Από την Αθήνα και τον Παρθενώνα, του 5ου αιώνα πΧ, στα μπινελίκια, που συνήθιζαν καθημερινά, οι αρχαίοι Έλληνες, εν συνεχεία, στην Αθήνα του 1902, στην Ύδρα του 1930, στην Ulrike Meinhof της RAF και τα εγκλήματα του γερμανικού κράτους, που δεν έλαβαν τέλος, στις 9-5-1945 και από εκεί, στην Μάνη, στην Κορσική και τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη και μετέπειτα : Η μεταμόρφωση της Αθήνας και του Λεκανοπεδίου της Αττικής, μέσα από το φωτογραφικό υλικό του 19ου και του 20ου αιώνα. (26).
1945. Μάιος. Βερολίνο : Το τέλος… Και οι Αμερικανοί, στην Ιβοτζίμα. 5ος αιώνας πΧ : Η Αθήνα (πιστή αναπαράσταση, από γενική άποψη). Σήμερα, πλέον, έχουμε τα τεχνικά μέσα και την δυνατότητα να “δούμε”, την πόλη εκείνης της εποχής. Και αυτό το βίντεο δείχνει μια γενική άποψη της αρχαίας Αθήνας. 5ος αιώνας πΧ. Ο Παρθενώνας, σε ανακατασκευαστική αναπαράσταση. Η αρχαία Αθήνα, σε ένα περισσότερο λεπτομερειακό βίντεο αναπαράστασης. Αλλά, εκτός, από την γενική αναπαράσταση των αρχαίων Αθηνών, έχουν διασωθεί και γνωρίζουμε τα μπινελίκια, που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες. Ιδού μερικά, από αυτά : ΒΔΕΩ : πέρδομαι [βδέω = βρωμάω]. ΓΥΝΑΙΚΟΠΙΠΗΣ : μπανιστιρτζής [ γυναικοπίπης = γυναίκα + οπιπτεύω]. Εξέφραζε και αυτό, που περιγράφουμε, σήμερα, με την λέξη, “γυναικάς”, ή “μουνάκιας”. ΔΡΟΜΑΣ : πόρνη του δρόμου [δρομάς = δρόμος]. Η “γυναίκα του δρόμου”, ή “η γυναίκα του πεζοδρομίου”, η “καλντεριμιτζού”. ΑΒΡΟΒΑΤΗΣ : θηλυπρεπής άνδρας, με γυναικείο βάδισμα [αβροβάτης = αβρός(τρυφερός) + βα...