Pendelende Kraanvogels

De zwarte roodstaart die op ons overdekte terras overnacht is een goede voorspeller gebleken, want de winter heeft aan de Costa-Blanca toch nog toegeslagen. De verwachting voor de komende week is nog meer kou en vanaf morgen zelfs nachtvorst langs de Middellandse zeekust. 

In de rest van Europa is het nog veel kouder en dat heeft tot gevolg dat veel vogels - zoals de kraanvogels – waarvan een deel al was vertrokken naar het noorden, weer terug komen naar het nu niet zo warme zuiden. Weer honderden kilometers vliegen onder vaak barre en risicovolle omstandigheden.

De kraanvogels uit het Drentse Fochteloërveen, zijn al weer terug in Nederland en hebben zelfs al gebaltst. Of ze blijven of dat ze toch weer vertrekken kun je volgen op het laatste nieuws van  de Werkgroep Kraanvogel. 

Nieuws over de trekroutes kun je vinden op de pagina van de Werkgroep European Crane Je kunt de overnachtingplaatsen op de interactieve kaart aanklikken en zien hoeveel vogels er op een bepaalde datum op een bepaalde plaats aanwezig waren. Zo waren er op 24 februari 2011, 114.105 kraanvogels in het Spaanse Gallocanta in de provincie Zaragoza, een nieuw record voor deze plaats. De aantallen van het overwinteringseizoen 2011-2012 in Gallocanta zijn - tot nu toe - beduidend minder.

In Extremadura zijn de aantallen van het seizoen 2010-2011 en 2011-2012 gelijk, ongeveer 35.000 vogels. Maar in Extremadura lijken ze me veel moeilijker te tellen dan in Gallocanta waar ze allemaal samen komen in de Lagune en dus vrij makkelijk te tellen zijn. Terwijl ze in Extremadura over een veel groter gebied verspreidt zitten en er ook een gedeelte in de aangrenzende provincie Ciudad Real van de Comunidad Castilla-La Mancha verblijft.

Dat het verblijf van die duizenden kraanvogels ook tot conflicten leidt, kun je lezen in een artikel van de Belgische Knack, waarin boeren zich beklagen over de grote aantallen kraanvogels en de vele bezoekers die dat aantrekt.

Soms gaan de kraanvogels ook zelf een conflictje niet uit de weg. 

Hoewel ik me kan voorstellen dat niet iedere boer blij is met zoveel kraanvogels en de duizenden toeristen die er op af komen, laat men deze vogel hopelijk nog lang ongemoeid.

Want wat is er mooier dan een groep kraanvogels tegen de avondlucht. 

Bericht van Vogelbescherming Nederland

In het oosten van Nederland werden op 31 januari honderden overtrekkende kraanvogels gezien, afkomstig uit Duitsland. Zij trekken weg naar Frankrijk en wellicht nog verder, naar Spanje. Zo’n 15.000 kraanvogels proberen het de laatste jaren ‘s winters zo lang mogelijk uit te houden in Duitsland, maar de sneeuwbedekking daar maakt het de kraanvogels onmogelijk om nu nog voedsel te vinden.

Hij zit er nog steeds

Hoewel we dit jaar nog nauwelijks winter hebben gehad en je tot een uur of drie de deuren open kunt laten staan omdat het buiten warmer is dan binnen, is de winter voor de vogels toch nog niet helemaal voorbij. Iedere nacht slaapt de Zwarte roodstaart (Phoenicurus ochruros) nog op een smal richeltje van de balken op het overdekte terras. En zolang hij dat doet, en nog niet vertrokken is, moet er normaal gesproken nog iets van winter komen.

Om opmerkingen over de stierenkop te voorkomen, ik ben geen voorstander van stierenvechten maar weet ook dat door het verbieden van stierengevechten het prachtige ras van de Spaanse vechtstier zal uitsterven. Lees Argumenten voor en tegen stierenvechten op Wikipedia. 

De Zwarte roodstaart levert op zijn beurt het dagelijkse gevecht om voedsel. Deze ca. 15cm. grote vogel leeft van insecten en vruchten. Het is een trekvogel met een sterk uiteenlopende habitat. Sommige leven in oude steden en dorpen of op industrieterreinen en in ruïneuze gebouwen. Anderen op afgelegen kliffen en in bergkloven ver van stedelijke invloeden. Nu ik de tekst terug lees hoop ik niet dat hij het overdekt terras heeft uitgekozen omdat mijn huis een ruïneus gebouw zou zijn. 

De wintervogels zijn er weer

Vanaf het begin van deze week 

zie ik ze weer in de tuin. De Zwarte roodstaart, Kleine zwartkop, Koolmees en de Roodborst. En vanaf het begin van deze week zijn ook de dertigers verdwenen en zitten we nu rond de 25 graden Celsius, maar met beduidend meer wind en koudere nachten. Deze morgen hangen er zelfs wolken boven de Middellandse Zee en om 09:00 uur is de buitentemperatuur 21 graden Celsius. 

Als die vogels 

weer in de tuin komen betekent dit meestal dat het op korte termijn kouder gaat worden. Dat hoeft niet speciaal aan de kust te zijn maar in ieder geval in het binnenland. Als de temperatuur oploopt zijn ze vaak weer verdwenen en komen dan terug als de temperatuur weer daalt. De Zwarte roodstaarten die mijn tuin bezoeken waren altijd vrouwtjes dacht ik, maar het blijkt dat de mannetjes in het voorjaar van het tweede kalenderjaar er net zo uit kunnen zien als de vrouwtjes. In ieder geval heb ik nog nooit een mannetje Zwarte roodstaart in mijn tuin gezien die er net zo uit zag als de vogel die ik in het binnenland fotografeerde, het waren altijd grijsbruine exemplaren.

De Kleine zwartkop 

blijft in het voorjaar vaak hangen en maakt dan een nestje in de heg. Zodra de jongen zijn uitgevlogen zijn ze verdwenen. Het is een leuk - zeer actief - vogeltje die werkelijk de hele tuin doorzoekt naar insecten. Een enkele keer - als er voldoende insecten zijn - komt de Kleine zwartkop ook in de zomer. De takken die ik snoei worden gehakseld en dat strooi ik onder de planten, daar komen insecten op af. Het drong vroeger nooit tot me door dat aardewerk ook echt van aarde is gemaakt. In de zomer is de Spaanse rode aarde in mijn tuin - door de zon - dan ook echt gebakken aardewerk, kei en keihard. Met dat strooisel houdt de grond meer vocht vast en droogt ze niet zo uit. Op een gegeven moment verteert dat strooisel ook en is het een laagje bladaarde geworden.

De Koolmees

is in de zomer bij mij in de tuin niet te zien en in de winter maar een enkele keer. Maar in het voorjaar maken ze altijd een nest in de Spaanse kruiken die ik heb opgehangen. Op de dag dat de jongen uitvliegen zijn ze verdwenen en ook in de buurt zie ik ze dan niet meer. Slechts een paar kilometer het binnenland in en daar zie je ze wel het hele jaar.

In de zomer 

zie je ze hier aan de kust nooit en in de winter vliegen ze met het weer mee. Een paar dagen frisjes, Roodborst in de tuin. Beetje warmer, weg Roodborst. Roodborsten hebben in de winter een eigen foerageerterritorium dat zij verdedigen tegen rivalen van beide geslachten. Hoe ze dat doen als ze steeds met het weer meevliegen, is mij een raadsel.

De vogels van de Riu Jalón – Las aves del Río Jalón

Zoals ik al schreef in het vorige bericht zitten er heel wat vogels langs de Riu Jalón in de Marina-Alta. Van enkele vogels, die op of langs de rivier zitten, kon ik foto’s maken.

Een jonge Boerenzwaluw (Hirundo rustica) schreeuwt om nog meer insecten, zodra hij die heeft gekregen gaat zijn snavel weer open en schreeuwt hij om nog meer. De oudervogels vliegen de gehele dag af en aan en komen nauwelijks aan rust toe.

De Vink (Fringilla coelebs) is een liefhebber van de bessen die langs de oevers hangen. Eet ’s Zomers ongewervelde dieren en zaden en ’s Winters voornamelijk zaden en vruchten.

De Blauwe reiger (Ardea cinerea)- op de foto een jong exemplaar – vind altijd wel iets van zijn gading. Van vissen tot ratten, jonge eenden en konijnen.

De Europese kanarie (Serinus serinus) komt naar de rivier om te drinken, te baden en om de zaadjes uit de riethalmen te halen.

De Groenling (Carduelis chloris ) moet het hebben van de zaden van laaggroeiende planten maar eet ook insecten.

De Iberische tjiftjaf (Phylloscopus ibericus) vangt o.a. muggen en muggenlarven.

De Zuidelijke klapekster (Lanius meridionalis) is niet zo’n gezellig vogeltje, zijn naam is afgeleid van het Latijnse woord lani wat slager of vleeshouwer betekent. Hij verorbert insecten, hagedissen, muizen en kleine vogels. Klapeksters spietsen hun prooien vaak levend en wel vast aan een takje als voedselvoorraad.

De Kleine zwartkop ((Sylvia melanocephala ) eet insecten en spinnen, in het najaar ook bessen en andere vruchten. Dit voedsel is volop aanwezig langs de rivier.

De Zwartkop (Sylvia atricapilla) eet insecten en bessen en foerageert meestal in bomen en struikgewas, maar komt ook wel op de grond.

De Roodborst (Erithacus rubecula) heeft als voedsel ongewervelden, zaden en vruchten. Foerageert voornamelijk op de grond, pikt hierbij ook onstuimig in de grond om ondergrondse prooi op te sporen. Jaagt soms vanaf een lage uitkijkpost.

De Zwarte roodstaart (Phoenicurus ochruros) [foto boven een mannetje, foto beneden een vrouwtje] Eet ongewervelden en vruchten, zit vaak op een uitkijkpost en hipt en rent rond als een Tapuit. Vangt ook vliegende insecten in de vlucht.

De Putter (Carduelis carduelis) eet voornamelijk zaden maar vooral ’s zomers ook insecten.

De Witte kwikstaart (Motacilla alba) Eet voornamelijk insecten en andere kleine ongewervelden.Jaagt op de grond, rent achter prooi aan en vliegt vaak klein stukje op om prooi in de lucht te vangen.

De Grote gele kwikstaart (Motacilla cinerea) eet voornamelijk ongewervelden; foerageert lopend en maakt korte sprintjes, vliegt soms even op om insect uit de lucht te pikken. Vangt ook kikkervisjes en kleine visjes.

De Roodkopklauwier (Lanius senator) eet voornamelijk grote insecten. Is meer insectivoor dan de Zuidelijke klapekster, maar eet ook wel kleine ongewervelden. Jaagt vanaf zitplaats net als de andere klauwieren.

De Fotoclub

Van de haven van Dénia ben ik nog even doorgereden naar de Marjal. Ik heb een paar vaste plekjes waar ik ga staan en dan wacht op welke vogeltjes te voorschijn komen. Dat kan per week verschillen, deze keer zaten er veel Groenlingen.

Groenling (Carduelis chloris)

Ik had juist een paar opnamen kunnen maken toen ik alle vogels verschrikt zag opvliegen. Er naderde een groep mensen met statieven, camera’s en telelenzen.

Zwarte Roodstaart (Phoenicurus ochruros)

Omdat de vogels nu toch weg waren heb ik een praatje gemaakt en het bleek te gaan om de fotoclub van U3A uit Oliva. U3A is een Engelse organisatie die allerlei activiteiten organiseert voor mensen van de derde leeftijd, maar die worden steeds jonger, zoals ik zag.

Iberische Tjiftjaf (Phylloscopus ibericus)

En het zijn, zoals een Nederlander me vertelde, niet alleen Engelsen die zich hebben aangesloten maar ook andere nationaliteiten. Een leuk initiatief maar ik ben meer van de Groenlingen. Pardon, ik bedoel de eenlingen.

Later ben ik de Marjal nog even doorgereden, het is nu heerlijk fotoweer aan de Costa, niet dat felle licht van de zomer, maar dreigende wolken en diffuus licht. Ik kon ook nog een vrouwtje Zwarte Roodstaart en een Iberische Tjiftjaf vastleggen, en de eerste bloeiende wilde planten.

De rijstvelden staan nog vol met water, straks pompen ze dat weg en ploegen het land, inzaaien en weer vol laten lopen. De slootkanten zijn ze al aan het afbranden.