Znani w dzianinie - płaszczyk Małgorzty Kożuchowskiej

Prezentacja dzianin noszonych przez celebrytów to temat w sam raz na wakacje. Myślę, że w związku z nim powstanie kilka postów. Będę też wdzięczna moim Czytelniczkom za linki pokazujące znane osoby ubierające się w ciekawe dzianiny.
Wiele osób obserwuje i komentuje kreacje wkładane przez celebrytów. Różne portale plotkarskie i nie tylko, prezentują znanych na tzw. ściankach, opisując co na siebie włożyli i od jakiego znanego projektanta pochodzi strój. Wiele osób w realu inspiruje się prezentowanymi kreacjami. Nie inaczej dzieje się w dziedzinie dziewiarstwa. Spodoba się paniom jakiś sweter, bluzka, sukienka i "ruszają do boju". Szukają pierwowzorów, ściegów, odrabiają ze zdjęcia, opracowują projekt. Tak było z kocykiem "Baby royal", bluzką Kate Middelton czy sukienką szydełkową Ewy Longori.

Mnie zainteresował płaszczyk dzianinowy naszej rodzimej aktorki:  Małgorzaty Kożuchowskiej. Nie, nie będę odrabiać go ze zdjęcia, jednak jako propozycja dla dziewiarki pragnącej sobie płaszczyk wykonać - może być ten projekt interesujący.

Ja tylko zrobiłabym rękawy za łokieć. Ponadto wydaje mi się, że jest to dzianina maszynowa. Oczywiście da się, bez problemu, wykonać ręcznie coś podobnego .
Więcej szczegółów:

Wykończenie pod szyją

 

Rękaw

 

 Odcięcie pod biustem

 

Prezentowane zdjęcia pochodzą portalu plotek .

Sweter "Koral" - sposób wykonania

Być może przyda się paniom przykład rozliczenia oczek na ten sweter.

Sweter "Koral" - opis wykonania

 

Druty 5,5 i 5 mm; włóczka "Alpina" 20% wełna, 80% akryl, 147m/100 g; zużycie 600 g. Sweter robiony od góry metodą bezszwową. Rozmiar 42/44.

Narzucić na druty 80 oczek i przerobić (drutami 5 mm) wzorem francuskim 18  rzędów stójki. Jeżeli pragniemy, żeby stójka była bardziej przylegająca do szyi, można nabrać kilka oczek mniej.  Należy pamiętać, by w stójce wyrobić już pierwszą dziurkę na guzik.

Po wykonaniu stójki rozdzielamy oczka na raglan:

10 ocz. - pliska, 9 ocz. - przód, 7 ocz. - rękaw, 24 ocz. - tył, 7 ocz. - rękaw, 9 ocz. przód, 10 ocz. - pliska, 4 oczka  - prowadzące raglan;
czyli taki układ: 10/9/1/7/1/24/1/7/1/9/10;

Raglan w tym swetrze znaczony  jest 3 oczkami wzoru francuskiego przerabianymi do jego końca: czyli ostateczny układ oczek przed raglanu był taki: 10/8/3/5/3/22/3/5/3/8/10.

Dalej robimy karczek wzorem francuskim (do 38 rz.), na drutach 5,5 mm. Rząd 39   - zostaje wprowadzony wzór pończoszniczy; wzorem francuskim robi  się pliski guzikowe i skos raglanu. Nadal dodaje się oczka na raglan (czyli po 8 ocz. w co drugim rzędzie). Ostatecznie  skos raglanu - to 44 rzędy; na każdym skosie dodane 22 oczka.

 

W 63  rz. odkłada się oczka rękawów na drut pomocniczy, łączy przody z tyłem i wyrabia korpus swetra. Układ oczek:
przód: 10 (pliska) + 8 + 22
-rękaw:  5 + 44
-tył: 22 + 44
-12 - ocz. raglanu można dołączyć dowolnie np. po 2 do rękawów, po 2 do przodów , 4 do tyłu (oczywiście do tyłu i rękawów po obu stronach). Te oczka dołącza się tak, jak nam pasuje (jeżeli wychodzi, że przód jest za wąski - to do przodów). Ja dołączyłam do przodów i tyłu, gdyż uznałam, że rękawy są dostatecznej szerokości.

Korpus swetra: po przerobieniu 12-14 rz. podzielić oczka przodu na pół (nie liczyć oczek pliski), w celu wyrobienia talii, czyli zaszewek. 3 razy w co 4 rz. gubić po 2 oczka, by potem znów co 4  rzędy je dodać. Podobnie wykonać zaszewki z tyłu umieszczając je symetrycznie.

Korpus robić na pożądaną długość swetra ( u mnie wyznaczyła ją ilość kończącej się włóczki) i wykończyć 14 rz. wzoru francuskiego. Nabierać oczka na rękawy (odłożone wcześniej na drut pomocniczy lub nitkę), wykonać je na okrągło na drucie z żyłką gubiąc co 12- 14  rz. po dwa oczka w miejscu, gdzie wypadałby szew rękawa. Oczywiście gubić  taką liczbę oczek, jaka pasuje  na ostateczną  szerokość rękawa wykończonego również wzorem francuskim.
Pamiętać też należy by systematycznie w określonej odległości wyrabiać na plisce dziurki na guziki  
Zszyć dziury pod pachami, przyszyć guziki. Można brzegi swetra oczkami ścisłymi lub rakowymi.

Żakiet jesienny "Koral"

Sweter ten miał być zrobiony tak, żeby w nim pochodzić w czasie ciepłej jesieni (miał pełnić funkcję żakietu). Koralowy kolor powinien był wpasować się w jesienną kolorystykę przebarwiajacych się liści. No ciepła jesień była do tej pory, tyle że swetra jeszcze nie było. A jak go już w końcu zrobiłam, to ciepła i złota zniknęła w niebycie. Zdjęcia balkonowe, bo nie było okazji wyjazdu w plener w tym odzieniu.

Druty 5,5 mm; włoczka "Alpina" 20% wełna, 80% akryl, 147m/100 g; zużycie 600 g

 

"Alpina", z której go wydziergałam przeleżała ze dwa lata (zaczynałam z niej projekt ze trzy razy i albo byłam niezadowolona z tego co wychodziło, albo okazywało się, że włóczki jest za mało). W każdym razie włóczka zrobiła się cieńsza w wyniku kolejnych pruć ,a wyrobiłam ją do końca.

 

Bez paska

 

Na płasko

 

Sweter jest wykonany całkowicie metodą bezszwową,  dziany od góry, taliowany zaszewkami.  Wzór zupełnie nieskomplikowany: kombinacja  francuskiego i "pończoszniczego".  W przyszłości wprowadziłabym jedynie modyfikację stójki (zrobiłabym ją węższą - co dałoby efekt, że byłaby wyższa). Po wczorajszej inaguracji - jestem zadowolona, dziś już zrobiło się trochę za zimno na taki cardigan.
Karczek początkowo miał być dziany na okrągło, jednak nie podobały mi się miejsca, gdzie gubiłam oczka, toteż spuściłam je tradycyjne - wyrabiając raglan na wzorze francuskim.
Więcej szczegółow w jednym z kolejnych postów.

Czas na żakiety (2)

Kupiłam kiedyś na Allegro białą/śmietankowa włóczkę „Polar” pochodzącą gdzieś zza południowej granicy (Czechy), włóczka okazała się dość gruba (101 m /100 g) i wiadomo było, że swetra z niej nie będzie, bo miałam zaledwie 500 g. Robiłam kilka podejść (koncepcje zmieniały się na etapie np. połowy pleców). Ostatecznie zrobiłam dla córki Rosamund's Cardigan z http://www.interweaveknits.com/default.asp

Włóczka „Polar” 101m/100 g; 30 % wełna, 70% akryl; zużycie 500 g; 

druty 7 mm; rozmiar 38

Moja wersja odbiega nieco od pierwowzoru. Jak zwykle robiłam ze zdjęcia i oryginał był tylko luźną inspiracją. Przegapiłam na lewym przodzie drugi warkocz. Robiąc raglan (od góry) dodawałam oczka ażurowe, a nie przekręcone. Ogólnie wyszedł jesienny żakiet z krótkim rękawem.

Włóczka została wyrobiona niemal do ostaniego centymetra.

Tu na Ravelry są kolejne wersje tego sweterka:

http://www.ravelry.com/patterns/library/rosamunds-cardigan/people?page=1

Czas na żakiety (1)

Skończyłam zaczęty jeszcze w lipcu – w sezonie wiśniowym - żakiet (kardigan) dla Matyldy. Już nawet spakowałam i dzisiaj wysłałam paczkę. Najbardziej podobał mi się w tym swetrze dekolt i to on był przyczyną wykonania tego sweterka. Bezpośrednią inspiracją był Cavern Cardigan http://www.cosmicpluto.com/blog/cavern-the-pattern/

Rozmiar 38, włóczka: akryl „Classic” z Inter-foxu, 50g/330 m, podwójna nitka, druty 4,5 mm; zużycie 40 dkg

Kolor jest wiśniowy, taki jak te wiśnie :


Wprowadziłam zmiany jeśli chodzi o pierwowzór – sweterek nie jest wiązany, tylko zapinany. Ujmowałam oczka na podkrój talii oraz wykonałam coś w rodzaju zaszewek, bo sweter wyszedłby za szeroki, a z kolei zależało mi na właściwym wykonaniu dekoltu. Cardigan zaczynałam robić od góry (bardzo polubiłam ten sposób). Zdjęciami ilustruję poszczególne etapy powstawania: