En hoe ging het nu verder met die Blogster die niet naar Warmond ging?

Daar kan ik heel kort over zijn... ze ging alsnog....in juni was er een tweede leuke markt daar en Marcella was er bij. Ze kocht zelfs "leuke Dingen voor Weinig".

 

 Sophie kwam logeren en dat was reuze gezellig, er waren wat Barbecues, er kwam nog een Warmond en voor de rest was het (te) warm....Den Haag kende twee 

edities van grote brocante- en antiekmarkten, de laatste was afgelopen weekend en ik kwam beide keren terug met Buit! 

 Verdere leuke dingen waren Le Marie Marché, een leuk marktje op een mooie locatie in Den Haag en gezellig om op de zondagmiddag even naar toe te gaan.

Ik ging héél ver weg om mijn laatste vrij reizen dagen op te maken. Ik was in Hoevelaken bij het diabetesfestijn  

 ( en kwam terug met tássen vol materialen), ik ging naar Horst om de tentoonstelling van Ien Rappoldt te zien, Chinese Miao kostuums. Dat laatste was weer op een andere manier genieten....er kwamen geen goederen mee terug maar wel een hoofd vol inspiratie.

 

 Er werd flink geborduurd aan een zakdoekje in opdracht. Het is voor een theatergroep die het zakdoekje gaat gebruiken voor posters en flyers e.d.. Op dit moment borduur ik aan een replica van mijn eigen ontwerpje omdat ik het origineel natuurlijk heb verkocht...

Ik volgde een Masterclass bij Merlijne Marell in het Drents museum in Assen en kwam ook daarvan terug met een hoofd vol inspiratie 

wat uiteindelijk leidde tot een mooi handwerkje...

Ik heb daar alleen de foto nog van, ik gaf het met een lijstje erom aan mijn dochter. Een tweede workshop over een heel ander onderwerp staat inmiddels in de agenda, ergens in september.

Een volgend reisje ging naar Hoorn, naar de weversmarkt, gezellig met een gelijkgestemde met lekker warm weer en gelukkig niet te heet, langs de vele kramen gestruind en allebei  wat mooie dingetjes meegenomen voor thuis.

 

 Er kwamen regelmatig vriendinnen langs om mijn nieuwe huis te bekijken, alleen of in groepjes...reuze leuk en er werd - met toestemming - flink in mijn Kasten gesnuffeld....het is ook een snoepwinkel :) 

Er kwamen meubelen en nieuwe lampen, een vloerkleed en een droger ( de oude nam ik niet mee met de verhuizing) en alles kreeg zijn plekje..

Sophie kwam weer logeren, ze heeft een eigen kamer hier met bed, kastjes en een bureautje...gezellig! 

en ondertussen kwam er ook nog heel erg leuk en spannend nieuws:  zoonlief en zijn vrouw verwachten hun eerste kindje....begin volgend jaar word ik opnieuw oma, dit keer van een stamhouder. Wat zou mijn lief dat leuk gevonden hebben dat zijn naam weer een generatie mee mag gaan.  

Afgelopen zaterdag vierden we zijn geboortedag met het gezin in een restaurantje in Delft, op ons 'oude, vertrouwde plekje"  waar we al zoveel verjaardagen vierden. Het was gezellig en ook een beetje feestelijk vanwege het nieuwe kindje wat op komst is.....

Huisspreuk: A Needlebook a day, keeps the doctor away

Hoe gaat het verder in Corona-land. Het gedwongen thuis zitten lijkt voorzichtig zijn vruchten af te werpen, maar echt aanleiding om te juichen is er nog niet. Gisteren en vandaag lekker in de tuin gewerkt, verse plantjes geplant en straks ga ik nog een rondje gieten, ook leuk! Veel tijd voor een handwerkje bleef er dus niet over, maar met een paar prachtige staaltjes wollen stof en wat wollen garen heb ik me naast de tv weer prima vermaakt. In het vorige blog vertelde ik over mijn leuke benen aankoopje uit Noorwegen, een naaldenkokertje gemaakt van een rendierbeen met wol en leer. Dat bracht me op het idee om dan eindelijk eens een Zweeds naaldenetuitje te maken van wollen garen geborduurd op wollen stof. Ik zag ze jaren geleden al eens en sindsdien stonden ze op mijn 'bucketlist'. Ik ging aan de slag en maakte onderstaand naaldenetuitje:

Ik vind het een schatje. Door het 'kokertje' schuift een tweetal wollen lapjes waarin de naaldjes kunnen worden opgeborgen.

op deze foto zie je de twee lapjes er al een beetje uit steken. Deze gaat binnenkort op de post en dus.....maakte ik er nog een. Ik vind dit een erg leuk en ontspannen werkje wat ik bij minder licht lekker gezellig beneden kan doen naast mijn lief.

Dag twee was nummer twee ook klaar en ik werkte deze niet af met een benen ringetje maar met de helft van een sluiting van (vermoedelijk) een Noors vest...Ik kreeg dit stukje sluiting ooit van een vriendin die er niet meer is. Fijn dat ik dit stukje tinnen sluiting nu een mooi plekje heb kunnen geven. Tot mijn plezier staat er op de achterzijde dat het uit Noorwegen komt. Dag drie kon ik er bijna niet meer mee ophouden, met mijn naaldenboekjes en zo ontstond nummer 3

Ik heb veel plezier gehad met mijn wollen avontuurtjes. Het is leuk om zo ook de oude voorraadjes wollen garen en lapjes eens aan te spreken.

Huisvlijt

Sinds mijn laatste blogpost is er weinig veranderd in de vooruitzichten. Het virus woekert door en wij blijven dus thuis. Het zal erom spannen of er voldoende ziekenhuis- en vooral IC capaciteit is... Behalve het werk in huis en tuin, ons wekelijkse uitje naar de supermarkt en mijn huiswerk waarover je in het vorige blog kunt lezen heb ik nog een andere guilty pleasure: struinen op E-bay.... Zo vond ik tijdens mijn huisarrest periode een superlief, piepklein garenwindertje uit China, gemaakt van Paarlemoer en mooi gegraveerd. Ik ben er blij mee! Een prachtige ambachtelijk gemaakte Chinese schaar van koper en smeedijzer, een enorm ding van maar liefst 20 cm. Op dit moment de grootste schaar in mijn...ahum....collectie. Wat ik hier nu wil laten zien is mijn allerlaatste aankoopje....

Ik bedoel niet de prachtige 19e eeuwse houten doos, een Butte uit Noorwegen, die heb ik al een tijdje. Ook bedoel ik niet de mooie blauw witte doopsokken want die breide ik zelf naar een oud Noors patroon en Noors gebruik. Nee, mijn aankoopje is het derde item in mijn mini verzameling Noorwegen en ligt op de doopsokjes die ik in 2011 breide voor Sophie.

Hier zie je het wat beter. Een bot? hoor ik je denken. Inderdaad, een rendierbot, al dan niet van Rudolf.

Het is niet zomaar een bot, het is bijzonder leuk gedecoreerd met een mannetje op een arreslee....

door 'Nils Somby' en dus zocht ik die meneer even op om er meer over te weten.... Ik vond o.a. dit maar als je even googelt kun je nog veel meer over deze Nils Somby te weten komen. Maar om weer even terug te komen op het bot en vooral de functie daarvan: het is een naaldenkoker gemaakt op de traditionele manier van de Saami.

in de ruimte van het rendierbot zit een driehoekig kussentje voor naalden verstopt. Door aan een van de benen ringetjes te trekken kom het naar buiten, trek je aan het andere ringetje dan floept het weer naar binnen. Het kussentje is gemaakt van wollen vilt wat deels is bedekt met een stukje leer. Dat leer is aan één kant in vier lange strips gesneden waarvan er telkens twee om elkaar gedraad zijn als trekkoordje.

aan de andere zijde is het als een flapje om het ringetje geslagen en vastgezet. Er zat een naaldje in bij aankoop en een stukje draad, ook van organische aard. Het lijkt op catgut, wat vroeger gebruikt werd als hechtmatriaal in de chirurgie, voor het bespannen van tennisrackets en voor snaren van muziekinstrumenten. Het woord catgut heft overigens niets met katten van doen, maar komt van het woord cattle (vee). Meestal werd er schapendarm gebruikt.

Ik vind het wel een mooi gebruiksvoorwerpje en het heeft een mooie geschiedenis en herkomst. Het is gemaakt in 1972.

48 'petits carrés brodés' in 24 foto's

Nadat ik gisteren een teasertje plaatste op mijn Fb pagina kan ik nu de hele naaidoos laten zien. Vanmorgen werd het laatste blokje van de SAL online gezet en kon ik het allerlaatste van de vierkantjes tot een Dingetje verwerken. Je ziet het later in mijn blog.

Ik besloot mijn 48 vierkantjes te verwerken in en rond een naaidoos en liet me daarbij inspireren door het boek Fleurs de Digoin waarin de rozen- en bloemenpatronen van het serviesgoed uit Sarregemines in Frankrijk op patroon zijn gezet. Op het deksel van mijn naaidoosje zie je zo'n patroontje.

Mijn eerste carré werd een scissorfob, een schaarhangertje wat ik labelde met nr 1.

Aan de achterkant kwam een klein Digoin bloemetje. Nummer twee werd een pincushion,met de vermelding 'Sarregemines', no 2 aan de zijkant.

Ook hier weer een Fleur de Digoin aan de achterkant. Nummer 3 werd de doos die ik rondom van 16 vierkantjes kon voorzien.

Nummer 4 kostte me nog eens vier vierkantjes,de onderzijde werd genummerd.

Voor het naaldenboekje, nummer 5 had ik vijf carrés nodig, vier in miniformaat aan de achterkant en een aan de binnenzijde.

voor mijn floss maakte ik vier kaartjes met op ieder kaartje twee vierkantjes.

Geen Digoinmotiefjes aan de achterkant maar de nummers 6 t/m 9.

Daarna raakte ik de weg een beetje kwijt en begon leporello's te tekenen van de patroontjes; 24 voor elke leporello. De omslagjes kregen een bloemetje en aan de andere kant weer vier vierkantjes.

Dat zijn dan nummer 10 en

nummer 11.

het schoot lekker op en nummer twaalf kwam in zicht: er kwam een klein houdertje om een antiek parfumflesje....

Ik borduurde 'petits carrés brodés' aan de zijkanten en het jaartal 2019.

Aan de onderkant twee blokjes en nr 12, keurig in de omlijsting van een 'oud' blokje.

aan de voorzijde was plaats voor één vierkantje en een randje met de letter M.

Vanmorgen kwam dan de laatste carré en daar maakte ik een minifobje van, voor aan mijn eerder gemaakte....

.....

....strawberry emery. Die ook het laatste nummer, nr 13 meekreeg.

nog even wat sfeerplaatjes en dan....

ben ik héél benieuwd.....

......wat jullie ervan vinden.

leuke Dingetjes

Na mijn DHL bezorg-debacle waarover je hier meer kon lezen was ik toch echt even klaar met de online aankoopjes. Toch kon ik het in 2019 niet laten en kocht een hond...geen hoogwaardig materiaal maar wel een allerliefst hondje van het een of andere metaal met een speldenkussentje op de rug. Ik ben er blij mee. Niet veel later zag ik dit handwerkgereedschapje rechts naast het boek:

De verkoper bood het aan tesamen met twee niet zo heel bijzondere handwerk items: een benen priempje en een metalen naaldenkokertje....Het derde ding wist hij niet te benoemen maar ik dacht het wel te weten en bood voor de zekerheid een ietsje meer.

In het boekje wat naast mijn voorwerpje ligt staan enkele afbeeldingen ervan. Ik hoopte dat ik de enige was die het voorwerp op waarde wist te schatten, maar dat bleek in de laatste minuut van de bieding niet zo te zijn. Dankzij mijn kleine reserve werd ik toch winnaar van het gereedschapje en niet lang daarna werd het gewoon door Post NL bezorgd...die kunnen het wél ;) Mijn voorwerpje is dus een Brodse en in 2004 schreef vriendin Trijnie daar een artikeltje over in Handwerken zonder Grenzen.

Trijnie heeft maar liefst twee Brodses, een paar, afkomstig uit Vlaanderen. Het is een voorwerpje wat ooit door de professionele goudborduurder werd gebruikt om het goud te beschermen tegen o.a vingers en andere dingen die het kwestbare gouddraad konden beschadigen. Mijn exemplaar is van been of mogelijk ivoor. Ik ben er nog niet uit. Het is wel bijzonder dat deze niet van hout gemaakt is. Voor zover mijn kennis rijkt zijn andere brodses van hout geweest.

Met zo'n mooi en bijzonder voorwerpje in de kast moet ik misschien zelf ook maar weer eens een klein goudborduurwerkje starten.... Het andere leuke dingetje is de Quilting Blog award die vandaag werd 'uitgereikt'. Heel hartelijk dank aan alle lezers die hun stem lieten horen.

een beetje van mezelf en een beetje van anderen....

Voor vandaag heb ik een leuk inspiratieblogje bedacht....het regent hier en tussen de steekjes door wil een mens toch ook weleens wat schrijven - of lezen, in jullie geval.

Mijn inspiratie begon met een mandje met bloemen dat ik een tijdje geleden al eens borduurde met de bedoeling er 'iets' van te maken. Het mandje bleef liggen tot inspiratiemomentje twee. Dat kwam bij een van mijn borduurgroepjes waar een van de vriendinnen een leuk, nieuw gemaakt tasje liet zien wat gemaakt was naar een oud modelletje...en laat ik zo'n oud modelletje nu toevallig in mijn bescheiden collectie hebben....Onderweg naar huis bedacht ik me al hoe leuk het zou zijn om van het zwart geborduurde lapje wat al zo lang op mijn tafel lag ook zo'n nieuw- naar- oud tasje te maken. Een naadje was gauw gemaakt en daarna was het lapje groot genoeg voor tasje 3.

Het bovenste deel van het tasje is echt een tasje waar dingetjes in kunnen. Die gaan er tzt ook vast komen, de ideetjes zijn er al, de tijd nog niet....in het onderste deel zit heel handig een spelden- of naaldenboekje verborgen. Daar heb ik nu mijn speldenverzamelingetje opgespeld.

. Waar het idee van dit zwartwerk vandaan komt is ook meteen duidelijk. Bij de oude handwerkgereedschapjes kom je zo nu en dan kleine benen of ivoren speldenkussentjes en naaldenboekjes tegen met een 'circle and dots'motief, Madraswork. Dit tasje is overigens niet het eerste inspiratiemodelletje naar aanleiding van het oude tasje. Al eerder maakte ik er een in Richelieu met zo'n zelfde speldencompartimentje onderop. Op de foto zie je dat links, met in het midden het oude voorbeeldtasje.

Het madrasworktasje wat ik nu heb gemaakt is een zelf bedacht werkstukje wat past bij twee eerdere tasjes die ik maakte naar voorbeeld uit twee oude Sampler @ Antique Needlework Quarterly's, een tijdschrift dat helaas niet meer bestaat.

Nu heb ik een mooi setje van drie waar ik met heel veel plezier aan gewerkt heb.

Fijne zondag allemaal..