klaar met de haakproefjes

 Het was een leuk projekt, de haakproefjes. Ik maakte de meeste al jaren geleden en vond het nu tijd om er "iets" mee te doen.

Dat iets werd een lapje, oud en vrij grof linnen waar de randjes en rondjes mooi op uitkomen. Ik naaide ze met een klein steekje vast en versierde de boel met een lintje zo hier en daar. Er kwamen nog wat nieuwe randjes bij en zo groeide mijn proefjeslapje.

Ook haakte ik zo hier en daar wat mooie kraaltjes mee in, voor een extra glinsterende uitstraling. Leuk te zien dat in de Dubbelzijdige Haakrol, ons Fb projektje nu ook hier en daar wat kraaltjes verschijnen. Goed voorbeeld doet goed volgen ;)

Gisteravond maakte ik rondom een open zoompje en vanmorgen kwamen als laatste mijn initialen en het jaartal in kruissteekjes op het lapje. 

 Dit onderdeel van mijn haakwerk is klaar, op naar een volgend projekt!

over een haakrolletje en haakproefjes

 Het is niet nodig om elke kleine vordering van mijn petite haakrolletje te laten zien. Strikt genomen komt er maar een ieniemini klein stukje per week aan. Leuk is het wel, ons wekelijkse patroontje van de Dubbelzijdige haakrol.

Vandaag heb ik de antieke en oude haaktooltjes er maar eens bijgepakt. Hierboven zie je een inklapbaar haaksetje met vier piepkleine haaknaaldjes in verschillende diktes. De naaldjes zijn superfijn.  Of het lekker haakt, weet ik niet. 

Roestvrij stalen haaknaaldjes waren er vroeger ook al, soms zijn ze wel mooi gegraveerd met een patroontje. Ook benen houdertjes waarin je zelf het haaknaaldje van de gewenste dikte kon vastklemmen waren vrij algemeen.

Veel luxer en vast niet voor iedereen weggelegd is zo'n Tartanware setje. Alle bijbehorende naaldjes zijn er nog en ook het MOP ( mother of pearl), het paarlemoer houdertje voor de naaldjes is aanwezig. Tartanware heeft meestal een rode ruit, dus ik vond deze groene uitvoering wel heel bijzonder. De ondergrond van al mijn mooie haaknaaldjes is de lap uit het vorige logje die ik vul met zelfgemaakte kleine haakproefjes. In de afgelopen week is ook daar weer het een en ander aan toegevoegd. Net zoals aan het rolletje wat twee patroontjes meer heeft dan in het vorige blogje. 

Dit kindernaaietuitje van leer is ook een mooie ondergrond voor het kleine rolletje en natuurlijk 

zit ook in dit zilveren setje een haaknaaldje, al moet je wel héél goed kijken om dat te ontdekken op deze foto.

En met al deze mooie haakgereedschapjes is mijn verhaal nog niet klaar....Behalve de zelfgehaakte proefjes heb ik ook nog een doosje vol met andermans of -vrouws oude haakproefjes. Deze werden vaak in een schriftje genaaid met daarbij het patroontje. Zo had je uiteindelijk een prachtig patronenboek met gehaakte voorbeeldjes. 

Ik denk dat jullie vast wel een duik zouden willen nemen in mijn oude haakseltjes. Ze zijn zó leuk!

over merkwaardige kippenbotjes en een vingerhoed

Het is al een tijdje geleden dat er in het tijdschrift van Merkwaardig een patroontje stond voor een allerliefst handwerkattribuutje. Omdat ik een essentieel onderdeeltje miste verdween het idee een beetje naar de achtergrond tot het moment dat een bevriende handwerkster mij meldde dat zij een wensbotje had bewaard van de kip die ze onlangs had gegeten. Omdat wij zelden meer een hele kip op tafel hebben sinds onze kindertjes hun eigen huis hebben vroeg ik haar of ze aan mij wilde denken als ze weer eens kip at. Niet lang daarna kreeg ik van haar een 'wishbone'. Omdat er nog steeds allerlei andere handwerkzaken om aandacht vroegen, bleef mijn botje een tijdje liggen in afwachting van het moment dat ik aan mijn kleine haakwerkje zou beginnen. Ondertussen vertrokken we in september naar de Elzas. Op een warme zonnige middag zaten wij aan de (warme) lunch, heerlijk op een terras en aten beiden een krielkipje. Halverwege de maaltijd kwam ik op mijn bordje het wensbotje tegen en vroeg mijn lief om toch vooral ook heel voorzichtig te zijn met het zijne. Zo kwam ik thuis met een tweetal heel kleine en heel fragiele wensbotjes waarvan ik hoopte dat de maat precies goed zou zijn om als houdertje voor een kindervingerhoedje te dienen. Eenmaal thuis ging ik direct aan de slag:

Hier zie je het doosje waar het vingerhoed-houdertje precies in bleek te passen.

Als je het open doet zie je dit.

en hier zie je mijn voorraad vingerhoedjes voor héél kleine vingertjes.

Even poseren voor de fotograaf: het gekregen 'grote' wensbotje naast het kleine Franse zusje (of broertje).

Het kleine doosje met inhoud stuurde ik naar de geefster van het grote wensbotje. Om die reden ligt er ook een knoopje op het doosje op de bovenste foto. In het gehaakte rozetje op het doosje staat haar naam in keurige letters geschreven. Voor mezelf maakte ik zowel het grote houdertje (eindelijk ;) als het kleintje. Zonder doosje, want daarvan had ik er maar een :)

Met dank aan merkwaardig voor dit alleraardigste patroontje. Je kunt het vinden in nummer 88 van maart 2011

Een krijgertje en een haakwerkje

Een tijdje geleden vond ik op de mat - ik hoorde eerst een zacht plofje - een envelopje met inhoud. Een lief briefje en een geweldig mooi schaarhangertje kwamen uit het envelopje. Geheel onverwacht, maar wat ben ik er blij mee! Het idee alleen al, dat iemand iets voor je heeft gemaakt is hartverwarmend en als het dan ook nog zo'n prachtig schaarhangertje is, is het dubbel plezier. Ik ben er dan ook heel verschrikkelijk blij mee, met mijn onverwachte cadeautje.

Even onverwacht viel vorige week de nieuwste Piecework op de mat. Sinds korte tijd ben ik abonnee op dit blad (ik hoop dat Y... nu meeleest want die heeft me 'warm' gemaakt voor dit leuke tijdschrift ;) In het nummer stond een klein buideltje, gehaakt met zijde en precies groot genoeg voor een pakje naalden en een vingerhoedje. Ik besloot direct aan de slag te gaan en maakte in een paar uurtjes dit lieve exemplaartje in paarse DMC perlé.
Ik had het even in de boekenkast weggelegd toen het klaar was en daar viel me op dat het zo leuk naast mijn kommetje uit de Provence paste.
Het idee voor een foto met het kommetje en het lila schaarhangertje was geboren.

hier zie je beide handwerkjes nog wat beter in beeld.

Niet zo nuttig

Daar zit je dan met een weblog wat nuttig en fraai heet, dagenlang bordurend aan een niet zo heel erg nuttig lapje. Goed, er is wel een hoger doel waarvoor het lapje gemaakt wordt, het wordt namelijk onderdeel van de twaalf meter lange Souvenir de ma Jeunesse waarvan ik op dit moment zo'n acht à negen meter klaar heb.

Het onderwerp van mijn pogingen is naaldkant en wel die in oude hemdsplitjes die tussen 1782 en 1845 op proeflappen door kleine meisjes op de naaischooltjes geborduurd werden. In het Merklappenmuseum in het Duitse Celle kun je een tiental van deze proeflappen zien, de een nog mooier dan de ander. Sinds ik aan mijn Souvenir de ma Jeunesse werk heb ik belangstelling voor deze bijzondere staaltjes van borduurwerk in naaldkant maar om heel eerlijk te zijn durfde ik dit werk niet eerder aan. Onlangs attendeerde Trijnie mij op deze merklapjes met daarbij de opmerking dat zij dat echt wat voor mij vond. Bijna tegelijkertijd stuurde een vriendin uit Japan mij een kopie van een Nederlands boekje over naaldkant en dat boekje heb ik meegenomen op vakantie en grondig bekeken. Thuisgekomen ging ik aan de slag en wat viel het mee...Zo leuk om te ontdekken dat wat een paar jaar geleden echt 'te hoog gegrepen' was, nu zo vlotjes uit mijn naald en draad 'rolt'.

Het totale lapje krijgt straks een formaat van ongeveer 24 x 24 cm, net als sommige proeflapjes uit Celle. Het lapje heeft een geborduurd kransje in rood, later komen daar mijn initialen nog in en het jaartal, daaromheen komen vier vierkanten met naaldkantvulling.

Dit vierkantje is bijna af, rondom komt nog een geborduurd randje in Franse knoopjessteek, hier zie je dat op een ander vierkantje wat al wel zo'n rand heeft:

Een patroon van zo'n lapje heb ik niet, ik werk vanuit de foto's bij een artikel dat ooit in het tijdschrift Handwerken zonder Grenzen stond.

Aan elk van de vier zijden tenslotte komen drie hemdsplitjes, twaalf in totaal dus, waarvan ik er inmiddels twee (bijna) af heb. In het naaldkant van de splitjes worden allerlei kleine symbolen geborduurd zoals een hart (liefde), grote en kleine ruiten (vrouwelijk scheppend vermogen, geboorte) en dergelijke. Ook initialen kunnen in de kleine naaldkantvoorbeelden voorkomen. In de beide splitjes die ik maakte zie je boven een hart en links een ruit met de letter 'M' daarboven.

Het kransje met de vier vierkanten en een splitje ziet er zo uit. Inmiddels is daar vanmiddag een tweede splitje bijgekomen.

Wie zich inmiddels afvraagt wat de functie is van de naaldkantjes in de hemdsplitjes: wel, als je stof inknipt om een splitje te maken is dat op de ronding erg kwetsbaar en het scheurt gemakkelijk uit in het gebruik of in de was. Dat komt omdat er daar te weinig stof over is om een zoompje te maken. Om het uitscheuren tegen te gaan moet je de trekkracht van de ronding verplaatsen naar de zijkanten van het split waar de stof immers veel steviger is. Eigenlijk zou je ook kunnen volstaan met een gespannen koordje tussen de beide zijkanten, ongeveer ter hoogte van de 'tandjes' bovenop het naaldkant. In vroeger tijden was het 'mode' om het gehele vlakje op te vullen met naaldkant, niet alleen nuttig maar ook decoratief. Het oefenen van de naaldkantjes is erg leuk om te doen al moet ik het wel op een rustig moment doen als ik niets anders aan mijn hoofd heb. Het blijft toch een ingewikkeld werkstukje. Op de andere vrije momenten haak ik gezellig aan een haakrolletje met verschillende patroontjes, dat kan ik tenminste uithalen als ik een foutje maak ;)

Pinksterbloemen

Ik kan me nog in mijn jeugd herinneren dat er op Pinksteren Drie in Rotterdam altijd bloemenmarkt was. Ik geloof niet dat dat nu nog zo is. Ik was het pinksterweekend thuis en hield me behalve met mijn Zaans Stikwerk bezig met Een Nieuw Project. Ik zag namelijk kort daarvoor een erg leuke gehaakte anjer op een web-log, zocht hier en daar eens verder om vervolgens te constateren dat dit leuke patroon gewoon in een boek in mijn eigen boekenkast stond.
Zo leer je nog eens wat
De anjer in kwestie is al een heel oud patroon en werd gebruikt als….

opbergertje van een vingerhoed

Nu was het plan om deze bloem op derde pinksterdag hier te tonen, maar je kent me inmiddels: er moest een tweede bloem komen en daarna…

zou ik beiden dan kunnen showen..
Deze is overigens een stuk kleiner. Er past nog wel een mini-vingerhoedje in, maatje Sophie
..

daarna was ik een dag op stap en ondertussen groeide het idee om

voor Bloem Twee een bijpassend jasje te maken. Ik dook in de lapjeskast(en) en vond een mooi stukje zijde en ging aan de slag voor het binnenwerk.
Het opengeslagen mapje meet 10×15 cm. Natuurlijk moest er ook een mooi lapje voor de buitenkant komen en ook dat had ik in een mooie kleur passend bij de zijde en de gehaakte anjer.

In de doos met zijdelint had ik een prima kleur om ook nog een tweetal anjers van zijdelint op de voorzijde te borduren

( close-upje voor de liefhebbers) en het enige wat ik nu nog nodig heb uit de winkel is een lintje om het mapje te sluiten.

Op deze foto zie je het verschil in grootte tussen de beide bloemen:

het patroon staat in dit boekje (ISBN 978 2 84270 6135)

Het was een erg leuk haak-experiment dat twee mooie en authentieke werkstukjes opleverde. Ik was er toch een paar dagen heel zoet mee...