Nog heel even dan....

Jane Stickle's quilt waart nog steeds rond op het internet sinds de tentoonstelling in Nantes. Vandaag ruim ik op en mijn Lieve Sjaan gaat weer in de kast, op de stapel. Toen ik mijn quilt klaar had in mei 2002 had ik nog lang geen genoeg van het 'geJane'. Ik had nog restjes (nou, zeg maar Resten) stof over en daarvan maakte ik een mini-quiltje dat de toespasselijke naam 'Jane's leftovers' kreeg. Daarna wilde ik een tweede Stickle beginnen maar werd 'gered' door het bekende borduurpatroon van Linda Myers met een kleine versie van de quilt in kruissteek. Erg leuk, maar ook die kwam al snel af en werd rijk ingelijst in goud:. Hoe nu verder? de Jane-o-mania was nog niet over. Gelukkig...ik bedacht me dat ik 'de schulpjes' nog niet had gemaakt, ik vond ze rondom mijn Jane-versie niet zo passend. Een cribquilt in redwork stond al jaren op mijn lijstje met te maken quilts en het onderwerp werd Piglet, niet Knorretje van Disney maar de originele versie die ik ooit in de brugklas in het Engels klassikaal moest lezen. De plaatjes, soms niet groter dan enkele centimeters werden uitvergoot en aangepast. Het resultaat was erg leuk. Nog steeds vind ik de plaatjes leuk en aandoenlijk:De ontdekking van de Noordpool en Iejoor die zijn staartje heeft verloren en een nieuwe krijgt van Christopher Robin.

Hoe gaat het nu verder met...

Hoe gaat het nu verder met Sjaan? Wel, Jane arriveerde woensdagmiddag laat in een werkelijk enorme doos, eenzaam op de bodem met een briefje op haar buik. Erg leuk als herinnering, dat kaartje, ik had er in Nantes al een foto van gemaakt, tenslotte is dat toch één van de bewijzen dat je 'hing' :) Behalve de lang verwachte quilt kwamen er ook andere dingen het huis in: een mooie lap oud linnen ( die moet ik nog even flink onderhanden nemen in een sopje) een mooi stukje oude tule, een prachtig boekje en wat dacht je van dit oefenstukje naaldkant? Ik heb het opgerold, zelfs de naald hangt er roestig en wel nog aan een draadje te bungelen. En hoe ging het verder met de Oud Goed Quilt? Natuurlijk kwam hij niet af. Het scheelde overigens niet heel veel, alleen aan de bovenrand moet nog gequilt, linksboven is er al een klein deel van gedaan. Ik heb hem toch meegenomen woensdagavond naar de cursistenavond. De komende week ga ik er mee verder en denk alvast na over de bies en de verdere afwerking. Geheel overwacht rolde er gisteren nog iets op de mat. Een jubileumcadeau van Merkwaardig, de merklapvereniging waar ik lid van ben. Het is een doorlopende agenda die er werkelijk schitterend uit ziet. kijk maar eens hoe mooi en inspirerend dit is. Ik kocht in 2011 ook zo'n doorlopende agenda van de hand van Fabienne Bassang, een bij kenners zeer bekende borduurster uit de Elzas. Die agenda schrijf ik sinds de aankoop vol met al mijn handwerkgebeurtenissen: mijn Dear Jane in Nantes, een workshop of cursus die ik volg, een aankoop op ebay, een ontmoeting met een handwerkvriendin en dan nu ook de ontvangst van deze prachtige borduuragenda. Ik zet bij alle gebeurtenissen ook het jaartal. Ik hoop op den duur alle dagen van het jaar een keer gevuld te hebben met een handwerk-activiteit. Misschien is dit een leuk idee voor de ontvangers van de Merkwaardig agenda?

Hoorn en Nantes

Twee verschillende werelden. Toen het nog lente was, vorige week ben ik op de valreep naar Hoorn geweest. In het Westfries Museum was nog net de tentoonstelling 'Een kwestie van stand' te zien. Een kleine maar bijondere tentoonstelling met een verzameling borduurlappen en stoplappen uit Hoorn die tussen 1750 en 1825 gemaakt zijn. Behalve de borduurlappen, het waren geen merklappen want alfabetten en cijfers ontbraken, zag ik ook een prachtig babyjakje in Zaans Stikwerk. Erbij hoorden twee babymutsje, een jongens mutsje en een meisjesmutsje. Heel bijzonder om zo'n oud stukje Zaans stikwerk te zien. Twee jaar geleden maakte ik zelf zo'n babymutsje. Fotograferen was niet toegestaan op de tentoonstelling maar ik kocht de catalogus en daar ben ik ook wel blij mee. Op de achterkant staat deze schoonheid, die ook in het museum te zien was: de borduurlap van Aafje Verloren uit 1756 en voor zover bekend de oudste "Hoornse' doek. Laat daar nu ook een patroon van zijn! Natuurlijk mocht het patroon ook mee, voor op de stapel en voor later. Voor mijn lief was er ook een aardige tentoonstelling in het Westfries Museum: roddel en achterklap in de Gouden Eeuw. Aardig was om te lezen dat Piet Hein van breien hield, een held op sokken dus :) Na het bekijken van beide tentoonstellingen aten we een heerlijk broodje bij de Waag aan de overkant, heerlijk in het zonnetje op het terras. Deze week gonsde het zo hier en daar van de berichten over Nantes. In april is daar 'Pour l'amour du fil', een handwerkbeurs met tentoonstellingen. Een van de hoogtepunten is de komst van de antieke Jane Stickle quilt die voor het eerst in Europa getoond wordt. Jane's quilt wordt begeleid door maar liefst 100 nieuwe versies baby Jane van over de gehele wereld. Nederland mag er twintig inzenden en de mijne is er daar een van... en nu snel mijn bedje in, morgen is het vroeg dag want ik ga naar Velp, mijn mede-Huswiffers ontmoeten, gezellig.

Van Jane tot nearly insane

Omdat niet iedereen bekend is met de ins en outs  rondom de bekende Dear Jane quilt vandaag maar eens een klein stukje Jane geschiedenis.
Bij haar heb ik kennelijk voor enige verwarring gezorgd dus een stukje uitleg kan geen kwaad. De geschiedenis begint bij Jane Stickle die in het Vermont van 1860 een prachtige quilt maakte. Omdat die quilt bewaard is gebleven en  de belangstelling van Brenda Papadakis wekte kwam er een boek met een beschrijving hoe een replica van deze inmiddels beroemde quilt te maken. Alle 225 blokken werden op schaal 1:1 getekend en al snel was "tout quiltend Nederland" en ver daarbuiten in de ban van Jane -ofwel Sjaan zoals ze in gewoon Nederlands heet. Quilts die naar Jane Stickle's voorbeeld zijn gemaakt werden Baby Jane's genoemd  en het boek van Brenda is in een soort briefvorm geschreven en heeft als aanhef "Dear Jane".
De quilt bestaat uit 13 rijen van 13 blokken, samen 169 blokken en daaromheen een gepatchte rand van driehoeken; in totaal  225 patchworkblokjes.
De blokken zijn genummerd van A1 t/m A13, B1 t/m B13 enzovoort.
nadat de eerste lichting Jane-verslaafden haar  replica quiltsampler's  had gemaakt ontstond er behoefte aan meer van dit soort quilts. Dat kwam in de vorm van op Jane geïnspireerd werk zoals Quilted diamonds, een soort Jane-achtige blokjes in ruitvorm. De oorsprong daarvan lag mede in de bekende quilt van Jane Austen die bewaard is gebleven en die uit ruitvormen is samengesteld.
De quilt van Jane Austen zie je hier.
Al snel daarna kwam er opnieuw een boek met een beschrijving van een antieke quiltsampler: ditmaal de sampler van Salinda Rupp, gemaakt rond 1870 in Pennsylvania. Op zich waren dergelijke samplers vrij algemeen in die tijd maar zowel Jane Stickle als Salinda Rupp moeten toch wel erg bijzondere dames geweest zijn, vallen bij Stickle de eigenwijze patronen die de blokjes hebben op, bij  Rupp zie je vooral hoeveel gepriegel ze op de vierkante cm voor elkaar heeft gekregen.
De schrijfster van het boek met de beschrijving van de Salinda Rupp quilt noemt het boek niet voor niets Nearly Insane.
Ook deze quilt is groot: 2.25 x 2.25 cm en bestaat uit 98 blokken van 15 x 15 cm. Binnen die 15 vierkante cm is Salinda uiterst pietepeuterig te werk gegaan: het blok met de meeste stukjes  bevat maar liefst 229 snippertjes stof. Echt iets om "gek" van te worden.
Ik ben er in 2004 aan begonnen....
maar het is nog een hoop werk ;)

meer informatie hier of hier , maar je kunt natuurlijk ook op mijn web-log kijken, bijv op 24 november  of
op 15 april, het hoeft niet natuurlijk.

Jane's leftovers

De restjes van Sjaan. Geen recept op mijn web-log, daarvoor moet je op een andere weblog  zijn, bijvoorbeeld hier:   http://ministerieetenendrinken.web-log.nl.
Mijn kliekjes zijn aan elkaar genaaide restjes stof die ik over had van een grote quilt. In mijn eerdere blog,  http://nuttigenfraai.web-log.nl/log/4193898 met de naam  Sjaan mania stond een verhaal over deze grote quilt. Omdat een quilter niets weggooit werden alle snippers stof zorgvuldig in een doos opgeborgen, wachtend op het moment dat er een Plan in mijn hoofd op kwam.  Dat deed zich voor op een zondagmiddag in juni 2003. Ik zat op het echtelijk bed met een berg snippers om mij heen die ik net uit de doos geschud had. Sommige stukjes niet groter dan enkele centimeters. Ik was druk bezig mijn schatten te keuren op hun bruikbaarheid voor dit project. Ik werd betrapt door  mijn lieveling, die zich hardop afvroeg "wat doe je "? "ik zoek een paar lapjes voor mijn quilt"  zei ik zo neutraal mogelijk, alsof het volkomen normaal is op zondagmiddag je snipperverzameling uit te stallen.... Ik zag de verbazing op zijn gezicht, er waren immers kasten en laden vol met bij elkaar tientallen meters*)  stof, die ik zo kon gebruiken. Hij probeerde nog:  "maar je hebt toch wel grotere lapjes dan deze?"  Ik heb het maar niet uitgelegd, daar maak je het alleen maar erger mee. Het resultaat van mijn speurtocht is onderstaand miniquiltje. Het is 47 x 47 cm groot, machinaal gepatcht en met de hand gequilt. Het is grappig om te zien hoe van dezelfde lapjes, met weglating van het donkerpaars van dear Jane een totaal ander quiltje is ontstaan. Het quiltje ligt thuis onder een stapel shaker dozen. En de doos met snippers ?  Die is er zo op het oog niet minder vol  door geworden *) mijn lieveling leest mee dus het is beslist geen goed idee hier te onthullen hoeveel meters ik echt in mijn kastje heb

Sjaan-mania

Vandaag ontdekt dat mijn expootje op de website van het Quiltgebeuren staat vermeld.Ten overvloede daarom nogmaals de url Er schijnt nu ook kerstsfeer te zijn in de winkel !http://www.quiltgebeuren.nlIk ken Willy, de trotse eigenaresse van 't Quiltgebeuren  vooral van de dear Jane groep op internet waar wij jaren geleden bijna dagelijks contact hadden om onze Baby Jane perikelen met elkaar te delen. We stuurden fotootjes in van onze blokjes, hielpen elkaar met het  oplossen van de probleempjes hoe een bepaald blok te maken, lieten de schema's zien hoe we ons een en ander voorstelden  en deelden vooral  hoever we al gevorderd waren met onze quilt.Voor degenen die geen idee hebben waar dit over gaat volgt een korte uitleg. Jane A. Stickle is een Amerikaanse mevrouw die rond  1863 ( tijdens de Civil War) een merkwaardige quilt heeft gemaakt bestaande uit 169 verschillende blokjes met daaromheen een rand van  56 "taartpunten"  te samen een quilt vormend  van 225 verschillende patronen. De quilt hangt in een museum in Vermont  en is beschreven door Brenda Manges Papadakis. Het boek met patronen is in een soort brief stijl geschreven en heeft als aanhef  "dear Jane".  Het is een tijd een ware rage geweest om de quilt na te maken, een echte uitdaging ook, niet alleen omdat hij zo groot is maar ook omdat er meer dan 5600  patroondeeltjes in verwerkt zijn. De replica's worden baby Jane's genoemd. De originele quilt heeft een ecru achtergrondstof en bevat verder de typische mode stofjes uit die tijd.Mijn Baby Jane bestaat uit ruim  6 (!) meter donkerpaarse achtergondstof. De rest van de gebruikte stoffen zijn Hollandse sitsen en klederdrachtruitjes en -streepjes aangevuld met Franse replica stofjes o.a. uit de Provence. Ook de achterkantstof is van Franse origine, een mooie Toile de Jouy die ik in Parijs vond. De quilt is 210 x 210 groot, deels machinaal,  deels met de hand gepatcht. De quilt is  met de hand gequilt en bestaat uit 5116  stukjes stof.Ik heb de quilt opgedragen aan mijn echtvriend,  mijn quilt heet  "in Love"