Posts tonen met het label Huesca. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Huesca. Alle posts tonen

zondag 6 oktober 2013

Embalse de la Sotonera, de Omgeving

Embalse de la Sotonera, is een moerasachtig spaarbekken gelegen in de Aragonese comarca Hoya de Huesca. Het beslaat 1.840 hectaren en valt onder de haast 300 inwoners tellende gemeente Alcalá de Gurrea. Het wordt ook wel Pantano de la Sotonera genoemd. Zie hier voor meer informatie over het spaarbekken. 


Eind september zijn de geoogste akkers rond embalse de la Sotonera al kaal, binnen een paar weken zullen hier de eerste kraanvogels over de velden lopen om de gemorste graankorrels op te pikken. Embalse de la Sotonera is de eerste plek over de Pyreneeën waar de kraanvogels neerstrijken en van waaruit ze zich verspreiden over het Iberisch schiereiland, zoals naar de dichtbij gelegen Laguna de Gallocanta, Ciudad Real en Extremadura.


Als je via de Pyreneeën arriveert in dit gebied is dat een vreemde gewaarwording. Eerst die indrukwekkende besneeuwde bergen – die je op de achtergrond nog steeds ziet liggen – en dan deze met koren gevulde vlakte. 


Met vaak prachtige wolkenluchten en altijd wel een roofvogel, als een stip aan de horizon. Behalve als ik een foto wil maken dan is er niet één vogel in de lucht te bekennen, ook niet in mijn hand trouwens.


Wat je wel ziet zijn die eindeloze akkers met graan, tot voor kort met korenbloemen en klaprozen. Maar ook hier staat de tijd niet stil en heeft de firma Monsanto al een aardig cliënteel opgebouwd. Monsanto is de producent van de onkruidverdelger Roundup evenals een reeks gewassen die genetisch zijn gemodificeerd zodat ze resistent zijn voor Roundup. Uit een recente studie blijkt dat het gebruik van dit soort onkruidverdelgers gelinkt kan worden aan een reeks gezondheidsproblemen en ziektes. Milieuactivisten, consumentengroeperingen en plantenwetenschappers uit verschillende landen hebben al eerder gewaarschuwd dat het gebruik van dit herbicide problemen veroorzaakt voor planten, mensen en dieren.


Wat je ook ziet in het landschap zijn de grotendeels verlaten constructies, zoals het in onbruik geraakte stationsgebouw van een opgeheven spoorlijn (geheel links op de foto). Vreemd trouwens een dergelijk station midden op de vlakte. 


Niet ver van Montmesa ligt aan de Camino de Ardisa een waarnemingspost voor kraan- en andere vogels. Als je deze Camino de Ardisa volgt tot het einde kom je bij de Corral de Antonié, eveneens een goede plek om vogels te kijken. In het dorp Montmesa is een informatiecentrum over de vogels in de omgeving te vinden. 

Montmesa is het plaatsje die het dichts bij het Embalse de la Sotonera ligt en maakt deel uit van de gemeente Lupiñén-Ortilla. De afstand tot de provinciehoofdstad Huesca bedraagt 26 Km. De bevolkingsdichtheid in het gebied bedraagt 3,43 inwoners per vierkante kilometer. Nederland heeft 449,9 Inw./km² en Vlaanderen 470 inwoners per vierkante kilometer.



Het is hier dus heerlijk rustig en dat is ideaal voor vogels, vogelaars en de natuurliefhebbers onder ons.

zondag 8 september 2013

Embalse de la Sotonera, een Spaarbekken


Embalse de la Sotonera, is een moerasachtig spaarbekken gelegen in de Aragonese comarca Hoya de Huesca. Het beslaat 1.840 hectaren en valt onder de haast 300 inwoners tellende gemeente Alcalá de Gurrea. Het wordt ook wel Pantano de la Sotonera genoemd. 


Het stuwmeer werd opgeleverd in 1963 en heeft een capaciteit van 189 Hm3, oftewel 189.000.000 m3 water. Op 03-09-2013 stond er 140 Hm3 in het meer en dat is heel veel water aan het eind van het zomerseizoen. Dat blijkt ook wel, want het 10 jaars gemiddelde van dezelfde week bedraagt slechts 79 Hm. Het water in het meer heeft een gemiddelde diepte van 10 meter en een maximum van 30 meter. Embalse de la Sotonera is de oorsprong van het Monegros Kanaal, één van de meest fundamentele kanalen van het landbouw irrigatiesysteem in Hoog Aragón.


Het water in het spaarbekken wordt aangevoerd door de rivieren río Sotón en río Astón en sinds kort ook door de río Gállego, een van de belangrijkste rivieren van Hoog Aragón. Het reservoir is van internationaal belang voor trekvogels, in het meer bevinden zich amfibieën, schildpadden en tweekleppige weekdieren en natuurlijk veel vis. Waaronder snoekbaars, meerval, karper, snoek, paling, grondel, sneep en barbeel. Rond het meer vind veel recreatie plaats, niet verwonderlijk want vanaf hier is het ver naar de kusten van zowel de Middellandse zee als de Golf van Biskaje en ook hier kun je heerlijk verkoeling vinden.  



Er is dan ook een nautische club, er zijn restaurants, bars en campings. De strandjes zijn van zand en er is zelfs een eigen strand voor de nudisten onder ons. En de hengelaars komen natuurlijk volop aan hun trekken met zoveel verschillende soorten vis in het spaarbekken.

En als de zomer voorbij is zijn het de vogels – waaronder duizenden kraanvogels – die gebruik maken van dit fijne waterrijke plekje in een verder droge omgeving. 

Hier kun je Embalse de la Sotonera op de kaart vinden en hier is het vervolg.

zondag 2 december 2012

Koudegolfje

Uitlopers
van de recente koudegolf in Europa hebben ook Spanje in hun greep gekregen. Zelfs aan de Costa-Blanca was er de afgelopen nacht in het binnenland lichte nachtvorst. Volgens de weerdienst werd er bij de stad Huesca min negen graden gemeten. In Madrid daalde het kwik tot min vier graden Celsius.



De onlangs
nog prachtig groen gekleurde Pyreneeën zijn op de hoger gelegen hellingen al weer wit besneeuwd en de Alpenmarmot (Marmota marmota) is ook weer aan zijn winterslaap begonnen.



Vandaag
Zondag 2 december was het met -4,4ºC het koudst in de plaats Navacerrada gelegen in de Comunidad de Madrid en het warmst met 16,9ºC in Adra, provincie Almería. In Alicante-stad was het vandaag 16ºC. Het weer voor de komende dagen in Alicante vind je hier 

donderdag 27 oktober 2011

Deur Decoratie


Je woont midden in het Spaanse natuurpark “la Sierra y los Cañones de Guara”. Je verschalkt wel eens een Wildzwijn en je ruimt wel eens een lastige roofvogel uit de weg. En natuurlijk spijker je trots de jachttrofeeën op de staldeur.

zaterdag 13 augustus 2011

De laatste Zonnestralen


De laatste zonnestralen van de dag verlichten een berg in de Spaanse Hecho vallei. Achter deze berg ligt het Franse “Parc National des Pyrénées”. Dat is vanaf hier niet te bereiken want het weggetje wordt een geitenpad bij de Frans/Spaanse grens. Ongemerkt denk je terug aan de mensen, die op de vlucht voor de Spaanse burgeroorlog, via dit soort paadjes Frankrijk probeerde te bereiken. En vlak daarna, in de tweede wereldoorlog, probeerden weer anderen via dit soort paden naar Engeland of Amerika te ontkomen.
Na “la Boca del Infierno” zitten er in het traject enkele bijzonder moeilijke stukken, vooral in de winter als er een dikke laag sneeuw ligt en het ijzig koud is. En ik? Ik kom alleen maar om vogeltjes te kijken. Wat een luxe!

woensdag 1 juni 2011

De heilige Agatha

Naar aanleiding van het brandje dat ons trof en wat gelukkig goed afliep, ben ik eens gaan zoeken wie de heilige tegen het vuur is en dat blijkt de heilige Agatha van Sicilië te zijn. Ze is niet alleen de heilige tegen het vuur maar ook tegen ongeluk en dat komt goed uit want meestal gaat dat samen. Ze is het van alles wat aan vuur en ongeluk vast hangt zoals: brand, vulkanische erupties en andere natuurrampen. Vele brandwondencentra in Europa zijn naar haar vernoemd. Verder is ze de patrones van vuurwerk, vulkanen en specifiek de Etna. De heilige Agatha is ook de patrones van een hele lijst beroepen zoals o.a. de brandweermannen en vuurwerkmakers, juweliers en goudsmeden, metaalbewerkers en glasblazers. Maar onder meer ook van de Romeinse vrouwen en zwangere vrouwen, pleegmoeders en herderinnen, hongerlijdenden en slachtoffers van verkrachting.
Ook van enkele steden in Nederland, België en de rest van Europa is ze de patroonheilige, zoals o.a.: Beverwijk, Lisse, Sint-Agatha-Berchem, Leitenhausen, Palermo en Catanië, haar geboortedorp. De heilige Agatha is zelfs de patrones van het eiland Malta en co-patrones van de stadstaat San Marino en van ons geliefde Spanje.

 
Op mijn camera heb ik een GPS tracker, dat is makkelijk want vroeger wist ik nooit precies waar ik de foto gemaakt had. Maar nu wel, ik kan vanachter de PC zo -middels een programmaatje van Nikon- inzoomen op het kerkje waar ik deze foto gemaakt heb en kan dus ook zien dat de duif niet op de patroonheilige van de huisdieren -de wilde dieren hebben hun eigen heilige- zit, maar op het beeld van Sint Augustinus (in Spanje San Augustín).

woensdag 11 mei 2011

Van de Costa Blanca naar Nederland I – Alicante, Valencia, Castellón, Teruel

Calpe met het symbool van de Costa-Blanca de “Peñon de Ifach”

Als ik er aan denk dat ik vroeger vrijwel maandelijks, in één ruk, van Nederland naar de Costa-Blanca reed en terug naar Nederland hetzelfde deed. Ik heel trots was op mijn reistijd record van 19 uur en een beetje, verklaar ik mezelf nu als volkomen geschift. Oké, het verkeer was toen nog niet zo druk als nu en ook de snelheidscontroles waren minimaal maar toch. Ik reed toen altijd via Luxemburg naar de Costa-Blanca v.v., en maakte gebruik van de tolwegen in Frankrijk en Spanje.
Het eerste Valenciaanse gewest wat je passeert op weg naar het noorden is de “Safor”


Tegenwoordig vermijd ik tolwegen en kost het me al moeite om 400 kilometer per dag te halen, maar ik moet er wel bij vertellen dat ik veel omrij en de teller op het einde van de dag geen 400 maar 600 kilometer aangeeft terwijl ik toch maar 400 kilometer ben opgeschoten. Een beetje zoals een hond die 2 keer zoveel loopt over dezelfde afstand als zijn baas. En ik probeer zoveel mogelijk de grote steden te vermijden, iets wat helaas niet altijd lukt.
Zuidelijk van Valencia ligt het natuurpark “L’Albufera”

Vanaf de Costa-Blanca kun je vrijwel niet om de stad Valencia heen, hoewel je er via de vrij drukke rondweg wel in een grote boog omheen rijdt, merk je uiteraard de aanwezigheid van de op twee na grootste stad van Spanje. In de agglomeratie van de stad wonen ongeveer twee miljoen mensen. Dat is haast twee keer zoveel als die van de agglomeratie van Amsterdam.


Bij Sagunto rijd ik de autovía de Mudéjar op, deze autovía brengt je, via Teruel, Zaragoza en Huesca naar de voet van de Pyreneeën. Het duurt niet lang voordat ik de eerste dorpjes van de provincie Castellón passeer. Het verschil met de kust en de stad Valencia is al duidelijk te merken
Een klein uurtje later zie ik links van mij de stad Teruel liggen. Behalve dat het daar in de winter behoorlijk koud kan zijn, is de stad bekend van het praalgraf van de twee middeleeuwse geliefden Diego Marcilla en Isabel Seguras. Beiden stierven van smart en liefdesverdriet nadat Isabel gedwongen werd om met een ander te trouwen. In 1555 werden de twee mummies van beide lichamen gevonden in de kapel San Cosme en San Damián, tevens vond men een document waarin het verhaal stond van wat er gebeurd was met de twee geliefden.
De mummies van beide geliefden zijn nu te bewonderen in een nieuw gebouwde kapel waarbij het mausoleum gevormd wordt door twee liggende beelden van de twee Amantes met daaronder de mummies.
Hun trieste verhaal is hoogstwaarschijnlijk de inspiratiebron is geweest voor Shakespeare's Romeo en Julia.


(Wordt Vervolgd)

zondag 6 maart 2011

Kraanvogel - Common Crane


Het begon afgelopen maandagmorgen te sneeuwen in de Campo de Daroca (Aragón). Op dit moment verzamelen zich hier duizenden kraanvogels (Grus grus), om vanaf deze locatie verder naar hun broedgebieden in het hoge noorden te trekken. 


Een gevaarlijke tocht van duizenden kilometers die ze deze morgen pas aanvangen nadat ze eerst gefoerageerd hebben en het sneeuwen wat minder is geworden.


Voordat ze de Pyreneeën oversteken zullen ze bij de “Embalse de la Sotonera” in de provincie Huesca nog een laatste stop in Spanje maken. Daarna gaat het over Frankrijk (Lac Du Der Chantecoq) en Duitsland (o.a. Niedersachsen) naar het noorden. Soms pakken ze op hun trekroute een puntje van Nederland mee.



Het is een indrukwekkend gezicht om die grote vogels, met veel getrompetter en met tientallen tegelijk, de lucht in te zien gaan.


Vliegend over meren en akkers, bossen, dorpen en steden. Velen zullen het einde van de reis niet halen. Te pletter gevlogen tegen hoogspanningsmasten of windmolens of aangevallen door roofdieren.


Naar beneden gehaald door mannen met groene petjes en blaffende honden, vergiftigd door boze boeren of gewoon door voedselschaarste en uitputting.


Wout’s fotobloG wenst jullie een goede reis en veel nageslacht in 2.011. Hopelijk zien we elkaar de volgende winter weer ergens langs de route.

zondag 11 juli 2010

Oui-stop

Parc National des Pyrénées,  Hautes-Pyrénées, France 

Reed ik vroeger altijd non-stop van de Costa-Blanca naar Nederland visa versa, tegenwoordig doe ik er dagen over. Waarom zou je onderweg langs al die prachtige landschappen en interessante plaatsen jakkeren?


Goed ik heb er lang over gedaan om daar achter te komen maar nu weet ik het dan toch. Je komt wel eens voor verassingen te staan want het is me al een paar keer overkomen dat er een pas in de Pyreneeën was afgesloten en je dan meer dan 100 kilometer moet omrijden. Maar daar staat tegenover dat je helemaal tolvrij en door de mooiste streken, naar Nederland kunt rijden. Dat je de befaamde knelpunten zoals Barcelona, Lyon en Parijs links kunt laten liggen en onderweg ook nog fijn kunt fotograferen. Want geloof me er is tijdens die ruim 2.000 kilometer lange reis, heel wat te zien.

Landschap in de Pyreneeën bij Sarrasquette, Pyrénées-Atlantiques, France

Landschap bij Bujaraloz, Zaragoza, España

Naderend onweer bij de rivier Adour die de grens vormt tussen de departementen Pyrénées-Atlantiques en Landes, France.


Landschap bij Los Agudos, Huesca, España


Las Peñas de Riglos, Huesca, España


Oud vakwerkhuisje in Billory, Champagne-Ardenne, France.


Op de grens van Nederland en België, Zeeuws-Vlaanderen, Nederland


Het kanaal met het plaatsje Ault, Somme, France


De Atlantische kust bij Portmain, La Loire-Atlantique, France


Een Carrelet aan de kust bij Fouras, Charente Maritime, France
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...