Spaanse Mus

De ca.15 cm grote Spaanse Mus (Passer hispaniolensis) is vrij zeldzaam in Spanje en Portugal, in Oost-Europa is hij algemener. Zijn status is stabiel. 

Spaanse Mus in winterkleed

De Spaanse Mus is een standvogel maar sommige Oost-Europese populaties trekken in dichte groepen naar het Midden-Oosten en Afrika. Hij is te vinden in de buurt van mensen, maar in veel mindere mate dan de Huismus (Passer domesticus). Hij geeft de voorkeur aan bomen en struiken, vaak wilgenbosjes, kenmerkend bij meren en moerassen. De Spaanse Mus maakt zijn nest in een boom of gebruikt de verlaten nesten van roofvogels en Ooievaars.

Huismus

Het mannetje van de Spaanse Mus heeft een chocoladebruine muts met een witte streep boven de ogen. Zijn keel en borst zijn zwart gevlekt en de snavel is zwaarder dan die van de huismus. Zijn wangen zijn wit en er zijn lichte strepen op de donkere rug. De kleur van het vrouwtje is lichter en meer uniform grijsbruin, met een gestreepte flank en donkere vleugels. Ze zijn zeer moeilijk van de vrouwtjes Huismus te onderscheiden.

Spaanse Mus in Zomerkleed

De Spaanse Mus is een omnivoor, groepen eten insecten en knoppen in struiken en verzamelen zich om op de akkers te foerageren. Meer Vogels

Afrikaanse Nimmerzat ver van huis

Deze Afrikaanse Nimmerzat verblijft al een paar jaar in de rijstvelden en natuurgebieden van de Comunidad Valenciana zoals de Marjal de Pego-Oliva en de Albufera van Valencia En dat is vreemd want hij hoort zoals zijn naam al zegt thuis in Afrika en niet in Spanje.

De Afrikaanse Nimmerzat (Mycteria ibis) is een grote waadvogel uit de familie van de ooievaars. Hij heeft een lengte tussen de 95 en 104 centimeter en heeft een spanwijdte tussen de 1.50 en 1.65 meter. Zijn fel gele snavel kan een lengte behalen van 25 centimeter. Over het algemeen is de Afrikaanse Nimmerzat vrij wit. Zijn kruin en nek zijn iets grijzig. Sommige veren hebben aan de toppen een roze/rode kleur. In vlucht zie je de brede, zwarte strepen op de boven- en ondervleugel. Ook zijn kleine staart heeft een zwarte kleur. Aan de basis van zijn gele snavel begint zijn bloedrood gezichtsmasker. Dit gedeelte van de kop is kaal. Het masker is op afstand makkelijk te zien en is dus ook een typerend kenmerk. De poten verschillen in kleur van licht roze tot bloedrood. Mannetjes en vrouwtjes zijn vrijwel gelijk van uiterlijk.

De Afrikaanse Nimmerzat is een inactieve vogel. Hij rust veel uit op de dag of staat in het water te wachten op prooi. Zijn manier van voedsel vangen is zeer speciaal. Hij plaatst zich in het ondiepe water aan de rand van een meer. Daar gaat hij met een open snavel staan wachten tot er een mogelijke prooi langs zwemt. Hij staat bekend om zijn uiterst snelle reactievermogen wanneer het gaat om voedsel vangen. Hij weet bijna iedere prooi uit het water te vissen. Als de zon te hard schijnt, spreidt hij zijn vleugel en zorgt dat er schaduw op de plek valt waar hij aan het vissen is. Soms lopen Afrikaanse Nimmerzatten ook door het water; met hun snavel open en op en neer wiegend. Zijn voedsel keuze bestaat uit een lijstje van kikkers, kleine vissen, waterinsecten, kreeftachtigen, kleine zoogdieren en wormen. In vlucht is de Afrikaanse Nimmerzat ook makkelijk te herkennen hij vliegt met uitgestrekte nek en poten. Zijn vleugelslagen zijn sterk en snel; niet zoals van andere grote vogels.

Als hij grote afstanden moet afleggen, thermiekt hij op de warme luchtstromen. De Afrikaanse Nimmerzat trekt vaak samen op met andere grote waadvogels. Hierbij horen de Reigers, Pelikanen en andere Ooievaar-soorten. Hij slaapt meestal in een hoge boom naast of in de buurt van een plas of meer. Geluid maken de Afrikaanse Nimmerzatten vrijwel nooit. Alleen tijdens het broedseizoen kunnen ze luidruchtig worden. Ook doen ze, net zoals andere ooievaars, klapperen met hun snavel. Meer foto's op; España La Albufera en España Marjal de Pego-Oliva

Ooievaars niet honkvast

Uit een onderzoek waarbij enkele Ooievaars (Ciconia ciconia) enkele jaren na elkaar per satelliet gevolgd werden op weg naar hun winterkwartieren, bleek dat de vogels hun overwinteringgebied vermoedelijk uitkozen in functie van het voedselaanbod en bijgevolg niet altijd dezelfde regio opzochten. Een vrouwtje Ooievaar, dat in juli 1999 in Zwitserland werd uitgerust met een zendertje, overwinterde in 2000 in Marokko en Algerije en vertoefde van mei tot augustus in Centraal-Spanje. In 2001 overwinterde deze vogel in Algerije en broedde vervolgens in het zuiden van Duitsland.

Meer foto's op, Ooievaars