Bootvluchtelingen

Op het strand van Tarifa kun je ze zien liggen, de wrakke schepen waarmee migranten uit Afrika in Spanje aan wal zijn gekomen.

De bergen aan de overkant liggen in het Noord-Afrikaanse Marokko, het lijkt zo dichtbij maar toch hebben vele de overtocht met hun leven moeten bekopen.

De Guardia-Civil patrouilleert met snelle schepen voor de kust. Ook de Nederlandse mijnenjagers Hr. Ms. Maassluis, Hr. Ms. Haarlem en Hr. Ms. Hellevoetsluis werden tot 1 juli op volle zee ingezet tussen Spanje, Marokko en Algerije. Zij richten zich op het detecteren, volgen en rapporteren van bootjes met illegale migranten. Er moeten er echter toch heel wat aan land zijn gekomen want als je bijvoorbeeld tijdens de olijvenpluk in de provincie Jaén gaat kijken zien sommige dorpscentra werkelijk zwart van de kleurlingen.

In de Portugese Algarve kwam ik ze tegen, lachend en fotograferend duidelijk een dagje uit. Geslaagde bootvluchtelingen of gewoon toeristen? Ik hoop het eerste.

Zondag 11 Juli  -  Trieste aanvulling op bovenstaand bericht

Zwarte Tapuit (Oenanthe leucura)

Vlak bij mijn woonplaats, op de rotskust van Moraira en El-Portet kom je hem een enkele keer tegen, de Zwarte tapuit.

De status van deze vogel is volgens de rode lijst van IUCN, kritiek. Er zouden van de vogel in Zuid-Europa nog circa 5.000 tot 7.500 broedparen voorkomen. Het is een Iberische specialiteit, die voorkomt in de sierra’s ten zuiden van de Pyreneeën, maar ook in Marokko en Tunesië. Hogere broedgebieden, zoals de Sierra-Nevada, worden ’s winters verlaten maar er is geen sprake van een echte trek.

De Zwarte tapuit is zeer zeldzaam buiten zijn normale verspreidingsgebied. De Zwarte tapuit is iets groter is dan de andere tapuiten en moeilijk te benaderen.  

Audouins meeuw - Audouin's Gull

Het gaat stukken beter met deze, tot voor kort, uiterst zeldzame meeuw. Al is zijn status nog steeds kwetsbaar.

Rond 1965 waren er slechts circa 1000 paren over maar tegen het einde van de 20e eeuw telden de afzonderlijke kolonies ieder al enkele duizenden paren. De wereldpopulatie is vrijwel geheel beperkt tot de Middellandse zee. Enkele belangrijke broedkolonies bevinden zich op rotsige eilanden voor de Spaanse oostkust en in de Ebro-delta.

Van oorsprong is de Audouins meeuw (Ichthyaetus audouinii) een gespecialiseerde meeuw die vis oppikt van het wateroppervlak. Hij doet dit met zijn snavel zonder dat een ander lichaamsdeel het water raakt.

Zijn verspreidingsgebied is echter toegenomen en ze trekken ook verder het binnenland in waar zij foerageren in de rijstvelden op vis en rivierkreeftjes. Blijkbaar heeft de Audouins meeuw zich aangepast aan de veranderde omstandigheden.

Juveniele Audouins meeuw

Veel vogels trekken in de winter naar de Atlantische kusten van Marokko tot Senegal, andere zijn standvogels. Sommige zijn te vinden langs de westkust van Portugal en Spanje.

Ooievaars niet honkvast

Uit een onderzoek waarbij enkele Ooievaars (Ciconia ciconia) enkele jaren na elkaar per satelliet gevolgd werden op weg naar hun winterkwartieren, bleek dat de vogels hun overwinteringgebied vermoedelijk uitkozen in functie van het voedselaanbod en bijgevolg niet altijd dezelfde regio opzochten. Een vrouwtje Ooievaar, dat in juli 1999 in Zwitserland werd uitgerust met een zendertje, overwinterde in 2000 in Marokko en Algerije en vertoefde van mei tot augustus in Centraal-Spanje. In 2001 overwinterde deze vogel in Algerije en broedde vervolgens in het zuiden van Duitsland.

Meer foto's op, Ooievaars