Posts tonen met het label merklappen van anderen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label merklappen van anderen. Alle posts tonen
woensdag 7 augustus 2013
een dagje uit
Vandaag was ik een dagje uit met T. We gingen naar Goes waar van alles op merklappengebied te beleven is op dit moment. Ondanks het vroege uur (Goes ligt nu eenmaal niet naast de deur) keek ik erg uit naar dit vrije dagje. De afgelopen weken waren nogal hectisch en weinig vrolijk.
Om acht uur troffen wij elkaar in de tram (zelf was ik toen al een tijdje onderweg) en we kletsten heel wat af in tram en trein. Geheel per ongeluk en door ons onopgemerkt bevonden we ons in een stiltecoupé :)
Na een heerlijk kopje koffie en een Zeeuwse bolus schoven we na een korte rondgang in het Historisch Museum de Bevelanden aan bij de lezing over Zeeuwse merklappen die speciaal voor museum jaarkaarthouders werd gegeven. Genieten was dat. Daarna genoten we verder van de schitterende verzameling antieke merklappen van Aafke Buurs op de bovenverdieping van het museum. Wat een pracht was daar te zien.
Natuurlijk waren we niet speciaal voor het bovengenoemde moois gekomen. Het eigenlijke doel van onze tocht bevond zich in de naastgelegen Grote Kerk:
Hier, tussen alle andere merklapjes op stramien bevond zich dat ene bijzondere lapje. Wacht, ik zoom even in, misschien weet je dan welke ik bedoel:
Kijk, deze bedoel ik 
Wij pikten hem er natuurlijk zo uit tussen alle zusjes en broertjes: het lapje van Sophie. Wat zal ze trots zijn als ze deze foto's ziet en deze oma liep natuurlijk ook naast haar schoenen, dat begrijp je...
In de kerk genoten we verder van de prachtige jaarlappen van de vereniging Merkwaardig die de beide tentoonstellingen heeft georganiseerd. Hongerig geworden van al dit moois zochten we het stadscafé op en genoten van een heerlijke lunch.
Ik koos een aardappelsalade met zeekraal met daarbij een lekker harinkje. Apart en zeer smakelijk.
In de trein terug kletsten we opnieuw honderduit, dit keer niet in de stiltecoupé. Bij thuiskomst lag er een dikke envelop op de mat met daarin een mooi tijdschrift: een cadeautje van A...
Het was al met al een heerlijk dagje uit!
zondag 29 januari 2012
Een Merkwaardige ontmoeting, Blanche ontmoet Bristol
Gisteren was de jaarlijkse ontmoetingsdag van merklappen vereniging Merkwaardig in Nijkerk. Een gezellige dag met een mooi werkje voor thuis, een marktje met tweedehands handwerkspullen en -boeken, een uitgebreide show and tell na een voortreffelijke lunch en vooral een hartelijk weerzien met oude en nieuwe bekenden. Overal uit tassen kwamen de werkstukken en -stukjes te voorschijn en zo kon het gebeuren dat ik bij een groepje Friese merklappers onderstaande lap tegenkwam.
Mijn Blanche pronkte inmiddels met al haar veren naast de koffiekopjes op tafel en daar was ineens die bijzondere lap van F. Edwards uit Bristol. Wow!
Precies een jaar geleden verheugden wij van de HZG redactie ons op de prachtige merklap uit Bristol die Aafke Buurs, ook van Merkwaardig, belangeloos beschikbaar had gesteld om op patroon te zetten voor de lezers van Handwerken zonder Grenzen. Nadat de redactie uiteenviel besloot de uitgever de overige twee delen niet meer te publiceren, tot ongenoegen van velen. Gelukkig kwam het patroon later alsnog via een andere weg beschikbaar voor de lezers.
Nu lag daar ineens die mooie lap in al haar glorie te pronken naast mijn Blanche.
Net als de lap van Blanche is dit ook een (weeshuis) merklap van een bijzondere klasse, fijntjes geborduurd op heel fijn linnen, veel alfabetten, mooie randjes...
Ik vroeg de maakster of ik een log mocht schrijven over haar lap en of ze wilde dat ik haar naam daarbij vermeldde en ik kreeg toestemming om haar naamkaartje te fotograferen. Dat laatste ging overigens gepaard met het nodige commentaar van langslopende handwerksters die dat een tikkeltje vreemd vonden...Wie fotografeert er nu iemands borstpartij? :)
Lies heeft haar lap overigens geheel naar eigen inzicht aangepast aan haar Friese roots. Zo werden de Engelse spreuken vervangen door Friese, in de Friese taal. Mooi!
Ik denk dat je er met enig gepuzzel wel uitkomt wat hier staat
en ook deze zal met de afbeelding van de opgetuigde boot erbij wel duidelijk zijn.
De ontmoeting tussen Blanche en Bristol was gisteren niet voor het eerst, beide patronen ontmoetten elkaar eerder in de lap van Lies. Wie goed heeft gekeken naar de eerste foto die ik hierboven laat zien herkent misschien het randje en het begin van de stopjes rij uit het patroon van Blanche
Het mooist uit twee lappen op een doek vereeuwigd, prachtig!
Lies, hartelijk dank dat ik je mooie lap hier mag laten zien. Ik denk dat je er velen een plezier mee doet. Ander mooi Merkwaardig werk zie je op het blog van José
Fijne zondag!
Mijn Blanche pronkte inmiddels met al haar veren naast de koffiekopjes op tafel en daar was ineens die bijzondere lap van F. Edwards uit Bristol. Wow!
Nu lag daar ineens die mooie lap in al haar glorie te pronken naast mijn Blanche.
Ik vroeg de maakster of ik een log mocht schrijven over haar lap en of ze wilde dat ik haar naam daarbij vermeldde en ik kreeg toestemming om haar naamkaartje te fotograferen. Dat laatste ging overigens gepaard met het nodige commentaar van langslopende handwerksters die dat een tikkeltje vreemd vonden...Wie fotografeert er nu iemands borstpartij? :)
Lies heeft haar lap overigens geheel naar eigen inzicht aangepast aan haar Friese roots. Zo werden de Engelse spreuken vervangen door Friese, in de Friese taal. Mooi!
Ik denk dat je er met enig gepuzzel wel uitkomt wat hier staat
en ook deze zal met de afbeelding van de opgetuigde boot erbij wel duidelijk zijn.
De ontmoeting tussen Blanche en Bristol was gisteren niet voor het eerst, beide patronen ontmoetten elkaar eerder in de lap van Lies. Wie goed heeft gekeken naar de eerste foto die ik hierboven laat zien herkent misschien het randje en het begin van de stopjes rij uit het patroon van Blanche
Het mooist uit twee lappen op een doek vereeuwigd, prachtig!
Lies, hartelijk dank dat ik je mooie lap hier mag laten zien. Ik denk dat je er velen een plezier mee doet. Ander mooi Merkwaardig werk zie je op het blog van José
Fijne zondag!
maandag 13 juni 2011
Pronken met andermans veren
Er zijn veel veren van anderman in dit logje en pronkstukken zijn er ook in overvloed. Lees maar mee:
Afgelopen week was onze borduurgroep bijeen en bij binnenkomst viel mijn oog onmiddellijk op een bijzonder kleurige en erg mooie merklap. Hij was net terug van de lijstenmaakster want ook die hebben we in de familie van onze borduurgroep. D' s dochter verzorgt sinds jaren het inlijstwerk van veel van onze borduurwerken en dat doet zij op een vaak bijzonder creatieve wijze.
Deze lap is zonder glas ingelijst. De lap is op karton gespannen en lijkt te zweven op de donkerblauwe achtergrond.
Het verhaal achter de lap is Opmerkelijk. Op een vlooienmarkt werd voor weinig geld een merklap gekocht die hoewel aardig, niet helemaal naar de smaak was van de nieuwe eigenaar. Ze besloot drastisch te werk te gaan en haalde die kleuren uit het borduurwerk die zij niet mooi vond, dat was o.a. een grote hoeveelheid zwart. De uitgehaalde steken werden vervolgens met andere kleuren opnieuw geborduurd. Daarna werd de lap van heel veel 'eigen' motiefjes voorzien en vervolgens gepersonaliseerd. Het resultaat is een kleurrijke en typisch nederlandse lap die ook nog eens heel eigentijds oogt. Deze nieuwe lap stond model voor een serie tassen van het merk Oilily, die onder naam Dutch Glory deze merklap op hun tassen centraal stelt.
Voordat de tassen op de markt kwamen werd bekend dat de oorspronkelijke merklap ooit getekend en beschreven is door niemand minder dan Mies Bloch. In onderstaand boek, wat ongetwijfeld bij velen van jullie in de boekenkast staat, wordt de gehele merklap beschreven en vind je bovendien het gehele patroon van de lap.
hier zie je een deel van het lap:
De nazaten van Mies Bloch hadden gelukkig geen bezwaar dat de merklapmotieven gebruikt werden en de tassenlijn kon in produktie.
Omdat we die dag bij Trijnie waren en Trijnie een bijna onuitputtelijke voorraad oude merklappen heeft, duurde het niet lang of zij had een kopie van de bewuste merklap gevonden in haar collectie.
en daarmee was het verhaal van de lap weer netjes rondgebreid.
ik besluit met een aantal details van de nieuwe merklap en
wens jullie een heel fijne tweede pinksterdag.
Afgelopen week was onze borduurgroep bijeen en bij binnenkomst viel mijn oog onmiddellijk op een bijzonder kleurige en erg mooie merklap. Hij was net terug van de lijstenmaakster want ook die hebben we in de familie van onze borduurgroep. D' s dochter verzorgt sinds jaren het inlijstwerk van veel van onze borduurwerken en dat doet zij op een vaak bijzonder creatieve wijze.
Deze lap is zonder glas ingelijst. De lap is op karton gespannen en lijkt te zweven op de donkerblauwe achtergrond.
Voordat de tassen op de markt kwamen werd bekend dat de oorspronkelijke merklap ooit getekend en beschreven is door niemand minder dan Mies Bloch. In onderstaand boek, wat ongetwijfeld bij velen van jullie in de boekenkast staat, wordt de gehele merklap beschreven en vind je bovendien het gehele patroon van de lap.
Omdat we die dag bij Trijnie waren en Trijnie een bijna onuitputtelijke voorraad oude merklappen heeft, duurde het niet lang of zij had een kopie van de bewuste merklap gevonden in haar collectie.
maandag 4 april 2011
Geen schoonheden
geen schoonheden
Ik beloofde Annelies om twee lapjes te laten zien. Ik moet eerlijk bekennen dat het geen schoonheden zijn.
Het eerste lapje is een merklapje uit Frankrijk. Ik wilde het niet kopen, laat dat duidelijk zijn ;)
Op een van de vele brocantes afgelopen september in de Elzas was een verkoopster die naar verhouding redelijk wat 'handwerk' had. Als eerste zag ik het lapje maar legde het snel weer weg. Mijn oog viel op oude klosjes, kaartjes met garens, een enkel handwerkgereedschapje...ik keek mijn ogen uit.
"Six euro" zei de vrouw en ze duwde het lapje weer in mijn handen. Ik legde het lapje weer neer en bekeek de klosjes en strengetjes en begon te sorteren wat ik eventueel - als de prijs me beviel- zou willen kopen.
"cinq euro" zei de vrouw en weer stond ik met het lapje in mijn handen.
Uiteindelijk heb ik het maar meegenomen voor een euro of vier en dankbaar gaf de mevrouw op mijn gehele aankoop ook nog een flinke korting.
Het lapje is geborduurd op dun grofmazige borduurstof met perlé nr 5 in groen en paars. Het is gedateerd 1924 en gemaakt door M.L.K.
Opmerkelijk is de geborduurde Maria die het lapje in o.a. bruine wol "siert". Ik heb dat eerder gezien bij een naailap in Delft waar onderaan een kleine afbeelding van een machinaal geborduurde zeer fijne Maria was vastgezet. Die verkoper vertelde mij dat hij dacht dat - als het naaiwerk de goedkeuring van de juffrouw had, een geborduurde Maria aan het werk toegevoegd mocht worden.
Niet mooi, maar wel bijzonder!
Een deel van de overige buit vond ik nog op deze 'oude' foto.
Evenmin een toonbeeld van grote schoonheid is onderstaande lap: een voorbedrukt patroon om letters en monogrammen op te leren borduren in platsteek en andere versierende steken. Een aantal exemplaren die mooi geborduurd zijn en wel àf liet ik eerder al eens zien. Dit exemplaar is nog in de maak en daarna jarenlang ergens niet zo heel goed opgeborgen geweest.
Het borduurwerk is niet mooi. Verder is de lap ernstig vervuild ( ik heb de foto wat opgebleekt zodat het minder erg lijkt, maar in het echt is de lap hier en daar bruin) en ik durf hem niet te wassen want dan gaat de tekening er mogelijk ook uit. Ik heb ook voor deze niet heel veel voor betaald. Wat mij toch in de lap aantrekt is het patroon. Dat is gelukkig nog in zeer goede staat en kan opnieuw gebruikt worden.
Door mij :)
Ik ga de lap (ooit) opnieuw optekenen op een mooie lap linnen of katoen en daarna ga ik zelf aan de slag, een mooie oefening in geduld :)
Vanmorgen bracht de post een pakje: mijn bestelde garens die door Nelly's Hardanger atelier met enige spoed waren opgestuurd.
Mooie kleuren! Morgen heb ik een workshop met mijn souvenirgroep. Ik vertel later wel eens wat we daar gaan maken.
Ik beloofde Annelies om twee lapjes te laten zien. Ik moet eerlijk bekennen dat het geen schoonheden zijn.
Het eerste lapje is een merklapje uit Frankrijk. Ik wilde het niet kopen, laat dat duidelijk zijn ;)
Op een van de vele brocantes afgelopen september in de Elzas was een verkoopster die naar verhouding redelijk wat 'handwerk' had. Als eerste zag ik het lapje maar legde het snel weer weg. Mijn oog viel op oude klosjes, kaartjes met garens, een enkel handwerkgereedschapje...ik keek mijn ogen uit.
"Six euro" zei de vrouw en ze duwde het lapje weer in mijn handen. Ik legde het lapje weer neer en bekeek de klosjes en strengetjes en begon te sorteren wat ik eventueel - als de prijs me beviel- zou willen kopen.
"cinq euro" zei de vrouw en weer stond ik met het lapje in mijn handen.
Uiteindelijk heb ik het maar meegenomen voor een euro of vier en dankbaar gaf de mevrouw op mijn gehele aankoop ook nog een flinke korting.
Opmerkelijk is de geborduurde Maria die het lapje in o.a. bruine wol "siert". Ik heb dat eerder gezien bij een naailap in Delft waar onderaan een kleine afbeelding van een machinaal geborduurde zeer fijne Maria was vastgezet. Die verkoper vertelde mij dat hij dacht dat - als het naaiwerk de goedkeuring van de juffrouw had, een geborduurde Maria aan het werk toegevoegd mocht worden.
Evenmin een toonbeeld van grote schoonheid is onderstaande lap: een voorbedrukt patroon om letters en monogrammen op te leren borduren in platsteek en andere versierende steken. Een aantal exemplaren die mooi geborduurd zijn en wel àf liet ik eerder al eens zien. Dit exemplaar is nog in de maak en daarna jarenlang ergens niet zo heel goed opgeborgen geweest.
Door mij :)
Ik ga de lap (ooit) opnieuw optekenen op een mooie lap linnen of katoen en daarna ga ik zelf aan de slag, een mooie oefening in geduld :)
Vanmorgen bracht de post een pakje: mijn bestelde garens die door Nelly's Hardanger atelier met enige spoed waren opgestuurd.
donderdag 5 april 2007
Thou shalt enjoy Thyself
Vandaag kwam ons merklappen-groepje bij elkaar om te laten zien wat er de afgelopen twee maanden zo al geborduurd was.
Deze keer waren we bijeen op een erg mooie locatie, thuis bij een van de borduursters en dat "thuis" is eveneens een schitterend hotel. Irene beheert samen met haar man 'de Haagsche suites' en daar zaten wij vanmorgen al vroeg, met onze merklapjes, onder de kristallen kroonluchter.
Nu weet ik dat jullie graag een blik werpen in andermans huis dus geniet van de prachtige omgeving, dat deden wij ook!
Terwijl wij genoten van de fraaie dingen van het leven zoals koffie met een heerlijke aardbeientaart, wijn, hapjes en thee met bonbons-om-je-vingers-bij-op-te-eten, was er natuurlijk ook aandacht voor de nuttige kant van ons merklappenbestaan: de lapjes zelf
Wat was er ongelofelijk hard gewerkt. Alhoewel de opdracht tot nu toe was om een huisje en een molen te borduren waren er hier en daar al bijna complete merklappen te bewonderen. Wat een enthousiasme !
Hierbij een kleine impressie van de diverse lappen en lapjes.
wie meer wil lezen over ons merklappen projectje kan dat hier op mijn weblog vinden.
Deze keer waren we bijeen op een erg mooie locatie, thuis bij een van de borduursters en dat "thuis" is eveneens een schitterend hotel. Irene beheert samen met haar man 'de Haagsche suites' en daar zaten wij vanmorgen al vroeg, met onze merklapjes, onder de kristallen kroonluchter.
Nu weet ik dat jullie graag een blik werpen in andermans huis dus geniet van de prachtige omgeving, dat deden wij ook!
Terwijl wij genoten van de fraaie dingen van het leven zoals koffie met een heerlijke aardbeientaart, wijn, hapjes en thee met bonbons-om-je-vingers-bij-op-te-eten, was er natuurlijk ook aandacht voor de nuttige kant van ons merklappenbestaan: de lapjes zelf
Wat was er ongelofelijk hard gewerkt. Alhoewel de opdracht tot nu toe was om een huisje en een molen te borduren waren er hier en daar al bijna complete merklappen te bewonderen. Wat een enthousiasme !
Hierbij een kleine impressie van de diverse lappen en lapjes.
wie meer wil lezen over ons merklappen projectje kan dat hier op mijn weblog vinden.
vrijdag 2 februari 2007
Huiswerk
Gisteren de eerste merklap-beginnetjes bij de borduurgroep mogen bewonderen. Wat was dat leuk!
Ik had mijn fototoestel meegenomen maar helaas vertoonde dat kuren. Ik zal dus moeten proberen met woorden een beeld te geven waar men zo al mee bezig is.
Het enthousiasme waarmee degenen die mee doen zich op het project storten is verschrikkelijk leuk om te zien. Het eerste onderwerpje was "huis" en na een kort verhaaltje kwamen de lappen op tafel. Er waren heel wat ontwerpjes zelf getekend, sommige van het eigen huis, maar ook had iemand het huis waar ze geboren was in kruissteekjes vertaald. Anderen hielden een speurtocht in boeken en patronen om nou net dat ene huis te vinden wat aansprak.
Een van de borduursters was een paar jaar geleden aan een merklap begonnen en gebruikt nu die merklap om verder te gaan. Ze heeft indertijd twee motieven geborduurd die toevallig ook in ons lijstje voorkomen. Zij loopt nu twee onderwerpen voor. Iemand had patronen op schaal uitgeknipt zodat ze die op de lap kon leggen en er mee kon schuiven om het mooiste resultaat te krijgen. Wat handig! Zij heeft dus eigenlijk het hele patroon al klaar en in haar hoofd en kan nu gewoon doorborduren. Dat laatste heeft ze dan ook gedaan want op haar lap was al veel meer dan alleen een huisje te vinden.
Anderen zoeken per keer een passend patroontje bij de rest van de lap.
Ook zullen een aantal mensen hier en daar de onderwerpen combineren tot een patroontje. Ook dat kan.
Er was een enorme variatie in kleuren bij elkaar gezocht . Ook hierbij was het leuk te zien hoe ieder daar mee omgaat en ook haar eigen kleuren sfeer probeert uit te drukken. Een van de borduursters had een ansichtkaart die ze gebruikt als kleurenschema voor haar merklap. Zelfs het linnen -een mooi oud blauw paste bij de ondergrondkleur van haar kaart. Een ander gebruikte de DMC kleurenkaart om de kleuren en tinten bij elkaar te zoeken. Nog een ander laat zich inspireren door wat ze op haar schilderlessen leert; ieder heeft zo haar eigen invalshoek en dat inspireert enorm!
Ook het formaat en de afkadering daarvan was zeer divers. De een was bezig om eerst een keurig open zoompje te maken alvorens de motieven te borduren, de ander was al bezig met het borduren van de rand. Iemand had toevallig een lijst past het formaat daaraan aan, haar rand was inmiddels helemaal geborduurd maar er waren ook lappen die men bij nader inzien misschien te groot vond, of juist te klein. Er werd druk gepraat, overlegd en veel gelachen.
Het komt wel goed met dit project
volgende keer hoop ik op meer foto's, voor nu alleen mijn huisje met een klein stukje van de rand
volgende keer hoop ik op meer foto's als we een molen erbij hebben geborduurd.
Ik had mijn fototoestel meegenomen maar helaas vertoonde dat kuren. Ik zal dus moeten proberen met woorden een beeld te geven waar men zo al mee bezig is.
Het enthousiasme waarmee degenen die mee doen zich op het project storten is verschrikkelijk leuk om te zien. Het eerste onderwerpje was "huis" en na een kort verhaaltje kwamen de lappen op tafel. Er waren heel wat ontwerpjes zelf getekend, sommige van het eigen huis, maar ook had iemand het huis waar ze geboren was in kruissteekjes vertaald. Anderen hielden een speurtocht in boeken en patronen om nou net dat ene huis te vinden wat aansprak.
Een van de borduursters was een paar jaar geleden aan een merklap begonnen en gebruikt nu die merklap om verder te gaan. Ze heeft indertijd twee motieven geborduurd die toevallig ook in ons lijstje voorkomen. Zij loopt nu twee onderwerpen voor. Iemand had patronen op schaal uitgeknipt zodat ze die op de lap kon leggen en er mee kon schuiven om het mooiste resultaat te krijgen. Wat handig! Zij heeft dus eigenlijk het hele patroon al klaar en in haar hoofd en kan nu gewoon doorborduren. Dat laatste heeft ze dan ook gedaan want op haar lap was al veel meer dan alleen een huisje te vinden.
Anderen zoeken per keer een passend patroontje bij de rest van de lap.
Ook zullen een aantal mensen hier en daar de onderwerpen combineren tot een patroontje. Ook dat kan.
Er was een enorme variatie in kleuren bij elkaar gezocht . Ook hierbij was het leuk te zien hoe ieder daar mee omgaat en ook haar eigen kleuren sfeer probeert uit te drukken. Een van de borduursters had een ansichtkaart die ze gebruikt als kleurenschema voor haar merklap. Zelfs het linnen -een mooi oud blauw paste bij de ondergrondkleur van haar kaart. Een ander gebruikte de DMC kleurenkaart om de kleuren en tinten bij elkaar te zoeken. Nog een ander laat zich inspireren door wat ze op haar schilderlessen leert; ieder heeft zo haar eigen invalshoek en dat inspireert enorm!
Ook het formaat en de afkadering daarvan was zeer divers. De een was bezig om eerst een keurig open zoompje te maken alvorens de motieven te borduren, de ander was al bezig met het borduren van de rand. Iemand had toevallig een lijst past het formaat daaraan aan, haar rand was inmiddels helemaal geborduurd maar er waren ook lappen die men bij nader inzien misschien te groot vond, of juist te klein. Er werd druk gepraat, overlegd en veel gelachen.
Het komt wel goed met dit project
volgende keer hoop ik op meer foto's, voor nu alleen mijn huisje met een klein stukje van de rand
volgende keer hoop ik op meer foto's als we een molen erbij hebben geborduurd.
dinsdag 30 januari 2007
Hoge kunst of Haagsche bluf?
Vannacht las ik op de valreep het laatste logje bij Berthi. Eerlijk gezegd begon mijn haar spontaan te krullen! In een ietwat saai filmpje laat pas afgestudeerd ontwerpster Carline Vrielink zien hoe het haar niet gelukt is om een merklap machinaal te laten borduren in het textielmuseum in Tilburg.
Het filmpje vervolgt met een praatje met galeriehoudster Jolanda Branderhorst, waar de merklap uiteindelijk gepresenteerd is. Een van Jolanda's opmerkingen was: "het andere doel van de galerie is te laten zien dat handwerken heel erg leuk is, dat het van deze tijd is en dat kun je alleen maar laten zien door jonge vormgevers die van deze tijd zijn".
alleen maar?
Ook Carline Vrielink laat zich in dergelijke bewoordingen op haar website uit: "en wie kunnen nu een beter voorbeeld geven dan designers ?"
een beter voorbeeld?
Ik vraag me af van welke planeet deze koninginnen der vernieuwing komen.
Sinds er merklappen bestaan passen de "gewone" handwerksters thuis hun merklappen aan, aan de moderner wordende wereld om hen heen. Toen de eerste stoomlocomotieven verschenen begon je ze ook op merklappen te zien. Toen in de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw het borduren van merklappen in "de mode" was speelde het tijdschrift Ariadne daar op in en kwam met moderne borduurpatroontjes. Ik heb zelf nog een merklap uit die tijd waarop ik een 2CV, mijn auto in die tijd, heb geborduurd
behalve de lapjes van ons "thuisprutsers" en daar schaar ik het (afstudeer-)werkje van Vrielink ook onder zijn er ook diverse echte vernieuwers onder de borduursters.
wat te denken bijvoorbeeld van Marie-Thérèse Saint-Aubin van wie onderstaand werkstuk is
Een gewone collectie postzegels, perfect en tot in detail in kruissteek uitgevoerd. Behalve postzegels vertaalde deze borduurster ook oude prenten bijvoorbeeld met insecten naar borduurwerk en zelfs een aantal pagina's tekst uit een dagboek vatte zij samen in textiel.
Arlette Renollet, woonachtig in Parijs vatte de Parijse Métro samen in een prachtig borduurwerk. Eigentijds en eigenwijs. Ze laat daarbij werkelijk alles zien: van de architectuur van de metrobuis, de Jugendstil hekjes en lantaarns, de treinstellen en de lijnenkaartjes tot aan de vignetten: de bordjes verboden te roken, de aanduiding van de roltrappen, alles komt op de lap voor. Ook vonden op de lap 44 verschillende soorten tickets een plek - zelfs haar eigen abonnement, compleet met pasfoto is op haar lap te vinden.
kijk dat noem ik nou vernieuwend!
Arlette voor haar borduurwerk, in september 2004, Val d'Argent
Het filmpje vervolgt met een praatje met galeriehoudster Jolanda Branderhorst, waar de merklap uiteindelijk gepresenteerd is. Een van Jolanda's opmerkingen was: "het andere doel van de galerie is te laten zien dat handwerken heel erg leuk is, dat het van deze tijd is en dat kun je alleen maar laten zien door jonge vormgevers die van deze tijd zijn".
alleen maar?
Ook Carline Vrielink laat zich in dergelijke bewoordingen op haar website uit: "en wie kunnen nu een beter voorbeeld geven dan designers ?"
een beter voorbeeld?
Ik vraag me af van welke planeet deze koninginnen der vernieuwing komen.
Sinds er merklappen bestaan passen de "gewone" handwerksters thuis hun merklappen aan, aan de moderner wordende wereld om hen heen. Toen de eerste stoomlocomotieven verschenen begon je ze ook op merklappen te zien. Toen in de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw het borduren van merklappen in "de mode" was speelde het tijdschrift Ariadne daar op in en kwam met moderne borduurpatroontjes. Ik heb zelf nog een merklap uit die tijd waarop ik een 2CV, mijn auto in die tijd, heb geborduurd
behalve de lapjes van ons "thuisprutsers" en daar schaar ik het (afstudeer-)werkje van Vrielink ook onder zijn er ook diverse echte vernieuwers onder de borduursters.
wat te denken bijvoorbeeld van Marie-Thérèse Saint-Aubin van wie onderstaand werkstuk is
Een gewone collectie postzegels, perfect en tot in detail in kruissteek uitgevoerd. Behalve postzegels vertaalde deze borduurster ook oude prenten bijvoorbeeld met insecten naar borduurwerk en zelfs een aantal pagina's tekst uit een dagboek vatte zij samen in textiel.
Arlette Renollet, woonachtig in Parijs vatte de Parijse Métro samen in een prachtig borduurwerk. Eigentijds en eigenwijs. Ze laat daarbij werkelijk alles zien: van de architectuur van de metrobuis, de Jugendstil hekjes en lantaarns, de treinstellen en de lijnenkaartjes tot aan de vignetten: de bordjes verboden te roken, de aanduiding van de roltrappen, alles komt op de lap voor. Ook vonden op de lap 44 verschillende soorten tickets een plek - zelfs haar eigen abonnement, compleet met pasfoto is op haar lap te vinden.
kijk dat noem ik nou vernieuwend!
Arlette voor haar borduurwerk, in september 2004, Val d'Argent
woensdag 7 juni 2006
oud merklapje
Niet "door mijn gedaen" dit merklapje, het is een ouwetje en naar schatting negentiende eeuws.
Het linnen is vermoedelijk met twee verschillende draden geweven, er zijn wat kleurverschillen in banen op het linnen te zien.
Het lapje is geborduurd met zijde en katoen in twee kleuren groen, verder rood, blauw, geel en beige op zestien draads linnen.
Ik vermoed dat het lapje uit Friesland komt.
Het lapje is niet afgemaakt. Linksonder is een begin gemaakt met de rand van kruissteekjes voor de onderrand. Waarom het lapje niet is afgemaakt is niet bekend.
De opbouw van het lapje is symmetrisch.
Ook dit lapje heb ik gekregen en het komt uit uit hetzelfde bezit als het schoollapje en de breirol.
Ik wil het graag laten inlijsten; er is mij geadviseerd om het
1) af te knippen en het opnieuw af te werken of
2) het niet geborduurde stuk linnen om te slaan
Zoals ik er nu over denk wil ik het laten inlijsten zoals het nu is, dus met het "lege"stuk linnen. Ik hoef gelukkig nog niet te beslissen. Ik ben in ieder geval heel erg blij met mijn oude lapje
Het linnen is vermoedelijk met twee verschillende draden geweven, er zijn wat kleurverschillen in banen op het linnen te zien.
Het lapje is geborduurd met zijde en katoen in twee kleuren groen, verder rood, blauw, geel en beige op zestien draads linnen.
Ik vermoed dat het lapje uit Friesland komt.
Het lapje is niet afgemaakt. Linksonder is een begin gemaakt met de rand van kruissteekjes voor de onderrand. Waarom het lapje niet is afgemaakt is niet bekend.
De opbouw van het lapje is symmetrisch.
Ook dit lapje heb ik gekregen en het komt uit uit hetzelfde bezit als het schoollapje en de breirol.
Ik wil het graag laten inlijsten; er is mij geadviseerd om het
1) af te knippen en het opnieuw af te werken of
2) het niet geborduurde stuk linnen om te slaan
Zoals ik er nu over denk wil ik het laten inlijsten zoals het nu is, dus met het "lege"stuk linnen. Ik hoef gelukkig nog niet te beslissen. Ik ben in ieder geval heel erg blij met mijn oude lapje
woensdag 24 mei 2006
Zelfde fee, zelfde buurvrouw
Het wordt bijna eentonig, voor jullie dan, voor mij ligt het natuurlijk heel anders. Bij de breirol kreeg ik ook dit merklapje. Het is een schoollapje en de maakster zat oorspronkelijk in Friesland op school, op school zeven om precies te zijn. Ik heb begrepen dat de scholen vroeger niet een naam maar een nummer hadden. Of dat overal zo was of alleen in het noorden weet ik niet. Wie hier iets meer over kan vertellen is bij deze uitgenodigd. Het lapje zal ergens tussen 1934 en 1940 gemaakt zijn. Het was zonder meer een keurige handwerkster dit meisje, alle steekjes zijn erg regelmatig, zoals je vooral op de grote vlakken (rokje en dak) goed kunt zien. Ook de achterkant ziet er goed uit. Ik stel me voor dat Fokje nadat ze keurig alle randjes foutloos had geborduurd mocht uitzoeken welke plaatjes ze wilde borduren en dat ze zorgvuldig haar kleurtjes katoen heeft uitgezocht. Als extraatje heeft ze de raampjes in kastjessteek uitgevoerd. Fokjes merklapje vindt vandaag een mooi plaatsje in mijn weblog. Ik ben ook hier erg blij mee, zulke onverwachte cadeau's krijg je niet vaak
maandag 23 januari 2006
235 jaar later
Vorig jaar stond in Handwerken zonder Grenzen een merklapje beschreven uit 1770. Kort daarvoor had ik het lapje zelf in handen gehad, de eigenaresse had het aan onze borduurgroep laten zien en er van alles over verteld.Het is heel leuk om te horen en te lezen wat er aan symboliek in zo'n klein merklapje te vinden is. Toen het artikel met patroon in HzG verscheen was het voor mij inmiddels meer dan "zomaar" een patroon uit een blad, het was een lapje met een verhaal geworden.Ik heb het lapje nageborduurd, niet zoals in HzG op een andere kleur linnen maar precies zoals het antieke lapje. Het meeste werk was het open zoompje en het afwerken van de hoekjes. 
het heeft een beetje Droste effekt deze foto
de achterkant van het lapje,
Abonneren op:
Posts (Atom)