Για άλλους βέβαια επιτυχημένος αφού βαδίζεις με σταθερά βήματα στον δρόμο που σου χάραξαν. Γρανάζι της συνωμοσίας κι εσύ όπως και οι πριν από 'σένα (ιδιαίτερα ο τελευταίος) ανέλαβες να διεκπεραιώσεις το σχέδιο εις βάρος όχι μόνο των Ελλήνων αλλά και όλων των λαών της Ευρώπης. Η Ελλάδα απλώς λόγω συγκυριών είναι ο δοκιμαστικός σωλήνας του πειράματος.
Παρένθεση απορίας: Τι σχέση έχει η αντιμετώπιση του δημοσιονομικού ελλείμματος, με την μείωση αποδοχών ΚΑΙ στον ιδιωτικό τομέα που απαιτεί το ΔΝΤ;
Συνεχίζουμε
Αν λοιπόν το πείραμα πετύχει εδώ, τότε θα εφαρμοστεί και αλλού. Στόχος είναι η εργατική τάξη και το εισόδημά της, η συμπίεση των αποδοχών και η "ελαστικοποίηση" των ωραρίων, οι περικοπές των συντάξεων και των κοινωνικών παροχών, η υποβάθμιση κάθε δημόσιου τομέα και κάθε συστήματος κοινωνικής φροντίδας, προς όφελος πάντα της ιδιωτικής δραστηριότητας και του ιδιωτικού κεφαλαίου. Είδατε πως αντέδρασε ο (έτσι μαθημένος) λαός των ΗΠΑ στο σχέδιο της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης; Λυσσάξανε γιατί έτσι τους δασκάλεψαν, έτσι μεγάλωσαν, με το «IN GOD WE TRUST» που γράφουν στα δολάρια τους.
Έτσι λοιπόν ξεκίνησε το πρόγραμμα απαξίωσης και αποκρατικοποίησης στην παιδεία, την υγεία, τις μεταφορές και επικοινωνίες, την ενέργεια, τις υποδομές, δημόσια αγαθά που κατά το Σύνταγμα η αρμοδιότητά τους ανήκει στο κράτος και που φτιάχτηκαν με λεφτά, ιδρώτα και αίμα γενεών. Αεροδρόμια και αεροπλάνα, λιμάνια και πλοία (σύντομα και τρένα) ηλεκτρική ενέργεια, καύσιμα, τηλεπικοινωνίες, από νηπιαγωγεία μέχρι πανεπιστήμια, ιατροφαρμακευτική μέριμνα, όλα σταδιακά παραδόθηκαν ή παραδίδονται άλλα ολοσχερώς και άλλα μερικώς (ακόμα) στην αδηφάγο «ιδιωτική πρωτοβουλία». Μέχρι και στις εφορίες λέει θα μπούν ιδιωτικές εταιρείες.
Το πρώτο βήμα ήταν να γίνουν οι ηγέτες μας δικοί μας άνθρωποι, να υπάρξει μια οικειότητα. Έτσι τον «Καραμανλή» διαδέχθηκε «ο Ανδρέας», μετά ο Σημίτης (καλός βέβαια αλλά είχε εκείνο το καθηγητικό απόμακρο), μετά «ο Κώστας» και τώρα «ο Γιώργος». Όλοι, προκειμένου να κάνουν την Ελλάδα «παράδεισο» έβαζαν το χέρι στης δικές μας τσέπες, όλο και πιο βαθειά, μέχρι που ΕΣΥ είπες «ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ», και ησυχάσαμε. Αμ δε!
«πριν αλέκτωρ φωνήσαι» άλλαξες τροπάριο κι άρχισες το «ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ;» Οι αγορές δεν εμπιστευόταν κανέναν και τα δανεικά πια γινόταν όλο και πιο δύσκολα, όλο και πιο ακριβά. Κάποιοι, μεταξύ των οποίων και «Οι Άθλιοι» πρότειναν την έκδοση εθνικού ομολόγου, να ζητήσεις δηλαδή από τους Έλληνες να δανείσουν την Ελλάδα. Ήταν καλή και απλή ιδέα, μ’ ένα επιτόκιο 3,5 άντε 4% θα ήταν συμφέρον και για τους δανειστές και για τους δανειζόμενους. Ας έκανες κι εσύ το δικό σου πείραμα, μπορεί να πετύχαινε. Αλλά ΟΧΙ, τ’ αφεντικά δεν σου επιτρέπουν να δανείζεσαι απ’ όπου κι όπου, αν δανείζεσαι από τους Έλληνες οι τράπεζες τι θα κάνουν;
Εξ άλλου οι λαοί δεν είναι για να δανείζουν, είναι ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ.
Κι έτσι μετά από πιστόλια και καουμποϋλίκια, μας ανακοίνωσες ότι «Δυστυχώς δεν γίνεται αλλιώς, ΔΝΤ!»
Την απάντηση την δίνει η αφίσα.
Κι από εκλεγμένος πρωθυπουργός θα γίνεις ανθυποκλητήρας που θα τρέχει από γραφείο σε γραφείο σε Ευρώπες και Αμερικές και θα παραλαμβάνει ραβασάκια και memos να τα μεταφέρει στους υπουργούς του. Και μια παρατήρηση
Άλλο η ποίηση κι άλλο η ΕΚΠΟΙΗΣΗ.
