kennen jullie die mop van de blogster die naar Warmond ging?

Best wel een inkoppertje hè? Inderdaad ze ging niet...Vandaag is er een ongetwijfeld leuke papiermarkt in Warmond en vanaf mijn nieuwe woonplek is dat goed bereikbaar. Papier is niet mijn hobby, maar een klein uitstapje zijwaarts kan geen kwaad vond ik. In plaats daarvan liep ik in een zacht voorjaarsbuitje naar de overkant en kocht een plant. Slaapkamergeluk op een stammetje: 

Nu waren de voorgaande dagen nogal vol. Sophie kwam even logeren en dat was reuze gezellig. Op eerste pinksterdag dus een lekker ontbijtje met warme chocoladebroodjes en koffie en jus d'orange en fruit en kwark en...en... Daarna met de bus naar Den Haag naar Marie Marché. Geen vriendin, die Marie, maar een gezellige markt in Franse sferen. Wij zouden daar de ouders van Sophie tegenkomen en  wij waren wat vroeg. We besloten even een kijkje te nemen op de antiekmarkt aan de Lange Voorhout. Sophie vond het leuk, struinen langs kramen vol antiek...ik zag een stapeltje mappen met  kleine antieke kledingfragmenten van de Miao uit China. Natuurlijk moest ik daar even in zoeken. Ik selecteerde een drietal mappen en ging afdingen op de prijs.  De handelaar ging niet erg in op mijn aanbod om de prijs met €5 te verlagen. Bij het afrekenen bleek hij niet terug te kunnen geven en ik kon het evenmin gepast betalen...Mijn opmerking dat dat dus een reden kon zijn om de prijs met €5 te verlagen deed 't 'm. Ik kreeg alsnog korting op de prijs. 

Twee oude kragen, voor mij een waardevolle bron aan steekjes en kleuren

en dit, zo fijntjes en zulke mooie patroontjes.  Ik denk dat dit op een mouw heeft gezeten.

nog een soortgelijk lapje

en nog een.... de stapel groeit

allemaal uit de zelfde gemeenschap en allemaal zo anders...

deze is nogal verschoten, maar aan de achterkant kun je de originele kleuren nog goed zien.

 en deze zijn weer heel anders, zo mooi die diversiteit!

Na de antiekmarkt liepen we naar Marie en vonden dochter en schoonzoon bij de koffietruck. Na een lekkere beker koffie hebben we met zijn vieren Marie bekeken, een erg leuk marktje met een niet onverdienstelijk zingende chansonnière, een als Fransman verklede meneer die zong en op een accordeon speelde en verder lekkere hapjes en leuke hebbedingetjes. Na de markt kregen we het plan om te gaan 'lunchen' bij een Japans restaurant. Het was overdadig en heel erg lekker....Sophie ging weer mee met haar ouders en ik ging naar huis....in de regen...

en toen ik vanmorgen uit het raam keek en de donkere lucht zag dacht ik....waarom ga ik niet gewoon lekker borduren en nagenieten, mijn lapjes bekijken en die plant kopen die ik zaterdag al gespot had maar niet mee kon nemen.  

En zo kwam het dat ik vanmorgen al vroeg aan mijn Engelse Sampler zat te borduren

en dat was bepaald geen straf :) 

Weer eens wat anders...of toch niet?

Terwijl jullie massaal mijn blote min bezochten die ik op Facebook liet zien naar aanleiding van een vraag van een mede-vakantiewerkster (kijk even bij Majo, het is zeer de moeite waard), was er hier weinig nuttigs of fraais te beleven. Achter de schermen werd er natuurlijk wel gewerkt, wat dácht je! Met een klein groepje gelijkgestemden werd er eerder dit jaar gestart met een Friese lap in witwerk...ieder voor zich, dus ik kan hier nog niet heel veel laten zien...dat doen we straks, na de zomer als we weer bij elkaar zijn. Twee keer kwamen we bij elkaar, de eerste keer om materiaal te zoeken en te proberen en mijn keus viel op een prachtige en erg grote lap Iers linnen die ik ooit in Londen kocht. Een oude lap dus er zit hier of daar een piepklein vlekje of ongerechtigheidje, maar verder is ie....TOP! Herinneren jullie je deze nog? Dat was mijn eerdere Friese witwerk sampler die ik jaren geleden maakte voor in mijn Souvenir de ma jeunesse. Hier zie je hem nog eens in volle glorie:

Toen werkte ik ook op een oude lap en die was echt heel, heel oud, ergens uit 1700. Het garen wat ik toen gebruikte was zijde en het linnen telde meer dan 26 draadjes per centimeter. Zo fijn is mijn nieuwe oude lap niet,maar toch is hij nog altijd zo'n 24 draden per cm. Deze keer werk ik met - eveneens oud - linnen garen. Heel bijzonder voor mij want daar heb ik nog niet eerder mee geborduurd.

Het werkt fijn, dit linnen en dit garen. Het zal wel even duren voor deze lap af is want de letters zijn groot en per letter zijn er heel, heel veel steekjes. Platsteekjes, krulletjes en zo hier en daar nog meer variatie in steekjes. Het is dik genieten dit project en ik maak iedere dag wat vorderingen...

Mooie randjes komen er ook op...en straks ga ik alle 'gaatjes' vullen met kleine motiefjes...Een plan heb ik niet al is er wel een idee in heel grote lijnen. Bronnen, vraag je? mijn eigen uitgebreide fotocollectie en natuurlijk het boek Letter voor Letter.

Een nieuwe lap en een oude, I

Vanmorgen legde ik de laatste hand aan de zoom van mijn monogrammenlap en zette daarmee de laatste steekjes aan deze uitdaging.

Wat heb ik er veel van geleerd.....en wat heb ik genoten van het maken. Kruissteekjes zijn bij mij nogal eens "voor de heb". Dan vind ik het oude merklapje gewoon fijn (mooi) om te hebben en in dat geval zet ik - eveneens met plezier de vele steekjes die zullen leiden tot mijn eigen exemplaartje van De Lap. Leren, oefenen en je oefeningen beloond zien is van een geheel andere orde.

Hier genoot ik van elke letter, van elke steek. Ik begon dit lapje in 2010 maar had het eigenlijk te druk ( Tentoonstelling in De Lier) om het af te maken. Moeilijk vond ik het ook....met de jaren kwam kennelijk ook de wijsheid want het ging deze keer van een leien dakje...

"Wat ga je er mee doen" vroeg mij deze week iemand. Het was nog wel een handwerkster uit mijn borduurgroep... Een vreemde vraag.....niets natuurlijk, gewoon een beetje PRONKEN :)

De Q van Gerard

In de reacties op mijn vorige bericht las ik wat gerard schreef over zijn Q..... "Prachtig zijn de letters van je monogrammenlapje. Ooit ben ik begonnen te proberen een momogram te maken, de Q, rara waarom de Q? Halverwege zag het er zo afschuwelijk uit, dat ik het simpel in de kachel heb gegooid en katoen brandt heel goed! Ik durf nooit meer zo'n Franse letter te maken. Hahaha" Natuurlijk ben ik ook ooit zo begonnen, mijn eerste stopjes? hm.....mijn eerste monogram, hahaha, dat zal ook wel ergens onder in een kast liggen. Niet verbrand, want een mens wil nog wel eens kunnen lachen bij het opruimen :) Mijn eerste en voorlopig laatste Q ging me heel wat beter af. Tenslotte leren we steeds wat bij, zelfs zonder oefenen...gewoon omdat je aldoende steeds een stukje verder komt met handwerken en de vele prachtige technieken.

De letter R staat er inmiddels ook op al was dat zeker een tandenbijtertje. De kunst van deze manier van borduren valt of staat met een geslaagde ronding en/of een mooie hoek...waar begin je voorzichtig je steekjes te kantelen en hoe zorg je ervoor dat je precies daar uitkomt waar je wilt.....maar.....spannend is het wel en hoe fijn is het om te zien dat het gelukt is zoals je je had voorgesteld?

Bij Quirine of Qwendolyn

Mijn witte monogrammenlapje heeft weer een heleboel letters erbij gekregen de afgelopen week. Ik probeer een letter per dag te doen en ook dan schiet het lekker op. Straks is er weer een theedoek leeg en kan er een patroon worden opgeruimd....Dat voelt goed!

De laatst geborduurde letters zijn NOP,al kreeg ik ze bepaald niet voor nop geborduurd. Het blijft een leerproces, die monogrammen, maar....het goede nieuws is dat het steeds beter gaat en meer lijkt op wat ik zou willen.

Ik begon jaren geleden aan dit lapje nadat ik het op internet had gezien en in Frankrijk het patroon tegen kwam..Het is gemaakt door marie Suarez. In het patroon wordt met DMC in roze en wit gewerkt en ik doe het op mijn eigen manier met soms andere steken, soms een andere letter en vooral met andere garens....zijde en katoenen garens, dun en dikker en allemaal wit. Zo mooi!

De letter D bijvoorbeeld heb ik veranderd. Ook de V ga ik waarschijnlijk anders doen dan op patroon staat getekend. Vandaag ben ik bij de letter Q aanbeland.

"maar wat ga je dan doen als de letter klaar is?" ik hoor het jullie vragen.... dan werk ik een paar steekjes verder aan mijn super Vierlande:

Een mega uitdaging: het linnen is zeer fijn, 22 draads dus 11 x 11 kruisjes per vierkante cm en het patroon is groot want dit is pas 10% van het geheel.....die komt niet af in 2016 :)

Een kleurig boekje open doen......

Het kon niet uitblijven natuurlijk, 2016 staat in het teken van het afmaken van projectjes die zijn blijven liggen en dan komt er zo nu en dan iets AF!.

Het was beetje ploeteren op het laatst want groenen en grauwen zijn bepaald niet mijn favoriete kleuren. De afspraak met mezelf was om de kleuren die op de blokjes aan de achterzijde van elke 'bladzijde' staan te gebruiken voor de voorkant van hetzelfde blad. Voor zwart had ik al een dergelijk ornament in gedachten, bij andere kleuren was het soms even zoeken naar een mooie toepassing.

Traditie zoals in de omkranste Lier en de monogrammen gaan hand in hand met modernere kruissteekjes zoals de haasjes en het patroon van dit vosje wat je de laatste weken overal voorbij ziet komen.

Het vosje maakt deel uit van de stitch-along "Joyful World by The Snowflower Diaries". Aan het gehele project ga ik niet meedoen, het vosje mocht in mijn DMC-leporello vanwege mijn kerstboomvosje uit 2015:

.....

Dit is ook zo'n klassieker, het lint met 'souvenir' uitgespaard.

Voor de goudkleuren koos ik kronen.

Het Marker motief borduurde ik in een drabbig groen, dat goed lijkt op de kleur die oude vernaaide linten krijgen als het zwart een beetje begint te 'vergelen'. Ik gebruikte daar eerder al soortgelijke kleuren voor, maar deze is ronduit TOP!. en dan zijn we inmiddels aan het eind van mijn rondleiding, jullie hebt alles gezien inmiddels

en mijn boekje gaat nog eenmaal open, ditmaal voor de kleurenblokjes aan de achterkant.....

Geheel ontkleurd ben ik verder gegaan met mijn oude 'liefde', monogrammen in witwerk, óók mooi!!

De laatste pakdoeken.

Beloofd is beloofd, jullie hadden nog twee pakdoeken te goed. Was de laatste uit het vorige blok nog keurig gestopt,Pakdoek vier gaat weer een stukje verder. Tussen de technieken stopwerk en sneewerk zit nog een tussenvariant, die Utterwerk genoemd wordt. Wie er echt meer van wil weten kan natuurlijk de e-cursus Handwerken van het eiland Marken bestellen of als je hem al hebt, nog eens lezen en kijken hoe het Utterwerk gemaakt wordt. Het is een mooie techniek die tamelijk arbeidsintensief is. Pakdoek vier kreeg dus een mooi open randje in Utterwerk en hoe leuk zo'n rand kan worden zie je hier nog eens in detail. Een pláátje, vind ik zelf. Maar ik ben dan ook bevooroordeeld, ik houd van het prachtige handwerk van Marken en geniet vooral ook van het zelf maken daarvan. Ook hier kreeg de aanzet van de strikbandjes weer een eigen manier van afwerken. De naam van deze doek wil je weten? Ach, kijk zelf maar.... Na het Utterwerk blijft er van de witwerktechnieken van Marken nog maar eentje over en dat vind ik dan meteen ook de meest sensationele...het Sneewerk. Inmiddels was ik er achter dat de AH-theedoeken zich prima lenen om draden uit te trekken dus ging ik met veel plezier aan de slag met pakdoek nummer vijf. Het is vast een genoegen om daar straks mijn werkstukjes in op te bergen. Kijk nog maar eens wat dichterbij hoe mooi het Marker Sneewerk is. Zo leuk, om dit werk onder je handen te zien groeien! Helemaal in de ban van de puntjes die ik op Marken zou demonstreren op het Gezellig Dagje Uit op 4 april besloot ik te kijken of het mogelijk zou zijn om met gebruik van de puntjes ook tegelijk het band aan te zetten. Een eigen vinding, want voor zover mij bekend werd dit op Marken niet gedaan. Hoe mooi het Sneewerk ook werd, met de naam van deze doek bleef ik een beetje worstelen. Ik besloot om raad te vragen aan Margreet Beemsterboer die me onderstaande suggestie aan de hand deed, met daarbij de opmerking dat daar dan die werkstukjes in worden opgeborgen die niet helemaal boven op mijn prioriteiten lijstje staan. En zo geschiede... Zo eindigt mijn pakdoekenverhaal al ben ik nog lang niet 'klaar' met Marken. Uit de e-cursus zijn er nog wat werkstukjes die ik graag wil maken en ook mijn wit- en sneewerklap mag wel weer met wat nieuwe steekjes aangevuld. Op dit moment zal het er niet van gaan komen. De E-cursus Marken krijgt namelijk een vervolg, de 'ingewijden' weten dat al wat langer. Op dit moment wordt er heel hard gewerkt aan het vervolg: Doorborduren op Marken. Achter de schermen werken Margreet en ik heel hard om voor het komend najaar weer een mooi en leerzaam geheel samen te stellen. Ik zit me dus bepaald niet te vervelen, integendeel, wat is dit genieten!

Een rare manier van werken.

Het is hollen of stilstaan hier. Alhoewel ik al weken heerlijk rustig mijn Dingetje doe op handwerkgebied - lees: op Marker handwerkgebied, is er nog weinig te vertellen geweest. Jazeker een paar steekjes hier en een paar steekjes daar, maar daar vul je geen blog mee. Gisteren liet ik mijn randje sneewerk zien, althans, het randje wat nog sneewerk moest krijgen. Later die avond begon ik aan het knipwerk wat - al heb je nog zo veel ervaring - toch altijd een heel precies klusje is waar je goed je hoofd bij moet houden. Vandaag kan ik al wat van mijn uitgeknipte vormpjes laten zien: Twee voor Marken karakteristieke vormen die straks met mooie steekjes opgevuld gaan worden. Hier zie je de situatie net na het knippen en voor het verstevigen van de draadbundeltjes. Helemaal nieuw is dit overigens niet voor mij: ik knipte al eerder in mijn lapjes zoals je op onderstaande foto's kunt zien. Dit is geen Marker borduurwerk, deze letter in Sneewerk, maar Fries Witwerk. Wat een rijke handwerktraditie heeft ons land toch! Na de M maakte ik in 2012 ook nog een letter K, Dat gebeurde overigens op veel kleinere schaal dan mijn huidige Marker Sneewerkrand. Nu werk ik op 16 draadjes per cm, het lapje in Fries witwerk is heel wat fijner zoals je hier kunt zien: Toch is het ook plezierig om eens wat minder fijn te werken, je ziet zoveel meer ;) En terwijl ik mijn Friese letterlap op tafel had liggen zag ik dat er ook nog wat mooie platsteekrandjes op te vinden zijn. Randjes die ik nu weer zou kan gebruiken voor het Marker witwerk... Zelfs een randje in stopwerk staat er op. Zo heb ik al aardig wat materiaal verzameld voor een volgend project. Het hart wat destijds op mijn Friese lapje werd geborduurd vond ik zo prachtig en zo leuk om te borduren, maar helaas zou het misstaan op een Marker techniekenlap... Zo zie je maar, dat je ook eerst heel fijn kunt beginnen met het sneewerk en later het iets minder fijne werk kunt maken, met evenveel plezier en met een even mooi resultaat. De avond is nog lang,ik ga gauw nog een paar steekjes zetten aan mijn sneewerkrandje...wordt vervolgd!

bijna aan het knippen

Het is even wat werk maar dan heb je ook wat... Ik blijf het indrukwekkend vinden, het sneewerk van het eiland Marken. Eerst alles afwerken in platsteek en stersteek en dan.... dan mag de schaar erin en worden alle ontstane 'gaatjes' mooi afgewerkt. Wel een werkje waar je je hoofd bij moet houden natuurlijk... Gelukkig mag ik eerst nog mijn randje in platsteken afmaken...