Woda jest tym dla ogrodu czym przyprawa dla potraw, bowiem umiejętnie wkomponowany w otoczenie staw, sadzawka czy oczko wodne sprawiają, że otoczenie nabiera atrakcyjnego wyglądu. W wodzie jak w lustrze odbija się niebo, kwiaty, drzewa. Również nic tak nie poprawia nastroju, jak szmer wody i szum wiatru w otaczającej roślinności.
Jednak nie każdy może pochwalić się wodą w ogrodzie.
Ja też nie – mam tylko małą fontannę działającą w obiegu zamkniętym, ale kompleks Jezior Plitwickich (Park Narodowy Jezior Plitwickich w Chorwacji założony w 1948 roku), to dla mnie NAJWIĘKSZY WODNY OGRÓD jaki widziałam.
Tworzą go dwa zespoły 16 jezior krasowych połączonych kaskadowo, tzw. Górne Jeziora i Dolne Jeziora. Największe z jezior ma prawie 50 m głębokości, a zajmuje powierzchnię 80 hektarów.
Jeziora oddzielone są od siebie groblami, na których tworzą się wodospady, które powstają z przelewania się wody z wyżej położonych jezior do niższych. Jest ich ponad 90. Największy Wielki Wodospad spada w głąb doliny z wysokości 78 m, a różnica wysokości pomiędzy taflą najwyżej położonego jeziora, a początkiem rzeki Korany wynosi 156 m.
Krystalicznie czyste wody jezior mienią się kolorami od niebieskiego, poprzez turkusowy do zielonego, w zależności od oświetlenia i zawartych w wodzie minerałów. Widok wodospadów, potoków i jezior otoczonych bujną zielenią zapiera dech w piersi, tym bardziej, że zwiedzanie odbywa się poprzez spacer drewnianymi kładkami nad wodą.
|
|
|
Niezliczona ilość wodospadów wypływających nie wiadomo skąd
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
I najwyższy z nich
|
|
|
Kaskady obrośnięte mokrym mchem
|
|
|
|
| |
Bogata roślinność wokół jezior
|
|
|
|
|
|
Kaczki, ważki czy jaszczurki czują się tu znakomicie, a w płytszej wodzie widać ławice ryb oraz osady węglanu wapnia na roślinach i opadłych do wody gałęziach
|
|
|
|
|
|
|
| |
Tajemnica krystalicznej czystości wody i kaskad leży w wysokim nasyceniu wody związkami wapnia. Kiedy woda uderza o skały, tworzy mikrokryształy, które zatrzymując się na roślinach i mchu sprawiają, że po wielu latach one kamienieją. W ten sposób powstają zapory z trawertynu, które zatrzymując wodę tworzą jeziora i wodospady. Ponieważ proces ten ciągle postępuje, krajobraz parku podlega powolnym, acz ciągłym zmianom.