posts in
Voor kinderen
Zomerse communie-outfit
vrijdag 7 juni 2019
Vorige week vierden we, tussen de hectiek door, de eerste communie van onze jongste telg.
Tweede leerjaar, 8 jaar en 134cm lang, maaltafels opdreunend (in goede tijden), wegdromend tijdens het oefenen van de maaltafels (in doorsnee tijden), stampvoetend weglopen na 4 keer 8 x 8 missen (in slechtere tijden), hiphoppend opstaan, minutenlange monologen opvoerend (ook, en misschien vooral zonder CI), schaterlachend en intens verdrietig in één vingerknip (en even later terug uitbundig gelukkig), ontwapenend sociaal en eigenwijs, dat ook. Die Janne, dat is er eentje.
Ik kom niet meer toe aan veel naaiwerk de laatste tijd, maar het kleed voor het feest waar ze zo naar uitkeek, dat kon ik écht niet aan mij laten voorbij gaan. Ergens in februari was het al af. In mijn hoofd dan toch. Het is te zeggen, ik zag bij Lotte Martens een stofcombinatie die onmiddellijk communie naar mij schreeuwde. De effen stof voor het lijfje heeft collega PiekeWieke liggen in het pand waar ik dagelijks vertoef, check. De handgedrukte tule bestellen was nog een kleine formaliteit waar ik eind maart mee afrekende, bij Lotte herself. De stof moest nog gedrukt worden en kwam toe 11 mei. Tijd zat!
Op 21 mei zat het kleedje in elkaar, we shopten een vestje en schoenen en een week later namen we foto's. Op 27 mei waren we ruím op tijd klaar om te feesten*.
* Eerlijkheidshalve was ik wel content dat zuslief haar gading vond in de winkel. Ik wilde nog wel een klein beetje uitgerust** op het feest verschijnen.
** Wat mislukte want op 30 mei knutselden zus en ik nog een heuse cocktailbar in elkaar met oude palletten. En gezien last minute en wat-je-zelf-doet-doe-je-beter nogal in onze genen zit, vonden we zelf pizza's bakken à la minute in een echte pizzaoven op het feest wel een strak plan. Uitgeput maar voldaan kijk ik terug op vorig weekend ;).
Tweede leerjaar, 8 jaar en 134cm lang, maaltafels opdreunend (in goede tijden), wegdromend tijdens het oefenen van de maaltafels (in doorsnee tijden), stampvoetend weglopen na 4 keer 8 x 8 missen (in slechtere tijden), hiphoppend opstaan, minutenlange monologen opvoerend (ook, en misschien vooral zonder CI), schaterlachend en intens verdrietig in één vingerknip (en even later terug uitbundig gelukkig), ontwapenend sociaal en eigenwijs, dat ook. Die Janne, dat is er eentje.
Het patroontje koos ik een week of twee eerder. Op zoek naar een tof, ietwat ander model, met tule rokoptie kwam ik uit bij de Lexington dress van Little Lizard King. Gezien het goed weer zou worden (als wij feest geven is het áltijd goed weer, mijn zus wijt het aan kwantumdenken of zoiets, maar het blijkt te werken want het enige echte zomerweer de voorbije maand was... op 1 en 2 juni ;)) was een echte zomerjurk aan de orde. Blote rug, rimpelrok en verder niet te veel poespas was het idee, want de stof heeft niet meer nodig.
** Wat mislukte want op 30 mei knutselden zus en ik nog een heuse cocktailbar in elkaar met oude palletten. En gezien last minute en wat-je-zelf-doet-doe-je-beter nogal in onze genen zit, vonden we zelf pizza's bakken à la minute in een echte pizzaoven op het feest wel een strak plan. Uitgeput maar voldaan kijk ik terug op vorig weekend ;).
Babyspam
vrijdag 5 april 2019
Ergens rond de jaarwisseling, toen er van dubbel:punt nog geen sprake was en er nog zoiets bestond als schaarse vrije tijd, zette ik me achter de naaimachine en maakte een nieuwe outfit voor mijn metekindje. Gelukkig was ik zo voorzienig dit quasi meteen op de gevoelige plaat vast te leggen, want ondertussen is het kind er alweer uitgegroeid. Zo goed als.
Maar gegroeid of niet, Robine blijft om op te vreten!
$
Maar gegroeid of niet, Robine blijft om op te vreten!
Het broekje maakte ik naar een patroontje van MadebymePatterns, de High waisted shorts and pants., een eenvoudig maar plezant modelletje, met een stofje dat al járen in mijn kast lag.
Het truitje tekende ik zelf, en dat kan eerlijkheidshalve wel wat finetuning gebruiken want het mollige babybuikje spant er wat in, en het komt ook wat te hoog aan de hals. Maar het is zeker draagbaar. En toch al weer te klein ;). Het stofje was een restje van dit projectje
Het jasje behoeft geen introductie. Het is met stip het meest bovengehaalde patroon uit mijn collectie, die one-to-hug. Het stofje was er eentje van nosh, een slub sweaterstof, heerlijk zacht, en ik voerde met een gebloemd stofje, al even zacht maar wel wat fragieler. Een koperen paspel maakt het geheel af.
Ik denk dat jullie mij baby-spam wel kunnen vergeven, na 3 maanden blogstilte, niet?
Om op te vreten, ik zeg het u.
Hoera voor Ume!
dinsdag 15 januari 2019
Wat een ontdekking, dit patroon! Het is natuurlijk niet dat ik het niet kende, want alles wat An van StraightGrain uit haar mouw schudt belandt per definitie in mijn (reële en/of virtuele) patronenkast. Sommige patronen zijn van die must haves en de Ume is er zeker één van :)
Alleen had ik nog niet de moed om eraan te beginnen. Hemdskleedjes, ja, dat is gelijk hemdjes, maar dan in 't lang. En hemdjes dat associeert deze dochtermoeder met moeilijk en vooral véél werk.
Maar mijn meisjes worden ouder, en vooral Jolien is de 'zo veel mogelijk zwier'-fase een beetje voorbij. Hemdskleedjes zijn dan het perfecte stoere en hippe alternatief. Dus ik toog na veel getalm en een sjot onder mijn gat door deze versie toch aan het werk.
Ik diepte een stofje op uit mijn voorraadkast, gekocht ooit bij Bellelien (en nog in sale in de turquoise met gele variant zag ik :)) met altijd al een hemdskleedje in het achterhoofd, dat ook op de goedkeuring van dochterlief kon rekenen.
En toen begon ik aan avondjes slow sewing. Ik besloot om - m.u.v. het borstzakje - voor alle opties te gaan. Als je het dan toch doet, doe het dan goed ;) De stof gebruikte ik met veel gepuzzel op tot op de allerlaatste centimeter. De polosluiting en de schouderpas knipte ik op de schuindraad.
Ook de knoopjes komen uit mijn voorraadkist, ik denk dat ze nog dateren uit de tijd van de Petit Pan winkel op de Nationalestraat.
Na nog meer getalm en de feestdagen vond ik dan eindelijk een streepje daglicht om wat foto's te maken. Jolien is er doodcontent mee en de volgende hemdsjurk voor mijn oudste staat al op de planning (al is planning een heel relatief begrip, dat begrijpt u). Hehe, mission accomplished.
Oh ja, en toen ik toch bezig was deed ik maar meteen van tweevoud. Efficiënt en al. Maar die foto's zijn voor een volgende keer ;)
Broe(r)s feat. Oscar en Billie
donderdag 1 november 2018
Broe(r)s featuring Oscar en Billie. Dat is best een cryptische titel, nietwaar?
Een kleine 2 maanden geleden werd ik opnieuw tante. Tante van Broes. Yep, niet Bruce, met een ingewikkelde tongval maar gewoon lekker Vlaams Broes. Broes, dat is de broer van Eppo.
En naaien voor babies is leuk, maar naaien voor broertjes-die-dat-later-toch-doorgeven is zeker zo leuk en ook nog eens geweldig praktisch want voor grote broer hangt nog niet zo geweldig veel in de kast terwijl de kast van kleine broesr uitpuilt. Deel 1 van de titel is u nu wellicht duidelijk.
Deel 2 van 2 is minder moeilijk, want Billie, die kennen we allemaal. Hét T-shirt patroon der t-shirt patronen, en zeker als het om zonen gaat, werd nog eens opgediept. Ik koos voor een standaard t-shirt met enveloppehals, want, zo gaf de moeder wijselijk mee, Eppo heeft een bovengemiddeld groot hoofd - wellicht om plaats te geven aan een bovengemiddeld brein, en als u het zich afvraagt, dat laatste gaf de moeder niet mee, dat is mijn aller-eigenste trotse tante interpretatie. Voor kleine broer knipte ik een zelfde longsleeve, want, twinning is winning! Daar gebruikte ik een gratis patroontje van de Droomfabriek. Ideaal!
De regenlaarsjesstof behoeft geen introductie meer, maar voor het geval u de laatste maanden toch op Mars vertoefde, de stof is er en French terry uit de laatste collectie van See You At Six (bij Pieke Wieke) en über-cute.
Blijft nog nobele onbekende Oscar over! Oscar is het geesteskind van Sofie en Nathalie. En wanneer u die twee namen in één adem hoort dan weet u wellicht hoe laat het is. Inderdaad, het is een rugzak(je - want Oscar komt in 2 versies) uit Mijn Tas 2.
Ik ben geweldig grote fan, van het boek en van het rugzakje. Niet objectief, ik weet het, maar kan u mij ongelijk geven?
Eppo gaat bijna naar school, en begint daarnaast wellicht binnenkort te sleutelen aan zijn sportieve, muzikale en artistieke talenten (aka peuterturnen, kleuterdans en knutselnamiddagen) dus een boekentasje op peutermaat is altijd een goed plan.
Op zoek naar een kleurenpalet dat paste bij de regenlaarsjes-stof kwam ik tot de constatatie dat ik geen geschikte stof had in mijn, toch uitpuilende, stoffenkast. Oh no! Gelukkig was daar de voddenzak waar ik een oude jeans uitviste die wél in het juiste blauw geverfd was. #jeanstotherescue.
Ik knipte de jeans aan flarden en positioneerde de patroondelen zodat ik alvast één extra voorzak gratis ende voor niets had nog voor ik mijn naaimachine aanraakte. Dat noem ik nu efficiëntie ;). Uit de tailleband recycleerde ik het label en een riemlus en naaide dat op het zijpaneel. Ik ben er zeker van dat kleine jongens, of hun mama, wel iets bedenken dat ze aan de lus kunnen hangen.
Voor de rits nam ik er eentje met dubbele trekkers. Niet per se nodig voor een klein rugzakje als dit, maar als je dat nu 'toevallig' in huis hebt... De schouderriemen maakte ik volledig uit cognackleurige volleren riemen. What can I say, cognac en jeans, dat doet het hem altijd voor mij. Voordeel van deze riemen is dat ze ook zacht zijn wat het draagcomfort ten goede komt.
Ik paste de werkwijze zo aan dat het korte stukje van de riemen onderaan slechts met één laag vastzit in de zijnaad, en niet dubbel gevouwen (gedubbeld tot vlak voor de zijnaad, wat perfect kan met leren riem omdat die niet rafelt. Om toch zeker te zijn dat die niet zomaar loskomt stikte ik beide lagen door met een kruis).
Binnenin werkte ik met warmgeel nepleer. Kunstleer binnenin? Waarom ook niet. Op die manier is het rugzakje in alle geval waterbestendig. Ik voegde nog een binnenvak toe, uit marinekleurig gaas (nog niet te koop online, maar hopelijk wel snel nu!) dat ik in het midden doorstikte om zo 2 compartimenten te bekomen. In die vakken geraakt net een drinkbus, of een paar pampers, of een extra broekje of truitje, ...
Met de versteviging deed ik wat mijn goesting. Dat gaat zo als je nieuwe producten binnenkrijgt en die ook deftig wil testen voor je ze online aanprijst, niet? Deze keer gebruikte ik een versteviging die wat doet denken aan S520 van Vlieseline, maar ze is wat minder stijf en kreukgevoelig. Ideaal voor dit soort projecten.
En zo zijn de broertjes voorzien van nieuw gerief!
Eppo testte Oscar én zijn nieuwe laarsjes al meteen uit op ons familieweekend aan zee. Ideale setting! Bleek grote broer ook nog een bijpassend regenjas in zijn kast te hebben. Picture perfect.
Bomber in Maple seeds
woensdag 24 oktober 2018
Zoals wel vaker het geval is, komt ondergetekende pas aan stoffen opwerken toe, als die al lang "passé" zijn in naai-land. Hoewel, passé is niet de juiste term voor de Maple Seeds uit de SYAS collectie van vorige herfst. Een collector's item, dat klinkt al beter, nietwaar?
Ik vertrok op naaiweekend, en knipte 2 Connors (Fibre Mood 1/2018). Zonder kinderen bij de hand voor een tussentijdse passessie, maar wel met ervaren collega-naaister die mij het volgende advies meegaf: valt ruim - maar verleng de mouwen want die zijn verhoudingsgewijs kort en wiens advies ik vervolgens in de wind sloeg. Het is te zeggen, ik verlengde de mouwen maar ging resoluut voor maat 10 jaar (voor mijn gemiddelde 9-jarige), in tweevoud. Tja...
Wie zich verbrandt moet op de blaren zitten, zullen we maar denken? Exemplaar 1 werkte ik op naaiweekend (zo goed als) af. Maar nadat die toch wel heel ruim leek uit te vallen nam ik exemplaar 2 geknipt maar niet-genaaid mee naar huis.
Exemplaar 1 kan nog rustig een jaartje rijpen in de kast (en krijgt dan meteen ook de status 'golden oldie' - ik zeg het, daar hangt geld in die kast, helemaal omdat de 3(!) kleedjes die ik maakte tijdens datzelfde naaiweekend hetzelfde lot beschoren zijn. Je zou ook kunnen denken dat ik gewoon geweldig goed vooruit werkte. Het is allemaal een kwestie van perceptie ;)), maar de geknipte stofdelen van exemplaar 2 ging ik thuis met de schaar te lijf.
Deze keer nam ik een goed passend bomber jasje uit de kast, legde dat op de patroondelen en knipte bij tot ik tot een acceptabele pasvorm kwam. De zakken in de zijnaden maakten plaats voor paspelzakken à l' improviste - schoon van ver maar ver van schoon - maar in die fase was ik al lang blij dat het af was. En draagbaar. En het kind is content.
En terecht toch, met zo'n collector's item ;).
Abonneren op:
Posts (Atom)
Social Icons