Ανάμεσα στο πλήθος...

I'm watching you..

2012-10-25T07:25:00.000-07:00

Yeah, it's me! Shocked huh?
Nαι έχω χαθεί τελευταία, αλλά όποτε μπορώ διαβάζω τα νέα των περισσοτέρων στην μπλογκόσφαιρα.
To ότι δεν δουλεύει κανείς δεν σημαίνει ότι κατ ανάγκην κάθεται. Τρέχαμε για τα βαφτίσια του αλήτη του ανιψιού που με κάνει ότι θέλει.. και να φανταστείτε ακόμη δεν μιλάει και περπατάει(6,5 μηνών)! Να έχω εξωτερικές δουλειές και μέσα σε αυτά να κοιτάω για εργασία και να στέλνω βιογραφικά. Και να αποθαρρύνομαι μέρα με την μέρα περισσότερο. Γιατί μόνο για σκουπιδιάρη δεν έχουν ζητήσει να ξέρουμε Ρώσικα. Και δεν φταίει κανείς άλλος από τους εργοδότες. Αλλά δεν θα ανοίξω θέμα για αυτό. Γιατί απλά σκέφτομαι να φύγω από δω πλέον. Γιατί οι περισσότεροι που ξέρω θέλουν να φύγουν, και κανείς πια δεν νιώθει ότι είναι εκεί που ανήκει.
Και επιτέλους ήρθε το φθινόπωρο και εδώ! Ακόμη και γω που λατρεύω το καλοκαίρι, δεν μπορούσα να το ανεχτώ άλλο, και μου δημιουργούσε και πρόβλημα με το ήδη σακατεμένο στομάχι. Εδώ ήταν η πρώτη φορά που δεν άντεχα το μαλλί μου και σκεφτόμουν να γίνω σαν την Demi Moore στο G.I Jane. Eυτυχώς την γλίτωσα.. γιατί δεν μου πάει και το κοντό βρε αδερφέ!
Φθινόπωρο καλωσόρισες και σε μας!!
Ζεστά ροφήματα(καφές decaf και αυτό μια στο τόσο), βιβλία, ταινιούλες στα ζεστά και βόλτες στην παραλία(btw πρέπει οπωσδήποτε να κάνετε μια βόλτα στην μαρίνα Λεμεσού, ανοίξανε ένα σημείο και είναι υπέροχα).
Και καλή μουσική. Γιατί ότι προβλήματα και να έχεις, τα ξεπερνάς έστω και για λίγο με καλή μουσική.

P.S. Όποιος/α έχει καμιά καλή συνταγή me crumble apple pie να στείλει παρακαλώ. Ότι κι αν γίνει κοιλιόδουλη δεν παύω να είμαι! :)

Όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε την διαφορά.

2012-07-17T01:26:00.002-07:00

Όχι δεν είναι προεκλογικό μήνυμα. Δεν θα μιλήσω αυτή την φορά για τα καθημερινά προβλήματα, την ζέστη, τα όνειρα μας.

Είμαι λάτρης του twitter. Και μέσα από εκεί έμαθα τη ζωή, τις σκέψεις και γνώμες αρκετών ανθρώπων. Μέσα σε αυτά τα άτομα ήταν η Tζώρτζια . Χρόνια είχες διάφορα μικροπροβλήματα που πίστευε ότι υπήρχαν εξαιτίας κακής διατροφής και μπόλικου στρες. Άρχισε να έχει ταχυπαλμίες, κρίσεις πανικού και αδυναμία στο χέρι για αρχή. Όσο περνούσε ο καιρός τα προβλήματα αυξανόντουσαν. Δυσκολία στο περπάτημα, δυσκαταποσία, τρέμουλο, κατάθλιψη, εναλλαγές διάθεσης, πτώση μαλλιών, ερεθισμούς στο δέρμα δίχως λόγο, πρησμένοι αδένες, κούραση, ελάχιστος ύπνος, δυσκολία στην ομιλία και η λίστα πάει.. Οι γιατροί στην αρχή έλεγαν πως όλα είναι ψυχολογικής προέλευσης, αλλά η Τζώρτζια συνέχισε το ψάξιμο μέχρι που τελικά βρήκαν πως έχει Lyme. http://wikipedia.qwika.com/en2el/Lyme_disease

To θέμα από κει και πέρα ήταν πως θα μπορούσε να καλυτερεύσει η Τζώρτζια? Η απάντηση ήταν η Ινδία. Εκεί υπάρχει μια κλινική που μπορούσε να βοηθήσει. Το θέμα όμως ήταν πως για να πάει χρειαζόταν πάρα πολλά λεφτά. Και μέσα από το twitter έκαναν ένα trend που λεγόταν #οpenIndia και λέγαν για το πρόβλημα της, και για να βοηθήσουν δωρίζοντας και το πιο μικρό ποσό για να καταφέρει να πάει. Κατάφεραν σε λιγότερο από εβδομάδα να μαζέψουν 30, 000 ευρώ. Αυτό έγινε πέρσι το καλοκαίρι. Η Τζώρτζια επέστρεψε με κάποια βελτίωση. Αυτή είναι η 3η επίσκεψη στην Ινδία και αυτή την φορά θα μείνει για 6 μήνες. Όλοι μπορούμε να δώσουμε από κάτι για να παραμείνει εκεί και να δει διαφορά.
Το πιο ωραίο είναι το χαμόγελο που έχει παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει. Δίνει θάρρος στους υπόλοιπους.

Όλοι μαζί μπορούμε να βοηθήσουμε να γίνει πιο πλατύ το χαμόγελο της.

Πηγαίνετε εδώ να δείτε India trip 3- June update

Το blog της Tζώρτζια είναι το http://mylymeupdates.blogspot.com/ Για όσους ενδιαφέρονται υπάρχει η σελίδα της στο FB και twitter, και για όσους θέλουν να βοηθήσουν το donate μέσω paypal.

Ευχαριστώ όσους έκαναν τον κόπο να διαβάσουν αυτό το ποστ. Όπως κι άλλα άτομα μόνη μου πήρα την πρωτοβουλία να γράψω για αυτό, δεν με έβαλε ούτε η Τζώρτζια ούτε κανείς άλλος.

Να περνάτε καλά και να χαμογελάτε. :)

I don't get it..

2012-06-07T09:54:00.002-07:00

Καιρό είχα να γράψω εδώ.. γιατί λίγο ο ήλιος, λίγο ο ανιψιός που μου πήρε τα μυαλά, και για μια ακόμη φορά χάθηκα στην κοσμάρα μου. Αν και είναι ωραία εκεί...

Έχει εδώ και καιρό που παρατηρώ και ακούω για άτομα νεαρής ηλικίας με σχετικά σοβαρά προβλήματα υγείας, που λαμβάνουν φάρμακα τα οποία κανονικά από την μέση ηλικία και πάνω συνήθως ξεκινάνε.
Να ακούω για 21 χρονών κοπέλα με χάπια πίεσης, άλλους με θυρεοειδή, προβλήματα με στομάχι, αρρυθμίες,αρκετούς με ψυχολογικά προβλήματα τα οποία προκαλούν κρίσεις πανικού κ.ο.κ.
Έχω συνηθίσει να ακούω τέτοια πλέον.. και μετά να ακούς από τους μεγαλύτερους το εξής.. Καλά τι σόι προβλήματα έχετε εσείς και έχετε τόσες αρρώστιες?
Να φταίει το άγχος για το μέλλον μας? Η κακή διατροφή? Η κληρονομικότητα? Δεν γνωρίζω..
Αυτό που γνωρίζω είναι ότι ναι παίζει ρόλο και το πως σκεφτόμαστε και παρατηρώ πως η δικιά μας γενιά αγχώνεται περισσότερο για αυτά που θα βρει μπροστά της. Έχουμε φτάσει σε τέτοια κατάσταση που πλέον δεν μπορούμε απλά να κοιτάμε το σήμερα, αλλά και το τι μέλλον θα έχουμε.
Και δεν είναι μόνο η σημερινή οικονομική κατάσταση που επικρατεί αλλά και το πως έχει αλλάξει ο κόσμος. Αυτοί που πατούν επί πτωμάτων για να κερδίσουν, και αυτοί που έχουν αναισθητοποιηθεί σε σημείο που βλέπουν πλέον μόνο την καλοπέραση τους. Δεν ξέρω ποιο από τα 2 πρέπει να φοβόμαστε περισσότερο.
Δεν ανοίγω πλέον την τηλεόραση. Δεν μπορείς να πιστέψεις αυτά που λένε πλέον. Μόνο που βγαίνεις έξω και μιλάς με άλλους βλέπεις την πραγματικότητα. Μια κοινωνία που αρχίζεις και φοβάσαι.
Και θέλω να φύγω. Να πάω κάπου να βρω την ηρεμία μου. Να απολαμβάνω την στιγμή και να μην σκέφτομαι το μετά. Μπορώ?

Γεννητούρια, τρέξιμο και Ανάσταση!

2012-04-13T00:09:00.002-07:00

Καλημέρα!! Μικρό ποστ σήμερα για να πω και γω τις ευχές μου.

Τελικά γεννήσαμε χθες, τον λένε Άγγελο είναι 3,710 kg και μας κοιτάει με το μισό του μάτι μιας και του λέμε χαζομάρες. πρώτο μωρό στην οικογένεια βλέπεις!

Πολύ τρέξιμο, αλλά τι να πεις γλυκιά κούραση. Σας αφήνω να πάω να τον θαυμάσω και σήμερα!

Καλή Ανάσταση εύχομαι σε όλους και καλή ξεκούραση για κάποιους γιατί το χρειάζονται.

Να περνάτε καλά! Φιλιά! :D

Είμαστε Ευρωπαίοι? 'Όχι αγαπητέ, δεν το νομίζω..

2012-03-22T06:39:00.002-07:00

Αυτή τη φορά έκανα καιρό να γράψω κάτι, αλλά από την μία είχα θέματα και από την άλλη δεν ήξερα για ποιο να πρωτογράψω. Καλά μην νομίζεις και σήμερα είναι διασκορπισμένες οι σκέψεις αλλά μπορεί να τα καταφέρω να συμπληρώσω 2 παραγράφους βγάζοντας νόημα.

Οι οδηγοί στην Κύπρο έχουν την χειρότερη οδική παιδεία που έχω πετύχει και μιλάμε για χρόνια τους σύγκρινα με τους Κρητικούς οδηγούς αλλά μπορώ να πω η βλακεία που φάνηκε πιο επικίνδυνη από τους 80αρηδες Κρητίκαρους που οδηγούσαν στα χωριά. Που πας μωρέ σύντεκνε?

Η λέξη φλας, και δείχνω ότι στρίβω, σταματάω κλπ είναι άγνωστη για τον Κύπριο οδηγό. Το ίδιο άγνωστο είναι το να κοιτάς πριν στρίψεις, να κάνεις λίγη υπομονή για να φτάσεις στον προορισμό σου και να μην προσπαθείς να καβαλήσεις τα αυτοκίνητα για να γλυτώσεις αυτά τα 2 λεπτά. Και τα κυριότερο να παρκάρεις σε πάρκινγκ αναπήρων. Πραγματικά μπράβο.

Επίσης ένα μεγάλο χειροκρότημα σε όσους κατέχουν Mercedes (δλδ το 90% του κόσμου) γιατί θεωρείς ότι είσαι ανώτερος από τους υπόλοιπους και σου ανήκει ο δρόμος. ( Καλά αν έχεις Cayenne μα σαφώς σου ανήκει ο δρόμος, 2 λεπτά να ανέβω στο πεζοδρόμιο και να πατήσω τον απερίσκεπτο πεζό που έκανε το λάθος να περπατάει )

Το έχουμε ξαναπεί.. τα υλικά σου αγαθά δε σε κάνουν να έχεις περισσότερη αξία ως άνθρωπος, όλοι ίσοι είμαστε και στον ίδιο τόπο θα καταλήξουμε. Γιατί μου τα έχουν πρήξει μέχρι εκεί που δεν πάει.

Και ο πατέρας μου έχει Mercedes και το ίδιο κράξιμο τρώει. Γιατί που ήμουν Ελβετία που ρέει το χρήμα δεν ήταν γεμάτο με αμάξια πολυτελείας αλλά με κάτι καλύτερο. Το απλό αυτοκίνητο και ένα μικρό ιστιοπλοϊκό από πίσω. Ναι ρε φίλε τουλάχιστον εκεί έβλεπες ότι έδιναν για να χαρούν τα λεφτά που σπατάλησαν σε κάτι που θα τους έφτιαχνε τι διάθεση όχι στο να κάνει επίδειξη ''πλούτου''.

Το θέμα μου όμως δεν είναι εκείνο. Απλά αν κάποια στιγμή δείτε μια να ουρλιάζει στις ειδήσεις πως πλάκωσε κάποιον στο ξύλο επειδή νόμιζε πως οδηγούσε στην Ινδία να ξέρετε είμαι εγώ. Ελπίζω να γράφω καλά στην κάμερα. :P

Το θέμα είναι πως ακόμη και το κράτος δεν ενδιαφέρεται για μας και ακόμη περισσότερο για ανθρώπους με προβλήματα αναπηρίας. Να οδηγώ επί την Φραγκλίνου Ρούσβελτ και να βλέπω ότι στην διάβαση πεζών στην οποία υπήρχε και σηματοδότης, το πεζοδρόμιο να είναι αρκετά πιο ψηλό από τον δρόμο και να δυσκολεύεται ο άντρας να κατεβάσει το καροτσάκι με την ανάπηρο γυναίκα του. Πόσο μάλλον ένα άτομο με αναπηρίες που θα κυκλοφορούσε μόνο του. Πολύ απλά δε θα περνούσε. Και με εξόργισε απίστευτα. Γιατί φτιάχνουν νέα μαρίνα. Γιατί φτιάχνουν την παλιά πόλη. Γιατί το 2006 που ήμουν στην Σιένα της Ιταλίας για να πας στην Piazza del Campo έπρεπε να κατηφορίσεις για να φτάσεις εκεί. Και ήμασταν μαζί με τον θείο μου ο οποίος ήταν ανάπηρος. Και να μας σταματά ένας κύριος και να μας λέει να μην ανησυχούμε γιατί αν ήταν εύκολο για εκείνον να κατεβάσει και ανεβάσει την γυναίκα του, πόσο εύκολο μάλλον θα ήταν για εμάς που ήμασταν 3 άτομα να φτάσουμε στον προορισμό μας. Και είχε δίκιο.

Ταξιδέψαμε παντού και σχεδόν τίποτα δυσκολίες δεν βρήκαμε. Και το μόνο που βλέπω στα μέρη μας είναι ένα αφιλόξενο τόπο για ανθρώπους με προβλήματα υγείας. Γιατί? Να πεις ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι με προβλήματα τέτοιου είδους να πω οκ, αλλά έχουμε και πολλούς μάλιστα. Αλλά δεν τους βλέπουμε.

Και γιατί? Απλά επειδή είναι αφιλόξενοι οι δρόμοι μας, τα πεζοδρόμια μας, τα πάρκινγκ τους έχουν καταληφθεί από ''νοητικά'' ανάπηρους ανθρώπους και ο κόσμος τους κοιτάει λες και είναι τέρατα.

Και θέλω να βρω αν υπάρχει τρόπος να βοηθήσω η έστω να παλέψω και λίγο για τέτοιους ανθρώπους. Γιατί πριν ένα χρόνο έχασα τον θείο μου που είχαμε πάει αυτό το υπέροχο ταξίδι Ιταλία και Ελβετία. Που είχε περισσότερη ενέργεια από εμάς τους υγιής. Που παρόλα τα προβλήματα του προσπαθούσε να ζει την ζωή του και να απολαμβάνει τις βόλτες και τα ταξίδια του. Που κατάφερε να ζήσει 10 χρόνια ακόμη από το 2000 που του είχαν πει ότι η ''μηχανή'' του είχε ήδη καεί.

Μερικές φορές αυτοί οι άνθρωποι σου δίνουν περισσότερη δύναμη να προχωρήσεις από τους υπόλοιπους, πολύ απλά γιατί παλεύουν για να νικήσουν κάτι.

Μακάρι να καταφέρουμε να τους βοηθήσουμε και μεις πίσω για όσα μας πρόσφεραν.

Υ.Γ Όποιος γνωρίζει κάτι για κάποια οργάνωση εδώ στην Κύπρο που βοηθάει για τα ΑΜΕΑ και τα συμφέροντα τους σας παρακαλώ να μου πει, μιας και με ενδιαφέρει.

Εκτίμησε τα απλά πράγματα. Γιατί κάποιοι άλλοι δεν μπορούν να τα έχουν.

Who runs the world. Girls?

2012-02-28T07:32:00.005-08:00

Frankly my dear, I don't ~~give a damn~~ think so. Γιατί ότι και να λένε εγώ βλέπω πως οι γυναίκες τραβάνε το ζόρι ότι και να κάνουν, και στην τελική ούτε ένα ευχαριστώ ακούνε.

Έχουμε φέρει τους εαυτούς μας να είμαστε στην υπέροχη θέση να δουλεύουμε, να έχουμε ''ίσα'' δικαιώματα, να διατηρούμε ένα καθαρό σπιτικό, να είμαστε μητέρες αλλά και καλές σύζυγοι. Δηλαδή κυρία στο σαλόνι και πουτάνα στο κρεββάτι. Γιατί για μένα αυτό δεν μου θυμίζει άνθρωπο αλλά Superwoman μου λέτε?

Γιατί αυτό είναι η πραγματικότητα θα έλεγα. Γιατί η πλειοψηφία των παιδιών θα σου πει για το μαγείρεμα της μάνας, πως μυρίζουν τα φρεσκοπλυμένα ρούχα που έκανε η μάνα και γενικά ότι άλλο έκανε αυτό το σπουδαίο πλάσμα.

Και αυτό το πρόβλημα δεν μπορώ να πω πως υπάρχει μόνο εδώ, αλλά θα έλεγα πως γενικότερα στην Μεσόγειο είναι μεγαλύτερο το πρόβλημα και η γυναίκα τραβάει πιο πολλά. (Οι Ιταλοί μπορώ να σας πω είναι οι πιο μαμάκηδες, δηλαδή δε σε έφτανε το κέρατο που θα σου ρίξει ο Φαμπρίτσιο θα είσαι αναγκασμένη και να τον νταντεύεις)

Δεν φτάνει που πλέον βοηθάει σε όλα η γυναίκα, και ακόμη δεν μπορώ να καταλάβω πως μερικοί άντρες μπορεί να είναι τόσο ανίκανοι στο θέμα σπιτιού!

Έλειπε μια εβδομάδα η μητέρα εκτός Κύπρου και αναγκαστικά όπως κάθε άλλη φορά έπρεπε να καθαρίζω κάπως, αλλά και να ζητήσω βοήθεια από τα αδέρφια μου. Για νέα γενιά πρέπει να πω ότι η βαθμολογία για τη βοήθεια που μου έδωσαν είναι deux points .

Και να έχει μερικούς άσχετους να λένε εσείς οι γυναίκες ανήκετε στην κουζίνα. Εκεί θα ήθελα να απαντήσω : Bitch please, ολόκληρη ντουλάπα εξωτερικού χώρου έπεσε και στους 3 άντρες που έχουμε στο σπίτι την σήκωσα εγώ με τα 55kg.

Στο μόνο που θεωρώ την γυναίκα κατώτερη και κράξτε με όσο θέλετε είναι στο να οδηγάει τζιπ. Σε όλα τα άλλα άνετα μπορεί να συναγωνιστεί ένα άντρα.

Καλά στην δουλειά μέχρι να δει να παίρνει ίσο μισθό με τον άντρα πιστεύω πως θα περάσουν άλλα τόσα χρόνια, αλλά τουλάχιστον δεν πρέπει να υπάρχει έστω λίγη βοήθεια στο σπιτικό σου? Δεν δείχνει λιγότερο άντρας ένας που πλένει τα πιάτα και βάζει πλυντήριο, και δεν ήξερα πως αυτές οι δουλειές στο λεξιλόγιο έχουν δίπλα την φωτογραφία της γυναίκας.

Είναι κάτι που πρέπει να κάνει όποιος μπορεί.

Όχι να φτάνουν στο σημείο του καλού μου πατέρα(τον οποίο κράζω συνέχεια) που ήρθε ξαδέρφη του σπίτι να καθαρίσει ενώ λείπαμε όλοι Κρήτη και να μην ξέρει που είχαμε τα καθαρά σεντόνια. Dude seriously? Y u no help? *Αυτό θα το καταλάβουν όσοι ασχολούνται με το 9gag*

Εμένα με αποκαλούν γκεστάπο και SS απλά γιατί αν και ήρεμο σχετικά άτομο εκνευρίζομαι με τέτοια και δεν ζητάω αλλά απαιτώ την βοήθεια τους. Δεν γίνεται εν έτη 2012 να λες αυτά είναι γυναικείες δουλειές και αυτά είναι αντρικές δουλειές. Έχω δει και ακούσει για γυναίκα ανθρακωρύχο ή οικοδόμο και για άντρα νηπιαγωγό ή γραμματέα. Δεν μου φαίνεται ούτε περίεργο ούτε λάθος.

Δεν ξέρω με ποια οπτική τα βλέπουν οι άντρες των τριγύρω περιοχών βλέπε Ελλάδα, Κύπρο, Ιταλία και χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ αλλά αν θέλουν δουλάρες και να είναι αυτοί πασάδες μπορούν άνετα να μετακομίσουν σε χώρα της Μέσης Ανατολής, που δυστυχώς λόγω θρησκείας θεωρούν κατώτερη τη γυναίκα.

Εμάς δεν μας νοιάζουν τα δωράκια στις 14 Φλεβάρη. Μας ενδιαφέρει να δουν σε τι σημείο ήταν οι γυναίκες πριν μισό αιώνα και που έχουν φτάσει τώρα και να το γιορτάσουν μαζί μας στις 8 του Μάρτη.

Γιατί σε ένα σπιτικό ό ένας δεν έχει μεγαλύτερη αξία από τον άλλο, είναι ίσοι. Σε ένα ζευγάρι παπούτσια θα έλεγες πως το δεξί παπούτσι είναι πιο σημαντικό από το αριστερό? Όχι, είναι και τα 2 αναγκαία.

Οπότε δείξε στον δίπλα σου τι αξίζεις, αλλιώς μην περιμένεις να δεις διαφορετική αντιμετώπιση από τους παραέξω.Κάποιες φορές είσαι αυτό που δείχνεις.

P.S Έπρεπε να τα πω, και λίγα έγραψα γιατί η πλειοψηφία το έχει παρακάνει και αν περιμένουν πως όλες θα τους συμπεριφερόμαστε σαν τις μητέρες τους, τότε πρέπει να ξυπνήσουν και να δουν την πραγματικότητα.

Everyone deserves a chance.

2012-02-08T09:25:00.000-08:00

Φιλοτιμήθηκε ο ήλιος να μας κάνει μια επίσκεψη, αλλά βλέπω πως η βροχή παλεύει να νικήσει.. αλλά δε σου περάσει κυρά μου!! Εμείς θέλουμε να απολαύσουμε λίγο ήλιο και να μην ντυνόμαστε σαν τα κρεμμύδια.

Πίσω όμως στο θέμα μας.. Πριν λίγες μέρες μια κοπέλα έκανε την εξής ερώτηση : Τί είναι αυτό που μας κάνει να πιστεύουμε το καλό σε ανθρώπους που έχουν αποδείξει πόσο κακοί είναι ?
Kαι εκεί είχα απαντήσει ότι έχεις την ελπίδα πως ο άλλος έχει μια σπίθα καλού μέσα του. Το πιστεύω αυτό. Πόσες μα πόσες φορές μου είπαν, για το ένα η το άλλο άτομο πως δεν θα έπρεπε να ασχολούμαι μαζί τους και τσάμπα σπαταλώ το χρόνο μου. Αλλά δεν πιστεύω πως είναι έτσι. Σαφώς και δε μιλάω για άτομα όπως δολοφόνους βιαστές κ.ο.κ γιατί έτσι θα ανοίγα ένα άλλο κεφάλαιο. Μιλάω για άτομα που έκαναν κάποια λάθη στη ζωή τους, κάποια μεγάλα κάποια μικρά. Το πως φέρθηκαν στους άλλους. Τους δικούς τους και τα άλλα άτομα που πλήγωσαν.
Αυτοί οι άνθρωποι δεν δικαιούνται μια δεύτερη ευκαιρία ακόμη? Δεν είπα για περισσότερες γιατί μετά άλλο να είσαι καλός και άλλο να είσαι θύμα. Αν έχεις πίστη στον άλλο δεν υπάρχουν πιθανότητες να αλλάξει ή έστω να βγάλει προς τα έξω τον καλό του εαυτό?
Ή όλα αυτά που σκέφτομαι είναι ουτοπικά, και για μια ακόμη φορά πρέπει να προσγειωθώ?

Πιστεύω πως κάποιοι άνθρωποι αλλάζουν, ή τουλάχιστον μετανιώνουν για τις επιλογές που έκαναν. Και αυτό είναι κάτι. Να καταλάβεις το λάθος σου.
Να δώσει στον άλλο να καταλάβει πως είναι να είναι στη θέση του. Walk a mile in their shoes .
Υπάρχουν πάντα 2 πλευρές. Αντί να είμαστε μονάχα αυτοί που κρίνουμε μπορούμε να είμαστε και αυτοί που θα δώσουμε το χέρι μας όταν ο άλλος ζητήσει βοήθεια. Όταν δίνεις καλό το καλό επιστρέφει πίσω σε σένα.
Remember that.

To αποφάσισα.. θα αλλάξω επάγγελμα..!

2012-01-24T09:25:00.000-08:00

Καλά όχι κι έτσι, αλλά τουλάχιστον άμα δω πως από τα υπόλοιπα δεν βλέπουμε χαΐρι, τότε θα καταλήξω να γίνω ζαχαροπλάστης.. Από μικρή μαγείρευα, αλλά δεν έφτιαχνα συχνά γλυκά, αν και ήμουν καλή. Πλέον τι σοκολατίνες, τι banoffee pie, σουφλέ σοκολάτας κ.α.
Έχουμε φτάσει στο σημείο να μου λέει με απειλητικό ύφος ο μικρός μου αδερφός να φροντίσω να φτιάξω σουφλέ σοκολάτας. Οκ, σημαίνει κάτι έκανα καλά αλλά όχι και έτσι βρε.. αδερφέ!!

Βέβαια και το γεγονός πως ακόμη δεν έχω βρει δουλειά με κάνει να θέλω να σπαταλώ τον χρόνο μου σε κάτι δημιουργικό που απολαμβάνουν κι άλλοι. Μακάρι να μην χαθεί αυτό το αίσθημα όταν βρεθεί κάτι, γιατί σε fast life τα έχουμε κάνει όλα. Fast food, fast service, fast sex, fast feelings.. Και δεν μου αρέσει.
Πολλές φορές το έχω συζητήσει με άτομα άνω των 50 όπως και η μητέρα μου.
Ότι εκείνοι στην ηλικία μας ήταν πιο ξέγνοιαστοι, πιο αισιόδοξοι και πιο χαλαροί. Πλέον βλέπεις τον 25άρη να κινείται σε fast mode ρυθμούς, με νεύρα και άγχος δίχως να έχει καν δημιουργήσει δικιά του οικογένεια. Να είναι απαισιόδοξος για το μέλλον.. και πως να μην είναι δηλαδή με αυτά που βλέπουμε.
Είμαι παρά 9 μέρες 29 χρονών και δεν έχω κάνει όσα δάνεια έχουν κάνει οι περισσότεροι. Ένα για το αμάξι μου και αναπολώ τις στιγμές που έπαιρνα τα Μ.Μ.Μ και ήμουν ξέγνοιαστη. Δε τα μπορώ τα δάνεια..! Εδώ ακούω για άτομα 20 χρονών με 2 και 3 δάνεια και για μεγαλοποσά μιλάμε. Εγώ ούτε σύνδεση για το κινητό δεν έχω. Δεν ξέρω μπορεί σε αυτό να φταίει και η Υδροχοική μου φύση που δεν μπορεί εύκολα να δένεται σε κάποιες καταστάσεις.
Σε πολλά λειτουργώ λες και μόλις έχω βγει από την εφηβεία. Αντιδρώ. Δεν μπορώ τον οτινανισμό . Την απάθεια. Που ο καθένας κάνει ότι θέλει λες και είναι το κέντρο του κόσμου. Ξύπνα φιλαράκι, όσα λεφτά και να έχεις, ότι αμάξι και να οδηγείς αυτό δε σε κάνει περισσότερο άνθρωπο από τους υπόλοιπους. Αυτό δεν έχουν καταλάβει εδώ.
Όλοι μαζί πρέπει να προσπαθήσουμε για να βρούμε ένα καλύτερο μέλλον. Να πραγματοποιήσουμε τα όνειρα μας. Διαφορετικά θα καταλήξουμε να κυνηγάμε αυτό που είναι προσοδοφόρο ακόμη κι αν είναι ένας αργός θάνατος. Και αυτό δεν μπορώ να το δεχτώ. Όχι ακόμη. Μπορεί να παίζει ρόλο το ότι δεν έχω γίνει γονιός και δεν υπάρχει λόγος να παλέψω για κάποιον όσο κι αν αυτό δεν με γεμίζει. Αλλά ελπίζω να βρω αυτό που ψάχνω. Όσο απαισιόδοξη και να είμαι κάποιες φορές, πάντα ελπίζω. Και αυτο με βοήθησε να συνεχίσω.

Oπότε αυτό που έχω να κάνω είναι να προσπαθήσω και να ελπίζω για το καλύτερο. And I will!

The versatile blogger

2012-01-16T00:43:00.000-08:00

Eυχαριστώ την PiChunTeR από το http://pichunter-sky-is-the-limit.blogspot.com για το βραβείο του versatile blogger.
Είπα να το βάλω σε αυτό το blog μιας και το έχω περισσότερο καιρό.

Σύμφωνα με το βραβείο πρέπει να πω 7 πράγματα για μένα.
Αν και το προηγούμενο πόστ ήταν παρόμοιο σας παρακαλώ ανεχτείτε με.. haha!!

1. Παρότι έχω blogger από το 2007, ξεκίνησα το 2011 να γράφω πιο τακτικά, γι' αυτό και τα λίγα άρθρα που έβαλα πριν από αυτό τα έχω διαγράψει.

2. Είμαι αναβλητική σε πολλά πράγματα. Ένας γνωστός μου έδωσε να διαβάσω ένα βιβλίο για άτομα που αναβάλλουν πράγματα και ακόμη δεν το έχω τελειώσει.. Το αφήνω για πιο μετά! Κάποιες φόρες λέω άφησε για αύριο αυτό που μπορείς να κάνεις σήμερα.(ναι τόσο χάλια η κατάσταση μου)

3. Σπούδασα Ιταλική Φιλολογία για να δω στην πορεία ότι μου άρεσε σαν σπουδή, αλλά όχι να γίνω καθηγήτρια. Αντίθετα μετά τα είκοσι είδα πόσο πολύ αγαπώ να ασχολούμαι με το μακιγιαζ που πήγα και έκανα μαθήματα και πήρα δίπλωμα, και ψάχνω να κάνω και άλλα ειδικά μαθήματα πάνω στο θεατρικό μακιγιάζ.

4. Το όνομα μου το έχει κάνει τραγούδι ο Νταλάρας, και τότε που είχε πρωτοβγεί δε μπορούσα να το ακούω. Πλέον το έχω συνηθίσει, και το τραγουδάω και γω.

5. Είμαι series freak. Έχω ένα άλφα κόλλημα με τις ταινίες, αλλά με τις σειρές έχω κάψει ότι εγκεφαλικό κύτταρο υπάρχει.

6. Λατρεύω το τυρί. Με τα περισσότερα φαγητά το τρώω, ακόμη κι αν δε ταιριάζει. Ήταν η χαρά μου που πήγα Ελβετία και είχα να δοκιμάσω πολλά τυριά, άσχετο ότι 2-3 μου μύριζαν ποδαρίλα.

7. Θεωρώ πως είμαι ένας απαισιόδοξος άνθρωπος που σκέφτεται αισιόδοξα, ή ίσως και το αντίθετο. Απλά και στις πιο μαύρες μας στιγμές, πρέπει να βρίσκουμε κάτι το οποίο θα μας φτιάξει την διάθεση.

Πρέπει να δώσω σε 15 άτομα το βραβείο so here it goes. Αν ξέχασα κανέναν ζητάω συγνώμη.

1.http://www.drugstoreandbargainlover.com/
2.http://lovelyviolet5.blogspot.com/
3.http://www.christina77star.com/
4.http://fashionablerose.blogspot.com/
5.http://house-of-doll.blogspot.com/
6.http://argyrousa.blogspot.com/
7.http://makeupbymarias.blogspot.com/
8.http://mylovelybeauty.blogspot.com/
9.http://nataliesbeautyland.blogspot.com/
10.http://reaction--whatevermakesmehappy.blogspot.com/
11.http://drprasinada.blogspot.com/
12.http://blackrosedragonlady.blogspot.com/
13.http://mana-mia.blogspot.com/
14.http://saikkopad.blogspot.com/
15.http://smilitora.blogspot.com/

Ήθελα να βάλω και άλλα άτομα.. δεν πειράζει όμως.. next time!

Τοp ten..

2012-01-12T07:48:00.000-08:00

Και κανονικά έπρεπε να γράψω κατιτίς στο καινούριο ιστολόγιο που έφτιαξα, αλλά επείδη θέλει ώρα το άφησα για αύριο( btw πηγαίνετε διαβάστε το και πείτε μου γνώμες, I'm noob there)!
Mεγάλη πέραση έχει αυτές τις μέρες βλέπω το τοπ τεν, οπότε είπα να βάλω και γω τα δικά μου.

Top Ten, here it goes..

1. Αγαπημένη στιγμή: Όταν βρίσκομαι δίπλα σε άτομα που αγαπώ και περνάμε καλά.

2.Αγαπημένο φαγητο: Αντίθετα με τους περισσότερους δεν είμαι μεγάλος φαν του κρέατος. Λατρεύωωω μελιτζάνες με πατάτες γιαχνί. Κακό μου κάνει με το πρόβλημα στο στομάχι, αλλά το αγαπώ!

3.Αγαπημένο άρωμα: Θα έλεγα όταν κάνω μπάνιο με το Palmolive aromatherapy sensual. Το αγαπώω! Βέβαια αυτό που αγαπώ είναι να μυρίζω το άρωμα του αγαπημένου μου τώρα που είναι μακρυά. Μου έδωσε το άρωμα που πήγαινε να του τελείωσει και όποτε το μυρίζω, λέω το όνομα του και χαμογελώ. (Είμαστε στα μέλια, καταλάβετε με παρακαλώ)

4.Αγαπημένο γλυκό: Λατρεύω σοκολάτα αλλά εδώ πρέπει να πω μηλόπιτα. Αν την πετύχεις.. με κέρδισες.

5.Αγαπημένο ποτο: Mα ο καφές βέβαια..!! Το τσιγάρο το έκοψα με ευκολία, αλλά ο καφές απλά ΔΕΝ κόβεται.

6.Αγαπημένο βιβλίο: Αρκετά δύσκολη ερώτηση.. αν και σαφώς άλλα είναι αγαπημένα μου, θα πω το The kite runner. To αγάπησα.

7.Αγαπημένη έξοδος: Όταν έχει ηλιόλουστη μέρα και πάω στην παραλία να απολαύσω τον καιρό. Είμαι παιδί του ήλιου.

8.Αγαπημένο τραγούδι: Δύσκολα πολυ δύσκολα μου βάζεις.. οπότε θα βάλω ένα κομμάτι που υπεραγαπώ, ακόμη κι αν υπάρχουν καλύτερα του. Οasis - Wonderwall

9.Αγαπημένη σειρα: Friends & Married with children!!

10. Αγαπημένη διαδρομή: Ημέρες Χριστουγέννων. Από το μετρό του Συντάγματος, περπατώντας στην Ερμού και να φτάνουμε Μοναστηράκι. Όσοι πήγατε Αγγλία θα πείτε σιγά τα ωά, αλλά δεν είναι τόσο η διαδρομή κάποιες φορές όσο οι αναμνήσεις.

Ποιο είναι το δικό σας Top ten? :)

Αmusement Park

2012-01-08T07:30:00.000-08:00

Όχι όχι δεν γράφω για κάποιο λούνα παρκ που πήγα τις προάλλες. Αυτό είναι το όνομα του νέου μου ιστολόγιου που θα έχει σχέση με την ομορφιά. Να δίνω και να παίρνω συμβουλές ομορφιάς.
Τώρα θα μου πεις γιατί το ονόμασα έτσι το blog. Γιατί όποτε πήγαινα σε κατάστημα καλλυντικών για μένα ήταν λες και πήγαινα σε λούνα παρκ. Χαιρόμουν σαν μικρό παιδί που ήμουν ανάμεσα σε τόσα παιχνίδια. Δεν το λές και λογικό ε?
Ε μην ανησυχείς, ούτε γω είμαι λογική. Οπότε μια χαρά μου ταιριάζει.
Οπότε άμα θέλετε δώστε μου ιδέες για τι να γράφω. Εγώ έχω ιδιαίτερο κόλλημα με τις σκιές και γενικά τα μάτια, οπότε πειραματίζομαι συνέχεια και μπορεί σε κάποια φάση να ανεβάσω και βίντεο.

Άμα με βαριέστε, τότε βρείτε μου δουλειά σε MAC ή Sephora και θα σας αφήσω ήσυχες μην ανησυχείτε!
Να περνάτε πάντα καλά, ότι κι αν κάνετε! :)

Ηappy New Year, Happy New Year..

2012-01-03T07:07:00.000-08:00

.. Όπως θα τραγουδούσαν και οι αγαπημένοι Abba(και μην ακούσω να πείτε κακιά κουβέντα γι' αυτούς).

Πως περάσατε τις γιορτές? Ξεκουραστήκατε, φάγατε και το γλεντήσατε?
Eδώ ήσυχα πράγματα, όχι ότι είχα και ιδιαίτερη διάθεση για περισσότερα. Από την στιγμή που απουσιάζει το ταίρι από κοντά μου, είμαι πιο ήσυχη. Και ναι είμαι από τα άτομα που ακούγανε Mariah και All I want for Christmas is you και αναστέναζα. Τι σου κάνει ο έρωτας..! Υπομονή και σύντομα θα γκεσταπίζω δίπλα του, όπως μου λέει κι αυτός.
Σκεφτόμουν μιας και ακολουθώ blogs μαγερικής(γιατί ναι μεν πάντα μαγείρευα καλά, αλλά με έχεις πιάσει ένα κόλλημα τελευταία) και ομορφιάς, να φτιάξω και εγώ ένα. Δεν ξέρω ακόμη αν το βάλω σε αυτό το ήδη παραμελημένο blogakion η θα είναι ένα καινούργιο.
Πάντως θα λέει για τις προσπάθειες να μου βγει καλό το σουφλέ σοκολάτας και το πως να βάζεις το eyeliner σωστά. Ε τι στο καλό έκανα τόσο καιρό μαθήματα? Να μην πω τις γνώσεις μου κι αλλού και να δουν πόσο σοφή είμαι? Ok ok εκτροχιάστηκα κάπως.. επανέρχομαι σε τάξη.
Αυτό είπα να κάνω τουλάχιστον στο blog μου. Τώρα με τα άλλα, στέλνουμε βιογραφικά μπας και βρούμε καμιά δουλειά γιατί πρέπει να μαζέψω λεφτά για συγκεκριμένο σκοπό!
Η μήπως να κάνω ότι έκανε μια κοπέλα στο twitter και άνοιξε λογαριασμό και της έβαζαν λεφτά όσοι ήθελαν γιατί ήθελε να πάρει νέο μίξερ? Ναι, καλά διάβασες και αυτό δεν είναι τίποτα..! Το καλοκαιράκι μέσω του twitter μια κοπέλα κατάφερε να μαζέψει λεφτά για να πάει Ινδία για να βρει θεραπεία για την αρρώστια που τόσα χρόνια την ταλαιπωρεί!Κοίτα εδώ .
Κάτι τέτοια βλέπω και χαίρομαι γιατί ότι και να λένε για social networking κλπ κάπου μας έχει βοηθήσει.
Εσείς αλήθεια τι διαφορετικό η καινούριο θέλετε να κάνετε τώρα με την νέα χρονιά?

2012 κάνε την διαφορά!

2011-12-31T09:39:00.000-08:00

Το 2011 μπορώ να πω μία από τις πιο άσχημες χρονιές μου, αλλά μου έτυχαν μερικά πράγματα τόσο όμορφα και καλά που δεν μπορώ να πω έφυγες και μόνο κακά μας άφησες. Γιατί με έκανε να χαμογελάω στις τόσο χάλια μέρες που είχα. Και κατάφερε ένα πράγμα. Να μου μείνει ως μία αξέχαστη χρονιά γιατί είχε συνέχεια εναλλαγές. Δε θα το έλεγα καθόλου βαρετό έτος, αλλά σαφώς ματώσαμε από αυτό.
Και προσμένουμε να δούμε τι θα μας φέρει η νέα χρονιά. Μπορεί να λέω ότι θέλω χίλια-δύο πράγματα αλλά το βασικό είναι να είμαστε καλά και να υπάρχει ευτυχία τριγύρω μας. Αυτό μου αρκεί.
Καλή Χρονιά σας εύχομαι γεμάτα υγεία και αγάπη, και όλα τα άλλα έρχονται. Στο χέρι μας είναι εξάλλου!

Happy happy New Year!! :D

If you can't avoid it, enjoy it.

2011-12-21T13:42:00.000-08:00

Και που λες αγαπητέ ακροα.. εε αναγνώστη εδώ και 2 μέρες που έχω πάλι ιντερνέτ έκατσα και μελετούσα με τις ώρες να δω τι δώρο θα κάνω στην Sike .Δυσκολεύτηκα μπορώ να σου πω αρκετά, γιατί φαίνεται για ένα άτομο που ξέρει τι θέλει, και της πέτυχα εγώ ο Υδροχόος που είμαι στην κοσμάρα μου.
Και αποφάσισα τι θα της κάνω δώρο.. ένα ταξίδι! Στην αρχή σκεφτόμουν τα συνηθισμένα Ιταλία, Γαλλία κλπ, αλλά κάτι τέτοιο αξίζει στην πραγματικότητα να συμβεί.
Οπότε αφού εδώ το σηκώνει η τσέπη μου αποφάσισα να της κάνω δώρο 2 ταξίδια! Το πρώτο θα είναι στο.. τα τα ρα τααα.. Machu Picchu

Tώρα θα μου πεις τι στο καλό θα κάνεις εκεί?

Η αρχαία πόλη Μάτσου Πίτσου στο νότιο Περού είναι το αντιπροσωπευτικότερο δείγμα του πολιτισμού των Ίνκα, που χάθηκε με απότομο τρόπο και που η εξέλιξη του ήταν και θα παραμείνει θέμα συζήτησης.
Βρίσκεται 2.430 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, στη μέση ενός τροπικού δάσους στο βουνό, σε ένα εξαιρετικά όμορφο περιβάλλον. Ιδανικός προορισμός αν θέλετε να προσθέσετε και μια δόση μυστήριο στην απόδραση σας.
Τώρα αν με κάτι τέτοιο νιώθεις πολύ Indiana Jones και εσύ ένα ταξιδάκι να χαλαρώσεις ήθελες βρε παιδί μου, τότε θα προτιμήσεις καλύτερα το 2ο ταξίδι το οποίο είναι προς Koύβα..!

Noμίζω δεν χρειάζεσαι να γράψω κάτι γι' αυτό το μέρος. Και αντί για Enjoy the silence που λένε και οι Dεpeche Mode, enjoy the music and relax. Και βγάλε έστω και φανταστικές φωτογραφίες για να τις βλέπεις όταν επιστρέψεις στην καθημερινότητα της Κύπρου.

Δεν ξέρω κατα πόσο σου άρεσαν αλλά αν δεν τα θες τα παίρνω εγώ τα δώρα.. :P
Να έχεις Καλά Χριστούγεννα και μακάρι η νέα χρονιά να σου φέρει ότι επιθυμείς! Υγεία και ευτυχία πάνω απ'όλα! :)

Καλό θα είναι αυτό λες?

2011-12-21T07:39:00.000-08:00

Βλέπω οι περισσότεροι ήδη ανάρτησαν το δωράκι για το Secret Santa.. και λυπάμαι αυτον/ην που το έλαχα. Επειδή δεν ξέρω πως φαίνομαι στους άλλους, αλλά θέλω να προειδοποιήσω δεν είμαι και το πιο νορμάλ άτομο, και ευχαριστιέμαι να πειράζω τον κόσμο.
Δεν είχα ιντερνετ αυτές τις μέρες και έχω πέσει στο διάβασμα για ψυχολογήσω κάπως το άτομο που μου έτυχε και να πάρει ένα καλό δώρο. :P
Σε όποιον έτυχα να ξέρει, απολαμβάνω και ένα απλό ταπεινό ζευγάρι Louboutin μιας και προς το παρόν δεν παίζει να το έχω στην πραγματικότητα.

Πάω να δω τα μελομακάρονα μου πως έγιναν! Later..! :)

Η πολύ σκέψη κάνει κακό..

2011-12-06T09:10:00.001-08:00

Περίοδος γιορτών, περίοδος τρεξίματος, αλλά και περίοδος χαράς. Χαράς γιατί επιστρέφω πίσω στα παλιά μου λημέρια και παρέες, κοντά στη θάλασσα που έκανα ένα μικρό ταξίδι για να την βλέπω, κοντά σε πράγματα που έλειπαν εδώ που είμαι. Μικρή η απόσταση μην νομίζεις, αλλά μεγάλη η διαφορά.

Θα έπρεπε να γράψω ότι ξέρω τι μου γίνεται αλλά η Υδροχοική μου φύση δεν με αφήνει. Περπατώ και ονειροβατώ. Αλλά σκέφτομαι και τι αλλαγές πρέπει να κάνω. Τα κατάφερα πέρσι βάζοντας κάτι στόχο, το ίδιο πρέπει να γίνει και τώρα. Αλλά δε θα αγχωθώ γι' αυτό. Προς το παρόν έχω να σκεφτώ τι θα φτιάξω στο δείπνο για τα γενέθλια του μικρού μου αδερφού. Χαζό αλλά καλό μου κάνει.

Το σουφλέ σοκολάτας επιβάλλεται ως επιδόρπιο ε?

Wondering..

2011-11-09T08:02:00.000-08:00

Ακόμη δεν μπορώ να χωνέψω το πόσα πράγματα έχουν συμβεί αυτή τη χρονιά. Καλά και κακά! Στιγμές που μένουν στην σκέψη σου. Στιγμές που σε βυθίζουν στην μελαγχολία και άλλες στιγμές που σε κάνουν να σηκωθείς να χορέψεις από ευτυχία. Περίεργη χρονιά πραγματικά, αλλά με ενδιαφέρον.

Βαρέθηκα να γράφω και να αναπολώ ότι έχω χάσει. Γιατί είμαι ευγνώμων για ότι έχω λάβει μέχρι τώρα. Because I have love, and that keeps me going! Γιατί βλέπω στον καθρέφτη ένα άτομο που είχα να δω πάρα πολύ καιρό και μου είχε λείψει. Που πίστευε και έλπιζε σε κάτι. Μιας και είμαι ο πιο δύσκολος μου κριτής, ακόμη έχω δρόμο να τα βρω με τον εαυτό μου, αλλά έχω πράγματα για τα οποία αξίζει να παλέψω. Το είχα χάσει για πολύ καιρό αυτό. Είχα την αίσθηση πως ήμουν χαμένη μέσα στο δάσος και δεν υπήρχε σωτηρία να βγω μέσα από κει. Κι όμως βρήκα το μονοπάτι που οδηγεί πίσω σπίτι. Απλά έχω πολύ δρόμο να διαβώ ακόμη. Αλλά δεν πειράζει, γιατί ανακαλύπτω νέα πράγματα στην πορεία. Εξηγήσεις σε καταστάσεις που δεν καταλάβαινα πριν.

Έχω παρέα στην επιστροφή, το βλέπω αυτό και χαίρομαι γιατί πάντα είναι καλύτερο να έχεις κάποιον δίπλα σου να σου δίνει δύναμη όταν δεν μπορείς να προχωρήσεις.

Ότι δυσκολίες και να έχουμε, με ένα χαμόγελο ξεχνιούνται, έστω και για λίγο.

P.S. Το επόμενο blog θα γράφει για τα χαζά που έχουν συμβεί, γιατί πολλή σοβαρότητα έπεσε εδώ και δεν λέει!

A Little Bit of This, a Little Bit of That

2011-09-11T03:28:00.000-07:00

Έχει περάσει αρκετός καιρός από το τελευταίο blog, το αντιλαμβάνομαι, όμως ήμουν στην φάση που προτιμούσα να διαβάζω τις σκέψεις και απόψεις των άλλων παρά να εκφράσω τις δικές μου. Πάντα δυσκολευόμουν να πω τις σκέψεις μου αλλού, όσο καλό και να μου έκανε να τις ακούσεις ένας άλλος. Και θέλω μεγαλώνοντας να μπορέσω να το αλλάξω αυτό.

Δεν έχω για κάποιο ιδιαίτερο θέμα να πω (αν και καιρό με τρώει να γράψω την οδική μας συμπεριφορά) μονάχα για το πως σε ένα μικρό χρονικό διάστημα αλλάζουν τα πάντα τριγύρω σου. Μέσα σε ένα χρόνο να βιώνεις σε απίστευτα έντονο βαθμό, την χαρά και την θλίψη, και τις στιγμές που απλά κάθεσαι και προσπαθείς να καταλάβεις τι ακριβώς γίνεται στη ζωή σου.

Δεν θυμάμαι πόσο καιρό είχε να χαμογελάσω τόσο πολύ, σε μία χρονιά που συνέβησαν τόσα άσχημα πράγματα τα οποία ακόμη με πληγώνουν. Επειδή και τις στιγμές που χαίρομαι , μια στιγμή στο μυαλό μου θα μπει η σκέψη αυτού που λείπει, και δεν είναι κάτι που το κάνω επίτηδες, απλά ήταν ένα τόσο μεγάλο θέμα στην ζωή μου. Όπως και στην θλίψη μου, σκέφτομαι όλα τα καλά που συνέβηκαν φέτος και γεμίζουν με χρώμα το μελαγχολικό σκηνικό του πριν.

Ευτυχία. Μία λέξη που πλέον δύσκολα ακούς από τα στόματα των ανθρώπων. Οι περισσότεροι θα σου πουν είναι ευχαριστημένοι με τη ζωή τους, αλλά όχι ευτυχισμένοι. Και μαζί με αυτούς θεωρώ και γω πως την ευτυχία δυσκολεύεσαι να την αποκτήσεις.

Το να είσαι ευτυχισμένος για μένα σημαίνει όχι κατ ανάγκην όλα να πηγαίνουν με το μέρος σου cause let’s face it, this is real life, αλλά να βλέπεις πως σε κάποιους τομείς της ζωή σου τα πράγματα πάνε καλά, η τουλάχιστον κυλούν ομαλά. Σαφώς να υπάρχει η υγεία σε σένα και τους αγαπημένους σου πρώτο πρώτο, η αγάπη και επικοινωνία , αλλά και πολλά άλλα μικρά κομμάτια το οποία συμπληρώνουν το παζλ Γιατί μερικές φορές αυτά τα μικρά απλά πράγματα είναι που κάνουν την διαφορά, απλά ζώντας στην εποχή που όλα είναι σε fast καταστάσεις, αδυνατούμε να απολαύσουμε τις απλές μικρές στιγμές και περιμένουμε κάτι το μεγαλειώδες για να μας τραβήξει την προσοχή, μόνο που κάποιες φορές αυτό μπορεί να είναι και φύκια που μας τα πουλάνε για μεταξωτές κορδέλες.

The thing is to appreciate every moment we have. Σαφώς και θα υπάρχουν οι μέρες που απλά θα είσαι off, αλλά αυτές οι στιγμές πάντα θα υπάρχουν στην ζωή σου, και λογικό είναι. Το θέμα είναι να εκτιμάμε που και που αυτά που έχουμε, και να προσπαθούμε για το καλύτερο.

Δεν είναι κάτι ουτοπικό. Απλά κάτι που θέλει λίγη προσπάθεια.

Lost somewhere

2011-06-06T08:32:00.000-07:00

Dear blog,

Δεν είναι ότι σε ξέχασα, απλά είμαι από τους ανθρώπους που προτιμώ να μιλάω, παρά να γράφω.

Να πω ότι έχω κάτι για να γράψω? Πολλά και τίποτα. Τα σκέφτομαι την μια στιγμή και την άλλη τα ξεχνώ

Θα έλεγα πως αυτή την στιγμή περιμένω κάποια πράγματα να αλλάξουν. And I don’t know why, but I’ve got a really good feeling about this.

Και όταν κάποιες στιγμές χάνεται αυτό το αίσθημα νιώθω χαμένη, αλλά σαν κλασσικός καμένος Υδροχόος βρίσκω κάτι θετικό και ξεχνώ τις έγνοιες μου για λίγο.

It’s all about the money these days, το βλέπετε παντού πλέον. Το θέμα δεν είναι να έχουμε πολλά, αλλά τουλάχιστον όσα αρκούν για μιά αξιοπρεπή ζωή.

Τόσο μόνο με ενδιαφέρουν. Γιατί το βασικό είναι, ακόμη και στις ‘δύσκολες εποχές’ να μην έχει χαθεί το χαμόγελο σου . Να βλέπεις αισιόδοξα το μέλλον. Και να νιώθεις ευτυχισμένος με απλά πράγματα.

You have to got hope.

Γιατί χωρίς ελπίδα είμαστε χαμένοι.

Και σύντομα θα είμαι δω να γράψω για κάτι πιο ενδιαφέρον.

Αυτή την φορά αφήστε με να πετάξω για λίγο..

It’s a wonderful world

2011-05-15T22:56:00.000-07:00

Βασικά, δεν είναι τόσο υπέροχος ο κόσμος μας. Ανοίγοντας όμως την τηλεόραση και ότι Μ.Μ.Ε υπάρχει, αντιλαμβάνομαι πως τελικά ζούμε σε ένα καλύτερο κόσμο, αντίθετα με τους περισσότερους . Από που να ξεκινήσω και που να τελειώσω. Νομίζω όλοι μας γνωρίζουμε τι τρέχει τριγύρω μας. Πόλεμοι, πλημμύρες και αν συνεχίσω να γράφω δεν θα τελειώσω ποτέ.

Από τον καιρό που σπούδαζα και είχα βρει ανάμεσα στα μαθήματα τον αραβικό πολιτισμό, τον ενδιαφέρον μου μεγάλωσε για το συγκεκριμένο θέμα, για την θρησκεία του, τα έργα τους και την θέση της γυναίκας μέσα σε αυτό.

Πρόσφατα διάβασα ένα βιβλίο του Καλέντ Χοσσεϊνί ΄΄Στην Χώρα των Χρυσών Ήλιων΄΄ το οποίο μιλά για την ζωή 2 γυναικών στο σύγχρονο Αφγανιστάν.

Σαφώς και γνώριζα πως η ζωή των γυναικών σε χώρες που τηρείται τυφλά το Κοράνι, είναι υποδεέστερη από των αντρών, αλλά όχι σε αυτό το σημείο. Και ούτε ότι κάποτε υπήρχε ένα Αφγανιστάν που οι γυναίκες κυκλοφορούσαν ελεύθερες όπως εμείς εδώ, έχοντας καριέρες και δικαίωμα να μιλήσουν.

Σαφώς και δεν πιάνω ως θέμα συζήτησης το Κοράνι, γιατί ο καθένας δικαιούται να πιστεύει ότι θέλει, και θεωρώ πως το θέμα θρησκείας δεν κάνει να το βάλω στο δικό μου blog.

Aπλά μας βλέπω συνέχεια να παραπονιόμαστε για διάφορα θέματα όπως την έλλειψη χρημάτων, τον ελάχιστο χρόνο που μας μένει, την ασυνεννοησία μεταξύ φύλων και δεν έχουμε καθίσει πραγματικά να σκεφτούμε πως όντως ζούμε σε ένα καλύτερο κόσμο.

Ναι, σαφώς και έχουμε κάποια σοβαρά θέματα να αντιμετωπίσουμε αλλά πρέπει να καταλάβουμε πως ζούμε σε ένα κόσμο με πολύ πιο σοβαρά προβλήματα από αυτά που έχουμε στον δυτικό κόσμο. Μπορεί ναι μεν σε κάποιους τομείς εμείς οι γυναίκες να μην είμαστε το ίδιο ίσες όσο και οι άντρες αλλά σαφώς και είναι αρκετά καλύτερη η θέση μας σε σχέση με κάτι χώρες που είσαι αναγκασμένη να κυκλοφορείς με την μπούρκα και γενικά να μην έχεις δικαίωμα για τίποτα. Η σε άλλες περιοχές που έχουν χάσει τα σπίτια τους, που δεν έχουν τίποτα να φάνε, που υπάρχει πόλεμος στην περιοχή και τόσα άλλα παραδείγματα

Δεν λέω πως η ζωή μας δεν έχει προβλήματα γιατί αλλιώς δεν θα λεγόταν ζωή αλλά παράδεισος, όμως είναι μια ζωή που μπορεί να βελτιωθεί. Μπορεί να βελτιωθεί εγκεφαλικά και για μερικούς ίσως και σωματικά. Μπορούμε να βρούμε χρόνο για τον εαυτό μας, να απολαύσουμε την ελευθερία που έχουμε, να παλέψουμε για τα θέλω μας. Κάποιοι άλλοι δεν μπορούν. Αυτό να σκεφτούμε, να μπούμε στην θέση των παιδιών ενός κατώτερου Θεού και ίσως να καταλάβουμε πως ζούμε σε ένα υπέροχο κόσμο.

Be the change you want to see in the world

Εγκυμοσύνη και κάπνισμα

2011-04-30T09:27:00.000-07:00

Τις προάλλες εκεί που καθόμουν παρέα με την αδερφή μου ήταν και μία έγκυος φίλη της. Όλα καλά μέχρι την στιγμή που την παρατήρησα να καπνίζει ένα αρωματικό πουράκι. Eκείνη την στιγμή δεν μπόρεσα παρά να την ρωτήσω πως γίνεται να καπνίζει, ενώ περιμένει παιδί. Η απάντηση ήταν πως κάπνιζε κανονικά και το σταμάτησε, αλλά δεν μπορούσε να το κόψει εντελώς οπότε ο γιατρός της την άφηνε να καπνίζει έστω ένα πουράκι την ημέρα. Δεν ήξερα ποιον να μουτζώσω πρώτα.. την κοπέλα ή τον γιατρό της που την άφηνε να κάνει αυτό?

Δεν γνωρίζω πολλά πράγματα μιας και δεν έχω κάνει δικό μου παιδί, αλλά γνωρίζω πως αν καπνίσεις έστω και ένα τσιγάρο, δεν γίνεται μετά να θηλάσεις. Κάτι το οποίο είναι σημαντικό για το παιδί, κυρίως αν έχεις την δυνατότητα να το κάνεις. Και αυτή η μάνα το στερεί χωρίς δεύτερη σκέψη.

Άντε πες ο θηλασμός για σένα δεν είναι το σημαντικότερο, αλλά η υγεία του αγέννητου παιδιού σου δεν σε ενδιαφέρει? Πριν καν γεννηθεί το επιβάλεις στον καπνό και του καταστρέφεις την υγεία του. Αυτό δεν το σκέφτεσαι?

Μπορεί κάποιος να πει εύκολα κρίνεις. Κι όμως όχι. Σαν πρώην καπνίστρια γνωρίζω πως είναι δύσκολο να το κόψεις κυρίως αν καπνίζεις χρόνια. Αν και να πω την αλήθεια δεν μου έλειψε, αν και είχα στερητικά προβλήματα λόγω διακοπής τσιγάρου(βλέπε ταχυπαλμίες) και έτρεχα στα νοσοκομεία. Ούτε νεύρα είχα ούτε επιθυμία όταν καπνίζαν άλλοι δίπλα μου. Αντίθετα, δεν μπορούσα να υποστώ την μυρωδιά του καπνού, τόσο πολύ!

Οπότε το θεωρώ βλακώδες να μου λέει μία μάνα δεν μπορώ να το κόψω. Έχεις 100 λόγους παραπάνω να το κόψεις! Αν δεν σε νοιάζει το δικό σου σώμα τουλάχιστον σκέψου αυτό το πλασματάκι. Όταν όμως δίνει τις ευλογίες ο ίδιος ο γιατρός και ακολουθεί τον ίδιο δρόμο και η μητέρα, εσύ ο τρίτος δεν μπορείς να πεις και πολλά .

Μέχρι στιγμής όσες φορές συνάντησα έγκυες γυναίκες που καπνίζαν σε όλες έπεσε κήρυγμα για την απαράδεκτη συμπεριφορά τους, κι ας μην μου ξαναμιλούσαν. Το σωστό πρέπει να λέγεται, όποιες κι αν είναι οι συνέπειες.

Μην σκέφτεσαι μόνο εσένα, δώσε μια ευκαιρία στο νέο αίμα.

Διασκορπισμένες σκέψεις

2011-04-16T05:31:00.000-07:00

Mέρες τώρα προσπαθώ να σκεφτώ τι αξίζει να γράψω εδώ πέρα. Το μυαλό μου όμως αυτό το διάστημα έχει εστιάσει σε ένα άσχημο γεγονός το οποίο υπήρξε στην οικογένεια, οπότε ότι και να γράψω, κατά 98% θα είναι κατά πάσα πιθανότητα καταθλιπτικό και ίσως βαρετό.

Το τελευταίο εξάμηνο θα έλεγα πως ήταν το λιγότερο τραγικό. Το ένα κακό πίσω από το άλλο και γω να προσπαθώ να είμαι ακόμη και τότε θετική, κάτι το οποίο δεν κατάφερα να κρατήσω τελικά. Και πως να γίνει αυτό όταν εκεί που πας να σηκωθείς κάτι γίνεται και σε ρίχνει πάλι. Να μην έχεις κάποιον να σε βοηθήσει γιατί όλοι όσοι ήταν δίπλα σου είτε είχαν το δικό τους Γολγοθά η απλά ήταν στην κοσμάρα τους. Τα προβλήματα σου να σωματοποιούνται λόγω της ψυχολογικής σου κατάστασης, ενώ στην πραγματικότητα να είσαι ένας υγιής άνθρωπος.

Σχεδόν σε όλους τους τομείς να πηγαίνουν όλα από το κακό στο χειρότερο, και γώ με την ελπίδα πως κάποια στιγμή θα φτιάξουν. Κι όντως έφτιαξαν, αλλά ο “ανεμοστρόβιλος” ‘πήρε τόσα στο δρόμο του και εμείς μετράμε ζημιές.

Οι σκέψεις για μια ακόμη φορά διασκορπισμένες και γω να νιώθω lost in space.

Αλλά που θα πάει, κάποια στιγμή θα ξεχαστούν και αυτά και οι παλιές καλές μέρες θα ξαναέρθουν.

Time

2011-04-09T00:10:00.000-07:00

Μερικές φορές παίρνουμε κάποιους ανθρώπους για δεδομένο. Όταν όμως κάποια στιγμή χάνονται, τότε ξαφνικά αντιλαμβάνεσαι πόσο μεγάλο είναι το κενό που σου άφησαν

Αυτό είναι το κακό με τον χρόνο. Δεν μπορείς να γυρίσεις προς τα πίσω και να σώσεις καταστάσεις, να ζητήσεις συγνώμη, η οτιδήποτε άλλο θα σε έκανε να νιώσεις καλύτερα αυτή τη στιγμή. Αφήνεις κάτι για μετά δίχως να σκεφτείς ότι μπορεί να μην υπάρξει το μετά. Και το θέμα είναι ότι θα σε κατατρώει για καιρό. Γιατί λες :What if..?

Έχω αυτό το ελάττωμα. Δεν αφήνω κάτι πίσω, παρά με κυνηγάει το τι θα γινόταν αν..

Πόσες στιγμές της ζωής μου έχω αλλάξει στο μυαλό μου με βάση αυτό. Όμως τι να την κάνεις την ευχάριστη σκέψη, όταν η πραγματικότητα σε χτυπάει αλύπητα?Δεν ξέρω, νομίζω ότι και μέσα από εκείνες τις λίγες φτιαχτές μες στο μυαλό στιγμές, παίρνεις μία απόλαυση που δεν κατάφερες να γευθείς στην πραγματική ζωή.

Το θέμα όμως να μην αφήσεις κάτι για μετά. Και ποιος το λέει, εγώ, ο πιο αναβλητικός άνθρωπος. Έχεις κάτι να πεις? Να κάνεις? Κάνε το τώρα. Ότι και να γίνει, τουλάχιστον θα νιώθεις πως βγήκε από μέσα σου, ότι επακόλουθα και να έχει. Προτιμότερο παρά να κάθεσαι και να σκέφτεσαι πόσο διαφορετικά μπορεί να ήταν όλα, και δεν θα είχες τύψεις πως δεν εξέφρασες αυτό που πραγματικά ήθελες.

Life is a bitch but treat her gently. Mια τη έχουμε και πρέπει να το εκμεταλλευτούμε