Çocukluğumdan beri annemin katkılarıyla :) unutmadığımız bir gelenektir Hıdırellez. O akşam soğanlar bağlanır, gül ağacına kırmızı bezlere sarılı paralar bağlanır, toprağa resimler çizilir, ateş üzerinden atlanır, vs... Evlendikten sonra ben unutsam bile annem telefon edip hatırlatır. Ben unuttuysam diye de her ihtimale karşı benim ve bütün çocuklarının soğanını, parasını o bağlar.
Önceleri eğlencesine yaptığım bu ritüele iyice inanır oldum. Çünkü bunca yıldır bağladığımız soğanlar hiç yalancı çıkmadı. Bilmeyenler için bulabildiğiniz ekili taze soğan saplarından ikisini bir boy kesip birine kırmızı ya da başka renk, diğerine beyaz ip bağlayın. İster sefa mı, cefa mı diye, isterseniz de kişisel bir dilek tutun. Sabah erkenden kalkıp soğanlarınıza bakın. İnanılmaz şekilde biri diğerinden farklı uzuyor. Uzayan hangi seçeneğinizse o olacak diyorsunuz. Şimdiye kadar hep doğru çıktı bu soğanlar. Sonra bahçenizde bir yere ev, araba, okul vs... ne isterseniz onun resmini, derme-çatma maketini yapıyorsunuz. Üniversitedeyken yurtta sevgilisi olan arkadaşlar kağıttan gelinlik yapıp cama asmışlardı:)
Bir de gül ağacına para bağlama olayı var. Kırmızı bir bez parçasına sardığınız bozuk parayı akşamdan gülün dalına bağlayıp, sabah erkenden alıyorsunuz. Sonra o parayı cüzdanınızda saklıyorsunuz, bereket getirsin diye. Normalde hemen hemen hiç batıl inancım yoktur ama hıdırellezi ayrı tutarım bunlardan... Geçen yıl anneler gününde eşimin teyzesini de ziyarete gittik, o da hepimiz için ayrı ayrı centler bağlamış, anneminkilerle birlikte cüzdanımda duruyor.
Akşama da sitede ateş yakıp atlayacağız yağmur yağmazsa. Eskiden 6 mayısta pikniğe de giderdik. Oğlum yarın dersanenin düzenlediği pikniğe gidecek...
Hepinize bahar gibi güzel, renkli, bereketli, missler gibi bir yaşam diliyorum ve tüm sevdiklerinizle beraber tabii...