Over yoga en grote beslissingen

Ik ben op dit moment in Italië! (en ik hoor jullie nu denken, wtf? Alweer weg???) Maar laat mij even wat meer tekst en uitleg geven. Ik ben namelijk op yogareis samen met mijn partner in crime Ingrid. Een week yoga gecombineerd met werken, (want ja wij hebben hier KEIhard gewerkt) maar wel in het zonnetje, met gezonde ontbijtjes en lunches en elke dag startend en eindigend met yoga gegeven door powerlady Adriana . En dit is allemaal een rechtstreeks gevolg van een beslissing die ik kortgelden heb gemaakt. Want ik kan vanaf nu werken waar ik wil, zolang ik maar wifi en stroom heb.

Ken je die momenten in je leven, waar je voelt dat je op een kruispunt staat en dat je keuzes moet maken? Wel, ik stond de voorbije maanden op het midden van zo'n kruispunt. Enerzijds het comfort van een vaste job, met een maandelijks loon, zekerheid en leuke collega's anderzijds de drang om uit te vliegen en mijn eigen ding te kunnen doen, op eigen benen te staan en te genieten van de vrijheid en de rollercoaster die ondernemen met zich meebrengt.
Het idee waarmee ik dacht dit allemaal te combineren bleek al snel naïef. En keuzes drongen zich op. In de eerste plaats voor mijn eigen evenwicht en mijn gezin en daarnaast ook omdat je voelt als je er echt voor wil gaan je helemaal moet springen. En dat is dan ook de beslissing die ik heb gemaakt.

I quit my job! En ik ga ondernemen. 100% gaan voor mijn droom: Maison Slash, een online magazine en parentfriendly marketing agency. Met alle voor- en nadelen die hiermee gepaard gaan. Weg vast inkomen, hallo hard werken en vechten voor centen. Maar de voldoening die gepaard gaat bij de eerste binnen gehaalde opdrachten, de vrijheid om je agenda zelf in te vullen, de eerste lezingen die we mogen geven, de ambitieuze plannen die eraan komen en de eerste behaalde successen maken dat ik voel dat de adrenaline stroomt. Andere kant van de medaille is dat je botst tegen muren, je valt en weer moet opstaan en dat je heel hard werkt zonder dat er daarom altijd direct een financiële vergoeding tegenover staat.

Gelukkig dat ik dit verhaal niet alleen aanga. Dat ik Ingrid een jaar geleden ben tegengekomen. Met twee ben je net altijd iets sterker dan alleen. Dat onze ploeg zich ondertussen uitbreidt. Dora, Gwen, Stefanie,...allemaal mensen die meebouwen aan ons verhaal en we zoeken nog freelancers (check hier)! En dan mag ik papavanvijf niet vergeten. Die ervoor zorgt dat ik de kans krijg om dit te doen door te zorgen dat het thuis ook allemaal op rolletjes loopt als ik verdrink in de verplichtingen, werk en opportuniteiten die ondernemen met zich meebrengt. Mijn kinderen zeggen in ieder geval al dat ze allemaal bij Maison Slash willen komen werken :-). Gelukkig ben ik dit weekend weer lekker thuis en kan ik keihard genieten van mijn kroost. Want ik wil dan wel ondernemen ik wil ook bovenal mama zijn en mijn vijf kinderen lekker helemaal platknuffelen thuis.

En dan wil ik last but not least ook nog Adriana bedanken voor deze fijne week. Want laat dit nu toeval zijn, ik en Adriana waren ooit collega's en ook zij maakte al de sprong om haar droom waar te maken, de wereld rond te reizen en van haar yoga te kunnen leven. En naast geïnspireerd te zijn door haar acrobatische toeren is ook haar ondernemersverhaal een bron van inspiratie. Thx Adriana voor alles! En moesten jullie zin hebben gekregen, er zijn nog plaatsen op haar andere yoga reizen.

Waarom me-time voor mama's (en papa's) een goed idee is

Het blijft mij verbazen hoe mensen reageren als ze horen of zien dat ik af en toe wat me-time in mijn agenda plan. Vaak is het een soort mix van ongeloof, goesting, nieuwsgierigheid en soms ook afwijzing en jaloezie. Niet dat ik er heel erg van wakker lig. Maar indirect voel je wel steeds die druk om je te verantwoorden, ja mijn man kan alleen voor de kinderen zorgen, neen hun kleren liggen niet klaar, neen ik weet niet wat ze gaan eten en ja ze blijven hun naschoolse activiteiten doen.

En natuurlijk reageren de kinderen, oh mama, mogen wij niet mee en mama ik ga je missen. En natuurlijk kom ik thuis in een huis dat een paar dagen zonder mij heeft gedraaid, wat dus wil zeggen dat de kinderen in zotte tenues naar school zijn gegaan en dat ze wat meer frietjes hebben gegeten en dat ze hun zak om op bosklassen te vertrekken helemaal alleen hebben gemaakt. Maar of dat daarom slechter zou zijn? Verre van! Want hierdoor vinden de kinderen het heel normaal dat je als mama of papa een eigen agenda mag hebben, worden ze zelfstandig en hoor je hen dromen van carrières als journaliste of modeontwerper waar ze de wereld voor willen rondreizen zonder dat ze zelf in vraag stellen of dit combineerbaar zou zijn met een gezin.

En dat kleine beetje schuldgevoel dat alsnog naar binnen sluipt smelt helemaal als sneeuw voor de zon als ik mijn dochters hoor vertellen tegen hun vriendjes dat ze, als ze later groot zijn, ze net zoals hun mama willen worden <3<3<3

Waarom een short-ski altijd een goed idee is

We waren er al in de zomer van vorig jaar en danig onder de indruk van het hotel en de omgeving boekten we toen onmiddellijk een paar daagjes voor deze winter. Altijd fijn om zo'n reisje in je agenda te hebben staan om naar uit te kijken. Lekker batterijen opladen. Want zo'n shortski lijkt in niets op een skivakantie met de hele kroost. Denk, rustig ontbijten, geen skischool, geen gesleur met extra ski's, geen verloren sticks of botten, lekker lange skitouren maken,... Je bent buiten seizoen dus hebt ook nog eens minder volk, hotels zijn goedkoper en er zijn geen files op de baan,...Versta mij niet verkeerd, ik ga zeer graag skiën met ons hele gezin, alleen zo'n shortski is er absoluut niet mee te vergelijken.
Ons geluk kon ook niet op toen we de weersvoorspelling checkten en we zagen dat we 3 dagen lang een stralende zon mochten verwachten. Zaaaalig! Ken je dat gevoel dat je heel hard hebt genoten en je denkt, ok, dit was zalig maar nu is het weer back-to-reality? Awel dat had ik zeker 5 keer op een dag en elke keer besefte ik dat het genieten met de grote G gewoon doorging. Onze batterijen zijn weer opgeladen.
En bij deze wil ik ook nog eens een dikke, dikke, dikke ,dikke dank je wel zeggen voor de allerliefste mammie en bompie die zomaar even de volle 4 dagen oppasten op onze kroost en hun de tijd van hun leven bezorgden! Geen idee wat ik zonder hen zou beginnen! Love you!!

Summer camp for mummy

Veel overredingskracht had ik niet nodig toen ik begin dit jaar haast toevallig op de site van chicks on waves terechtkwam. Een weekje pure quality time in de zon...dat klonk als muziek in mijn oren op een donkere en stressy januari avond. Geen verplichtingen, geen zorg voor anderen, geen deadlines, geen huishouden... En voor ik er erg in had, had ik de digipass al vast en betaalde het voorschot. Mamavanvijf zou op zomerkamp gaan net als in the good old days. Niet dat ik iemand kende , überhaupt kon surfen of exact wist hoe ik er zou geraken. Maar dat zou ik allemaal wel zien als het zover was. Uitdagingen kleuren het leven altijd dat tikkeltje meer.

Vorige week was het dan zover en vertrok ik richting Faro. En omg....ik kwam terecht in het paradijs. Echt waar...prachtige omgeving, zalige stranden, veel zon, vriendelijke mensen, lekker en gezond eten. Het enige wat ik moest doen was genieten. Ah ja en leren surfen :-). En dat lukt allemaal wonderwel na heel veel vallen en opstaan. Dit weekje heeft mij als persoon zooo ongelooflijk veel deugd gedaan. Waar ik mijzelf soms durf te verliezen in mijn rol als mama en partner had ik nu tijd om aandacht te geven aan mijzelf...en ik voelde dat ik dit zo nodig had. Mijn batterijen waren dan weer helemaal opgeladen toen ik terug landde in België en de kids en Papavanvijf mij met een spandoek aan het opwachten waren en mij overlaadde met kussen en knuffels...en zij... zij kregen een relaxe en chille mama en partner terug. Als dat geen goede deal is :-)