Posts tonen met het label Kleine Zilverreiger. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Kleine Zilverreiger. Alle posts tonen

donderdag 3 januari 2013

Het begon vannacht te regenen


Ik hoorde
de regen op de dakpannen kletteren, dat was onverwacht want het was tot nu toe stralend weer. Maar toen ik vanmorgen de luiken opende was er toch maar een enkele wolk boven zee te zien. In de loop van de morgen echter kwamen er uit het binnenland steeds meer wolken aandrijven en werd het een sombere dag.


Op Nieuwjaarsdag
was het prachtig weer met veel mensen en nog meer honden op het strand. Ik zag een stevige mevrouw met tien honden die alle kanten uitrenden, met veel moeite kon ik er zes – tezamen met de mevrouw - op de foto krijgen. 


In de middag
langs de Marjal de Pego-Oliva gegaan maar daar waren de meeste paden weer eens afgezet voor de jagers. Overal hulzen en een vertrapt bord dat er afgelopen 22 december een zwijnenjacht was. Nauwelijks vogels te zien, uitgemoord door - of op de vlucht voor - mannen en vrouwen met groene petjes. Egoïsten die de vogels en dieren als hun persoonlijk eigendom beschouwen en aan hun riem hangen of in een tas proppen. Die gedode zwijnen of herten als statussymbool aan de bumper van de SUV binden en die dan pontificaal midden in het dorp voor het café parkeren. Die lui beginnen me steeds meer de strot uit te hangen, een ''gewijde jager'' ben ik nog maar zelden tegengekomen. Wel ingeschoten ramen en doorboorde verkeersborden als er toevallig geen vogeltje voorhanden was. 


De Kleine zilverreiger
(Egretta garzetta) is aan water gebonden en kan moeilijk de bergen invluchten, dus die waren nog aanwezig. Op deze vogels jagen ze normaal gesproken niet maar als er niets anders voorhanden is om op te schieten dan is deze witte vogel wel heel verleidelijk.


De Roodborsttapuit
(Saxicola rubicola) is de eerste zangvogel dat ik voor mijn lens kreeg in 2.013. Het is een grappig niet erg schuw - circa 12 centimeter groot - vogeltje wat steeds naar zijn vaste uitkijkpost terugvliegt. Alleen hij heeft er niet één maar meerdere, je moet dus een tijdje wachten voordat hij weer op zijn stekje terugkomt. 


Roodborsttapuiten
eten insecten. Door hun gewoonte om vanaf een uitkijkpost de omgeving af te speuren lopen ze het risico gegrepen te worden door roofvogels.

zondag 26 februari 2012

And the winner is …..


In het half ondergelopen rijstveld staat een groep Kleine zilverreigers (Egretta garzetta), met schokkende bewegingen woelen ze met hun grote gele tenen de bodem om. Op zoek naar kleine visjes maar vooral naar rivierkreeftjes die in ruime mate aanwezig zijn. Regelmatig hebben ze beet maar tijd om de prooi rustig naar binnen werken hebben ze niet want op strategische plaatsen van het veld houden zich Kokmeeuwen (Chroicocephalus ridibundus) op. Die, zodra ze zien dat de kleine zilverreiger een prooi heeft gevangen, onmiddellijk aan komen vliegen en de reiger beginnen te belagen. 
Luid schreeuwend en vanaf alle kanten duiken ze op de reiger met het doel om de prooi van de reiger te bemachtigen. 
Zelf de rivierkreeft vangen lukt de kokmeeuwen niet goed want de kreeftjes houden zich bewegingloos schuil in de modder. De kokmeeuwen weten dus niet precies de plek waar ze zitten. De reiger heeft een uitstekende techniek ontwikkeld door met zijn tenen schokkende bewegingen te maken en zodra er zich iets onder zijn poot beweegt toe te slaan. De techniek van het afpakken van de reiger door de kokmeeuw, is veel herrie maken en van onder en van boven opduiken zodat de reiger van de zenuwen de kreeft laat vallen en de meeuw hem onmiddellijk kan opvissen.   
En dan hoeft hij er alleen nog maar mee weg te vliegen, de reiger verslagen achterlatend. 




vrijdag 29 juli 2011

Lichaamstaal


De Kleine zilverreiger (Egretta garzetta) kwam aangeslopen en je kon aan zijn hele lichaam zien dat hij een duidelijk doel voor ogen had. Snel controleerde ik de instellingen van mijn camera en zag hem in gedachten al een rivierkreeft of karper uit het water vissen. Het kon niet missen, dit zou een geweldige actiefoto worden.


Laat hij nou jeuk krijgen en zich uitgebreid en op een onelegante manier gaan staan krabben. Het is dan wel een actiefoto maar niet de foto die ik voor ogen had.

donderdag 14 januari 2010

Kleine Zilverreiger trekt nette pak al aan

Hartje winter en donker weer, zelfs aan de Costa-Blanca overdag maar 5º Celsius.
Desondanks is de Kleine Zilverreiger (Egretta garzetta) al bezig om zijn prachtkleed aan te trekken.
Een nieuw seizoen komt er aan.
Meer foto's op; Marjal de Pego-Oliva
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...