Tarifsiz Bir Gece

Bugün yemek resmi eklemedim, akşam yaptım tabi ancak canım hiç resim çekmek istemiyordu. Ben de geçen gün çektiğim bu resmi paylaşmak istedim. Hocalarımdan birisi geçen hafta Urfa'ya gitmişti ders vermek üzere, gelirken hepimiz böyle kahve fincanları getirmiş. Dedim en çok ben sevindim çünkü sürekli gözüm mutfak eşyalarında. Çok hoşuma gitti hemen bir kahve pişirdim ve içtim. E tabi yanına da lokum. Kahveyi iyi pişiririm oldukça köpüklü olur ama resimdeki kötü oldu, çünkü evdeki kahve taze değildi. Evlenmeden önce her akşam yemekten sonra kahve içerdik hep beraber, şimdi eşim pek sevmediği için canım istemiyor ve dolayısıyla kahveler de bayatlıyor. Üç kız kardeş olduğumuzu ve büyük ablamın da iki kızı olduğunu biliyorsunuz. Her akşam yemekten sonra babam kendi uydurduğu "ah bir kızım olsaaaaaa, bana kahve yapsaaaaaaa" şarkısını söyler. Daha sofra toplanmadan birisi ocağın başına koşmuştur bile. Her birimiz 10 yaşlarında falan kahve yapmaya başladı ve yıllarca yaptı....

Bu tuzluk biberliği daha evlenmeden önce Bozcaada'dan almıştım. Evimizin ilk eşyalarından biridir. Masamıza sevimlilik katıyor. Ama birinin gözleri hep dışarda (kim o acaba?...) Dün ve bugün pek yemek yapmadım. Haftasonları daha tembel oluyorum nedense sipariş verdik. Bu ekmekçikler ilk denememde başarısız olduğum ekmekler. Ama atmıyoruz tabi, her sabah içine peynir koyup tost makinesinde yumuşatıyoruz. Böyle de çok hoş oldu.

Aksesuar eksiklerim olduğunu ve birşeyler almam gerektiğini söylemiştim. Bu akşam iş çıkışı biraz alışveriş yaptım. Resimde görülen kase ve onun setini, aşağıdaki sosluğu bir de değişik örtüler aldım. Örtüleri o kadar ucuza aldım ki çok sevindim. Resimde görülen hasır örtüyü ise kendim ördüm. Doğal kendir ipinden yaptım. Örmesi de duruşu da çok zevkli. Aksesuarlarım güzel olunca resimler de gözüme daha hoş gözüktü. Üstelik gece çekimi. Şu iplerden bir miktar da peçete bağlamak için ayırsam hiç de fena olmayacak.