van leentje

Al dwalend door het wereldwijde web, kwam ik dit stofje tegen. Prachtig fris, met koel blauw, witte berkenstammen en hier en daar een spatje fris groen en rood. Birch Forest van Michael Miller, maar het had evengoed "voor Hanne" kunnen heten. Want zodra ik dit zag, dacht ik aan haar. Mijn metekindje. Zij is pas over twee weken jarig, maar mocht vandaag al meefeesten. En ook voor haar was er een zelfgemaakt cadeautje. Nog eens een japannertje, uit dit boekje . Een jurkje met lekker grote zakken opzij. En een klein splitje vooraan, om het aansluitend lijfje over het hoofd te krijgen. Een jurkje dat de stof heel mooi tot zijn recht laat komen. En dat snakt naar het zonnetje! En daarmee was mijn zelfopgelegde opdracht voor deze week volbracht!

Het lag hier rechtsboven al efkes te blinken... Dit Japanse boekje voor de mama's! Met de zon in het vooruitzicht wou ik nog een kleedje voor mezelf maken. De keuze viel op dit model (foto links): Het stofje bracht ik mee van het stoffenspektakel, met een jurkje als dit in gedachten. Ik moet zeggen dat ik wel een beetje wantrouwig was wat betreft de maten, want die durvne bij die Japanse patronen wel eens verrassend uit te vallen... Maar in dit boekje staan bij elk model de borst-, taille- en heupomtrek voor een S, M en L vermeld. Ik heb gemeten en vergeleken, en besloot om een centimetertje bij te doen bij zowel voor- als achterpand om zeker te zijn... Bij het lijveke heb ik dan nog een extra neepje moeten maken, om "openstaande armsgaten" weg te werken... De jurk sluit met een blinde rits, deze keer meteen goed ingezet... De schoonheid van het toeval... De volgende versie krijgt een voering, maar deze was zo ideaal voor vandaag!

Ik heb twee prachtige nichtjes. Zusjes dan nog. En we zijn bijna samen jarig, al bijna zes (en vier) jaar lang... Ik deed al behoorlijk mijn best bij de cadeautjesjacht, maar er mocht toch nog iets extra bij... De inspiratie kwam zowat samen met dit boekje: Japans uit de krantenwinkel zowaar... Ik koos één patroon dat -mits een ander onderstukje - zowel tuniekje als jurk kon worden, en stelde mijn atelier op: En het mag gezegd, de titel van het boekje is niet gelogen. Het meeste werk zat in het uittekenen van de patroondelen. En het twijfelen over de juiste maat heeft ook nog wat tijd gekost... Het is maar dat ik al hier en daar gelezen en gezien heb dat die Japanse maten soms verrassend groot durven uitvallen... Plan A, onze Lukas opmeten, "want die heeft zo ongeveer het formaat van ons Lotte" leek me iets te riskant... Dan maar plan B: vlakaf aan de mama en papa van Hanne en Lotte vragen om hun dochterkes op te meten (weg verrassing...). en toch ook nog plan C, ev...

Ze doken de afgelopen weken op met de regelmaat van de klok, de duikboten van znok . Hier liggen ze ook al eventjes in de kast, te wachten tot ik de mood - of beter de moed - te pakken had om er iets mee te doen. Want ik moet daar eerlijk in zijn, zo'n schoon tricot stofke, ik durf daar toch niet zo direct aan beginnen. Eerst een testversie dus. De tricot komt van de markt. En lag ook al eventjes naast de duikboten te wachten in de kast... Vrijdag kwam daar dan ook nog eens een voorraadje boordstof (en andere leuke dingen) van het stoffenspektakel bij. Vorig weekend heb ik mijn moed bij elkaar geraapt, een patroon uit een Japans boekje overgenomen, en de schaar in de teststof gezet... Dat viel mee. Het naaien zelf eigenlijk ook. Wat de beste manier is om de naden af te werken met mijn Bernina moet ik nog een beetje verder uitzoeken. En die kikker, die bleek ineens voor dit t-shirt gemaakt te zijn! Binnenkort mogen de duikboten uit de kast...