Bi ağladık bi ağladık

Sıcak toprakların sıcak insanlarıyız, ne yaşarsak zirvesinde yaşarız.Savaşımızda, sevişimizde, acımızda, mutluluğumuzda sınıra sıfır noktasından seslenir.Süngüyle savaş kazanırız, sevdiğimiz ya bizim ya olur ya toprağın, mutluysak havaya, sağa sola kurşun yağdırırız, her duyguyu ölesiye yaşarız.En çokta ağlamayı severiz, ağladıkça ferahlarız, içimiz açılır.

Ağlamanın marifet olduğu ve bunu kayda geçirmeyi öğrendiğimiz ilk yıllar.Arabesk filmler en çok iş yapan filmler. Filmde, geberene kadar ağlamanız için tüm sömürüler kullanılır. Esas kız, dişleri sarı etrafta "hu ha hu ha zu ha ha" diye gezinen gözü kör olasıca kötü adam tarafından tecavüze uğrar,mahvedilir,kirletilir. Esas kızın"yar"i arabeskçimiz kesin kaportacıda çalışır; fakirlik, sefalet,vah yazıkkk yavrucuk mesajı yavaşça ağlamaya hazırlanan seyirciye yollanır (yolla uğurcum) Kızın tecavüze uğraması karşısında vah yazığımız yavrucuğumuz, kızdan o dakka nefret eder, ciğerini yidiim delikanlı yapması gerek en doğru hareketi çeker "kahpeee şrank şrank"


Üstü başı araba yağı çamlıca tepesine çıkar mutlaka çamlıca tepesi olmalı ambians icabı. Başlar kasetindeki”yar” ile başlayan “kahpe felekle” devam eden önce A yüzündeki, sonra B yüzündeki şarkılarını bir bir okumaya.Film dediğin böyle olur hiç taş kullanmadan bir çuval kuş avlanır. Film bu rutinde (bakire olmayan kız kan kusar, arabeskci yar delirir, tecavüzcü parasız kalır, arabeskci yar iyileşir zengin olur, bakire olmayan kız iyileşir konsomatris olur, tecavüzcü itiraf eder ölür vs) sürüp gider.Seyirci perişan,yıkık, gözleri şiş sinemadan çıkar

"Ne ağladık bea ,adamlar ne film yapmış "


Aradan yıllar geçer Tv'de “Şebnem Kısaparmak'la paylaştıkça” “Mahmut'la duygu seli” “Safiye ve Faik'le gel beraber sümkürelim” diye bir proğram türü ortaya çıkar. Proğramda damardan şiirler, fondaki ninni gibi müziğin eşliğinde “mıhı mıhı, buhu buhu, ühüü” tınısında bir ses taşıyan kadın veya erkek sunucu tarafından okunur.Seyirciler az önce “Haniyada benim elli gram pırasam pırasam“ türküsünde gerdan kıvırdıkları halde,bu yırtıcı şiir dinletisine karşı koyamaz ve gözleri kan çanağı olana kadar ağlar. Proğram aralarına "kaynım beni şey etti" dramıda ekledinmi oh oh dünya görsün proğram nasıl olur behey yavrum.Seyirci birbirine tutunarak,yorgun ve bitkin halde kanal binasından çıkar

“Ne ağladık bea adamlar ne proğram yaptı”


Aradan bir kaç yıl geçer yıllar önce arabesk filmlerle kendini fes etmiş ,büyük hasarlarla yok olup gitmiş sinema sektörü yeniden canlanır.Bundan büyük sevinç duyarız ama gel görki, gemi yine ağlama sömürüsüne doğru yol alır. Bazen silkinip “Aman çok ağlattık birazda güldürelim ve korkutalım” deselerde ağlama filmi çekmeye alışık abiler Mehmet Ali Erbil'in don indirmesinden daha komik birşey yapamazlar. Yeniden dönülür ağlayışlı, ağlandırıcı, ağla babam ağlacı film anlayışına. Seyirci ağlamak için gider, ağlatılmak istendiği için gider,ağlamaya para verir (isteyen olursa ben parasız ağlatırım) Film ağlaması bol olduğu için ödüller toplar,eleştirmenler över, över, över (örn: babam ve oğlum )Seyirci sinemadan pürsümüş halde çıkar, birbirlerine bakar

"Ne ağladık bea adamlar ne film yapmış“

..............................

Yazının finali böyle mi olmalı ? Hayır ! ben aşağıdaki gibi bir final istiyorum.

Seyirci sinemadan pürsümüş halde çıkar, birbirlerine bakar " Yahu biz yüz yıldır bu adamlara gözyaşlarımızla para kazandırdık, derdimiz ne ? Ağlatan film demek iyi film demek mi ? Bir proğram ne kadar dramatikse o kadar iyi midir ? Gel bence bir daha ne böyle bir filme gelelim nede o proğramları izleyelim,yetti be ağladığımız. Biz gülmek ve düşünmek istiyoruz, biz bilmediğimizi öğrenmek istiyoruz ağlamayı zaten biliyoruz.


not: ağla halkım dizilerini saymadım bile dikkatinizi çekerim.