Taktımı takar

Herhalde İngiltere'de yaşayan kardeşim bana bulaştırdı. Yıllarca Campervan'ların (Türkçesi klasik van, galiba) peşinde koştu, sonunda aldı bir tane, kullandılar da ailecek, şimdi çalışmıyor ama evin kapı önü süsü olarak duruyor halen. Yinede hevesini alamadı, geçen yaz tatil için Türkiye'ye geldiklerinde Tekirdağ'da iyi durumda olan bir tane buldu ilanlardan, tutturdu alıp İngiltere'ye götüreceğim diye ama olamadı tabii. Bende 20 senedir onunla her bir araya geldiğimde bu konu gündeme geldiğinden midir yoksa şahsen de sever miydim, hatırlamıyorum bile... O kadar parlak bir sevgi ki onun gündeminde bu sevgimi onun yaydığı Campervan aşkı ışığına bağlıyorum.

Maybe this is about my brothers influence, who is living in the UK. For years he fished for Campers and in the end he bought one. Although they used it for quite a while now it's not working and is lying in his courtyard as a decoration. But still his enthusiasm did not come to an end and last summer when they came for an holiday to Turkey he found a good conditioned one in Tekirdağ and insisted he would go there, buy it and drive it back to the UK, but of course this couldn't happen. I can't even remember if I loved them for myself or is my love emerging from this being a subject whenever we come together... This is such a bright love on his agenda I tend to link my love for Campers to the light that he's spreading.

Önce bunu yaptım... pek sevdim...
First I made this... Loved it a lot...

Sonra bunu...
Then this...

Sonunda da bunu...
And finally this...

Başlığımın sebebini anlamışsınızdır. Taktım hakikaten de. Buna takmazsam çöplerden çıkan, yakılan, yanlış girilen oylara, kesilen elektriklere, trafolara giren kedilere, o kadar çok takacak ve üzülecek konu var ki... Bu bitti, acilen yeni takıntı bulmalıyım...

Not: Bu kurguyu (campervan ve küçük bayraklar) Pintereste gördüm, orijinal kaynak için buraya bakabilirsiniz...

Çarpı işi modelini de buradan aldım, renklerini değiştirdim...

Note: I didn't make up this theme myself (the Campervan and the bunting) I saw it on Pinterest, you can the orijinal source from here...

The cross stitch pattern was from here, I just changed the colors...

İlk defa heyecanı - Excitement of the first time

Etsy'den ilk satışımı gerçekleştirdim, siparişi yerine bile ulaştırdım. Aslında bu olalı epey oldu ama gezi olaylarına denk geldiğinden paylaşmak aklıma gelmedi, enerjim olmadı çok istedim ama yapamadım, yapmadım neticede.

I made my first Etsy sale, I've even managed to ship this order to its place. Actually this happened a while ago but as it was in the Gezi events period it didn't come to my mind to share this, I didn't have the energy to do so, although I wanted to do it, I couldn't, as a conclusion I didn't.

Bu İpad çantasını alan kişi Allison. Blogu Rambling Follower... Heyecanla bekledim teslim alsın ve bir geri bildirim versin, bir yorumda bulunsun diye. Ben yorumunu maille atar diye beklerken kendisinden bir link geldi. Linki tıkladığımda beklediğim, umut ettiğim geri bildirimi, onun blog yazısı aracılığıyla ziyadesiyle almış oldum.

http://ramblingfollower.blogspot.com/2013/06/from-turmoil-in-turkey-crafter-shares.html

This Ipad case was bought by a lady named Allison. Her blog is Rambling Follower... With excitement I waited for her to recieve it and give me a feedback, a comment. While I was expecting her to make her comment with an email I recieved a link from her. When I clicked this link I saw more of a feedback that I was hoping for via her blog post. 

http://ramblingfollower.blogspot.com/2013/06/from-turmoil-in-turkey-crafter-shares.html

Allison bu yazıyı yazarken benim Haziran ayında yazdığım ilk ve son yazıyı da referans almış, dolayısıyla yazısının bir bölümü de Türkiye'de yaşananlar olmuş. Hatta başlık şöyle "Türkiye'de ki karmaşanın içerisinden bir zanaatkar kalbinin bir parçasını paylaşıyor".  İpad kılıfının kendisini, paketini, benim Etsy'de kendimle ilgili yaptığım tanıtımı, hatta yanında keçe bir ev-anahtarlık göndermiştim, onu kitap ayracı olduğunu düşündüğünü de yazmış 11 Haziran tarihli blog yazısında.Yazısını okudum, gözlerim yaşardı. O kadar güzel ve içten tanıtmış ki beni. İsmimin anlamını bile öğrenmiş ve yazısını "Barışı sürdürmek için önce kendimizden başlayabiliriz, evde kendimizi ve sevdiklerimizi geliştirerek" diye bitirmiş. Ne kadar doğru... İlk Etsy satışım karşıma güzel bir ruh çıkardı ve ben bu satışla ilgili yaşadığım heyecanı ve güzel duyguları unutmayacağım.
Elbette para kazanmak önemli ama benim için yaptığım veya yapacağım satışlarda asıl önemli olan güzel bir ruha dokunabilmek, ve güzel bir ruhun da bana dokunabilmesi...

When Allison wrote this post she'de refered to my one and only blog post that I'de written in June. So a part of her post was about things that we were going through in Turkey. Even her heading was "From Turmoil in Turkey, A Crafter shares a bit of her heart".  She also included in her 11 June dated post the İpad case itself, details of the package, the presentation of myself that I'de written for Etsy, she even wrote that she thought that the felt house keychain that I'de included in the package was a bookmark. I read her post, tears came up. Her introduction about me was so beautiful  and sincere. She even learned the meaning of my name and ended her post by saying "When we want to wage peace, we can start with ourselves, in the home we nurture for ourselves and our beloveds".  So true... My first Etsy sale made me come across a beautiful soul and I will not forget the excitement and nice feelings that I experienced. 
Of course earning money is important but what really matters for me is to be able to touch  a beautiful soul, and a beautiful soul to be able to touch me.

Keçe kılıf, kalpli - Felt case, with heart

Bugün dışarıda işlerim vardı ama canım çıkmayı istemediği için hepsini erteledim. Dün gece geç saatlere kadar internette dolandım, epeydir çok ta bakamamıştım, blogları gezdim... özlemişim... Sonra bulduğum bir yarışmaya katılasım geldi... "Bumerang"'ın yarışmasına denk geldim. Aslında bu yarışmaya daha önce "Turuncu Odanın" blogunda denk gelmiş hatta oylamış ama kendim katılmak adına ilgilenmemiştim. Gece'nin bir yarısı  yazarkafe'ye bir şeyler yazmak için girdiğimde dikkatimi çekti ve formu doldurarak yolladım. Aslında başvurduğum kategori yerine başka bir kategoriden katılımım onaylandı. "En çalışkan blog" kategorisi. Bu yaz ki durumumu saymazsak çalışkan sayılırım, değil mi? Bilmiyorum sistemin nasıl işlediğini ama dışarıdan insanlar oylayabiliyor, her ne kadar ben açıklamasından bunu anlamıyorsam da... Eğer oy vermek isterseniz sol üstteki yeşil kutuya tıklarsanız sizi direkt olarak oy verebileceğiniz sayfaya götürüyor.

Gelelim bu gün ki paylaşımıma... Keçe bir Ipad kılıfı ya da çantası... Gri - kırmızı - beyaz... Takılmıştım bu renklerle bir şey yapmaya, ortaya bu çıktı... Nasıl olmuş???

Today I had things to do outside but I didn't want to leave home so I delayed them all. Yesterday night I surfed the internet till late, I visited blogs I hadn't been able to have a look at since long... I realized that I'de missed them... Then I felt a desire to enter a competition that came up my way...  I came across the "Bumerang" competion... Actually I'de seen this one in "Turuncu oda"'s blog, even voted for her but hadn't cared about entering my self. Yesterday late at night when I went to "yazarkafe" to submit a post it caught my eye so I filled in the form and sent it. Actually I recieved an aproval for my application from another category instead of the one that I'de applied for.  "The most hard working blog". If we skip this summer I could be called hard working, don't you think so? I don't know how the system works  but despite my understanding of the explanation I see that every body can vote.... If you would like to vote you can click on the green box that is on the left side above, it will direct you to the voting page... 

Let's get to what I will share with you guys today... A felt Ipad case or bag... Grey - red - white... I was so badly wanting to make something in these colors, this came up... What do you think of it?

ipad kılıfı 3 - ipad case 3

Bugün günümü yine boya yaparak geçirdim ama henüz bitmedi, bitince paylaşacağım, ve ne boyadım? işte o sürprizzzz.... Akşam da bir arkadaşımla yemeğe gittik. Benimki de "ekmek bulamıyorsan pasta ye" hesabı, evde yemek yoksa, dışarıda ye gibi oldu. Bu arkadaşım, kocamın briç ortağı, her salı beraber briç oynuyorlar. Bende bir sene boyu briç kursuna gittim ama oynayacak cesaretim hiç yok. Zaten kursu bıraktım, hiç bir şey hatırlamıyorum. Öyle çok kural var ki. Kursta tabii kolay, karşıdaki ne diyor anlamak için aç defterini bak, ama oynamak... yok o beni aşıyor, o kadar cesur değilim ben. Sanırım genç yaşta öğrenilecek bir oyun bu, ben 40 lı yaşlarımın ortasında bir yerde öğrenmeye kalkışınca adapte olamadım, gitti., Neyse... bende koca yok, onda ortak kayıp, biz de dışarıda yedik içtik... Bir arkadaşımız daha katıldı sonradan, pek keyifli oldu...
Bugün önceki günlerde yapmış olduğum bir başka ipad kılıfı paylaşacağım. Bununla ilgili ne düşünüyorsunuz?

Today, again I spent my day on painting something but couldn't finish it, when finished I will share. And what did I paint? and that will be a surprise... We went out with a friend for dinner. It's like "if you can't find bread to eat, eat a cake" kind of thing, if there's nothing left to eat in the house go outside to eat. This friend of mine is my husbands bridges partner, they play the game every Tuesday. I went to a bridges course for one year but I still don't have any courage to play. I left the course and I don't remember anything. There are so many rules. It's easy in the course, when your partner talks, open your notebook and look, but playing... no, that's something bigger then me, I'm not that brave. I think this is a game that one should learn in the early ages, when I started to learn it, in the middle of my 40's I couldn't adapt. What ever... I don't have a husband and my friend's partner is missing, so we were out dining and wining... Another friend joined us later on, it was good fun...
Today I will share another ipad case, that I did in the previous days. What do think of it?

İpad çantası 2- İpad case 2

Şu sıralar farklı bir hayat düzeninde yaşıyorum. Eşim epeydir yurt dışında, oğlum da büyüdü, pek takılmıyor eve ve ben yıllardan sonra ilk kez bir kendi-kendimelik yaşıyorum. Eşim eskiden de uzun süreli giderdi yurt dışına ama o gittiği seferlerde hayat hep normal akmak zorundaydı, oğlum küçüktü. Şimdi öyle bir durumum oldu ki, salon yaptığım eşyalarla dolup taştı, evde yiyecek bir şey kalmadı yada varsa da ben üşeniyorum pişirmeye, üşenmekten ziyade kendimi öyle bir kaptırıyorum ki yaptığım işlere çok acıktığımı fark ettiğimde artık bir şey pişirmeye halim olmuyor, hızlı çözüm üretiyorum. Dün, sonunda geçtiğimiz senelerde aldığım bir zayıflama besini buldum evde. Bu toz bir malzeme, süte karıştırıp içiyorsun. Geçmişte bunu satın aldıktan sonra çok sağlıklı bir şey olmadığına kanaat ederek atmıştım bir köşeye. Ne demişler, sakla samanı gelir zamanı, geldi işte. Çok acıktığımda karıştırıp içiyorum, fena da değil, açlığımı gideriyor. Ama bugün annem yemeğe çağırdı, aman bir hoşuma gitti normal yemek yemek...
Bugün çanta yapasım vardı, bende günümü bu çantayı yaparak geçirdim. ipad çantam. Aslında benim ipad'im yok ama ipad çantası talebim var.  Zaten ev cüzdan-çanta doldu taşmaya başladı, yap yap nereye kadar, bari işe yarasınlar, satışa başlayayım diyorum, hazır talep varmış gibi görünüyorken ipad çantasında başlayayım dedim.

Nowadays I'm living a different life style. My husband is abroad, my son has grown up and is not comming home much and I'm living a "being on my own" for the firt time in years. My husband used to go abroad for long periods in the old times but in those times my son was little so life had to continiue as it is. Now I'm in a state where my living room is piled up with the things that I made, I have little left in the house to eat, even if I have I'm too lazy to cook, even if I'm not lazy I get so drifted in doing my work so when I realize I'm hungry I am far away from the cooking state so I chose a quick solution. Yesterday I found a diet powder that I had bought in the previous years. This powder is mixed with milk. After I had bought it in the past I had decided that it was not a healthy thing, so I had put it shoved it away. As they say keep it for a rainy day. When I'm terribly hungry, I just mix and drink it. It's not bad, it takes away my hunger. But today my mum called me for dinner, I was very pleased to have a normal meal.
Today I wanted to make a bag so I spent my day making this, my ipad case. Actually I don't have an ipad but there seems to be some demand on them. Besides the house is welling up with wallets and bags, what would I do with them all. So I thought I would make use of them, I will start selling them... I thought I would start with ipad cases as there seems to be a demand on them...

iPad çantası - iPad case

Nükhet arkadaşım o kadar ısrarla bana iPad kılıfı yap diyor ki. En son Cumartesi yine beraberdik ve o yine iPad kılıfı deyince ısrarla, bende yapayım bari dedim. Benim iPad'im yok, dolayısıyla bir iPad kılıfında insanın beklentisi ne olabilir, hiç bir fikrimde yok. Arkadaşım bana bir hafta sonu iPad ini getirecekti ve ben ona göre yapacaktım bir şey, buna karar vermiştik ama aklıma geleni hemen yapmam gerektiğini (Sabırsızlık, sanırım bunun tanımı) ikimizde atladık. Sabah uyandım, "iPad kılıfı yapmalıyım, hemde hemen" duygusuyla. İnternet'ten bulduğum ölçülerle diktim bu kılıfı. Birde iPad çantası nasıl olurmuşu anlamak için İnternet teki resimlere baktım. Hep böyle daracık, minicik kılıflar var.
Yahuu bu aletin şarj kablosu, kulaklığı, yok mu??? Varsa, kimse taşımaz mı yanında???

My friend Nukhet is insisting that I should sew an iPad case. We were together with her again on Saturday and when she repeated her wish about the case, I thought I might make one. I don't own a iPad so I have no idea what one would expect from a iPad case. My friend was supposed to bring me her iPad in the weekend and I would do something accordingly. That was the decision but we both missed out that I immediately need to do the thing that comes to my mind (I think the definition for this is impatience). I woke up in the morning with the feeling "I need to make an ipad case, urgently". I sew this case with the dimensions that I found from the internet. Plus I had a look at the cases on the net to have a basic understanding of what it is. All of them are narrow and tiny cases. 
Doesn't this thing have a charge cable, headphones??? If it does, doesn't anybody carry them together with the equipment???