανα εγώ τον οδηγό γιατί αυτός είχε πρόβλημα στο χέρι. Πήγαμε σε ιδιωτικό και χωρίς ραντεβού. Ωραία πράγματα, καφεδάκι, πολυθρόνες, τηλεόραση. Θυμήθηκα τότε που τα ΚΤΕΟ ήταν μόνο Δημόσια, τι ταλαιπωρία στο χειμωνιάτικο κρύο ή την καλοκαιρινή ζέστη, το ραντεβού να είναι πάντα στο περίπου, το κόψιμο να πηγαίνει σύννεφο για να ξαναπάς και να ξαναπληρώσεις παράβολο, ή να πληρώσεις «κάπως αλλιώς». Είχε στηθεί και μια φάμπρικά, έδινες κάτι στον «γνωστό», έδινε κι αυτός κάτι στον μέσα «γνωστό» και το χαρτί ερχόταν στα χέρια σου χωρίς καν να πάει το αυτοκίνητο για έλεγχο. Κάποια στιγμή ήρθε επιτέλους η ώρα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Και δεν είναι μόνο η άνεση και το πολιτισμένο περιβάλλον, υπάρχουν κι άλλα πιο σημαντικά. Πρώτα πρώτα, σε 15-20 λεπτά έχεις τελειώσει. Πληρώνεις όσο και στο Δημόσιο και φεύγεις σαν κύριος και ΧΩΡΙΣ προβλήματα.
Για το συγκεκριμένο όχημα δεκαπενταετίας, είναι γεγονός ότι υπάρχει μια αδιαφορία από τον ιδιοκτήτη του με δεδομένο ότι δεν κάνει ούτε 1000 χλμ. το χρόνο κι αυτά μέσα στην πόλη. Είχε λοιπόν από την (προ διετίας) τελευταία φορά που πέρασε ΚΤΕΟ διαρροή λαδιών η οποία συνέχισε να υφίσταται και στα δυο χρόνια που μεσολάβησαν προστέθηκε και μια διαρροή βαλβολίνης από φθαρμένη φούσκα. Όλη η κάτω αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου ήταν λερωμένη από τις βαλβολίνες που ταξίδευαν με τον αέρα. Τα μπροστινά αμορτισέρ «τερμάτιζαν» και τα λάστιχα είχαν αλλαχθεί προ τετραετίας. Το πίσω αριστερό φώς πορείας είχε καμένη λάμπα. Παρ’ όλα αυτά πήραμε το χαρτί χωρίς καμιά παρατήρηση, άρα και τα καυσαέρια ήταν εξ ίσου «εντάξει» όπως και τα φρένα…
Από την φάμπρικα των δημοσίων ΚΤΕΟ, περάσαμε στο «Περάστε κόσμε» των ιδιωτικών.
Και μην διανοηθεί κανείς να με εγκαλέσει για συκοφάντη, γιατί έχω το χαρτί και το αυτοκίνητο δεν έχει επισκευασθεί ακόμα (ούτε το βλέπω σύντομα).
Για το συγκεκριμένο όχημα δεκαπενταετίας, είναι γεγονός ότι υπάρχει μια αδιαφορία από τον ιδιοκτήτη του με δεδομένο ότι δεν κάνει ούτε 1000 χλμ. το χρόνο κι αυτά μέσα στην πόλη. Είχε λοιπόν από την (προ διετίας) τελευταία φορά που πέρασε ΚΤΕΟ διαρροή λαδιών η οποία συνέχισε να υφίσταται και στα δυο χρόνια που μεσολάβησαν προστέθηκε και μια διαρροή βαλβολίνης από φθαρμένη φούσκα. Όλη η κάτω αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου ήταν λερωμένη από τις βαλβολίνες που ταξίδευαν με τον αέρα. Τα μπροστινά αμορτισέρ «τερμάτιζαν» και τα λάστιχα είχαν αλλαχθεί προ τετραετίας. Το πίσω αριστερό φώς πορείας είχε καμένη λάμπα. Παρ’ όλα αυτά πήραμε το χαρτί χωρίς καμιά παρατήρηση, άρα και τα καυσαέρια ήταν εξ ίσου «εντάξει» όπως και τα φρένα…
Από την φάμπρικα των δημοσίων ΚΤΕΟ, περάσαμε στο «Περάστε κόσμε» των ιδιωτικών.
Και μην διανοηθεί κανείς να με εγκαλέσει για συκοφάντη, γιατί έχω το χαρτί και το αυτοκίνητο δεν έχει επισκευασθεί ακόμα (ούτε το βλέπω σύντομα).