Bijeneter - Holbewoners III

Een vogel die wel zijn eigen hol – tot 1,5 diep - graaft is de 's zomers in Spanje veel voorkomende Bijeneter(Merops apiaster).

De Bijeneter is herkenbaar aan zijn exotische kleuren. Hij leeft in groepsverband en broedt in kolonies in holen in wanden van oevers en bergen, soms ook in de grond. Vrijwel altijd in de directe nabijheid van plassen of rivieren. De Bijeneter legt 6 – 7 eieren die na 20 dagen uitkomen.

De Bijeneter of de Europese Bijeneter is een niet al te schuwe vogel van circa 27 centimeter en behoort tot de familie der Bijeneters. In de zomer komen ze in groepen over ons huis gevlogen en het speciale geluid dat ze maken hoort echt bij een lange warme Spaanse zomer.

Zijn naam is afkomstig van zijn voornaamste voedselbron en dat heeft helaas ook als resultaat dat hij door sommige lieden – zoals bijenhouders - wordt bejaagd, Alleen al op Cyprus worden jaarlijks 10.000 Europese Bijeneters afgeschoten. Verder eet hij ook wespen en andere insecten. De Bijeneter is immuun voor bijen en wespensteken. Om steken te voorkomen weet hij ze van hun angels te ontdoen door deze tegen een tak af te wrijven.

Ze komen weinig voor in Noordwest-Europa, de Bijeneter overwintert in zuidelijk Afrika. Maar door de voortgang van het broeikaseffect is de vogel thans vaker dan vroeger in de Benelux te zien. In Nederland leidde dat tot de wijziging van zijn status van dwaalgast tot incidentele broedvogel.

Roodborstjes als Ambelopoulia.

Voor ons zijn roodborstjes (Erithacus rubecula) lieve, kleine vogeltjes, dieren die zich met name in deze tijd van het jaar gulzig tegoed aan de pinda’s of vetbollen die je in de tuin hebt hangen. Maar in het zuiden van Europa kijken veel mensen toch net wat anders tegen deze zangvogels aan. In Cyprus vormen ze namelijk een veelverkochte delicatesse. Jaarlijks zouden volgens milieubeschermers meer dan een miljoen zangvogeltjes in de kookpotten verdwijnen. Samen met andere kleine zangvogels worden de roodborstjes en masse gevangen en verkocht aan restaurants. Jagers gebruiken kleine stukjes hout met lijm die de veren van hun vleugels rukken. Deze strategie heeft tot gevolg dat de vogels niet weg kunnen vliegen en een enkele reis richting keuken voorgeschoteld krijgen. De vogels worden doorgaans gepekeld of gekookt geserveerd.