Γοργόνες και Μάγκες (2)

Αντιλήφτηκα ότι η Γριά και η Γιολα ήταν εξαφανισμένες. Και κάτι μου έλεγε, το ένστικτο μου μάλλον, ότι ήξερα που θα τις έβρισκα. Πρόσω ολοταχώς για το νταρκ ρουμ. Για τους αδαης: νταρκ ρουμ ίσον δωμάτιο που λαμβάνει χώρα ξέσκισμα σε όλες τις παραλλαγές, χωρίς την υποστήριξη παντός είδους λαμπτήρα, με αλλά λόγια, η κυριολεκτική έκδοση του γαματε γιατί χανόμαστε.

Ανοίγω την πόρτα μπαίνω μέσα και παίρνω θέση με την πλάτη σ’ έναν τοίχο.

Γοργόνες και Μάγκες (1)

Μια φορά τον χρόνο, και το εννοώ δηλαδή, μια φορά το χρόνο, αποφασίζω κι’ εγώ όταν είμαι στο νησί της Αφροδίτης να βγω έξω με την κλασσική έννοια και να πάω σε κλαμπ.

Ναι, πως έλεγα παλιότερα «θέλω να πάω στα μπουζούκια», έτσι λέω κι’ εγώ κάθε καλοκαίρι ότι θέλω να πάω στο μεγαλύτερο γκέι κλαμπ που προσφέρει το νησί του έρωτα. Και αυτό είναι επίσης αλήθεια: κάνουμε εμείς οι γκέι τα πάντα να διατηρήσουμε την φήμη του νησιού ως ερωτικού, γιατί τέτοιο ξέσκισμα που γίνεται από εμάς σε θάμνους, παράλιες, δασουδια, Γούαιτ ροκς και ανεπίσημες νιουντ μπιτσες δεν το κάνει άλλη παράταξη της κοινωνικοσεξουλικης ζωής του εικοστού πρώτου αιώνα.

Αν υπάρχει όντως μια και μοναδική ευκαιρία να σωθεί και αναζωογονηθεί ο τουρισμός του νησιού ο όποιος κάθε χρόνο πνέει και λιγότερα λοίσθια είναι να αρχίσει να εργοδοτήσει εμάς του γκέι που έχουμε και λίγο νιονιό (γιατί έχουμε και πολλές τρελές ανάμεσα μας που δεν…) να οργανώσουμε μια υποδομή για γκέι τουρισμό και τότε να δείτε πόσοι θα χεστουν στο χρήμα. Αλλά ο κύπριος είναι άξιος να πεθάνει για τα ηθικά του ιδανικά παρά να αφήσει εμάς του γκέι να κυβερνήσουμε ενός τόσου ζωτικού παράγοντα όπως είναι ο τουρισμός. Το παράξενο είναι ότι αυτά ηθικά ιδανικά ξεχνιούνται με την δύση του Ήλιου και όλοι επιδίδονται στον σατιρισμό. Αθάνατε Διόνυσε, αθάνατε Πλάτωνα , όλοι στο αίμα μας είστε. Λοιπόν παρεκτράπηκα της πορείας μου αλλού ήθελα να καταλήξω.

Κωδικός: "Αδελφή"

Ένας αγαπημένος φίλος στα «ηντα» του , που αποκαλώ χαριτωμένα γριά, με θυμήθηκε σήμερα το πρωί και γεμάτος θερμά συναισθήματα φιλικής αγάπης και στοργής μου έστειλε μήνυμα στο κινητό:

• Γριά: Μωρη Σκρόφα ζεις; Και χρόνια πολλά με όσο περισσότερους πούτσους στα σκέλια σου
• Γκρήκστορις: Δεν μπορώ να πω. Η χρονιά άρχισε πολύ πουτσάτη. Μακάρι να συνεχίσει έτσι.
• Γριά: Και για μένα. Έφαγα του βάρους μου σε Ισπανία (την έκφραση δεν την ήξερα αλλά το νόημα το έπιασα)
• Γκρήκστορις: Άααχ μπράβο μας!
• Γριά: Καλή μας χρόνια και πλούσια συγκομιδή.
• Γκρήκστορις: Απ’ το στόμα σου και στων πούτσων τα’ αυτιά!
• Γριά: Προσκυνώ. Αμήν!

...'#+?=)(/&%$*$§"!

Le Dieu Noir

Μεγάλο το βάρος της ομορφιάς κι’ ακόμα πιο μεγάλο το βάρος του να προσπαθείς να γίνεις ελκυστικός. Η προσπάθεια μου να αρέσω σε μένα, γιατί αυτό είναι το σημαντικό, με ξεκωλωνει. Το ξεκωλωμα έγκειται όχι τόσο στην αθλητική προσπάθεια που είναι και ένα είδος οργασμικής ή και εκσπερματικης αντικατάστασης όσο στο γεγονός του γιο γιο εφέ. Και εξηγούμαι: δεν θα έπρεπε να προσπαθώ μέχρι ξεκωλωματος αν κρατούσα την καταπιόνα μου κλειστή και δεν έριχνα μέσα ότι έβρισκα μπροστά μου ανά καιρούς έτσι ώστε να ξεσκίζω διεκπεραιωμένες δίαιτες και εξασκήσεις. Το γεγονός είναι ότι έχω εθιστεί στην εξάσκηση πια και αν και διατηρούμαι μοντελάκι γενικώς έχω την αιώνια λόξα να γίνω Kate Moss. Και θα γίνω, που θα μου πάει;

Στα πλαίσια λοιπόν του ξεκωλωματος ήμουν χτες το βράδυ στο γυμναστήριο, πιο αργά απ’ ότι συνήθιζα γιατί κάποιος πρέπει να βγάλει και τον άρτο σε αυτό το σπίτι ούτος ώστε βρέθηκα στο γυμναστήριο αργά το βράδυ, γύρω στις εννέα.

Οι μεταφυσικές πτυχές του AIDS

Για χρόνια ήταν για μένα αυτή η μέρα μέρα εθελοντικής λύπης. Αναζητούσα σε αυτή την μέρα την διέξοδο της κατάθλιψης μου, της αιώνιας συνοδού μου και μόλις ανακαλύφθηκε αυτή η ασθένεια και καθιερώθηκε η παγκόσμια μέρα της βρήκα την εκφραστική μου διέξοδο για όλη την λύπη που με συνόδευε.
Ήταν ακόμα στις εποχές που ήμουν ακόμα στο ντουλάπι, που δεν ήξερα τι μου γινόταν σεξουαλικά, η μάλλον που ήξερα και το πάλευα. Κι’ όλη την συσσωρευμένη λύπη που με συνόδευε από την καταπίεση που εκούσια ζούσα την πρόβαλλα στο AIDS και την παγκόσμια μέρα του.

Στα τέλη της δεκαετίας του ογδόντα έγινε πολύ τρεντ όλοι οι γκέι διανοούμενοι να ήταν οροθετικοί. Όλα τα άρθρα στις σοβαρές μεγάλες εφημερίδες του κόσμου, στα μεγάλα σοβαρά περιοδικά έγραφαν για τους οροθετικούς γκέι που βρίσκονταν στα πρόθυρα του θανάτου και το έγραφαν σαν διθύραμβο σε ήρωες που έπεφταν στις επάλξεις κάποιου μεγάλου αγώνα. Προσωπικότητες του διεθνούς προσκήνιου αλλά και άνθρωποι πραγματικοί, απλοί, άγνωστοι και ασήμαντοι γίνονταν σχεδόν καθημερινά τα καινούργια θύματα της καινούργιας αρρώστιας που άρχισε να κυριαρχεί το συνειδητό της κοινωνίας και όλες τις πτυχές της άμεσα η έμμεσα.

Η κοινωνία και η ψευδοηθικοί αντιπρόσωποι της είχαν βρει επιτέλους τον αποδιοπομπαίο τράγο για όλα τα δεινά της ανθρωπότητας και αυτός είχε ένα μόνο όνομα: ομοφυλόφιλος.

Γιατι πρεπει να γινεις gay...

Χωρις σχολιο...

Λεξεις-Κλειδια: Διαφημηση, gay, commercial, ad, funny, αστειο