Posts tonen met het label algemeen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label algemeen. Alle posts tonen

maandag 16 januari 2017

Blue Monday!

Ik las in de krant dat het vandaag weer Blue Monday is! Wat fijn want....toevallig is blauw mijn lievelingskleur! Komt dat even goed uit!
Ik houd van dat schattige baby-blue........



Ik houd van bloemetjes-blue buiten.....






En van bloemetjes-blue binnen......

























Ik houd van the blue sky.....





.......van blue houses.....



.....van blue chairs in the garden.....(niet van mij)











Kortom.....blue is toch wel mijn favoriete kleur....maakt niet uit wat er blue is!





























Maar.....die Blue Monday heeft dus niets met mijn favoriete kleur te maken en ook niet met de blauwe maandag dat ik naar de sportschool ben geweest!
Nee.....het schijnt de meest deprimerende dag van het jaar te zijn....!!
De feestdagen zijn voorbij...de goede voornemens zijn intussen al weer mislukt....de dagen zijn kort en donker...het salaris is nog niet gestort en de blauwe brieven vallen in de brievenbus! Kortom.... het is een tijd of in ieder geval een dag om depressief van te worden!
Dat is verplicht want het wordt niet voor niks zo genoemd..... het is nl. de bedoeling dat je lekker tegen elkaar gaat klagen en zeuren.......en dan diep-triest naar elkaar gaat zitten kijken met van die lodderige ogen..... met je hoofd gebogen over straat loopt en vooral NIET LACHEN!

Gelukkig is ie bijna voorbij en kun je morgen weer gewoon doen.
Maar laten we wel wezen: een depressie is wel even wat anders dan een Blue Monday!
Een depressie duurt lang en het kost veel tijd en hard werken om daar weer uit te komen! Dus....het is allemaal gewoon maar flauwekul!!
Ik moet zeggen dat de twee eerste maanden van het jaar ook niet mijn favoriete tijd is maar laten we ons niks laten wijsmaken: elke dag heeft genoeg aan zichzelf zou mijn oma zeggen.

Daarom ga ik maar even positief denken:

* Het is alweer de tijd dat het om 5 uur nog licht buiten is!
* Nog maar 68 dagen en de zomertijd gaat weer in! (niet natellen graag)
* Nog maar 2 maanden en ik ben weer jarig!
* Over een paar dagen hebben we vriendenweekend!
* Morgen mag ik weer op 2 kleinkinderen passen!
* De sneeuwklokjes piepen al weer boven de grond!
* Ik heb bijna de Blue Monday weer overleefd en jullie ook!


maandag 16 mei 2016

souvenirs mee?

Wanneer jullie met vakantie zijn....nemen jullie dan souvenirs mee?
Of krijg je wel eens iets van iemand die met vakantie geweest is en jij hebt voor de bloemen, de tuin of de dieren gezorgd?
Ik wel....en het meeste heb ik ook nog!
Mijn vader dacht, zo'n 45 jaar geleden dat ik, na zijn reis naar Rome, dit wel mooi zou vinden:

























Hij was helemaal enthousiast over wat ze allemaal hadden gezien! Hij zei tegen mijn moeder: dat zal Trijnie heel mooi vinden!
Mijn moeder had het goede idee dat dit niet het geval was maar hij moest en zou het voor zijn dochter meenemen. Hij had zich alleen niet bedacht dat het mij niks zei omdat ik het niet met eigen ogen gezien had.
Gelukkig is het een kleine Mozes die in een la van het nachtkastje past. En waarom bewaar ik dat nog? Ach, het is zo'n lieve herinnering aan mijn vader...

Ooit paste mijn vriendin op ons huis toen wij met vakantie naar Italië waren....
We waren o.a. in Venetië en zagen daar een werkelijk, afschuwelijk souvenirtje. (ja ja....die bestaan!) In een winkeltje stonden een heel stel gondels te koop: gemaakt van schelpen....glinsterende steentjes en met een foto van de paus! Zo'n fout souvenir hadden we nog nooit gezien!
We bedachten: die nemen we mee voor Truus...
Ik gaf het bij thuiskomst en wilde zien hoe ze keek en wat ze zou zeggen (gemeen van me hè) maar ik ben een watje: ik zag hoe ze keek en zich zat voor te bereiden op wat ze zou zeggen waarop ik direct maar vertelde dat het een grapje was en het echte cadeautje (geen souvenir!) gaf.

Vanuit Frankrijk is het nooit zo moeilijk om iets als herinnering mee te nemen: we struinen wat brocante markten af! En daar is altijd wel iets van onze gading bij:


                                                                   oude kommetjes.....


                                                        een saladeschaal (al jaren in gebruik zoals je ziet)


                                               de houten bak en de gevonden wijnranken.......

 

In Normandië hebben ze steenstranden waar de kiezels grote gaten hebben: we hebben er een mobile van gemaakt en hebben er al vele jaren plezier van in de tuin, zo zie je maar.... een leuk souvenir hoeft niks te kosten:

























Ooit hebben we vanuit Frankrijk een bankje meegenomen voor €5 die we echt niet konden laten staan. Alleen waren we met de caravan en kon het bankje niet door de deur maar moest via het achterraam naar binnen.
Maar....het moest ook weer als eerste door het raam naar buiten!
Op elke camping haalden we het bankje er uit....pakten een drankje....en gingen op het bankje zitten genieten.
Ik denk dat veel mensen in eerste instantie dachten: wat zielig, die mensen hebben geen geld om een fatsoenlijke klapstoel te kopen!
Nog steeds staat onze Franse bank in de gang.....heel handig voor de tassen en aanverwante zooi van de kleinkinderen!


Vanuit Griekenland (Kreta) namen we, 12 jaar geleden, een stel houten lepels mee. Niet wetende dat ze jaren later helemaal "in" zouden zijn!



Ook kochten we in Portugal een mobile van keramiek. Het hangt al jaren in de tuin en elke keer, wanneer ik 'm weer ophang na de winter, zie ik die vakantie weer voor me......


Uit de meeste landen waar we zijn geweest nemen we een steen mee: die komen in de tuin te liggen en de wel heel bijzondere soorten leggen we op een plank in de boekenkast.
De stenen uit Zwitserland kwamen op het graf van mijn ouders: dat was hun lievelingsland waar ze zoveel geweest waren.......we vonden het, als symbool, mooi om ook in de vakantie aan hen te denken....






















Soms krijg je wel eens wat van je kinderen als je op de tuin of op de hond gepast hebt. Gelukkig weten ze wel wat we mooi vinden...dit jaar een windlicht vanuit de Dominicaanse Republiek:



Maar het mooiste souvenir was van onze dochter en schoonzoon na een lange rondreis door China.
Ik pakte het cadeau uit en dacht nog: oh, leuke kleine chinese schoentjes maar..... wat moet ik daar nou mee? Tot ik de kraaltjes die eraan hingen ontdekte.






                                                                            Een mooi souvenir uit dat verre China!  


En vanuit Twente, waar we vorige week waren, moet je een krentenwegge als souvenir meenemen......maar ja, dat is geen blijvertje!
En houd je niet van souvenirs, je moet maar zo denken: de mooiste herinneringen zitten gewoon in je hoofd en in je hart.....

zondag 24 april 2016

zomaar iets anders.....

Zomaar foto's die jullie van mij helemaal niet gewend zijn....
Afgelopen zaterdag hadden we een excursie met de fotoclub naar het nieuwe station in Arnhem.
Ik ben helemaal niet zo van de moderne architectuur maar dit was prachtig! Ik heb genoten.....
De bouw van dit alles heeft twintig jaar (twintig jaar met een rommelige omgeving) en vele miljarden gekost maar daar hebben ze in Arnhem dan ook wat voor!
We kregen een uitleg van het Gilde met leuke anekdotes en de gids liet ons mooie, fotografeerbare plekjes zien.
Ook de zon hielp mee met mooi licht, alleen had de temperatuur iets beter kunnen zijn: want wat was het tussen die hoge torens koud!



                                             de stationshal met veel hout en voor het merendeel met ronde, glanzende vormen......
                                     .....hoe bestaat het dat iemand zoiets op papier kan ontwerpen!



















                                         
                                         ook de buitenkant heeft een  prachtige vorm met veel rondingen.....

                                  Achter het station staan twee kantoorgebouwen die ik altijd zo lelijk vond als we vanuit Arnhem-zuid aan                                 kwamen rijden, maar van dichtbij heeft het toch wel wat......











Nadat we bij het station waren geweest gingen we nog even naar de grote Eusebiuskerk: een kerk waar ik vroeger veel geweest ben. Nu staat het al jaren in de steigers en is er niet voldoende geld voor renovatie....wel jammer als je ziet wat er na de tweede wereldoorlog van over was en weer opgebouwd is!
Binnen is het niet echt een mooie kerk, het is een protestante kerk dus geen gebrandschilderde ramen en mooie bijbelse figuren waardoor er ook niet veel moois te fotograferen was.
Toch waren de lampen die er hingen prachtig en een plaatje waard!






 Conclusie: wanneer je eens iets anders wilt fotograferen dan bloemen, natuur of interieur dan is dit wel zeer de moeite waard!






dinsdag 29 december 2015

Ik wens jullie een sleutel naar......

                                                       

                                                                                                                                                                Sleutel.....


                                                  Op de grens
                                                  van de oude
                                                  en de nieuwe tijd,
                                                  wens ik jou een sleutel 
                                                  naar gezondheid
                                                  en geborgenheid.
                                                  Naar goud en goed
                                                  en goede moed.
                                                  Naar zacht en kracht
                                                  en creativiteit.
                                                  Naar rust en ruimte
                                                  en barmhartigheid.
                                                  Naar bezieling
                                                  en verwondering.
                                                  Naar geluk
                                                  en relativiteit.
                                                  Naar liefde 
                                                  en genegenheid.
                                                  Naar humor 
                                                  en gezelligheid.

                                                  Naar vriendschap

                                                  en verbondenheid.

                                                 Maar bovenal

                                                 een mooie tijd
                                                 in vrede
                                                 en tevredenheid.





In dit gedicht wordt verwoord  wat ik alle lezers en volgers van mijn blog toe wil wensen voor het                                                            jaar 2016!

Ik hoop jullie bloggers allemaal in het volgende jaar weer met mooie foto's en verhalen tegen te komen, bedankt voor het reageren ( bij mij komt er nu even niet zoveel van, sorry!) het bij elkaar reageren maakt het bloggen ook zo leuk!
En alle andere mensen die mijn verhalen lezen: ik voel me vereerd dat jullie de moeite nemen om dat te doen.....bedankt daarvoor.

Tot volgend jaar!

Trijnie



zondag 22 november 2015

Verzamelingen.

Afgelopen dagen was er in Utrecht weer de verzamelaarsjaarbeurs, we gingen er regelmatig naar toe maar deze keer kwam het er niet van. We waren druk met andere zaken.....
 
En ja.....verzamelingen......ik heb ze nog wel maar begin op mijn leeftijd  niet meer opnieuw aan een verzameling. Dus......wat heb ik er eigenlijk nog te zoeken.
Trouwens.....hoeveel moet je ergens van hebben om het een verzameling te noemen?
Zijn 3 franse kommetjes al een verzameling of moeten het er minstens 100 zijn?

Ooit, toen ik een jaar of 8 was begon ik met mijn eerste verzameling: suikerzakjes sparen. In die tijd spaarde je sigarenbandjes,postzegels of suikerzakjes.....ik die zakjes dus. Ik had een oom die vertegenwoordiger was en met zijn auto( heel bijzonder!) het hele land doorreed. En ja, die man moest natuurlijk wel eens koffie drinken. Een thermoskan bestond nog niet dus werd het een restaurant en daar had ik weer baad bij: anders duurde het sparen wel erg lang want wij kwamen niet zo vaak in een restaurant.
Het verzamelalbum lag nog op zolder:

 
Zou het nog geld waard zijn zoals een postzegelverzameling? Zo ja......dan verkocht ik het meteen!
Maar ik denk dat ik toch de verkeerde keuze gemaakt heb met m'n zakkies!
Verzamelingen zijn eigenlijk van alle tijden: mijn broertje verzamelde speldjes, mijn kinderen hadden flippo's en mijn kleinkinderen verzamelen alle zooi van de A.H.
 Ik ben altijd wel gevoelig voor het verzamelen geweest, waar dat vandaan komt...... geen idee!
Op mijn veertiende verzamelde ik witte knuffels......waarom toch alleen witte? 
Later kwamen de eierdoppen.... (ik heb er nog maar 1 mooie oude van) en oude kinderboeken:
 
 
De mooie platen van Rie Cramer, de boeken van W.G. van de Hulst en Anne de Vries die ik zelf op school las. Het boek van Peerke en zijn kameraden las de juf van de derde klas voor. Ik zie ons nog zitten snikken toen het jongentje dood ging: wat een verdrietig verhaal was dat!
Sommige mogen van mij weg maar Peerke moet bewaard blijven!
 
Ook heb ik nog een verzameling oud kinderspeelgoed. En ja, hoe begint zoiets......het aapje kocht ik in Frankrijk op een rommelmarkt. Ik was er helemaal verliefd op ( mij kleinkinderen ook trouwens, hij mag regelmatig optreden) en daarna komt een volgende en een volgende en voor je het weet is het een verzameling.
Het speelgoed staat in een kastje in de gang, het wordt nog regelmatig door de kleinkinderen bekeken.
 

 




Verder verzamelde ik een paar jaar geleden veel spullen van emaille, veel van Franse brocantemarkten. Een poosje vind je dat leuk maar nu heb ik alleen nog buiten ,op een plankje, wat staan.....
 

Vanaf nu ga ik maar eens beginnen met "ontzamelen"....er moet maar eens wat weg!
Maar hellup......wat?? Ik moet toch ergens beginnen maar ik kan met moeite iets wegdoen!
 
Wat ik nog wel verzamel is: mooie herinneringen......kleinkinderen (alleen heb ik daar niet zoveel over te zeggen) en geld. Ik heb de muntjes van 1 en 2 euro al wel maar een briefje van 500 nog niet dus.....als er iemand met we wil ruilen......ik houd me aanbevolen!
 
 
En waarom maak ik in deze tijd een post over zoiets onbenulligs als een verzameling ......ik kan geen opiniestuk schrijven over alle gebeurtenissen die er zijn, daar zijn anderen voor die er verstand van hebben.
Ik zag net het nieuws en daar word je toch redelijk mistroostig van: Brussel ligt plat.......het klimaat heeft code oranje......in de Krim hebben ze geen elektriciteit meer door sabotage....
Ik steek mijn kop niet in het zand en soms kan je van al het nieuws niet slapen omdat je je zorgen over de toekomst van je kinderen en kleinkinderen maakt. Maar laten we in onze kleine kring dan maar proberen onze gewone dingen te doen, warmte te geven aan de mensen om ons heen en.....
laten we het leven vieren!!
 
   
pinterest