Willemien Bruigom-Six

In 2006 blogde ik al heel nuttig en fraai en schreef in dat jaar in augustus een stukje over Willemien Bruigom Six. De aanleiding weet ik niet meer en ik gebruikte destijds een van de foto's die ik in Waalre maakte toen daar in 2004 een kleine expo was van het werk van deze bijzondere quiltster. Inmiddels is mevrouw Bruigom-Six overleden al leeft ze nog voort in haar opmerkelijke werkstukken. Kort geleden kwam haar naam weer ter sprake en dit keer had dat niet te maken met haar quiltwerk, maar met een 'collage' van oude borduurwerkjes. Heel bijzonder! Voor nu beperk ik me tot de foto's die ik in 2004 maakte tijdens ons busreisje met de plaatselijke quiltsters naar Waalre. Alhoewel de quilts van mevrouw Bruigom zeker niet 'mooi' gemaakt zijn en zeker ook niet gemaakt zijn van 'perfekt bij elkaar passende stofjes' zijn het wel echte lappendekens met een warme uitstraling. Eigenlijk moet je ook wel een beetje lef hebben om zo tegen alle 'regels' in je dekentjes te maken. Mooi van lelijkheid, zou je kunnen zeggen. Of bijzonder en opmerkelijk op z'n minst! meer over Willemien lees je in het blogje uit 2006 ( zie linkje hierboven) en op onderstaande foto die ik ook in 2006 maakte.

Oud goed quilt

Vóór 'Paris' was er ook nog het een en ander te doen. Ik volgde een workshop - mijn werkstukje volgt later - en daar kon ik mijn oud goed quilt even mooi fotograferen tegen een prikbord. Er zit inmiddels een biesje om al moet ik zo hier en daar nog wat steekjes er bij quilten voor een mooi vlak resultaat. Ook de tunnel zit er al aan en aan de achterzijde rest alleen nog een legend blok wat ik nog moet maken en opnaaien. Ik denk dat ik hem vast opsla in de rubriek 'af in 2013'. Voor deze keer is de foto lekker groot gelaten, even klikken dus als je er wat meer van wilt zien.

Nog heel even dan....

Jane Stickle's quilt waart nog steeds rond op het internet sinds de tentoonstelling in Nantes. Vandaag ruim ik op en mijn Lieve Sjaan gaat weer in de kast, op de stapel. Toen ik mijn quilt klaar had in mei 2002 had ik nog lang geen genoeg van het 'geJane'. Ik had nog restjes (nou, zeg maar Resten) stof over en daarvan maakte ik een mini-quiltje dat de toespasselijke naam 'Jane's leftovers' kreeg. Daarna wilde ik een tweede Stickle beginnen maar werd 'gered' door het bekende borduurpatroon van Linda Myers met een kleine versie van de quilt in kruissteek. Erg leuk, maar ook die kwam al snel af en werd rijk ingelijst in goud:. Hoe nu verder? de Jane-o-mania was nog niet over. Gelukkig...ik bedacht me dat ik 'de schulpjes' nog niet had gemaakt, ik vond ze rondom mijn Jane-versie niet zo passend. Een cribquilt in redwork stond al jaren op mijn lijstje met te maken quilts en het onderwerp werd Piglet, niet Knorretje van Disney maar de originele versie die ik ooit in de brugklas in het Engels klassikaal moest lezen. De plaatjes, soms niet groter dan enkele centimeters werden uitvergoot en aangepast. Het resultaat was erg leuk. Nog steeds vind ik de plaatjes leuk en aandoenlijk:De ontdekking van de Noordpool en Iejoor die zijn staartje heeft verloren en een nieuwe krijgt van Christopher Robin.

De kleuren van Jane

Afgelopen dagen was er in Nantes de handwerkhappening Pour l'amour du fil met voor velen als hoogtepunt de tentoonstelling van quilts naar het patroon van Jane Stickle die 150 jaar geleden haar quilt maakte, niet wetend wat daar zoveel jaren later uit voort zou komen. Al direct bij binnenkomst zagen de bezoekers deze roze Dear Jane quilt hangen, naast een taart en een feliciatie voor de 150-jarige. Het leek wel een tapijthandel: dit was wat je zag bij binnenkomst van de tentoonstelling. Meer dan honderd Jane-klonen, 114 om precies te zijn en dat trok dan ook de nodige belangstelling. Behalve de 'trouwe' kopieën uit het boek waren ze er ook in allerlei andere kleuren te vinden. De mijne, in stoffen van Den Haan en Wagenmakers, zowel de sitsen als de klederdracht-ruiten aangevuld met zo hier en daar een Franse sits of Procençaalse stof en zelfs een enkel rouwlapje uit Spakenburg in het paarse vlak. Rode Sjaantjes waren er ook, zoals deze met een donkere rand en die van Betty (die is vast op haar eigen blog te zien)met een lichte rand. Beiden prachtig! Blauwe Jane's waaronder deze waren er ook volop en verder bruine en zelfs een grijze. Ook in het groen krijg je een mooie Jane. Grappig vind ik hier de rand waar de punten niet omsloten worden door donkere punten ernaast. Het geeft aan de punten iets luchtigs. Natuurlijk kan ik niet alle Sjaantjes laten zien hier en ik heb ze bovendien niet allemaal gefotografeerd. Indrukwekkend was het wel en ik hoop dat ik jullie hiermee een kleine indruk heb kunnen geven.

een dag speciaal voor jouw pappa

"Mam, morgen is het vadertijnsdag hè" vroeg Sophie vanmiddag aan haar moeder. Het is natuurlijk ook verwarrend als je vader Martijn heet en thuis nogal eens "Tijn" genoemd wordt. De winkels liggen er vol mee, met Vadertijn's spullen en ook al doe ik er (meestal ;) niet aan mee, een speciaal quiltje voor die dag heb ik toevallig wel: Precies tien jaar geleden maakten we bij de quiltgroep in ruste allemaal een lapje met een hartje. Het idee kwam van N en mij omdat wij die avond bij toerbeurt 'het werkje' moesten verzorgen. Onder veel gesnoep en gekwebbel werd er tevreden geborduurd Aan het eind van de avond werden de lapjes verloot door middel van zakjes met hart-snoepjes die door mij zorgvuldig waren gesorteerd op tekst. Toevallig won N die avond alle blokjes. Mevrouw Rafel tekende er zelfs later een stripje over wat je hier kunt zien. Precies een jaar later was het quiltje af en tot mijn grote verrassing gaf N het aan mij... Ook al bestaat de quiltgroep niet meer de vriendschappen zijn gebleven en dat is een mooi gegeven zo op de vooravond van Vadertijnsdag.

Ditten en datten

De rust is weer een beetje terug in huize Nuttig en fraai. Vandaag heb ik wat gewerkt aan de Oud Goed quilt.

Dit vlak is nu helemaal gequilt en alle onderdelen zitten vast. Als je goed kijkt zie je dwars door het midden van het grote ronde initiaal een naadje lopen. Het fragment is een stuk van een oud linnen laken. Omdat in vroeger tijden het linnen niet breed genoeg geweven kon worden om een beddenlaken van te maken werden twee zelfkanten met kleine steekjes aan elkaar genaaid. Omdat de naad precies in het midden van het bed viel en men juist daar graag het monogram wilde borduren werd dat gewoon over de naad heen geborduurd. Leuk dat ik ook dit stukje oude handwerk in mijn quilt kan laten zien. Rondom het monogram is de stof een klein beetje sleets, maar ik heb het toch gebruikt. Het borduurwerk is nog helemaal fris en glanzend. Eerlijk gezegd: ik vind het prachtig! Het kleine gequilte rondje rechtsboven is iets uit mijn 'proefjes-doosje'. Ik maakte het ooit als proefje voor een kloshoudertje in Boutis.

Ook in dit deel is al wat gequilt, het 'hemdje' heb ik aan de zijkanten afgewerkt en ik heb er twee bandjes aangezet. Het moet nog op de quilt genaaid worden. Verdere versiering voor dit onderdeel ligt al klaar en hoe dat wordt zie je later ;)

Wat nog niet voorbij kwam vandaag is het kleurige borduurwerkje. Ik heb inmiddels 36 kleurvlakjes klaar en met de oogst van vandaag erbij worden dat er straks 39. Tot slot wil ik nog even terug komen op het tijdschrift Piecework waarvan ik jullie eergisteren de mooie sokken op de cover liet zien.

Het blad komt zes keer per jaar uit en inmiddels heb ik net mijn zesde nummer ontvangen. Veel onderwerpen gaan over stof maken: breien, haken, kant en daarbij komen zowel de meest prachtige nieuwe ontwerpen langs als oude uit een ver verleden. Veel moois om naar te kijken en over te lezen, ik ben niet zo'n breister maar soms zit er zelfs voor mij een leuk of bijzonder project bij. (zoals de bewuste sokken). In het vorige nummer stond dit buideltje en dat heb ik met veel plezier gehaakt. In wat mindere mate wordt er ook over borduren geschreven, Hardanger en Italiaans borduurwerk zijn onderwerpen die in de afgelopen maanden actueel waren. Een abonnement nemen kun je hier. Voor zover mij bekend is het tijdschrift niet in Nederland te koop. Ik nam destijds een tweejarig abonnement, dat was een stuk goedkoper dan twee maal een jaar.

van top naar quilt in wording

Gisteren liet ik jullie mijn oude 'Oud Goed' project zien. Ik was er destijds even mee gestopt maar naar nu bleek was het al zover gevorderd dat ik er een batting en een achterkant aan toe kon voegen. Een hele uitzoekerij. Er bleek keus uit twee battings: een van Hobbs in katoen die veel te groot was en een van zijde. De eerste natuurlijk uitermate geschikt voor het doel, maar wel zonde om in zo'n grote batting te knippen. De zijden batting vond ik wel een beetje te luxe voor mijn oude stukjes linnen, maar daar was de maat wel weer precies passend van en had ik weinig 'verlies'. Uiteindelijk besloot ik toch voor de zijde batting te gaan. Daarna een achterkantje gezocht en gevonden. Een mooi wit op wit bedrukte stof en ook die was precies op de goede maat. Een avondje rijgwerk leverde een klein wondertje op: uit het flodderige topje was plots een lekker zacht dekentje ontstaan:

Dat kan alleen maar nog lekkerder worden als ik het ga quilten. In de doos met oude lappen vond ik nog een oefenstukje, een deel van een mouwtje. Ooit door kinderhandjes op school in elkaar gezet en door de juf niet helemaal goed bevonden:

"boord aan de verkeerde kant opgezet" schreef de juf en daaronder:"naad moet niet aan beide zijden gezoomd". Juf had wel een punt, het boordje zit ook verkeerd om genaaid en de naadjes zitten daardoor aan de buitenkant van het mouwtje. Gelukkig kreeg het meisje toch nog een 6 voor haar inspanningen. Het is overigens wel heel netjes genaaid. Met mijn vrolijke kleurtjes gaat het ook goed, ik loop nog 'op schema'.

Ik loop zelfs een heel klein beetje voor, want soms is het gewoon moeilijk om te stoppen ;)

Mijn Sjaantje

Ik weet niet meer of ik mijn Jane Stickle variant ooit heb laten zien op nuttig en fraai. Mijn Dear Jane- quilt begon ik omstreeks het jaar 2000. Rond die tijd werd het boek van Brenda Mangis Papadakis net bekend in Nederland en er had net iets in een bekend quiltblad gestaan over "Dear Jane". Op weg naar een tentoonstelling van het Quiltersgilde lazen vriendin Nel en ik dat en wij vroegen ons in de trein af wat of wie die 'lieve Sjaan' zou zijn. Een van de winkeltjes gaf de oplossing: Sjaan bleek een boek te zijn. Al snel kreeg ik zin om ook zo'n replica quilt te gaan maken en ik meldde me dus aan bij een forum waar quiltsters uit heel Nederland bezig waren met juist deze quilt. Een gezellige tijd. We mailden en schreven berichtjes op het forum. Vriendschappen ontstonden en uiteindelijk was er op een mooie dag een bijeenkomst in Amsterdam. Op het station werd druk afgesproken met elkaar. We droegen nog net geen rode roos tussen de tanden of een witte anjer in het haar ter herkenning, maar wat was het fantastisch om alle quiltsters nu eens in het echte leven te ontmoeten en blokjes van de diverse quiltsters in het echt te bewonderen.
In 2002 was mijn Sjaantje klaar, nou ja Sjaantje... De quiltsters onder jullie weten meteen wat een enorme quilt dit is. Ruim 5000 kleine snippertjes stof, zes meter achtergrondstof en een flinke lap voor de achterkant vormen samen deze quilt.
De mijne is van een donker blauwpaarse katoen met bijna alle stoffen van Den Haan en Wagemakers die toen te koop waren. De quilt is niet zoals bij Jane Stickle als een trip around the world opgebouwd qua kleuren maar in gekleurde banen.

Er is dus een rode kant en een gele en daartussen bevinden zich de blauwen en groenen. Voor de achterkant vond ik in Parijs destijds een prachtige Toile de Jouy in een donker paarsblauw. Dat is geluk hebben want die kleur vind je niet veel.

Er zitten prachtige blokjes bij zoals deze:

en sommige blokjes waren behoorlijk ingewikkeld door de vele kleine stukjes

De quilt is deels met de hand gepatcht en deels machinaal. Het quiltwerk gebeurde met de hand. Na voltooiing van de quilt was ik nog niet klaar met Jane Stickle's blokjes en daarom maakte ik een kleine versie in kruissteekjes. Een mooie afsluiting van een erg leuke periode.

Een dekentje voor Beer

De vorige oppasdag vertelde Sophie in de bus dat ze die dag met lapjes wilde knutselen. We besloten om een dekentje voor beer te maken. Met de lapjesmand tussen ons in zochten we samen de lapjes uit voor het dekentje voor Beer. Sophie deelde de lapjes uit en ik sneed de vierkantjes. Daarna was het wel weer genoeg vond ze en ik legde de lapjes terzijde voor een volgende oppasdag. Vandaag kwam ze weer en we gingen verder met de lapjes. Zij gaf ze aan en ik naaide. Als snel had ik een rijtje van zeven lapjes aan elkaar en daarna een tweede die ik vervolgens aan de eerste rij vast stikte. Klaar, vond Sophie maar ik zei haar dat er nog meer rijen lapjes zouden komen. Na drie rijtjes lapjes liet ik het resultaat zien. Klaar, zei Sophie maar ik vond dat er nog meer genaaid moest worden. Sophie ging gezellig op de grond naast me zitten kleuren en ik naaide verder, haar mededelingen dat het nu echt af was negerend.
Na verloop van tijd was er een mini-topje gereed en weer dacht Sophie dat het nu wel een dekentje was. We zochten samen een achterkantje uit ( ik had nog een warm flanelletje ) en een tussenvulling en daarna was ik nog een halfuurtje mee bezig om top en de rest bij elkaar te voegen. In plaats van het quiltwerk heb ik alle kruispuntjes afgeknoopt met een draad borduurgaren. Ook hier heeft Sophie heerlijk mee zitten frutselen terwijl ik de draadjes afknoopte.
Halverwege de middag was Sophie's dekentje voor beer klaar en kon het op de foto:

Toen moesten alle beren en het hondje in het wagentje poseren met het nieuwe dekentje

waarna bleek dat we de muis vergeten waren.
Onderstaande foto is dus de goeie, mèt muis

Inmiddels is Sophie weer met papa naar huis, met het dekentje natuurlijk
en oma kan alweer een Quilt aan de lijst toevoegen.

Later toegevoegd: het dekentje gaat met de beer in het blauwe truitje iedere avond mee naar bed. Komt Sophie logeren of is ze hier voor een oppasdagje dan komen beer en dekentje mee. De twee andere beren wonen bij oma en worden erg vertroeteld

Supernova in Cannenburch

Donderdag was ik met manlief in Vaasen, in kasteel Cannenburch om precies te zijn. Daar was namelijk een quilt-tentoonstelling gaande: Quilts van Goeden Huizen, van noodzaak tot tijdverdrijf.
Eerder dit jaar was mij gevraagd om mijn quilt Supernova uit te lenen voor de tentoonstelling, een verzoek waarmee ik al te graag instemde, want mogen hangen in een kasteel is toch wel het summum van prachtige entourage en stijl. Mijn tripje was dus niet alleen bedoeld als gezellig dagje uit met mooie quilts van anderen maar was tegelijk ook een puzzeltocht met de vraag: "waar hang ik?"
Zij- of moet ik hij zeggen (hij is namelijk gemaakt voor mijn lief en wel op zijn aanwijzingen en met door hem met zorg uitgekozen lapjes) lag er prachtig bij. Fotograferen was dit keer niet toegestaan daar, maar voor mijn eigen maaksel werd voor mij natuurlijk een uitzondering gemaakt.

De quilt op de achtergrond, liggend over de bank, is een recente -antieke aanwinst van Cannenburch. Mooi en bijzonder gezelschap dus voor mijn sterretje.
Het was een mooie en warme dag daar in en rond het kasteeltje. De winkels stonden deze keer aan de zijkant van het kasteel en daarachter was een heerlijke picknickplek gecreëerd.
In de winkeltjes kocht ik mooie garens bij Liesbeth

spannende materialen zoals Tencel en zeealg, door Liesbeth zelf geverfd en mooi dun chenillegaren. Met mijn paar strengetjes ben ik al helemaal gelukkig en ik fantaseer wat ik daar allemaal mee kan doen.
Ik zag en kocht een mooi patroontje bij Soed idee, vond de mooiste bandjes en klosjes o.a. bij Jookies en zag tot slot ook nog een benen (?) klosje voor kantkloswerk, mooi in mijn verzameling.

Er was ook een winkel met oud linnengoed en stukjes van o.a. oude overhemden. Nu spaar ik dat zelf al jaren op al vind ik het een erg leuk initiatief om ook dat te verkopen en opnieuw te gebruiken. Ik liet de lapjes dus de lapjes en vond wel een oud linnen kussensloopje. Helemaal in de ban van mijn zo geslaagde Marie Betton experimentje uit het vorige blog besloot ik het sloopje te kopen. Ook daar kan ik nog vele mooie borduurwerkjes op gaan maken.
De tentoonstelling in kasteel Cannenburch is vandaag voor het laatst.

Oud Goed

ik beloofde jullie gisteravond foto's, extra veel foto's en vanmorgen heb ik Betty's idee om alles op een laken te 'prikken' uitgevoerd. Ik heb gewoon opgepakt wat ik zag en alles zo opgespeld als op dat moment goed leek zonder daarin te veranderen. Het resultaat wordt direct leuk:

Toch kan ik me voorstellen dat - als ik de opstelling met laken en lat zo een tijdje laat hangen ik gaandeweg steeds iets zal veranderen aan het geheel zoals je dat nu ziet.

Dit is het merklapje wat ik in Delft vond en waarover ik gisteren schreef dat het later omgezoomd is waarbij de kruissteken mee om de hoek zijn verdwenen. De meneer die het verkocht was er niet heel enthousiast over vanwege die zoom. Hij vroeg er dan ook niet veel voor. Ik heb hem uitgelegd dat het juist daarom voor mij bruikbaar was om in mijn quilt te verwerken..ik denk dat hij dat wel een mooi idee vond.

onder dit merklapje speldde ik een klein verstellapje, het is linksboven met rood gemerkt. Leuk, die kleine rode accentjes zo her en der verspreid

het letterlapje in platsteken heeft inmiddels gezelschap van een mouwtje gekregen. Dit vind ik wel een mooi stukje zo bij elkaar.

Het inmiddels bekende zelfgemaakte lapje van M. Allard, nu in combinatie van wat kantjes in broderie Anglaise

Twee ronde vormen, de een van fijn geklost kant en oud, de ander nieuw in Boutis en door mij ooit gemaakt als proefje voor een projectje. Zo zie je maar weer dat het goed is ook de minkukeltjes te bewaren in een doosje.

de lapjes zitten gespeld op een deel van deze lap met prachtig monogram, ik denk afkomstig van een laken:

Het is goed om pas stukken stof weg te knippen als het definitieve plan klaar is. Eigenlijk is het lege stuk links uitstekend geschikt als drager voor andere onderdeeltjes. Ik voegde er ook nog een oud proefje in nuttige knoopsgat-oefeningen aan toe. ook hier weer zo'n klein rood-accentje!

Ook dit is een proefje van nuttige handwerken uit vroeger tijden: er zitten een heleboel naaitechnieken in verwerkt. Ik ga zoeken naar een manier om dergelijke stukjes zo 'los' mogelijk te verwerken in de quilt.

Tot slot het zeer oude kleedje waar ik gisteren over schreef. Ik kocht het bij Sanny de Zoete en het komt uit de 19e eeuw. Het is zeer fijn geborduurd met zeer gedetailleerde bloemetjes. Ik ben van plan om dit met heel kleine steekjes in de spijltjes van het open naaiwerk op te naaien op een mooie ondergrond. Zo kan ik dit lapje met behoud van originaliteit toch gebruiken.
Veel plezier met het bekijken van de vele foto's en tot de volgende Oud Goed!

Oud Goed

Hoe leuk ik ook van alles probeer te plannen, het wil nog steeds niet helemaal lukken.Vandaag had ik bezoek, mijn moeder en zus en we zaten heerlijk in de tuin, aten aardbeientaart en genoten van het weer en elkaar. Daarna had ik een aantal uren de tijd om bij daglicht foto's te kunnen maken bij mijn blogje over Oud Goed. Een aantal nogal intensieve telefoongesprekken gooiden roet in het eten.
Ik maak vast een beginnetje met het verhaal en maak morgen de foto's. Ik hoop dat jullie morgen dan nog even terug komen voor het complete verhaal.
De afgelopen maand stond vooral in het teken van 'sparen' ik kocht en kreeg weer nieuwe lapjes, bandjes en fragmentjes oud goed en inmiddels heb ik een ruime voorraad om me eens heerlijk op uit te leven.
Ik was in Delft op zaterdag waar ik e.e.a. bij Sanny vond, ik kocht nog wat op de brocante-markt en was gelukkig met de buit. Ook vond ik in een doosje nog een 'oud' proefje van mezelf voor een boutis-tasje wat ik jaren geleden maakte. Het is maar een klein stukje boutis maar het kan prima dienst doen in mijn quilt.
Ik vond een oud merklapje wat rondom na het borduren met een zoompje is afgewerkt, daarmee een deel van de letters mee omzomend. Als merklapje daarom niet bijster interessant, maar als 'decor-stukje- op de quilt wel degelijk. Ik vond een prachtige website vol inspiratie waar ik zeker mijn voordeel mee wil doen en zo was ik op allerlei manier in mijn hoofd bezig, detailtje hier, dingetje daar voor het grote geheel.
Morgen komen de foto's, ik zal er wat meer maken ter troost vanwege het ontbreken daarvan op dit moment. Nog even geduld voor nu en ondertussen....
kijk ook even bij Betty en Joke voor meer Oud Goed

Iets nieuws

Eigenlijk heb ik niets nieuws te melden behalve dan dat ik 'm ook heb:

De Quiltmania. Her en der zag ik op diverse blogs al lovende berichten over het laatste nummer en met name twee quilts zag ik daar vaak de revue passeren: de quilt "Tante Sarah" gemaakt door Kristel Salgarollo (kijk maar eens onder 'pakketten' op haar website) een prachtige quilt vind ik en de quilt "De zandlopertuin" gemaakt door Cosabeth Pariaud. Ik zou niet weten welk van de twee ik het mooist vind, het liefst zou ik ze allebei maken.
Jarenlang had ik een abonnement op dit blad tot het moment dat ik een flinke stapel had en inmiddels niet zo heel veel meer aan het quilten was en meer aan het handwerken. Had ik zo nu en dan een quiltmanie dan las ik met veel genoegen mijn oude nummers en vermaakte me daar ook urenlang prima mee.
Nu ik zoveel keer deze beide quilts te zien kreeg als ik weer eens een blogmomentje had was het zaadje "koop dit nummer" in mijn hoofd geplant. Gisteren nam ik hem mee (tegen betaling ;) en sindsdien heb ik er al diverse malen met veel genoegen in gebladerd en gekeken en gelezen.
Heel leuk vond ik het artikel over Baltimore quilts (* memo aan mezelf: wanneer maak je de jouwe eens af?) en ook genoot ik van de mooi reportage over Amish schatten uit het Indiana State museum.
Ik heb ook een paar 'Amish' schatten- van eigen hand, maar daarom voor mij niet minder waardevol.
Zien?

Mijn Amish popje, volgens traditie gemaakt zonder 'gezichtje' en door haar leeftijd (een jaar of 15) en standplaats ( bovenop een kast) inmiddels met een oude look. Ik zal haar eens aan Sophie voorstellen.
Popje zit hier op een Amish quiltje. Ook een echt Amish patroon: trip around the world. Het wordt gemaakt met stroken die allemaal even breed zijn. Deze worden aan elkaar genaaid en dan op een speciale manier versneden. De stroken verkreeg ik door ruilen met onze quiltgroep.

Door dit ruilproject heeft de quilt ook een speciale betekenis. De kleuren zijn hier en daar fel, ook dat zie je vaak bij oude Amish quilts. Dit is overigens de enige quilt die ik machinaal heb doorgequilt, een experimentje, tamelijk geslaagd, maar toch blijf ik een handquilter ;)
op de achterkant zie je dit:

een quiltje van restjes effen stof die ik overhield van een grotere Amish quilt is onderstaand minidekentje:

niet zo'n goede foto, maar je snapt de bedoeling ;) Dit patroon heet 'square in a square' en is ook een Amish klassieker.
Ook op deze achterkant een legend-block in stijl:

Deze heet 'Gelassenheit II', een Amish term die aangeeft dat je het leven neemt zoals het komt. (Gelassenheit I is de 'grote zus' van deze quilt)
Het artikel in quiltmania ziet er prachtig uit:

Veel te kijken en veel te lezen,

Mijn laatste Amish schat, een prachtige Lonestar die mijn lief in zijn kleuren ontwierp en die ik voor hem naaide en met de hand quiltte mag komende maand exposeren in Kasteel Cannenburch, heb ik tòch nog een nieuwtje :)