Carska Rosja

Moja najnowsza szafowa zdobycz, broszka przedstawiająca portret dziewczyny w staroludowym rosyjskim stroju. Bardzo stara malowana broszka jest sygnowana przez artystę. Malunek wykonany na masie perłowej. Cena była niska ze względu na jej stan. Jest lekko pęknięta ale dla mnie w tym przypadku nie ma to najmniejszego znaczenia. Wręcz nadaje jej to tylko charakteru. Można powiedzieć, że jest taką broszką po przejściach. Długo szukałam broszki o takiej tematyce i udało się i to drugi raz taki cud mnie spotkał na tym portalu. Jak już jestem w tematyce Carska Rosja to od razu pokażę mój aksamitny płaszczyk w tym stylu. Bardzo go lubię nosić, ma tylko jeden feler, dość dużo guzików do zapinania. Chyba z rok szukałam takiego płaszcza i udało mi się go kupić od jednej kobiety, która dostała od córki z Anglii. Niestety albo dla mnie ,,stety,,:) okazał się dla niej za ciasny. Czyli to taki okazyjny zakup mi się trafił.

Buduar

Dzisiaj zapowiada się piękny słoneczny dzień i pewnie spędzę go w ogrodzie. Ale to to nie znaczy, że nie mogę sobie pomarzyć o własnym kąciku takim z moich marzeń. O miejscu mojego wypoczynku duchowego i fizycznego, gdzie zakaz wstępu mieliby wszyscy domownicy / no może oprócz moich piesków /. Chyba każda kobieta myśli o chwili wytchnienia, ale to nie jest takie łatwe jak się jest żoną, matką /kochanką :) /. Oczywiście słowo w nawiasie dotyczy męża i to własnego :) Jest to nierealne jeśli chodzi o mnie ale pomarzyć przecież zawsze można. W takim razie może pomarzycie razem ze mną...

Jak relax to tylko Enigma, przy tej muzyce nie muszę nawet mieć własnego buduaru.
Bez niego przy tej muzyce odpływam w ukojenie duszy.
I nie potrzebne są mi takie luksusy :)

http://www.youtube.com/watch?v=rbEnRX61cBs

http://www.youtube.com/watch?v=Y4KfUkwu4jU&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=86j2S6ag22c&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=FAGygIwNqQ0

http://www.youtube.com/watch?v=FUnnd2rVOo0&feature=related

Jesteś aniołem

Anioły są ludźmi niosącymi światło.
Tam, gdzie są, robi się jasno i przejrzyście.
Anioły są ludźmi, którym dano w raju
rodzaj pierwotnej radości. Anioły pomagają stanąć na nogi ludziom załamanym
i w niewidzialny sposób utrzymują równowagę świata. Czujesz w nich trochę tajemnicę niezgłębionej dobroci, która pragnie cię objąć. W ludziach tych czuję, jak przychodzi do mnie Bóg ze swoją czułością i rozważną troskliwością.
Masz problem. Utknąłeś w nim.
I gdzieś ktoś za pomocą niewidzialnej anteny otrzymuje sugestię, coś w rodzaju nakazu, by do ciebie przyjść i ci pomóc,
pchnąć cię naprzód lub cię pocieszyć.
"Jesteś aniołem"- mówisz do mężczyzny czy kobiety. Odetchnąłeś, znów widzisz światło, minęła udręka. Ale anioły nie zjawiają się na zawołanie czy za opłatą. Najczęściej przychodzą zupełnie nieoczekiwanie, wskazują drogę, rozwiązują problem i znikają, nie czekając na podziękowania.
Są jeszcze na świecie anioły, ale jest ich za mało. Dlatego panuje jeszcze tyle ciemności i niedoli. Bóg szuka aniołów pośród współczesnych ludzi. Ale wielu już go nie dostrzega, już nie słucha. Ich antena już nie odbiera i już nie nadaje.
Chodź, jesteś aniołem, a w twoim otoczeniu jest dosyć ludzi, dla których możesz być aniołem.

/Phil Bosmans/

Bajka o dziewczynie i czarownicy

Dawno, dawno temu w pewnym małym miasteczku, którego życie toczyło się własnym tempem, żyła sobie dziewczyna.

Pewnego dnia dziewczyna dostrzegła, że w jej życiu nie dzieje się nic, co dawałoby jej poczucie prawdziwego spełnienia. Pomaga wielu ludziom, ale nie umie dbać o siebie. Dlatego postanowiła wyruszyć w podróż, w poszukiwaniu siebie i swego spełnienia. Ludzie z jej otoczenia dziwili się temu pragnieniu i nie rozumieli tego, czemu nie cieszy jej już zwyczajne życie w miasteczku. Przecież masz tu wszystko mówili: mieszkanie, dziecko, pracę - czego właściwie chcesz szukać i gdzie chcesz iść? Ale dziewczyna nie poddawała się, bowiem pragnienie, jakie urosło w jej sercu było coraz większe i coraz wyraźniejsze. Wiedziała już, że nie może tak tkwić w swej rzeczywistości, bo to nie życie, to tylko sen o życiu. Dlatego wyruszyła na spotkanie z nieznanym. Choć dokładnie nie wiedziała, jaka podroż ja czeka , ile trwać i dokąd ją zaprowadzi? Spakowała, swoje najpotrzebniejsze rzeczy, pożegnała się z ukochaną córką, swym mężczyzną i wyszła.

Po wielu dniach podróży dotarła do tajemniczego miejsca otoczonego murem zbudowanym z kamieni. A ponieważ zawsze lubiła kamienie dotknęła kamieni w tym murze. Czuła, że w każdym z nich tętni życie i każdy z tych kamieni próbuje jej coś powiedzieć. Przykładała, więc do nich swoje dłonie, aby poczuć w nich życie. Przysuwała uszy do muru wsłuchując się ich pieśni. A kamienie śpiewały jej kolejno: jestem smutkiem odezwał się pierwszy kamień, a ja odrzuceniem - zanucił drugi. Dotknij mnie, dotknij zawołał trzeci, ja jestem niezrozumieniem. Mnie zaś możesz nazwać kamieniem niezgody - zajęczał czwarty. Potem odezwał się kolejny łkający - ja jestem bólem ogromnym, przenikliwym bólem, no i jestem twardy. Stworzyło mnie bardzo wiele łez. Nagle zasyczał ostatni mówiąc: A ja jestem kamieniem złości, stworzonym z jadu, który potrafi wypalić trzewia.

Dziewczyna chodziła tak między kamieniami głaszcząc je i nasłuchując ich słów, a jej serce jednoczyło się z emocjami, jakie zawarte były w każdym z nich. I pojawiła się w niej myśl, że każdego z tych uczuć doświadczała już życiu. A czasami takimi kamieniami rzucali w nią ludzie. Po wielu godzinach rozmów z kamieniami zauważyła wielką drewnianą furtkę w murze. Furtka zaopatrzona była w wielką zardzewiałą kołatkę. Wtedy dziewczyna poczuła, że czas złych doświadczeń skończył się. Zastukała, więc do bramy, ale nikt jej nie odpowiadał. Zastukała ponownie, ale w odpowiedzi usłyszała ciszę. Po trzecim stuknięciu furtka sama się uchyliła i weszła do środka. Jej oczom pokazał się piękny obraz - cudowne kwiaty i drzewa uginające się pod ciężarem dojrzewających owoców. Dziewczyna przemierzała ogród, a gdy zmęczyła się usadowiła się pod wyjątkowo piękną jabłonią i zasnęła.

Przez sen czuła, że ktoś ciepłym kocem zakrywa jej utrudzone długą podróżą ciało. A kiedy obudziła się, zobaczyła przed sobą czarownicę. W pierwszej chwili wystraszyła się jej dziwnym wyglądem i niezwykłym, ciemnym ubraniem. Ale gdy bliżej się jej przyjrzała, w jej obliczu ujrzała pra mądrość płynącą z głębokiego blasku jej oczu.

- Kim jesteś? - Zapytała wiedźma.

Jestem dziewczyną, która przeszła długą drogę zanim trafiła do tego ogrodu.

- Hmm... - powiedziała. - A po co tu przybyłaś?

Jestem tu, bo czuję się bezsilna i wypalona, a ma dusza jest głodna.

- Głodna powiadasz? A czego ci potrzeba? - Zapytała czarownica.

Ludzie odwrócili się ode mnie i boję się, że świat, mnie zadepcze, bowiem jestem taka jak ty - inna niż ludzie z mego miasteczka, niezwykła, nie starcza mi zwyczajne życia. Jestem też na tyle delikatna, że ich szorstkie słowa i oceny bolą mnie.

- Tak, zachichotała wiedźma. Kiedyś dawno temu miałam takie obawy jak ty. Ale spójrz, istnieję tu, bo jestem nie tylko niezwykłą Kobietą. Istnieję tu, bo ludzie bardzo potrzebują takich jak ja i Ty. Widzę Twoje wewnętrzne piękno, ono emanuje z Twej duszy, jest Twą ogromną siłą. Nie bój się go. Jedyne, czego masz się nauczyć to tego, aby korzystać z magicznej, odradzającej się siły. Ta siła jest w Tobie, wiruje w wiecznym cyklu życie - śmierć - życie, dlatego ruszyłaś w drogę i intuicyjnie znalazłaś wewnętrzny ogród. On jest życiodajną mocą, Bogini Ziemi która karmi Ciebie i mnie. Jest to Twój ogród. Wchodź do ogrodu często. W nim zawsze znajdziesz wytchnienie dla nerwów, ukojenie ciała i odrodzenie duszy. Jestem z Tobą.

Czarownica nakarmiła dziewczynę i dała jej owoc życia na długą podróż. Owoc ten choć był mały kiedy go nadgryzła zaraz na nowo odrastał. A ona wróciła do domu mając swą wiecznie odradzającą się moc. Narodziwszy się ponownie tym razem już jako kobieta. Odtąd jej życie przestało ją napawać smutkiem i zaczęło przynosić jej coraz więcej radości. Nauczyła się przecież korzystać ze swej mocy. A świat przyjął ją z otwartymi ramionami.

Dwa anioły

Dwa podróżujące anioły zatrzymały się na noc w domu bogatej rodziny. Rodzina była niegrzeczna i odmówiła aniołom nocowania w pokoju dla gości, który znajdował się w ich rezydencji. W zamian za to anioły dostały miejsce w małej,zimnej piwnicy. Po przygotowaniu sobie miejsca do spania na twardej podłodze starszy anioł zobaczył dziurę w ścianie i naprawił ją. Kiedy młodszy anioł zapytał dlaczego to zrobił, starszy odpowiedział: "Rzeczy nie zawsze są takie na jakie wyglądają." Następnej nocy anioły przybyły do biednego, ale bardzo gościnnego domu farmera i jego żony, by tam, odpocząć. Po tym jak farmer podzielił się resztą jedzenia, jaką miał pozwolił spać aniołom w ich własnym łóżku, gdzie mogły odpocząć. Kiedy następnego dnia wstało słońce, anioły znalazły farmera i jego żonę zapłakanych. Ich jedna krowa, której mleko było ich jedynym dochodem , leżała martwa na polu. Młodszy anioł, był w szoku i zapytał starszego anioła:
Jak mogłeś do tego dopuścić?".
Pierwsza rodzina miała wszystko i pomogłeś im" -oskarżył. "Druga rodzina miała niewiele i dzieliła się tym co miała, a ty pozwoliłeś, żeby ich jedyna krowa zdechła".
Rzeczy nie zawsze są takie na jakie wyglądają" - odpowiedział starszy anioł.
Kiedy spędziliśmy noc w piwnicy tej rezydencji, zauważyłem, że w tej dziurze w ścianie było schowane złoto. Od czasu kiedy właściciel się dorobił i stał się takim chciwcem niechętnym do tego by dzielić się swoją fortuną, zakleiłem tę dziurę w ścianie, by nie mógł znaleźć złota. W noc którą spędziliśmy w domu farmera, Anioł Śmierci przyszedł po jego żonę. W zamian za nią dałem mu ich krowę.
Rzeczy nie zawsze są takie na jakie wyglądają".

Prezent od pewnego bliskiego memu sercu Zajączka. Ciekawe, że Zajączek wie jaka biżuteria może zachwycić moje oczy. Jestem bardzo przewidywalna z tego wynika. Dobrze, że już po świętach bo mimo,że są przyjemne to takie męczące :)