10 jaar geleden belde ik mijn moeder en...

... vertelde haar dat ze me niet hoefde op te halen voor een dagje afleiding, want: "het is een meisje en ze heet..."

Ja, het was ver na de uitgerekende datum (2,5 week!), ik was het wachten zat en mijn boek was uit...
Mijn moeder zou me ophalen om even een dagje ergens anders te zijn en wat afleiding te hebben. Maar dat was niet meer nodig :-) Onze eerste dochter was geboren!

En dat is nu dus 10 jaar geleden en wat een jongedame is het nu al!
Ze vroeg me vanmorgen wat het leukste was uit die tien jaar.... Heb je even? Gelukkig vond ze het niet erg dat ik niet kon kiezen. Grote belevenissen en soms van die hele kleine momentjes, het is gewoon veel genieten!

Vandaag ging ze weer naar school -na de meivakantie- en mag ze trakteren, we gingen gisteren dus aan de slag. Met stroopwafels en een priem...

We boorden in elke stroopwafel twee gaatjes, regen er een vrolijke dropveter door en maakten strikjes:

En natuurlijk proefden we ;-)

Ondanks dat het een vrij gewone dag wordt vandaag (school, gitaarles, werken) maken we er eentje van met een feestelijk tintje: de vlaggetjes hangen, natuurlijk mag zij kiezen wat we eten en er komt een feestelijk toetje en er zijn steeds die herinneringen aan 10 jaar geleden...

Een mandje met paaseieren

Ik maakte een mandje. Of eigenlijk drie cirkels, op een vernuftige manier op elkaar gestikt waardoor je een mandje krijgt als je twee drukknoopjes vastzet (niet zelf bedacht hoor ;-))

Vulde het vervolgens met paaseieren en gaf het aan vriendin J, die jarig was geweest.

 

Een bedank-gelukspoppetje

Laatst kreeg ik van mijn moeder een haakboekje met patroontjes van gelukspoppetjes. Ik wilde een bedankje voor haar haken en vond precies het goede patroontje in het (heel leuke!) boekje!

Er volgen zeker nog meer gelukspoppetjes hier :-)

Dankjewel mem!

De minion is klaar!

De minion is klaar en wordt nu flink vertroeteld door dochterlief (oh ja en ook in de lucht gegooid... hihi...)

Na enig zoeken vond ik een patroon, maar het was Spaans... Daarna vond ik (hetzelfde patroon?) in het Engels. Dat was al beter! ;-) Toch nog even verder zoeken en toen vond ik hetzelfde patroon, maar dan in het Nederlands vertaald, joehoe! 

Het bleek een duidelijk en goed-te-doen patroon. Altijd fijn! Soms heb ik even gekeken bij de Engelse beschrijving en het bijbehorende foto-verslag. Ik paste hier en daar een beetje wat aan: de oogleden bleven achterwege, want daar werd de minion nogal dullig van. Ook de mond werd anders. Vonden we leuker zo. Daarnaast zette ik alles vast, want dat leek me wel zo praktisch. En dan wel met naald en draad en niet met lijm.

Al met al een heel vrolijk haakwerkje om te m(h)aken! Met als eindresultaat onder meer een blije dochter :-)

De Nederlandse vertaling vind je hier.

De Engelse versie vind je hier.

Minion-in-wording-bijna-klaar!

Alleen nog een kappersafspraak om de nu nog wilde haren te fatsoeneren en daarna gaat deze minion uitgebreid op de foto...