Wat ben ik een bofkont. Mijn verhaal begint dit keer met het niet meer vinden van mijn sleutels. En ik moet het toegeven, het was niet de eerste keer dat ik mijn sleutels niet meer vond. Vandaar dat ik aan mijn sleutelbos een rood lint heb hangen, dit valt op en zo vind ik het makkelijk terug in mijn handtas...normaal gezien toch!
Deze week vertrok ik naar school en plots brak het zweet me uit. Waar waren in godsnaam mijn sleutels??? Oh nee toch niet weer!!!!
Overal gezocht, in huis niet te vinden, niet in mijn jas , niet in mijn auto.
Op school nagedacht waar ik voor het laatst mijn sleutels had. Mijn leerlingen deden hun best om mijn geheugen op te frissen maar tevergeefs.Toen ik plots een ingeving kreeg dat ik de vorige dag veel te dragen had en dat ik serieus stond te sukkelen om mijn autosleutels in mijn handtas terug te vinden. Ik deed mijn auto open.Ik plaatste mijn tas en stagemappen van mijn leerlingen op de achterbank en daar moet mijn andere sleutelbos( sleutel van mijn klas en de huissleutel)op de grond gevallen zijn.
Dus gaan zoeken op de parking waar ik de vorige dag stond maar geen sleutels te vinden.
Het enige wat ik kon doen was bellen naar het politiekantoor om te horen of er die dag sleuteltjes gevonden waren maar nee hoor, helemaal niks.
De lieve dame in kwestie heeft wel mijn gegevens genoteerd en maar goed ook want een halfuurtje nadien kreeg ik telefoon van de politie om te melden dat een gemeente arbeider mijn sleutels had gevonden. Wat was ik opgelucht, ik denk dat er weinig mensen zo blij zijn wanneer ze naar het politiekantoor moeten.
En van bofkont gesproken...
Ik won onlangs deze give away bij deze stijlvolle
dame.
Wat een mooi versierde envelop. Binnenin mijn glitter kerstclutch!!
Katrientje, ik ben er superblij mee maar dat wist je al hé.
Ik vier Kerst alvast met stijl.
Groetjes en nog een hele fijne zondag. En voor wie in het onderwijs staat, nog veel plezier met verbeterwerk(waaronder ik):)