Een eerste echte productreview op mamavanvijf :-)

Eindelijk is het gebeurd :-D. Ik heb een stofzuiger opgestuurd gekregen met de vraag of ik er een review over kon schrijven. Het cliché der clichés :-) Je wilt niet weten hoeveel mensen al tegen mij hebben gezegd, ah, je bent een mamablogger, dan krijg je stofzuigers enzo opgestuurd. Neen, dus of feitelijk ja dus. Maar dan pas na bijna 7 jaar bloggen :-D

Soit, een stofzuiger dus. Want ja mijn stofzuiger was op sterven na dood. Nooit gedacht eigenlijk dat een mens meerdere stofzuigers in zijn leven verslijt. Al moet ik wel bekennen dat de verbouwingen er voor iets tussenzaten. Steengruis opstofzuigen met een gewone stofzuiger van vijf jaar is erom vragen natuurlijk. En wetende dat ik ergens mijn vaste job had opgezegd en we dus net iets creatiever moeten omgaan met tijd en middelen dacht je van 'hell yeah' stuur mij diene stofzuiger maar op!

Grappig was wel, dat nonchalant als ik ben, niet had gecheckt wat voor stofzuiger Dyson mij juist ging opsturen. Dus ik verschoot wel even toen ik de compacte doos toekreeg en zag dat het om een lichtgewicht, snoerloos exemplaar ging zonder 'body' of hoe noem je dat :-). Moest zelf twee keer kijken voor ik snapte hoe we deze Dyson V7 absolute in elkaar moesten krijgen. Maar kijk, met twee ben je net iets slimmer dan alleen en papavanvijf kreeg de stofzuiger startklaar.  De timing kon in ieder geval niet beter zijn aangezien we net de laatste gasten van de 'cinema-mijn-huis-ligt-nu-vol-popcorn-sleepover' uit ons huis hadden gezet en we dus letterlijk op de popcorn stapten. Ideale test om te kijken of de V7 de klus kan klaren.

En inderdaad, de zuigkracht voor zo'n lichtgewicht toestel is indrukwekkend. Alsof je een supersonische kruimeldief hebt met een steel en extra hulpstukken.  Je leegt het reservoir ook zo makkelijk als je een kruimeldief leegmaakt. En de eerste keren is dat best vaak...want omwille van de zuigkracht zat het reservoir de eerste keren heel snel vol. Wij waren dus blijkbaar op een supervuil tapijt aan het leven zonder dat we het doorhadden, hahaha. Maar hier val ik terug op het excuus dat onze oude stofzuiger ver kapot was. Daarnaast heb je ook geen gedoe meer met snoeren en stopcontacten en draag je de stofzuiger vlot de trap op.

Maar ook de plafonds, lampen, kiertjes en spleetjes zowel thuis als in de auto konden super easy worden gestofzuigd aangezien de V7 niets weegt. En als alles gedaan is berg je hem gewoon op in zijn houder waardoor hij automatisch weer oplaadt.  Volledig opgeladen stofzuig je 30 minuten. 

Pluspunten: 

- Hoge zuigkracht

- Lichtgewicht

- Supersnel in gebruik

- Flexibel aan te passen aan de oppervlakte

Minpunten:

- Moet regelmatig opladen, dus moeilijker als je één keer in de week alle kamer in je huis achter elkaar wilt stofzuigen. Maar je neemt hem wel veel sneller ter hand om kleine hoekjes schoon te maken.

- Stofreservoir vult zich snel. Maar aangezien het leegmaken heel makkelijk gaat hoeft dit op zich geen groot probleem te zijn.

Ah ja, en last but not least. Het grootste voordeel. Wij hebben nu een ongelooflijk gelukkige kuisvrouw :-). Ze zei letterlijk 'madame, je suis amoureux du nouveau aspirateur '. Wat zoveel wilt zeggen als: Ik ben verliefd op de nieuwe stofzuiger :-)

Zin om ook te testen? Via deze link kan je je aanmelden om kans te maken om deze snoerloze stofuiger 30 dagen lang te proberen.

Ter info: Deze blogpost kwam er in samenwerking met Dyson. Meer weten hoe ik tegenover samenwerking sta? Hier vind je alle info terug.

Mamavanvijf aan de foodprep

Bron: buzzfeed

Ik had het al op verschillende Amerikaanse blogs zien voorbijkomen. Foodpreppen. Denk aan übergeorganiseerde moeders die de hele zondag thuis blijven om te koken, te bakken en alles klaar te zetten in bakskes voor de week die eraan komt. Om dan in een wip en een knip een gezonde maaltijd op tafel te zetten. Nu als je een beetje nadenkt is die trend helemaal niet zo nieuw. En wie weet ben jij wel iemand die ooit, voor ze zondagavond naar haar kot vertrok, de doosjes tupperware  van de mama braafjes meenam. Foodprepping avant la lettre ;-). Maar soit, ik ben dus een nieuwsgierige doos en probeer graag zaken uit en wie weet was dit wel echt de oplossing voor de eeuwige avondrush. Al was de eerste grote uitdaging om tout court een zondag te vinden dat we thuis waren om te preppen :-D.

Idee is dat je alle groenten snijdt, roerbakt of grillt in de oven, de rijst kookt en kip in blokjes snijdt. Met andere woorden, het voorbereidend werk. Hieronder vind je de ingrediëntenlijst en de gerechten waar ik mee aan de slag ging. Eigenlijk heb je best veel speelruimte om zelf je eigen gerechten in elkaar te flansen want dat is uiteindelijk nog het enige wat je moet doen, ingrediënten bij elkaar voegen. Je kookt een weekje uit de losse pols en je wordt er best creatief van :-)Voor ons lukte het wonder boven wonder om met deze lijst van ingrediënten een weekje heel snel, goedkoop en gezond eten op tafel te toveren. Ok, je geeft je er wel een paar uur van je zondag voor op, eet een paar dagen hetzelfde en je frigo zit vol tupperwarepottekes. Niet iets voor elke week maar als je je er dan toch aanzet krijg je er wel een rustige week voor in de plaats. Ook veel waard natuurlijk :-)

Gerechten:

- Veggie wraps met avocado/paprika/wortels/sla
- Slaatje met maïs, avocado, tomaten, kip, koriander,
- Rijstschotel met wortels en broccoli
- Last minute pizza's (op een pittabroodje)
- Kikkererwten roerbakschotel met de laatste restjes groenten


Boodschappenlijstje: (voor 6 kleine eters en 1 grote ;-))

4 rijpe avocado's (die je pas last minute snijdt)
6 tomaten
3 Broccoli's
10 tal wortelen
Koriander
2 blikken maïs
Knoflook,
3 limoenen
4 rode paprika's
6 romeinse slaharten
Tomatensaus
3 ajuinen
4 courgette
250 gr geraspte kaas
12 eieren
500 gr kippenborstfilet
Tortillabroodjes
Pittabroodjes
Balsamico azijn,
4 koppen rijst
Zoutarm kippenbouillon
300 gr kikkererwten
Sojasaus
Rijstazijn

Foodpreppen

- Wortels snijden en grillen in de oven
- Courgette sijden en grillen in de oven
- Paprika snijden en grillen in de oven
- Brocolli stomen
- Kikkererwten laten weken en voorkoken
- Rijst koken
- Kip bakken en in stukjes snijden
- Kaas malen

Superproever

Ik schreef er al over voor het online magazine Maison Slash maar ik wou het jullie ook zeker niet onthouden. Ik heb namelijk de oplossing gevonden voor kinderen die niets lusten of willen proeven. Of toch de oplossing die voor ons werkt. En aangezien goede dingen gedeeld moeten worden....

Om eerlijk te zijn ik werd geïnspireerd door Gwen die een superproever gemaakt had voor haar dochtertje Rosie en er met veel enthousiasme over vertelde. Zo enthousiast dat ik het ook wou proberen. En inderdaad...het helpt om je kinderen aan het proeven te krijgen.

Concept is even simpel als geniaal. Je kiest een aantal groenten waar je kinderen geen fan van zijn. Je maakt de afspraak dat ze elk van deze groenten 10x moeten proeven en dat ze na elke proefbeurt een evaluatie mogen geven. Als ze na deze 10 proefbeurten nog altijd geen fan zijn dan krijgen ze de garantie dat ze het niet meer moeten eten. Blijkt nu dat je proeven moet aanleren en dat een smaak pas ten volle aanvaard wordt na 10x proeven...dus de smaakgewenning doet zijn werk, door de afspraak voorkom je een hele hoop geruzie aan tafel en als klap op de vuurpijl zijn de kinderen blij als je deze groeten serveert want dan mogen ze een plus of een min zetten :-D. Driedubbele win dus. Iedereen aan de superproever!

Over traantjes, knuffels, een potje crème....en een verrassing

Groeien doet een kind met vallen en opstaan. Gelukkig ben ik best een relaxe moeder die niet te snel in paniek slaat en de kinderen zelf veel laat ontdekken (zoals in: een skatebord is niet stabiel genoeg om gewoon op te staan om een puzzel uit het rek te halen). Met als gevolg dat de kinderen af en toe proefondervindelijk merken dat op de grond vallen pijn doet. Al bij al gaat het in de meeste gevallen over bobo'kes waar we met wat aandacht, een knuffel een een zalfje de tranen kunnen drogen. En ik ben wel fan van 'wonderzalfjes'. Het is te zeggen een zalfje dat we in de frigo bewaren en dat voor zo goed als alle huis-tuin en keukenwondjes kan gebruikt worden. (insectenbeten, kleine brandwondjes, blauwe plekken, droge huid, kloofjes...) en zoals een echt wonderzalfje ook als placebo heel goed werkt :-).

Een tijdje geleden leerde ik Isabel kennen van het merkje Cîme kennen. Een jong beautymerkje dat volledig de ecologische kaart trekt en op een open, eerlijke transparante manier communiceert over ingrediëntenlijsten, ontwikkeling en productie van hun producten en de effecten die je kan/mag verwachten. Aangezien ikzelf ook meer en meer mijn ecologische voetafdruk en mijn consumptiepatroon kritisch onder de loep leg was ik direct mee in het verhaal van Cîme. Meer zelf ik wou er heel graag meer over weten en in die optiek hebben we besloten om een workshop 'leer zelf je homemade verzorgingsproduct maken' te organiseren in Mechelen! Hoe leuk is dat :-) En ik mag 12 mensen gelukkig maken die er gratis kunnen bijzijn. Dus lieve mensen...willen jullie er graag bij zijn? Gewoon een reactie of een mailtje naar mamavanvijf1@gmail.com en de 12 eerste krijgen een bevestigingsmailtje terug. Ik kijk er alvast naar uit!

Wij nodigen jou graag uit op een exclusief CÎME Atelier in Mechelen op vrijdagavond 3 juni om 19u. De locatie is de hippe ontbijt- en lunchbar NOEN, Leermarkt 24 in Mechelen.

Wat mag je verwachten? Een echte CÎME verwen ervaring: we stellen op een leuke en interactieve manier alle CÎME producten voor, geven professioneel advies, leren je een homemade product maken en laten je alles naar hartelust uitproberen. En dit alles met een drankje bij de hand, verzorgd door Noen.

De plaatsen zijn allemaal zo goed als binnen het uur de deur uit gevlogen. De gelukkigen hebben een mailtje gehad. Moes er iemand hebben afgezegd laat ik het zeker niet na om de eerstvolgende op de wachtlijst een mailtje te sturen. 

 

Samen kleuren

Hierbij het bewijs dat ik het soms veel te ver ga zoeken om mijn kids bezig te houden. Met een stapel papier, kleurboeken, stiften, kleurpotloden,scharen en lijm ben ik erin geslaagd om de kids een dik half uur rustig te houden. Daarna moest ik wel interveniëren. 'Ieder op zijn eigen blad kleuren', 'Kato, iedereen mag met de toverstiften kleuren',  'Lukas jij krijgt straks het geel', 'wie heeft hier het dopsel niet terug op de stift gedaan', 'pas op met de schaar', 'Fee niet op de tafel tekenen',..Tja...het blijven kinderen eh...maar een half uur rust blijft wel een mooi record :-)

En nog een kleine tip: ik heb het nu pas ontdekt maar vind het echt superhandig. Kleurpotloden die je niet meer hoeft te scherpen. Hier meer info.

My nametags

Tijdens boerderijklassen, schoolreizen, kampen, gewone schooldagen...ik wil het niet weten hoeveel jassen, handdoeken, pullekes, drinkbussen, koekendozen dat wij zo al zijn kwijtgespeeld de voorbije jaren. En nooit konden de kinderen er iets aan doen. "Ineens was mijn pull weg, mama". :-)
En niet dat er nog geen oplossingen bestonden. Meer zelf ik had instrijklabels met hun naam om elk kledingsstuk netjes van hun naam te voorzien maar om één of andere reden lukte het mij niet om het labelen van alle nieuwe spullen bij te houden. Ik was al blij dat iedereen de juiste kleren aan had en dat ze gewassen en gestreken geraakte. Maar met deze plaklabels die je ook in de kleren kunt plakken is er beterschap in zicht. Deze labels kun je kleven op het merketiket en zijn wasbestendig.Vanaf nu heeft ieder kind dus zijn eigen stickerblad en kunnen ze zelf hun naamsticker in hun kleren plakken. Meer nog, ze vinden dat zelf cool. Mama blij en kinderen blij. Hoe goed is dat :-).

Vechten voor het vieruurtje

Ja, ik ben een carrièremama met best veel ambitie en ja ik ben een overtuigde mama van vijf. Maar die twee zijn, zoals jullie allemaal wel weten, niet altijd even compatibel. Dus is het vaak puzzelen en organiseren en vliegen de weken hier voorbij met vallen en opstaan. Maar met een dosisrelativeringsvermogen en creatieve oplossingen komen we al een heel eind. En die creativiteit hebben we ook moeten aanwenden voor het vieruutjes-issue. Vieruurtjes-issue? zie ik jullie denken. Wel:
Als ik thuis kom met de kids in de week is het na 18 uur. En begin ik gelijk een zotte te koken aangezien de hele bende zo goed als uitgehongerd is. Met vaak jengelde kids, overspannen mamavanvijf en stress tot gevolg. Tot als ons Ella zei...ik wil gewoon even aan tafel zitten als we thuis komen en een vieruurtje eten. Waarop ik laconiek antwoordde dat vier uur al lang voorbij was en dat ze moest wachten tot het avondeten. Tot ik mij bedacht dat de kids eigenlijk wel recht hadden om even rustig thuis te komen, ook als was het zes uur gepasseerd. En dat ze eigenlijk best een koekje mochten eten en hun verhaal vertellen, zo was hun eerste honger over en ondertussen kon het water van de pasta koken en ik eventueel de groenten snijden.Twee vliegen in één klap. Dus hebben we het zes-uurtje uitgevonden, het is te zeggen 'het omgekeerde avondmaal'. Eerst een dessertje en daarna de warme maaltijd. En ook al weet ik dat er tig pedagogische wetten zijn die dit verguizen, bij ons werkt het. En dat koekje voor het eten brengt hier een heel stuk rust in het avondritueel, en raar maar waar ze eten zeker niet minder van het eten erna. Mission accomplished :-)

Low-budget vestiaire

Eerst had ik een old-school kapstok in mijn hoofd. Zo een authentiek exemplaar zoals ik ze mij herinner van mijn kleuterschool. Maar dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan en ondertussen lagen die jassen maar op een stapel in de gang...ik kan best tegen wat chaos...maar dit kon niet blijven duren tot ik plots in een oud tijdschrift (waar verhuizen niet allemaal goed voor is) deze oplossing zag staan. 2 betonnetten aan 13 euro per stuk, 2 flessen spuitverf aan 14 euro per stuk en een paar vijzen meer is er niet nodig om deze flexibele vestiaire in elkaar te boxen. Want of de kinderen nu groot of klein zijn door middel van S-haken kunnen ze hun jassen op elke hoogte omhoog hangen.