Een reisje door de wereld vanuit mijn huis

Er is even niks nieuws te melden niets is af en we blijven thuis. Het is vandaag Woningsdag en ik ging vanmorgen op pad om twee tompoucen te scoren. Ik was niet de enige....een enorme rij aan de ene kant van ons dorpje en een evenlange rij aan de andere kant door de lange winkelstraat met in het midden de bakkerij.... Wachttijd 2.5 uur wist een dame mij te vertellen, zo lang had zij gewacht op haar doosje met lekkers. Gelukkig had een grootgrutter nog mini pouce-jes in de vriezer...ook lekker :) Vandaag neem ik je mee op mijn handwerktochtje via Azië naar het hoge Noorden....

Het zijn maar kleine wereldbolletjes, maar de inhoud past precies bij mij:

Was ik in het begin van de Lockdown nog volop bezig met een Chinees rolletje

met stopjes hier en

stopjes daar....ineens was de 'lol' er een beetje af en schoot het niet op. Dat heb je soms en zeker in Corona-tijd. Ondertussen raakte ik in de ban van Zweedse wolletjes.

Toen het tasje af was ging ik nog even door met Zweden en begon een wollen doorstopwerkje. Ik heb al met veel materialen doorgestopt, maar nog nooit met wol. Het werkt niet helemaal lekker omdat je van onder naar boven en vice versa moet steken en met korte draadjes is er heel veel af te hechten. Toch is het een leuk experiment wat nog de nodige uurtjes werk gaat opleveren voor het af is. Deze vorm van doorstopppen heet Smoyg.

Net toen ik op het punt was dat ik zag hoe een en ander zou worden startte er op Facebook een groep Hitomezashi, een Japanse doorrijg techniek

En natuurlijk kon ik het niet laten, nieuwsgierig naar dit voor mij nieuwe techniekje....Gisteren begon ik en vandaag prijken er al heel wat kleine patroontjes op mijn lap....

Mijn ebay aankoopje, een rendierbotje met een naalden-etuitje binnenin bracht ook nog iets moois op. Het kwam per post en via een lezer van mijn blog: een benen bakje, wellicht gebruikt voor spelden, ook uit Noorwegen.

Ik ben er super blij mee en het past mooi in de verzameling....

De afdeling China had ook nog een tweetal verzamelmomentjes: een enorme garenwinder en een eveneens kolossale schaar.... Vanuit mijn huisje met tuin wil ik jullie veel handwerkplezier wensen en natuurlijk een goede gezondheid!

Zondag

Gisteren was het zondag en behalve van genieten van een klein lentezonnetje en wat heen en weer schoffelen in de voortuin (hard nodig) besteedde ik mijn mijn dag aan het bekijken van de inhoud van De Manden. In twee flinke rieten manden liggen stapels theedoeken te wachten op....ja op wat eigenlijk? Gisteren was het onderwerp van mijn opruim-woede de inhoud van mijn manden. Eigenlijk viel het mee wat ik er in aantrof. Voor een groot deel waren het losse lapjes die nog aan mijn Souvenir de ma Jeunesse genaaid moeten worden. Voor een kleiner deel zijn het lapjes die misschien de Rol niet meer gaan halen omdat ik in de loop der jaren mooier en beter ben gaan borduren.... Voor een ander deel zijn het lapjes die of af zijn en dus in de verkeerde mand zijn beland of lapjes die wel klaar zijn wat betreft de borduurtechniek, maar die nog geen bestemming hebben...kijk mee en huiver... Het lapje hierboven, heel fijn geborduurd en eigelijk prachtig borduurde ik jaren geleden en daarna bleef het ongebruikt in de mand. Wat ga ik er mee doen? een dekseltje van een doosje mee bekleden? inlijsten?

Het merklapje uit het weeshuisboek van Berthi; Dat wordt verhuisd naar de map met merklapjes....

dan dit lieve rode merklapje, ooit geborduurd in een vakantie...verhuizing volgt naar de merklappenmap of....in een naaidoosje ter decoratie....leuk dat ik het terug vond.

twee kleine proefjes, ooit gemaakt op een workshop op de Handwerkbeurs...ik heb ze destijds thuis afgemaakt maar nu?.....

en tot slot deze....een monogrammenlapje, een van mijn eerste, keurig gezoomd en helemaal klaar....in de map monogrammenlapjes waar straks ook een plekje gaat vinden... Ondertussen heb ik mijn oude liefde, mijn Souvenir de ma Jeunesse 'uit het vet' gehaald en ben gisteren nog begonnen met een nieuw lapje erin te zetten. Het wordt een hele klus, want bijna alle tule kantjes die tussen de lapjes komen moeten nog geborduurd worden...maar móói dat 't wordt...

Nantes; de kleine Dingen

Na het vele werk voor Marken moesten wij er nodig even op uit. Het werd een reisje via Chartres naar Nantes, dan door naar Saint Malo en tenslotte een paar dagen in Valogne...een mooi tripje door Bretagne en Normandië. Laat ik beginnen met de kleine Dingen. Zondags voor wij vertrokken kwam Sophie met haar paps en mams. Ze had een klein koffertje mee waarvan ze de inhoud met veel aandacht op de tafel uitspreidde. Er kwam een stoffen popje uit, een boekje met handleiding voor het bijgeleverde patroon, een paar lapjes, garen, lintjes en een naald. Daarna ging Sophie tv kijken en oma mocht naaien. Dat doen oma's :) Voor zij vertrok was er een pruikje af, één schoentje van vilt en een jurkje. Voor wij vertrokken legde ik een tweede schoentje klaar en nog een jurkje voor als papa de post zou 'doen'. Met de belofte dat het zakje met lapjes en patroontjes mee op vakantie zou gaan begonnen wij aan de reis. Hierboven zie je de garderobe die vanmiddag opgehaald wordt; het popje mag mee om te passen. Bijzonder is het rode jurkje wat ik gisteren thuis nog even maakte. In Chartres zag ik in een van mijn favoriete kinderkledingwinkels een jurkje wat beslist mee moest....helaas, Sophie's maat zat er niet bij. Nantes dan, maar ook daar visten wij achter het net omdat precies díe maat er al tussenuit was. In Ste Malo reden wij met zo'n stadstreintje en zagen daar een derde filiaal van De Winkel. Deze keer hadden we geluk en het jurkje mocht mee. Vanwege de mooie frutseltjes en het borduurwerk besloot ik al snel dat daar ook een poppenexemplaartje van moest komen. Ik ben benieuwd hoe Sophie de beide jurkjes vindt :)

"Eigen' werk was er ook; bij de handwerkjes voor onderweg zat een klein merklappatroontje wat ik kreeg van een vriendin. Zij maakte het naar aanleiding van een oud merklapje, vermoedelijk een Shaker-merklapje, dat in de VS gespot was in een B&B. Een leuk werkje om in een hotelkamer te maken.

Met alle werkdruk van de Marker Pronkrol ben ik natuurlijk niet toegekomen aan de leuke extraatjes die Margreet voor de e-cursus maakte. Om met het kleine te beginnen....dit superleuke mini-speldenkussentje wat rond 5 december als 'schoen-presentje' werd verstuurd aan alle e-cursisten. Ik kocht er in Nantes een paar schoenen bij; voor iemand met wat kleinere voeten is het in Frankrijk nog prima kiezen ;). Mijn oude schaarhangertje heeft zijn beste tijd gehad en ik maakte hem op nieuw van een restje linnen wat ik over had van de pinkeep. Met de drie nieuwe schaartjes erbij is het een mooi aandenken aan Pour l'Amour du Fil. Het oude versleten exemplaartje mag in het zakje van 2015, mét de kaartjes van Pour l'Amour....

De schaartjes zijn replica's van oude schaartjes, deze heeft een zwaantje.

Het zijn ook de kleine dingen die je aan het lachen maken....dit hing op de kamerdeur in het hotel in St Malo; ik moet eerlijk bekennen dat hij er wel leuk uit zag, de man achter de receptie.

. Voor de bescheiden trouwpartijtjes was er dit kleine huisje in la Pernelle:

Deze Mairie was maar een paar uurtjes per week geopend. Voor de grotere dingen zul je nog even geduld moeten hebben. In Nantes bij Pour l'Amour du fil was weer veel moois te zien en ook op andere plekken al was dat laatste niet op handwerkgebied.

Nieuw...in 1885

Zo nu en dan laat ik op Nuttig en Fraai een aankoopje zien op handwerkgebied. Mijn lief kocht dit knoopsgatenschaartje voor mij en eergisteren arriveerde dat met de post. Het is een angstaanjagend gevaarte en bovendien niet heel handig in het gebruik. Wel een prachtige aanwinst natuurlijk voor De Verzameling. Als je het schaartje open doet komt er een soort verstelbaar hakbijltje tevoorschijn. Niet bepaald iets voor kinderhandjes. Het model is gepatenteerd 21 april 1885 en ik denk dat mijn schaartje ook ongeveer even oud is. Vermoedelijk heeft de nieuwe uitvinding niet heel lang opgang gemaakt. Hier zie je het bij een deel van mijn andere knoopsgaten schaartjes. Ook het nieuwe schaartje is verstelbaar, net zoals de meeste andere knoopsgaten schaartjes. Ik vermoed dat deze bedoeld is voor wat zwaardere stoffen, maar zeker weten doe ik dat niet. Op deze site vond ik een identiek exemplaar..er zijn er dus minstens twee van gemaakt ;) Deze foto laat nog twee bijzondere schaartjes zien waar ik eerder over schreef. Ik ga nog even handwerken, al zal dat niet aan het festonneren van knoopsgaten zijn. Fijne zondag allemaal

Knoopsgatjes

Je leest het goed. Bovenstaande kop is geen typo maar een verwijzing naar het blogje van gisteren met als titel 'gatjes merken'. Vandaag los ik een eerder gedane belofte in aan C, met wie ik op de terugweg van het Nuttig dagje in Velp een stukje mee mocht rijden. We praatten over van alles, over de dag, het Huswif, onze knoopjes en zo kwamen we ook op knoopsgatenschaartjes. C had er een vertelde ze en ik vroeg haar naar het model... Verbazing alom want haar was niet bekend dat er diverse varianten op het knoopsgaten schaartje zijn. Ik beloofde haar een logje en dat schrijf ik vandaag. Dit is, als ik me niet heb vergist mijn bescheiden collectie knoopsgaten schaartjes. Zoals je nu al kunt zien is er enig verschil tussen de afstelmogelijkheden van de schaartjes. Deze heeft aan de zijkant een schroefje wat je in en uit kunt draaien. Het stuk waar de schaar knipt is het deel van de punt aan de rechterkant tot aan het kleine gleufje. De schaar knipt altijd met een vaste afstand vanaf de rand van de stof, de lengte van het knoopsgat kun je dan verstellen door aan het schroefje te draaien. In deze stand knipt de schaar de maximale knoopsgatlengte. Draai je het schroefje helemaal aan dan zie je al dat de schaar niet meer tot aan de punt knipt. Zo kun je ook voor een klein knoopje een passend knoopsgat maken met als voordeel van het schaartje dat alle knoopsgaatjes even groot zijn. Op dezelfde manier maar dan anders uitgevoerd werkt dit schaartje. Als je aan het koperen knopje bovenop draait floept er een stukje tandwiel naar buiten wat ingrijpt op een nokje aan het andere been van de schaar. Dat tandwieltje verhindert het schaartje om helemaal tot op de punt te sluiten. Het tandwiel heeft een aantal tanden zodat verschillende standen mogelijk zijn. Op dezelfde manier werkt dit schaartje. Een derde mogelijkheid tot het blokkeren van het rechterbeen van de schaar heeft het volgende knoopsgatenschaartje. Hier is het een wieltje waar je aan kunt draaien waardoor er een nokje naar buiten komt wat de boel blokkert en daarmee de lengte van het knoopsgat bepaalt. Op deze detailfoto zie je het blokkeringssysteem wat beter Als schrijvend bedenk ik me dat ik ook een niet afstelbaar knoopsgatenschaartje heb. Dat staat niet op de eerste foto, ik heb me dus toch vergist ;) . Dat schaartje geeft wel een vaste afstand waar het knoopsgat begint maar de lengte van het knoopsgat moet je dan nog zelf bepalen. Erg handig zo'n knoopsgatenschaartje, vooral als je lief een dergelijk kostuum wil dragen. foto: Frantisek Zvardon uit Les Alsaciens, uitgave la Nuée Bleue, ISBN 978-2-7165-0594-9)

Af in 2012

Helemaal onderaan in de rechterkolom vind je allerlei onderwerpjes die je met enige regelmaat hier voorbij ziet komen. Begin dit jaar startte ik een nieuw onderwerp onder de naam Af in 2012. Ik dacht dat dat reuze makkelijk zou zijn bij het schrijven van mijn jaarlijkse oudejaarsblog over de nuttige en fraaie zaken die er in het bijna voorbije jaar van mijn hand zijn verschenen. Afgelopen weekend ben ik begonnen met het afmaken van allerlei dingen en dingetjes die zich de laatste maanden op hinderlijke wijze op mijn werktafel hebben verzameld. Van die werkstukjes die maar blijven zeuren en die in de weg liggen,al was het maar geestelijk. Zondagavond heb ik mezelf toegesproken en gemaand om die stapel nu eindelijk eens een beetje weg te werken zodat ik tevreden het oude jaar kan uitzwaaien en met een bijna lege tafel het nieuwe jaar kan inluiden. Een voornemen wat nu al tot grote tevredenheid over mezelf heeft geleid...Er zijn al enkele onaffe zaken weggewerkt en er zullen er nog meer volgen. Wachten jullie maar eens af

Ik begon de week met een mini kralentasje, een grapje... Half augustus was ik in Roermond, in de Caroluskapel bij de tentoonstelling van Naald en draad. Daar zag ik 'juf' Elma, bij veel van jullie bekend, die een aantal van deze kleine tasjes bij zich had en ook de beugeltjes met daarbij een patroontje verkocht. Natuurlijk mocht er eentje met mij mee en eenmaal thuis reeg ik enthousiast met het o zo handige naaldje, ook van Elma, de kraaltjes aan de draad. Daarna heb ik ongeveer een week als een paniekerig kipje al mijn laadjes afgezocht naar de breinaaldjes 0.8. Ik had namelijk net opgeruimd en kon me niet meer herinneren waar ik nu juist die naaldjes had gelaten. Jullie begrijpt het al...het tasje bleef liggen. Later vond ik alsnog mijn breinaaldjes terug (natuurlijk in de la die ik al drie keer had doorzocht) maar inmiddels was de brei-hype verschoven naar de Quaker pinball's van Erica. Het breien van het tasje was een paar uurtjes genieten, het resultaat vind ik erg leuk. Hier blogt een tevreden mens ;) Fijn weekend allemaal

Schaartjes

Ooit begonnen als een projectje en daarna is het lang blijven liggen. Ik kan het op dit moment niet nakijken maar volgens mij startte ik begin 2010 met dit leuke scharen merklapje.

  

Eigenlijk vind ik dit lapje te leuk om het niet af te maken. Vorige week kwam ik het tegen in de mand met projecten waar ik nog aan bezig ben en besloot dat ik deze met stip op de afmaak lijst zet. Vanavond wil ik er al aan beginnen, zoveel werk kan het niet meer zijn en dan heb ik met kerst toch maar mooi een nieuw lapje.

Nog een schaartje en drie vingerhoedjes of klosjes en dan is het patroontje klaar. Dan moet er natuurlijk nog wel afgewerkt worden of ingelijst...

 

Ik heb wel wat met scharen. Ik weet niet hoeveel ik er inmiddels heb maar het zijn er heel wat. Hierboven zie je een klein deel van de verzameling en dat zijn de schaartjes die ik het meest gebruik.

Er is zelfs een boekje over scharen. Al zullen de meeste scharen daarin wel buiten mijn verzameling blijven, sommige zijn heel prijzig en andere weer ontzettend zeldzaam, kijken en lezen in dit kleine boekje is altijd een genoegen.