bo po części zeszłyśmy żółtym szlakiem, by dojść do Bramy Krakowskiej w Ojcowie i wrócić tą samą trasą do samochodu. Wycieczka miała na celu dotlenienie się oraz spacer z psami.
Pogoda jak to w jesieni, raczej szaro, buro i ponuro. Wynagradzały ją widoki na wapienne skały:
niewielki, z widokiem na cztery strony świata, łatwo dostępny szczyt wybrałyśmy się 27 sierpnia 2025, tym samym kończąc w tym roku zdobywanie Korony Ziemi Sanockiej.
Wycieczka niewielka, tylko 1 km na górkę zwieńczoną drewnianą altaną, gdzie była pieczątka, ale nie było tuszu, by ją sensownie odbić w książeczce.
Patria (474 m n.p.m.) leży w Kotlinie Jasielsko-Krośnieńskiej dokładnie we wsi Odrzechowa. Ze szczytu rozpościera się widok na Beskid Niski (z pasmem Bukowicy), na wsie Zarszyn i Besko. Stoki Patrii porastają łąki, dlatego jest taka doskonała widoczność i upajające widoki.
Następnie zeszłyśmy do małej, nowej budowli, która okazała się stacją rowerową, gdzie rowerzyści przemierzający szlaki rowerowe mogą odpocząć, podpompować opony w rowerze i przeanalizować stojącą nieopodal tablicę ze szlakami rowerowymi.
Przy drodze w Odrzechowej na samym dole stoi sobie oto taka kapliczka Jana Chrzciciela:
zalesiony szczyt w Górach Sanocko-Turczańskich wybrałyśmy się 26 sierpnia z miejscowości Huzele, zielonym szlakiem, który prowadził drogą wzdłuż łąk obok lasu, a później drogą leśną.
Gruszkę (583 m n.p.m.) porasta las sosnowo-jodłowo-bukowy.
Na szczycie krzyżują się granice wsi: Olchowa (gm.Zagórz), Dziurdziów i Huzele (gm.Lesko).
Nieopodal znajduje się mogiła 112 więźniów przywiezionych z sanockiego więzienia, a zamordowanych przez hitlerowców. Jednak z powodu późnej już pory nie doszłyśmy do grobu.
Łączą się też wspomnienia rodzinne związane z tą górką. Ponoć niedaleko znajdowała się leśniczówka, w której mieszkała rodzina mojej mamy, a dziadek Marcin był leśniczym. Niestety bandy UPA uprowadziły dziadka, którego nigdy nie znaleziono, pomimo poszukiwań doraźnych, jak i przez różne organizacje. Przyjęto urzędowo datę jego śmierci na 31 grudnia 1946 r.
nie prowadzi żaden szlak, można tam dotrzeć zwykłą asfaltową drogą. Wybrałyśmy się na nią 25 sierpnia tego roku, już późnym popołudniem.
Po drodze naszą uwagę zyskała kapliczka Matki Boskiej z wilkami, zbudowana przez Koło Łowieckie "Jarząbek":
Żurawinka (664m n.p.m.) leży na Pogórzu Bukowskim. Trzeba przyznać, iż stamtąd roztaczają się cudowne widoki, wręcz oszałamiające.
Na górze krzyżują się granice wsi Kamienne (gm. Bukowsko) i Zawadki Morochowskiej (gm. Zagórz). Posadowiony tam został maszt telefonii komórkowej:
a nieopodal widać farmę wiatrową i kręcące się wiatraki:
Wierzchołek porastają łąki, a północne stoki lasy modrzewiowo - sosnowo - bukowe.
Na Żurawince była skrzyneczka na pieczątkę, ale niestety znalazłyśmy tam tylko poduszkę do stempli, zniszczoną karteczkę do Kornelii, komplet kluczy i mnóstwo odbitek pieczątki, która kiedyś tam była:
Orli Kamień (518 m n.p.m.) i Orle Skały zbudowane są z piaskowca krośnieńskiego, szczyt zalesiony, porośnięty buczyną, nawet ze stuletnimi okazami.
Widok stamtąd na Sanok, Pogórze Bukowskie i Pasmo Bukowicy.
O wycieczce nie do końca na sam Orli Kamień pisałam tu.
Tak, jak i wtedy, poszłyśmy z córką i wnuczkami (21.08.2025 r.) szlakiem żółtym, tyle że od 2014 r. zmieniło się nieco dojście do szlaku. Powstała częściowo asfaltowo-szutrowa szeroka drogą, którą swobodnie można dojechać do skansenu i dotrzeć do drogi przy "Sosenkach" (także w przebudowie). Za parę lat zupełnie nie poznam tych stron.
Na górze krzyżują się szlaki: czerwony, żółty, i "Szlak Dzielnego Wojaka Szwejka"oraz ścieżka przyrodniczo-dydaktyczna "Orli Kamień".