Graanoogst in Portugal

De graanoogst gaat in sommige streken van Portugal nog uiterst primitief. Zo wordt een gedeelte geoogst door alleen vrouwen – doordat de mannen werkzaam zijn in het buitenland – met behulp van slechts een simpele zeis.

Ook het transport van het graan gebeurt nog traditioneel met een koeienspan. Een tractor is niet rendabel omdat de stukjes grond te klein zijn en voor een loonbedrijf is het waarschijnlijk niet de moeite waard. Als je om je heen kijkt in het Europa van 2011 dan zijn er nog heel wat zaken waarvan je dacht dat het allang verleden tijd was. Wat er met de subsidies gebeurt die naar dit soort regio’s gaan is mij niet duidelijk en wat er met deze regio’s gaat gebeuren - als in het verdere verloop van de onstuitbare crisis de subsidies opdrogen - al helemaal niet.

Het enige lichtpuntje is dat het voor de natuur een zegen is als er geen landbouwmachines zijn die de grond omwoelen en de rust verstoren. Voor de mensen en de nutsdieren is het echter een hard en uitzichtloos bestaan.

Zonnig & Warm

Het is snikheet op het pleintje waar de wekelijkse markt wordt gehouden. Afgezien van een oud doordouwertje is er niemand te zien. Geen wonder dit is de warmste maand van het jaar en door de huidige crisis zijn er ook minder toeristen die dit Portugese dorpje bezoeken. En het waren er al niet veel die de moeite namen om deze ver van de kust gelegen streek te verkennen. Zeker als het zo warm is blijven de mensen liever dicht bij het water van de zee. Ze gaan niet rond banjeren op het ongeplaveide pleintje van een vervallen dorpje die geen enkele toeristische attractie heeft.

De meloenverkoper zag de bui al hangen toen hij vanmorgen vroeg vertrok, zijn ontvangsten hoeft hij niet te tellen want die zijn er niet. Ik ken deze streek al heel lang en er is nauwelijks iets veranderd, ook niet tijdens de goede jaren. Alles is vrijwel nog net zo als veertig jaar geleden en toen was het al armoe troef.

En het weer voor morgen? .........Zonnig & Warm! 

De Mensen van Trás-os-Montes

Trás-os-Montes (Portugees voor 'achter de bergen') is een bergachtige landstreek in het noordoosten van Portugal. Het is één van de armste en meest onherbergzame gebieden van Portugal en kent drie subregio's: Chaves, Valpaços en Planalto-Mirandês. Het leven voor de plattelandsbevolking is er hard en moeilijk. Je waant je terug in de tijd met straten vol uitwerpselen van koeien, geiten en schapen en de onvermijdelijke vliegen die daar op afkomen. Vele huizen zijn van graniet en sommige van die oude huizen worden nu gerestaureerd.

Moderne huizen worden gebouwd door de vele Portugezen die werken in met name Frankrijk, dit heeft als consequentie dat het werk op het land voornamelijk door vrouwen wordt gedaan omdat de mannen elders verblijven. Van de bijna 11.000.000 Portugezen werken er ca. 900.000 in het buitenland.

In Trás-os-Montes bevinden zich twee natuurparken: Parque Natural de Montesinho, bekend om zijn grote populatie Iberische wolven en de vele kastanjeboomgaarden, en Douro Internacional, in het dal van de rivier de Douro.

Meer foto's op;  Portugal Tras os Montes Pessoas