Kołowiec

zrobiłam go i ja. Ten został wykonany dla córki.  Dorota wylansowała kołowce na swoim blogu. Podobały mi się bardzo, ale jakoś niezupełnie chciało mi się taki sweter robić. Córka zapragnęła swetra, którym mogłaby się  "owinąć" - pomyślałam wówczas o kołowcu Doroty.

 Druty 6 mm; włóczka "Czterdziestka" (60% akryl, 40% wełna), 300 m/100 g oraz "Justa"(100% wełna), 350 m/100 g; zużycie około 450 g "Czterdziestki" i 400 g "Justy"

 

Średnica koła 130 cm; plisa około 15 cm (z 20 oczek); promień koła do plisy 50 cm

Sama realizacja, pomimo tego, że praca nad takim swetrzyskiem jest monotonna, to rodzaj przygody: jak ostatecznie ułożą się kolory w kole? I to jest fascynujące. Początkowo, w galopie "utkałam" sweter  olbrzymi - o średnicy 150 cm - okazał się zwyczajnie za duży; sprułam więc plisę (tak, tak, miał już zrobioną plisę) i jeszcze z 5 cm z promienia koła. Dodałam sobie pracy (pewnie miałabym zrobione w tym czasie co najmniej 1/2 następnego). Ostatecznie średnica z plisą ma 130 cm. Wydaje mi się, że teraz uzyskałam  rozmiar: 40-38. Sweter jest  dostatecznie obszerny, a jego "zagadką" jest to, że można go drapować i podpinać na różne sposoby. Oczywiście efekt daje tu włóczka cieniowana, układająca się koliście w wyrobie.

Użyłam włóczki "Czterdziestki" (grafitowa) i "Justy" 003- melanż różowo-żółto-niebieski. Tę samą "Justę" widziałam na blogu u którejś z pań, skomponowaną z innym kolorem - i sweter był zupełnie inny. Tajemnicą kołowców jest to, że nie ma dwóch identycznych.

Środek - to czerwone kółko - tak chciała córka

 

Jednak, kiedy go robiłam, pomyślałam, że mogłabym  podobny machnąć dla siebie. Wcześniej nie widziałam się w takim swetrze - teraz, kiedy schudłam, mam wrażenie, że mogłabym takie obszerne swetrzysko nosić. Na zdjęciach prezentuję sweter ja, bo córka jeszcze nie przyjechała. Zapomniałam zabrać ze sobą agrafę, zapinkę - spięty sweter wygląda jeszcze lepiej. Jest tak ciepły, że można go nawet wkładać w cieplejsze dni tegorocznej zimy.
Dorota umieściła na swym blogu instrukcję wykonania swetra i plisy.
Swoje uwagi na temat wykonania kołowca dodały GaMa (plisa) i Joanna.

Lniany cardigan

nie mógł być bardziej prosty i nieskomplikowany. Zrobiłam go na maszynie gładkim wzorem, jednak zanim zyskałam tę formę swetra, rozważałam różne ewentualności: ażury, warkocze, wzory strukturalne itp. Próbka na drutach z różnymi wzorkami doszła do prawie 50 cm. Potem wszystko sprułam i włóczkę wrzuciłam na maszynę dziewiarską. Sweter miał być na koniec lata (nie zdążyłam).

Dzianina maszynowa + sznureczek wykończeniowy na drutach;

włóczka "Alize Bodrum" 280 m/100 g;

zużycie 400 g

Cardigan jest niezapinany, forma narzutki.  Sam projekt wykonawczo nieco  eksperymentalny. Chciałam uzyskać formę przodów wydłużonych do ukosa. Dlatego zrobiłam przód szerszy o 1/2 (niż  normalny) i od samego dołu spuszczałam na brzegu jedno oczko co kilka rzędów.

 

 

Drugim eksperymentem jest wrabianie rękawów z główką od razu na maszynie (są robione od góry i od razu na wykroju pachy). Sposób takiego wykonania rękawów raglanowych opisała u siebie na blogu Asja, z tym, że zrobiłam eksperyment z rękawami z główką.
Całość wykończona tylko sznureczkiem (rękawy na dole), plisa sznureczkowa przy dekolcie i na dole swetra. Ot taki kardigan do narzucenia na bluzkę. Kolor beżowo-lniany. Chyba nie mógł ten sweter mieć prostszej formy...

Włóczka "Alize Bodrum" przed namoczeniem wyrobu wyraźnie podgryzała. Potraktowana płynem do płukania straciła lnianą zgrzebność i jest znacznie milsza. Zdjęcia szybkie, na balkonie, bo jakoś nie zapowiada się w tym tygodniu sesja w ogrodzie.

Sweter "Koral" - sposób wykonania

Być może przyda się paniom przykład rozliczenia oczek na ten sweter.

Sweter "Koral" - opis wykonania

 

Druty 5,5 i 5 mm; włóczka "Alpina" 20% wełna, 80% akryl, 147m/100 g; zużycie 600 g. Sweter robiony od góry metodą bezszwową. Rozmiar 42/44.

Narzucić na druty 80 oczek i przerobić (drutami 5 mm) wzorem francuskim 18  rzędów stójki. Jeżeli pragniemy, żeby stójka była bardziej przylegająca do szyi, można nabrać kilka oczek mniej.  Należy pamiętać, by w stójce wyrobić już pierwszą dziurkę na guzik.

Po wykonaniu stójki rozdzielamy oczka na raglan:

10 ocz. - pliska, 9 ocz. - przód, 7 ocz. - rękaw, 24 ocz. - tył, 7 ocz. - rękaw, 9 ocz. przód, 10 ocz. - pliska, 4 oczka  - prowadzące raglan;
czyli taki układ: 10/9/1/7/1/24/1/7/1/9/10;

Raglan w tym swetrze znaczony  jest 3 oczkami wzoru francuskiego przerabianymi do jego końca: czyli ostateczny układ oczek przed raglanu był taki: 10/8/3/5/3/22/3/5/3/8/10.

Dalej robimy karczek wzorem francuskim (do 38 rz.), na drutach 5,5 mm. Rząd 39   - zostaje wprowadzony wzór pończoszniczy; wzorem francuskim robi  się pliski guzikowe i skos raglanu. Nadal dodaje się oczka na raglan (czyli po 8 ocz. w co drugim rzędzie). Ostatecznie  skos raglanu - to 44 rzędy; na każdym skosie dodane 22 oczka.

 

W 63  rz. odkłada się oczka rękawów na drut pomocniczy, łączy przody z tyłem i wyrabia korpus swetra. Układ oczek:
przód: 10 (pliska) + 8 + 22
-rękaw:  5 + 44
-tył: 22 + 44
-12 - ocz. raglanu można dołączyć dowolnie np. po 2 do rękawów, po 2 do przodów , 4 do tyłu (oczywiście do tyłu i rękawów po obu stronach). Te oczka dołącza się tak, jak nam pasuje (jeżeli wychodzi, że przód jest za wąski - to do przodów). Ja dołączyłam do przodów i tyłu, gdyż uznałam, że rękawy są dostatecznej szerokości.

Korpus swetra: po przerobieniu 12-14 rz. podzielić oczka przodu na pół (nie liczyć oczek pliski), w celu wyrobienia talii, czyli zaszewek. 3 razy w co 4 rz. gubić po 2 oczka, by potem znów co 4  rzędy je dodać. Podobnie wykonać zaszewki z tyłu umieszczając je symetrycznie.

Korpus robić na pożądaną długość swetra ( u mnie wyznaczyła ją ilość kończącej się włóczki) i wykończyć 14 rz. wzoru francuskiego. Nabierać oczka na rękawy (odłożone wcześniej na drut pomocniczy lub nitkę), wykonać je na okrągło na drucie z żyłką gubiąc co 12- 14  rz. po dwa oczka w miejscu, gdzie wypadałby szew rękawa. Oczywiście gubić  taką liczbę oczek, jaka pasuje  na ostateczną  szerokość rękawa wykończonego również wzorem francuskim.
Pamiętać też należy by systematycznie w określonej odległości wyrabiać na plisce dziurki na guziki  
Zszyć dziury pod pachami, przyszyć guziki. Można brzegi swetra oczkami ścisłymi lub rakowymi.

Sweterek "Soay"

podobał mi się od zeszłego roku. Panie już dawno wykonały sweterki tym wzorem. Ja zaczęłam jeszcze na przedwiośniu (miał być na lato).

No  i robótka przeleżała kilka miesięcy niedokończona - należało tylko wykonać główki rękawów. Udało mi się to dopiero przed świętem listopadowym.

Druty 3 i 3,5 mm; włóczka "Bawełna Anilux", 100% bawełny, 280 m/100 g;

zużycie 450 g

 

Cardigan zrobiony został bezszwowo - tylko rękawy są zszywane i wszywane, a to dlatego, że tak jakoś bez zastanowienia narzuciłam włóczkę na druty i zrobiłam ściągacze. Wtedy dopiero przyszła refleksja - było robić od góry... Szkoda pruć, toteż "pojechałam" dalej.

Wzór kwiatka odrysowałam sobie ze swetra - o tu na Ravelry można zobaczyć różne wersje. Jednak ostatecznie i tak w trakcie wyrabiania góry kwiatka - kombinowałam po swojemu. Ku mej rozpaczy u Osinek znalazłam potem wzór pięknie rozrysowany (co mi z tego, skoro swoje już zrobiłam...).

Sweterek różni się od pierwowzoru: ma  długie rękawy i mniejszy dekolt.
Pliska wykończeniowa jest dorabiana na końcu wzorem prawych oczek (na drutach o mniejszym rozmiarze) i wykończona sznureczkiem.

Wzór kwiatka z Osinki

Żakiet jesienny "Koral"

Sweter ten miał być zrobiony tak, żeby w nim pochodzić w czasie ciepłej jesieni (miał pełnić funkcję żakietu). Koralowy kolor powinien był wpasować się w jesienną kolorystykę przebarwiajacych się liści. No ciepła jesień była do tej pory, tyle że swetra jeszcze nie było. A jak go już w końcu zrobiłam, to ciepła i złota zniknęła w niebycie. Zdjęcia balkonowe, bo nie było okazji wyjazdu w plener w tym odzieniu.

Druty 5,5 mm; włoczka "Alpina" 20% wełna, 80% akryl, 147m/100 g; zużycie 600 g

 

"Alpina", z której go wydziergałam przeleżała ze dwa lata (zaczynałam z niej projekt ze trzy razy i albo byłam niezadowolona z tego co wychodziło, albo okazywało się, że włóczki jest za mało). W każdym razie włóczka zrobiła się cieńsza w wyniku kolejnych pruć ,a wyrobiłam ją do końca.

 

Bez paska

 

Na płasko

 

Sweter jest wykonany całkowicie metodą bezszwową,  dziany od góry, taliowany zaszewkami.  Wzór zupełnie nieskomplikowany: kombinacja  francuskiego i "pończoszniczego".  W przyszłości wprowadziłabym jedynie modyfikację stójki (zrobiłabym ją węższą - co dałoby efekt, że byłaby wyższa). Po wczorajszej inaguracji - jestem zadowolona, dziś już zrobiło się trochę za zimno na taki cardigan.
Karczek początkowo miał być dziany na okrągło, jednak nie podobały mi się miejsca, gdzie gubiłam oczka, toteż spuściłam je tradycyjne - wyrabiając raglan na wzorze francuskim.
Więcej szczegółow w jednym z kolejnych postów.

Cardigan "Kamienna plecionka" - przybliżenie

Jeszcze w sierpniu, o tu pokazywałam seterk bawełniany, jaki zrobiłam dla córki. Obiecałam zdjęcia na modelce - córka sweter już dawno zabrała, a ja dopiero dziś je pokazuję.

Sweter, jak już wspominałam, został zrobiony z "Virginii" podwójną nitką, na drutach 4 mm KP. Jest wykonany całkowicie bezszwowo, rękawy ma dorabiane od góry. Zdecydowałam się na taką technikę wykonania, gdyż irytuje mnie, kiedy trzeba zszywać dzianinę bawełnianą (denerwują mnie grubsze szwy).

Wzór plecionki pojawia się na przodach i tyle swetra, rękawy są gładkie. Ten mały sweterek posiada również kieszonki, mające raczej przeznaczenie ozdobne (wykonane jednak zostały tak, że jeżeli zajdzie potrzeba, to bilet tramwajowy się w nich zmieści).

Detale

Dodam jeszcze, że należy pamietać o tym, że wzór plecionki zwęża dzianinę i zawsze trzeba dodać kilka oczek więcej na szerokość, aniżeli wynika to z obliczeń. Druga uwaga dotyczy tego, by dzianinę z bawełny robić dość  ściśle - wtedy się nie rozciągnie i nie zdefasonuje. Moje bawełniane bluzki i swetry nigdy się nie naciągają, bo robię je ciasno.

Wzór plecionki

 

Oczywiście, kto zechce wykonać podobny sweter, obliczenia musi dostosować do swego rozmiaru. Sweter ma klasyczny fason, więc właściwie nie ma tu po co podawać rozliczeń oczek i rzędów.

Bluzka - jeszcze letnia

Panie pokazują już zdecydowanie jesienne dzianiny, a ja jeszcze na chwilę zatrzymam lato. Tę bluzkę zrobiłam jeszcze w sierpniu, jednak nie miałam do niej przekonania. Zresztą bawełna jakaś pechowa była, chociaż ma ładny, perłowy odcień nadany dzięki wiskozowej nitce, nic mi z niej nie wychodziło. Zaczynałam chyba z pięć wersji różnych bluzek (przez ostatnie trzy sezony letnie) i zatrzymywałam się na etapie pleców. Nic mi się nie podobało. Ta bluzka została sfinalizowana, jednak przekonania do niej nie mam i dlatego tak długo jej nie pokazywałam.

 Druty 3,5 mm; włóczka"Tropica": 77% bawełna, 33% wiskoza; 120m/50 g; zużycie 300 g

Bluzka jest robina od góry, projekt oparty na "Pati", tylko większy rozmiar i inny wzór.

 Detale

 

Zbliżenie wzoru szlaczków

Bluzka "Adela" - jak robiłam

Tę bluzkę  robiłam od góry. Stąd układ wzoru dał efekt  spadających liści. Nie mam rozpisanej kompozycji liści, był to mój pomysł rodzący się w trakcie robótki.  Dekolt kształtowałam klasycznie zgodnie z punktem pierwszym opisanym tu.  Czyli wykrój dekoltu jednakowy z przodu i z tyłu. Bluzka to  rozmiar 36 (mały), robiona była na drutach 3,5 mm KP; włóczka "Virginia" + cieniutka nitka akrylu ze szpuli.

Wyliczyłam, że na obwód biustu 88-90 cm muszę mieć na obwód  około 160 oczek. Schemat początku robótki to następująca liczba oczek:
23-przód (w tym 7 ocz. na pliskę)/1/22-rękaw/1/38-tył/1/22-rękaw/1/23- przód (w tym 7 ocz. na pliskę)/;
gdzie 1 - to oczko znaczące raglan.
Dodawałam oczka na skos raglanu w co drugim rzędzie, by otrzymać następującą liczbę oczek w momencie łączenia przodów z tyłem i odkładania  na dodatkową nitkę oczek na rękawy:

rękaw - 64 oczka; przody 44 ocz. ( 37 + 7 pliska); plecy - 78 ocz. Oznacza to, że z każdej strony raglanu dodałam 21 oczek, co dało 42 rzędy.

Robiąc korpus bluzki po 20 rzędach od połączenia oczek przodów i tyłu, w  co 10 rz. gubiłam  z obu stron 3 x po 4 oczka (przy linii szwu bocznego: 1 przód, 1 tył, 1 tył, 1 przód), by uzyskać wcięcie w talii; te same oczka zaczęłam dodawać mniej więcej od 60 rzędu korpusu. Dodam jeszcze, że akurat w tym przypadku wszystkie oczka skosu raglanu dodałam do rękawków. Kiedy przechodzimy do wyrabiana korpusu możemy swobodnie  dołączyć te oczka, albo do rękawów, albo do przodów i tyłu - zależy od tego jaką mamy szerokość robótki na obwód. Jest to też moment, kiedy np. możemy dodać dodatkowe oczka do oczek korpusu, gdy okaże się, że jest nieco za wąski.

Zwykle przody wykonuję nieco szersze, niż tył - stąd większa liczba oczek.
Raglan tym razem robiłam tak: 1 oczko prowadzące raglan - lewe; oczka na raglan dodawałam w odległości 2 ocz. od oczka środkowego; czyli: 1ocz. dodane, 2 prawe, 1 lewe (skos raglanu), 2 prawe, 1 ocz. dodane.

Rękawek
Oczka na rękawek nałożyłam na drut, nie tak jak zwykle od strony pachy, ale od wierzchu rękawa (by uzyskac pęknięcie) i robiłam tam i z powrotem kilka rzędów (8). Kiedy przeszłam do wyrabiania pliski dodałam symetrycznie w każdym rękawku 6 oczek na założenie i wykonałam  6 rz. wzorem francuskim. Dziurki nie robiłam. Założyłam pliskę i przyszyłam guzik. Przed wykonaniem pliski zgubiłam 20 oczek rękawka robiąc po 2 oczka razem na  10 x przed pęknieciem i 10 x za pęknięciem.

Dziurki na guziki
Zwykle guziki do takich sweterków umieszczam gęsto (12 rzędów wzoru francuskiego - 6 karbowań), na 7 robię dziurkę: od strony przodu przerabiam 2 ocz. wzorem francuskim, narzut, 2 razem, 2 ocz. wzorem francuskim. Gdy dziurki wypadają od strony pliski robię: 3 ocz. wzorem francuskim, narzut, 2 razem, 1 ocz. wzorem francuskim. Oczywiście są to dziurki na guziki wielkości około 10 - 20 gr. W następnym rzędzie narzuty przerabiam jak oczka francuskie.

Schemat liścia:

Dodam, że robiąc listek otoczyłam go 2 oczkami oczek lewych; łodyżkę robiłam tak: na prawej stronie przekładałam nitkę bez przerobienia, na lewej przerabiałam oczko na lewo - łodyżka jest wtedy bardziej wypukła. Oczywiście łodyżkę (ogonek) listka można dowolnie kształtować (niekoniecznie  tak, jak jest na schemacie).

Bluzkę robimy na długość nam pasujacą, wykańczamy kilkoma rzędami wzoru francuskiego.

Bluzka "Adela"

jeszcze letnia, chociaż prezentowana na progu jesieni. Zrobiona bardzo szybko, metodą od  góry, bezszwową.

Jak widać kolor beżowy (lniany, mysi), w sumie mało atrakcyjny. Włóczki wyszło niewiele - jakieś 22 dkg. Jest to połączona jedna nitka "Virgini" pozostałej ze swetra "Kamienna plecionka" + jedna nitka bardzo cieniutkiego akrylu w kolorze lnu (ze szpuli). Ten dość nijaki kolor przełamałam wzorem w liście i z guziczkami z wzorem kwiatuszków i liści.

Druty 3,5 mm KP; włóczka "Virginia"; 417 m/100 g, 100% bawełna + nitka akrylu ze szpuli; zużycie  220 g

 

Układ wzoru liści zrobiony został tak, jak dyktowała ni fantazja, kompozycja powstawała na gorąco. Liście wyglądają, jak spadające, bo bluzka robiona jest od góry. Rękawek zapinany na guziczek, po prostu został przyszyty na wierzchu pliski. Przyznam się, że już od wiosny dręczył mnie pomysł wykonania bluzki z takim właśnie rękawkiem - w końcu zamysł został zrealizowany w tym projekcie.

 



 Detal

 

 Detal

Więcej szczegółów technicznych w kolejnym poście.

Jak wykonać dekolt w swetrze robionym od góry

Omawiane przeze mnie metody wykonania dekoltu w swetrze raglanowym robionym od góry dotyczą zarówno swetra wkładanego przez głowę, jak i rozpinanego. Należy pamiętać, że sweter nierozpinany robi się w okrążeniach (na okrągło);  sweter rozpinany - tam i z powrotem. Jeżeli wykonuje się na przodach pliski na guziki jednocześnie z przodami, należy doliczyć do oczek przodów - oczka pliski.

1.Najczęściej  i najliczniej dziewiarki wykonują swetry od góry kształtując taką samą wysokość dekoltu na przodzie i tyle - jest to najłatwiejsze. Tak wykonano dekolt w tych bluzkach.

Z prawej strony bluzki "Jasmine" robione od góry

Niekiedy obniżenie dekoltu z przodu uzyskuje się   w wyniku przesunięcia swetra do przodu, albo wykonania większej liczby oczek przeznaczonych na rękawy.

Sweter nierozpinany - początek robótki - schemat np. /36 ocz. przód/20 ocz. rękaw/36 ocz. tył/20 ocz. rękaw.
Oczywiście między poszczególnymi częściami: przodem, tyłem, rękawami dodajemy 1,2,3 oczka prowadzące raglan, wtedy schemat wygląda tak: 36/1/20/1/36/1/20/1.

Schemat  swetra rozpinanego np. 7 ocz. pliska/15 ocz.przód/20cz. rękaw/36 ocz. tył/20 ocz. rękaw/15 ocz.przód/7 ocz. pliska (oczywiście dodajemy między tymi wartościami oczka prowadzące raglan).

2.Dekolt okrągły

Taki dekolt robiłam w bluzce "Pati". Tam można przeczytać dokładny sposób jego modelowania. Pragnę jednak zwrócić uwagę na układ oczek, kiedy zaczynamy robótkę.

 

 

Schemat swetra nierozpinanego np. /1 ocz. przód/20 ocz. rękaw/36 ocz. tył/20 ocz. rękaw/1 ocz. przód.
Między poszczególnymi częściami: przodem, tyłem, rękawami dodajemy oczka prowadzące raglan, wtedy schemat wygląda tak: 1/1/20/1/36/1/20/1/1.

Schemat swetra rozpinanego np. 1 ocz.przód/ 20cz. rękaw/36 ocz. tył/20 ocz. rękaw/1ocz.przód (dodajemy między tymi wartościami oczka prowadzące raglan).

 

W zależności od tego, jak duży dekolt pragniemy uzyskać, robimy kilka/kilkanaście rzędów prosto na brzegach robótki (oczka są dodawane tylko ze strony tej, gdzie  kształtuje się raglan); od strony dekoltu otrzymujemy prosty brzeg robótki.  Po uzyskaniu pożądanej głębokości dekoltu dodajemy w kolejnych rzędach (na brzegu robótki) 1,1,1, 3 oczka; by w kolejnym dodać taką liczbę, aby połączyć (w przypadku swetra nierozpinanego) oba przody i uzyskać  taką samą liczbę oczek, jak w tyle.  Od tego momentu zaczymany dzianie na okrągło. W przypadku swetra rozpinanego oczywiście nie łączymy przodów tylko dodajemy z jednej strony połowę liczby oczek przeznaczonych na przód; z drugiej strony - analogicznie. Jeżeli robimy od razu pliskę na guziki, dodajemy jeszcze odpowiednią liczbę oczek na pliskę (z obu stron) np. 7.

Zwykle te pojedyncze oczka dodaję za pierwszym brzegowym i za przedostatnim, dobieram je z nitki przekręconej poprzedniego rzędu, albo robię narzut, z którego wykonuję na lewej stronie oczko przekręcone; chyba że chce się pokazać to dobieranie i robi się je w formir ażurka.

3.Dekolt V

Można go zobaczyć na tym przykładzie:

 

 

Rozkład oczek na początku robótki np.: /2 ocz. przód/20 ocz. rękaw/36 ocz. tył/20 ocz. rękaw/2 ocz. przód + oczka  prowadzące raglan. Modelując dekolt dodaję po 1 ocz. przekręconym za pierwszym oczkiem brzegowym i za przedostatnim oczkiem przodu co 4, 6 rzędów (w zależności od grubości włóczki i planowanej głębokości dekoltu). Kiedy uzyskam pożądaną głębokość dekoltu (oraz liczbę oczek na obu przodach odpowiadającą  ilości oczek tyłu), albo łączę przody i dzieję na okrągło (sweter nierozpinany), albo dalej robię już prosto - nie dodaję oczek. 

W tym przypadku plisa na guziki jest dorobiona na końcu, podczas wykańczania swetra.

4.Dekolt karo 

Wykonuje się podobnie jak okrągły, tyle że od razu (bez wyrabiania wyokrąglenia po np. 14,16, 18 rzędach dodajemy odpowiednią liczbę oczek - równą tyłowi i łączymy obie części przodów.

Oczywiście wiem, że większości zaawansowanych dziewiarek powyższe wyjaśnienia nie są potrzebne, jednak być może przydadzą się paniom, które rozpoczynją swą przygodę z dzianiem swetra od góry.

Cardigan "Kamienna plecionka"

zyskał takie "imię", dlatego że jego kolor jest właśnie taki: kamienny, niemytego ziemniaka, naturalnego lnu, owsianki zalanej wodą. Powstał z  bawełny; został zrobiony całkowicie metodą bezszwową. Fotki na leżąco, bo dziecię przyjedzie dopiero za dwa  tygodnie i wtedy może zrobi się jakieś zdjęcia  na człowieku.

Druty 4 mm KP; włóczka "Virginia" 100% bawełna, 417m/100 g; kolor S-3 ;

zużycie 450g (podwójna nitka)

 

Detale:

 

 

 

Wzór i więcej na temat wykonania - po prezentacji na modelce.

Ostatnia bluzka tego lata - Abigail

Zapowiadałam, że zrobię zdjęcia, jak tylko córka przyjedzie. Przyjechała, wpadła na 2 godziny. Szybki obiad, szybkie załatwiane  spraw, wymiana aparatów telefonicznych (wymieniłam się  na aparat dotykowy i podoba mi się; ona dostała bardziej "wypasioną" komórkę, którą kupiłam w promocji za zgromadzone punkty itp.). Szybkie zdjęcia:

Jak zwykle robiłam po swojemu: wzór  trochę inny, bo nie podobał mi się ten z oryginału, był taki "rozwichrzony". Reszta chyba dość wiernie odtworzona, z tym że kołnierzyk też zrobiłam po swojemu, no i korzystałam z moich własnych rozliczeń.  

Druty 3 - 2,5 mm; włóczka Jeanas YarnArt:  55% bawełna, 45%  akryl; zużycie 250 g

Bluzka robiona od dołu - bezszwowo. Również od dołu na okrągło spuszczane oczka na raglan. Próbowałam robić  tę włóczkę na grubszych drutach (w fazie próbki), ale zdecydowałam się na  3 mm, żeby wyrób trzymał fason i nie rozwlekł się w trakcie noszenia. 

Bluzka mogła być dłuższa,  tak ze 2 cm. Jednak taka też chyba jest  dobra. O szczegółach  napiszę w innym poście, bo teraz  idę do papierów, znaczy się do roboty papierkowej.