Mijn "achterbuurtje".

Nadat ik in mijn vorige post vertelt heb over mijn "Goudkust" in de tuin moet het er ook maar van komen om te vertellen dat ik nu ook een "achterbuurt" ga creëren!
Toen ik voor het Paasweekend bij de AL.. was (ja, die goedkope kruidenier!) stond daar een rek met allerlei planten.
Ik ben dan natuurlijk altijd nieuwsgierig naar wat er allemaal in staat en zag klimrozen in vele kleuren, blauwe regen en nog veel meer: een waar snoepparadijs voor mij!
Maar er stond geen prijs bij....even vragen....antwoord: € 1.59! Huh....? Dat is vast een vergissing want ik heb ze in de tuin vanaf, denk ik,  € 12.95 of zoiets.
Nee dus....geen vergissing....echt waar!
Nu ben ik  iemand die de planten altijd bij goede kwekers heb gekocht maar.....hier werd ik toch wel een beetje hebberig van!
Nou....vooruit, ik neem er ééntje mee. Ik heb deze roos ( Paul's Scarlet) al maar die staat wat te kwijnen en wacht, denk ik, op een broertje!
Dus.....€ 1.59 uit de portemonnee getrokken en deze week gaat deze Paul er ook bij. Hoewel  ik denk dat ik deze maar John ga noemen, dan heb ik de helft van The Beatles in mijn tuin staan.....wie weet gaan ze nog zingen ook!
Ik zie het nu al voor me hoe ze de komende zomer geweldig mooi over de schuur heen hangen.
De kleur is rood maar op het dak van het schuurtje zal dat best mooi staan en dan wordt het een soort van "Red Light District" ......een achterbuurtje.

Verder hadden we met Pasen de kinderen en kleinkinderen voor de brunch hier: druk maar gezellig!
En natuurlijk hebben we eieren verstopt, een traditie die ze nog steeds leuk vinden.
Maar die kleuren.....! Tja, wanneer je tussen het groen moet zoeken moet het wel een beetje opvallen natuurlijk , vooral voor de jongste van net 2.
Deze oma had, door omstandigheden, niet veel tijd en kocht ze kant en klaar in de winkel....ziehier het mooie kleurenpalet van de zoekeieren! (En wat vinden kinderen dat mooi!, haha)

Voor de Paasdagen had ik zelf natuurlijk genoeg gefröbeld (daar zal ik jullie niet meer mee lastig vallen hoewel ze natuurlijk wel hééél erg mooi waren) maar dat is allemaal inmiddels weer naar de zolder verdwenen.
Dit mag nog even blijven staan....dat is nog voor het lentegevoel!

En dan nu nog even mijn verjaardagscadeau's die ik zou laten zien. Ik wilde graag een kist voor de foto-albums van de kleinkinderen. Ieder jaar maak ik een klein foto-album van ieder kind en die lagen bij elkaar in een kartonnen doos op de zolder.
Maar ja,  dan bekijk je ze ook niet meer en wat is er nou leuker dan af en toe met een kleinkind even weer herinneringen op te halen met zo'n boekje erbij!
Dus....het moest een kist worden die hier in de boekenkast kan staan. En aangezien ik aan het "boek-ontspullen" ben was er nu ruimte voor.
Ziehier mijn cadeau.....ik vind 'm mooi!

Verder nog een steenvorm....
Toen mijn moeder overleden was en wij haar huis moesten leeghalen hebben we de spullen verdeeld en de rest weggedaan naar de kringloop....waaronder, je raad het al, de truttige steenvorm!
Die stond vol met kleine koperen en tinnen spulletjes en hing aan de muur....
De truttigheid ten top vond de hele familie! Dus....weg ermee!
En wat heb ik nu......een truttige steenvorm van de kringloop....haha! Hoe kan een mens toch zo veranderen hè, maar nu het zo plat op de tafel ligt vind ik het wel weer leuk!(voor even, denk ik)

Verder nog wat mooie dingen zoals een houten kaarsenstandaard......altijd welkom!

En het mooiste wat een oma zich kan wensen natuurlijk: zelf gemaakte cadeautjes van de kleinkinderen met liefde gemaakt....

En verder.....bedankt voor jullie leuke reacties steeds weer: het maakt dat ik nog maar een poosje doorga met bloggen!
                                         
                                                                           groetjes Trijnie

Ik wens jullie een sleutel naar......

                                                       

                                                                                                                                                                Sleutel.....

                                                  Op de grens
                                                  van de oude
                                                  en de nieuwe tijd,
                                                  wens ik jou een sleutel 
                                                  naar gezondheid
                                                  en geborgenheid.
                                                  Naar goud en goed
                                                  en goede moed.
                                                  Naar zacht en kracht
                                                  en creativiteit.
                                                  Naar rust en ruimte
                                                  en barmhartigheid.
                                                  Naar bezieling
                                                  en verwondering.
                                                  Naar geluk
                                                  en relativiteit.
                                                  Naar liefde 
                                                  en genegenheid.
                                                  Naar humor 
                                                  en gezelligheid.

                                                  Naar vriendschap
                                                  en verbondenheid.

                                                 Maar bovenal
                                                 een mooie tijd
                                                 in vrede
                                                 en tevredenheid.





In dit gedicht wordt verwoord  wat ik alle lezers en volgers van mijn blog toe wil wensen voor het                                                            jaar 2016!

Ik hoop jullie bloggers allemaal in het volgende jaar weer met mooie foto's en verhalen tegen te komen, bedankt voor het reageren ( bij mij komt er nu even niet zoveel van, sorry!) het bij elkaar reageren maakt het bloggen ook zo leuk!
En alle andere mensen die mijn verhalen lezen: ik voel me vereerd dat jullie de moeite nemen om dat te doen.....bedankt daarvoor.

Tot volgend jaar!

Trijnie

ik versierde een man.......

Ik heb een man versierd! Daar was ik vroeger echt niet goed in.....durfde dat gewoon niet!
Stiekem wel verliefd maar dan.....? Ik had werkelijk geen idee!
Ik had niet van die mooie ogen waar ik mee kon knipperen....geen prachtige heupen waar ik mee kon wiegen....geen zwoele stem....nou ja, niks om indruk mee te maken!
Maar nu heb ik er eindelijk eens één versierd......wat zeg ik: zelfs twee!
Kijk maar:

Die sacherijnige tuinman: ik dacht dat ik hem op deze manier wat op kon vrolijken maar het heeft niets geholpen.......
En die van binnenshuis ziet er ook niet bepaald vrolijk uit!
Maar goed: ik heb een keer een man versierd en dat stemt mij zeer tevreden!  Het was minder moeilijk dan ik dacht......( die van binnen wordt weer van zijn versiersels ontdaan hoor.....was een grapje! )

Ja, ook hier begint het kerstgevoel binnen te komen. Vorige week was ik bij een kerstmarkt en zag daar voor weinig geld vier bellen. Ik vond ze helemaal super!
Ze zijn niet speciaal voor de kerst maar nu kan ik ze daar wel goed voor gebruiken:

De kerstboom staat hier nog niet maar we hebben 'm vandaag al wel gekocht: nog nooit zo snel klaar geweest! Ik snap er niks van: meestal duurt het lang voor we de "perfecte" boom gevonden hebben en nu waren we binnen een kwartier klaar!
We zijn tegenwoordig zeker sneller tevreden......

In 2013 had ik de kerstboom in een post laten zien en tot mijn verbazing stond ie er daarna al flikkerend op! Geen idee hoe dat kwam, waarschijnlijk een cadeautje van Google. En nog steeds staat ie te schitteren: ik wilde het jullie nog een keer laten zien. Zo grappig!

We hebben dus een kerstboom die niet sober en eenvoudig is maar vol met zeer oude ballen, toetertjes en klokjes.....
Met kerst ben ik niet van het sobere maar van het versieren: heerlijk! Natuurlijk geen zingende of dansende kerstmannen......dat is weer het andere uiterste maar ik vind het heerlijk om het huis gezellig te maken met groen, lichtjes en kaarsen. Het is ten slotte maar één keer in het jaar kerst!
En ook voor de kleinkinderen heb ik wat apart staan: een kerststal van vilt, een draaimolentje met kaarsjes en wat sneeuwpoppen: het is tenslotte ook hun kerstfeest als ze hier zijn!

Verder heb ik vorig jaar twee kerstboompjes gemaakt die ik bij de Violier in Bennekom gezien had. Ik vond ze zo leuk en dacht: die ga ik zelf proberen te maken! Ze staan alle twee op de schoorsteenmantel.

                                                                  Verder veel mos in huis........dat hoort ook zo bij kerst.



























                                                             Wat mooie grijze klokken op de spiegel met wat groen......

                                                                   Een schaal met mosballen mag natuurlijk nooit ontbreken......

                       De mooie houten engel die ik van mijn man kreeg krijgt weer een plaatsje......

De "kroonluchter"wordt ieder jaar weer versierd......

                                   En op de grote tafel staan mijn oude kandelaartjes die ik al jaren heb: ik blijf ze leuk vinden!

                                                          Ik wens jullie goede feestdagen toe.....met deze tekst in gedachten:

De dag erna.......

                                                                                           
Tja, de dag na 5 december......moe maar voldaan zou je kunnen zeggen.......niet echt uitgeslapen, maar je moet er wat voor overhebben!
Want wat is het, zoals altijd, weer een hectische periode geweest! Maar wat was het ook weer een gezellige tijd met de kleinkinderen die nog in de goedheiligman geloven!
Het jongste pietje stond te schaterlachen wanneer opa de pieten achter het wandbord liet verdwijnen. En ook al is je hoofd een beetje te klein voor de pietenmuts toch wil je meedoen met je zussen ook al weet je nog totaal niet waar het over gaat!
En natuurlijk werd er uitgebreid gespeeld als Sint en Piet......moesten de pietjes oefenen om over het dak te kunnen lopen.....werden er pakjes ingepakt en uitgedeeld.....werd er gezongen met de cd en werd er van de pepernoten gesnoept. Wat genieten deze opa en oma daar toch van!

De afgelopen week zijn we druk geweest met surprises maken en het dichten. Soms heb je snel een idee en soms lukt het totaal niet (mopper,mopper.....), maar......we weten dat het altijd op het laatste moment wel goed komt!
Deze keer lukte het dichten goed: onze schoonzoon (die ik had getrokken) had dit jaar zijn spiksplinternieuwe "aaifoon" in het toilet laten vallen dus.......een dankbaar onderwerp om iemand eens even te kijk te zetten!
Dit werd de surprise die erbij hoorde, door manlief gemaakt:

Maar dat ding moest mee in de auto naar mijn broer waar we het Sinterklaasfeest zouden vieren. En ook:
* de andere surprise (die een beetje groot uitgevallen was)
* de surprises die dochter en schoonzoon gemaakt hadden....
* de cadeautjes voor de kleinkinderen die onze dochter niet mee kon nemen in de eigen auto.....
* 2 pannen soep.....
* fototoestel in zo'n grote tas.....
* jassen.....

Kortom: de auto was afgeladen vol!! Ik kon er nog net bij met 2 pannen soep tussen de benen, je weet niet hoeveel verkeersdrempels en rotondes je dan tegenkomt!!

Ik had nog  leuke haarbanden meegenomen voor de kindertjes ( en sommige volwassenen denken dat ze dan ook weer kind zijn)
Ik wil niet zeggen dat deze op mijn broer lijkt maar het komt akelig dicht in de buurt .....

 

Hij leest gelukkig mijn blog niet, anders......

Om 5 uur begonnen we te zingen met het hele koor: 16 in totaal. En ik kan niet anders zeggen: het klonk prachtig, ook zo mooi op toon!
Daar word je als Sint en Piet toch wel heel blij van denk ik (maar niet heus)
Hé, waar is ome Kees nou.....? Ik denk even de hond uitlaten en zonder hem erbij wordt er ineens op het raam geklopt......en ja hoor: er staan 2 grote zakken!!
Wat een spannend moment.....en dan is het cadeautjes uitpakken, wat een feest!
Wanneer we daarna eten is er genoeg tijd om met het nieuwe speelgoed te spelen en daarna, een beetje later dan anders, naar bed te gaan.

En dan is het tijd voor de "groten" (daar hoor je als 11- en 12 jarigen tegenwoordig ook bij! )
Alle surprises met gedichten kwamen op de grote tafel te staan en werden door iedereen goed bekeken.
Iedereen wist op dat moment natuurlijk wel wie hem/haar met de lootjes had getrokken en gaat in gedachten na waar het gedicht over zal gaan. Onze schoonzoon hoefde dus niet al te lang na te denken.....
Allemaal hadden ze er weer veel werk van gemaakt: het zag er zo fantastisch uit!
Zelf was ik blijkbaar een makkelijk doelwit voor mijn schoondochter: ze leest dit blog en dan hoef je niet rond te vragen wat voor stomme dingen ik heb gedaan. dat is dan wel weer makkelijk!
Ze maakte een laptop, ze vind blijkbaar dat ik nog veel moet leren......( vind ik niet hoor)
En mijn blunders met het vergeten van de tas en de kapotte eitjes kwam dus langs in het gedicht.....

Het gedicht kon ik scrollen met rode knoppen die aan de zijkant zaten , de witte knoppen waren ook nog verlicht ( onderkant van nepwaxinelichtjes van hun bruiloft) Zo knap gedaan!

 

Wat was het weer gezellig en wat werd er weer veel gelachen: dit is toch wel een mooie traditie door onze ouders aan ons nagelaten!

 

 

Maar nu.......de pepernoten zijn nog niet op: weer te veel ingeslagen!

 

                                                                                            Ik kan ze niet meer zien!
                                                                                                  Op naar de kerstkransjes......

Een oude kleuterjuf!

In mijn hoofd ben ik eigenlijk nog 20.....maar wanneer ik 's morgens voor de spiegel sta zie ik toch echt wel dat dit niet zo is! Vooral met een, nog wat slaperig hoofd, is het dan moeilijk vol te houden dat je nog echt, heus niet oud bent!
De afgelopen week werd ik wel weer even met de neus op de feiten gedrukt. De school waar ik jaren heb gewerkt bestond 25 jaar: een heugelijk feit dat natuurlijk gevierd moest worden.
De week begon met een toneelstuk over "oude" juffen die herinneringen aan het ophalen waren over de afgelopen jaren. En daar hoort natuurlijk verkleden bij!
De andere medespelers speelden een andere oud-collega maar "gekke ikke" mocht zichzelf spelen!
Waarom laat ik me toch altijd weer overhalen!!
En dan geven ze je ook nog de meeste tekst om te leren, waarschijnlijk onder het mom van: wij hebben het druk en jij hebt als gepensioneerde toch niet veel te doen! Ja.....leer mij mijn ex-collega's kennen!
En dat vragen ze je zonder erbij te zeggen dat alle ouders er ook bij zijn!
En ja.....dan sta je zo op het podium:

Je moet toch wel gek zijn om met zoiets in te stemmen hè....
Maar goed....ik ben het wel gewend: vele jaren van verkleden zijn hier aan vooraf gegaan. Vele rollen heb ik gespeeld:

                                                                    de kabouterkoning....

                      de piraat en de clown......





(Gelukkig ben ik hier toch min of meer incognito....)
Maar wat waren het toch leuke tijden om juf te zijn....kinderen zijn vaak onbedoeld zó grappig! Vandaag (ik ben op maandag middag nog vrijwillig op school) was ik met een kleuter aan het praten die mij even voorlichting ging geven: als mijn papa zaadjes rondstrooit komt er een baby!
Je zal maar door de gang van school lopen en die vader brengt zijn kind naar school.....
Ook de vriendenboekjes die ik kreeg aan het einde van een schooljaar konden grappig zijn:

We hadden afgelopen vrijdag een reunie met oud-collega's en oud-leerlingen maar helaas was deze dame er niet anders had ik toch even gevraagd hoe haar leven er nu uit ziet!
En om nu even op dat "oud zijn" terug te komen.......wanneer je merkt dat de eerste kleuters van deze school inmiddels ook de dertig naderen (kun je nagaan hoe oud mijn eerste kleuters nu zijn toen ik net begon...eh, 45 jaar geleden....help!!) dan voel je wel dat je niet meer bij de jongsten hoort!
Maar wat was het leuk om de "kinderen "te zien en hun verhalen te horen: jongens met de baard in de keel of met bebaarde kin waren een bijna leerkracht of een zzp-werkende timmerman, de jonge vrouwen een bijna vroedvrouw, een cassière en een bijna-professor...
Ze stonden te lachen bij het zien van de foto's en de vriendenboekjes die ik neergelegd had.....hihi, moet je kijken hoe je er toen uitzag en kijk eens wat jij leuk vond op school.....vadertje en moedertje spelen!
Ik zat een poosje te kletsen met twee jongens van inmiddels 22 jaar waarop de ene zei: ik kan me nog herinneren dat u altijd een versje had over meneer de Wit en meneer de Zwart. Hij deed het vingerversje zelfs nog voor!! En dat blijft hangen....
Niet die steengoede lessen van muziek ( haha....was ik dus helemaal niet goed in) nee: een vingerversje! Hoe leuk is dat!
Toch vonden ze blijkbaar dat ik wel ergens goed in was: in de vriendenboekjes stond heel vaak dit:


 
 

 

 

Ach....je kunt toch niet overal goed in zijn.......dan maar de grapjesjuf.

En....een kapster heb ik die avond niet ontmoet!

En dan nu......uitrusten!

Wat hadden wij een superfeest! Want.....

* het weer werkte mee......
* de locatie was prachtig......
* de gasten waren allemaal met zorg aangekleed in "vintagekleding"......
* het was heel mooi aangekleed met "ouwe meuk".........
* er stonden hééééél veel fluitenkruid en lelietjes-van-dalen vlakbij.....
* daar konden we hééééél veel zelfversierde potjes mee vullen.....
* de taart was mooi en lekker.......
* het eten smaakte heerlijk.....
* de kinderen hebben zich prima vermaakt......
* de volwassenen ook trouwens....
* en het belangrijkste: het bruidspaar zag er geweldig mooi uit!!

                              KIJK MAAR:

 

( deze ene foto mocht ik met toestemming van het bruidspaar gebruiken)

 

De mensen die me volgen op Fb zullen wel denken: heb je haar weer met die foto.....haha.

Ik was toch zo aan het mutsen om de foto op Fb te zetten! Het is een officiële foto van de fotograaf en daarom dacht ik dat het niet gelukt was......staat ie er twee keer op!

Ik ben een trotse moeder, dat is zo, maar twee keer.....dat is een beetje te veel van het goede hè!

Nou ja.....jullie kijken er maar overheen hoor!

 

De ceremonie was ontroerend: ik mocht als moeder ook mijn steentje bijdragen met in mijn toespraak het refrein van het lied:"mag ik dan even bij jou" van Claudia de Brey. En natuurlijk keek ik, mede namens Piet, terug op ons leven samen met onze zoon en de goede band die we met hem hebben! En over de schoondochter die we in ons hart hebben gesloten.....het was een mooi moment.

 

De dinsdag voor de bruiloft hebben we alle "ouwe meuk" van ons en van het bruidspaar in een groot busje gedaan met daar achter een aanhangwagen met "oude"stoelen.

De grote bus die ze besteld hadden bleek er niet te zijn waardoor vader en zoon nog een keer de route terug moesten rijden om de rest nog op te halen! Leuke vrije-tijds-besteding!

Daarna moesten we natuurlijk alles voor de tweede keer uitladen en in een schuur zetten.

Gelukkig is de Dominicaanse moeder van de bruid goed in eten koken, dus er werd goed voor ons gezorgd bij ontbijt, lunch en avondeten.

 

 

Woensdag was ik druk geweest met fluitenkruid en lelietjes-van-dalen plukken voor de aankleding: dat groeide daar op dat landgoed in overvloed!

De mannen hadden het druk met een grote tent opzetten, de vlondervloeren klaarleggen om op te dansen, houtsnippers strooien en de grote spullen klaarzetten.....

Ik werd geholpen bij het vullen van de potjes en de aankleding: en dat zag er uiteindelijk prachtig uit!

De zelfgemaakte aanwijsborden van Piet vielen goed in de smaak.....

 

 
 
 
 



















Er stonden 2 oude typemachines op een tafel waar een ieder die dat wilde, een wens kon typen: er ging een wereld voor de kinderen open: die kennen allen Ipads en laptops.....dat er zomaar direct letters op een papier kwamen was voor hen wel heel bijzonder! Ze waren er niet weg te slaan....

 

De gehele entourage zag er zo uit zoals het bruidspaar het voor ogen had: landelijk met een hele ongedwongen sfeer:

 

 

De dag ervoor hadden onze zoon ik samen de bloemen uitgekozen voor het "landelijk"boeket. Ik vond het maken er van reuze spannend maar de bruid was gelukkig helemaal tevreden.

  

 

 De dag daarvoor had ik voor haar al een "landelijk" boeket gemaakt die onze zoon haar, tot haar verbazing, aanbood bij het avondeten.  Flauw geintje hè, maar zoonlief en ik vonden het wel grappig: jij wilt een landelijk boeket......dan kan je het krijgen ook....haha.

Landelijk genoeg zou ik zeggen....

 

 

En dan hier onze hartenbreker in vintagestijl.....hij stal de show! (vooral in z'n eentje op de dansvloer!

 

 

 

En de bloemenmeisjes van het bruidspaar zochten

later bloemetjes voor zichzelf uit......er groeide tenslotte genoeg in het weiland.

 

 

In de middag hadden we allemaal potjes geverfd en er een wens in gedaan terwijl het bruidspaar een fotoshoot had......

 

 

Bij daglicht.......                                                                                               ........en 's avonds.

 

 

 

De sliertjes van de erehaag hebben we in het hout gestoken ter versiering.....

 

En de koffie werd op deze vuurtjes klaargemaakt  met perculators erop, een heel leuk idee,heerlijke koffie (jammer genoeg een foto zonder de perculators) en het paste helemaal in de sfeer......
Het hoofdgerecht was een varken aan het spit (jakkie....niks voor mij) maar gelukkig was er ook heerlijke zalm!

 

Tot 's nachts 1 uur is er gedanst op muziek uit de jukebox: een heerlijk sfeertje....

 

 En dan na zaterdag opruimen en dinsdag weer alles naar huis brengen mogen nu de voetjes niet van de vloer maar op de tafel....... 

  

 

De foto's zijn niet van zeer goede kwaliteit, de meeste zijn van de mobiel en een moeder die tijdens de ceremonie foto's maakt is toch ook geen gezicht!! Dus....geen kleding van mij te zien.

 

En vanaf morgen ga ik jullie verhalen ook weer eens bekijken........ sorry, daar had ik eventjes geen tijd voor!