💕 💕 💕

"Miłość trzeba pielęgnować jak dziecko, 

aby się nie zaziębiła, 

nie zwariowała, 

nie wyleciała przez okno jak ptak."

Miłość ...

💕 "Miłość to nie pluszowy miś ani kwiaty.

To też nie diabeł rogaty.
Ani miłość kiedy jedno płacze,
A drugie po nim skacze.

 Bo miłość to żaden film w żadnym kinie,
Ani róże, ani całusy małe duże

 Ale miłość kiedy jedno spada w dół
Drugie ciągnie je ku górze"

Znowu misiaki słodziaki.

Prawie rok temu opisywałam

przygody grupki misiaków,

która wyruszała w podróż życia.

W stęsknione dziecięce ręce

miały dotrzeć

saniami Mikołaja. 

Dacie wiarę, że czas zdążył zatoczyć koło

i kolejna wesoła gromadka szykuje się do podróży?

Niesamowite.

Ubrały ciepłe sweterki,

zawiązały szaliczki

i niecierpliwie przytupują nóżkami.

Ta para jak widać liczy na dodatkowe atrakcje. 

Czyżby  miały na myśli kulig za saniami Mikołaja?

 Pozdrawiamy serdecznie :)

Na luzie

  

W takim oto sympatycznym towarzystwie

delektuję się leniwym porankiem.

Kawa smakuje wybornie.

Lista rzeczy do zrobienia na dziś dłuuuga.

Ale teraz luzik, kawa, muzyczka.

Chwilo trwaj :)

 

Misiowe przygody

Słuchajcie mam sanki, kto idzie ze mną?

 Wczoraj wieczorem jak siedziałem na półce,

 widziałem przez okno, że sypie śnieg.

Idę z tobą pozjeżdżamy razem.

Idę z wami, ale gdzie ten śnieg?

Tam jest, tam jest zobaczcie!

Kto zjeżdża ze mną?

Dajcie spokój, nie czas teraz na zabawę. 

Nie pamiętacie co mówiły renifery?

 Zaraz wyruszamy na wielką przygodę w tym tekturowym pudełku.

Pojedziecie saniami Mikołaja.

To będzie jazda.

Ja chcę jechać.

Chodźcie ze mną, renifery mówiły, że to ekstra przygoda. 

Oooo ... niech mi ktoś pomoże!

 No już dobrze. Wołajmy resztę.

 To co wyruszamy?

Dzieciaki czekają. W drogę.

Otulania ciąg dalszy

Bardzo się cieszę, że podoba się  Wam

moje kolorowe, jesienne otulanie domowych pieleszy.

Miłe słowa przekazałam autorce barwnych kołowców

i w Jej imieniu dziękuję za wszystkie pochwały :)

Jeżeli chodzi o moją domową dżunglę,

której elementy wpadły w oko niektórym z Was,

to muszę przyznać, że  pokazałam tylko maleńki skrawek

mego zielonego bogactwa.

No cóż nie potrafię zachować umiaru 

w gromadzeniu nie tylko kurzołapów wszelakich,

ale również chętnie gram w zielone ;)

I dlatego liściasta brać, tłumnie zasiedla moje parapety i półki.

Mam w planie przedstawić szerzej moją domową dżunglę,

ale potrzebny jest do tego wolny czas i dobre światło.

Niestety i jedno i drugie jest obecnie towarem deficytowym.

A wracając do otulania,

zobaczcie w jakich ciepłych sweterkach

spacerują moje misiaki słodziaki.

Letni lans poszedł w zapomnienie

na topie są teraz długie spodnie i otulające golfiki.

I co sądzicie o takiej jesiennej, misiowej modzie?

Ciągle wakacyjny luz?

Powiem Wam, że trudno 

wskoczyć w szkolnej codzienności tory, 

gdy na zewnątrz wakacyjna aura.

Uczniowie tęsknie w stronę okien spoglądają

i wakacyjny luz ciągle im w głowach.

Towarzystwo nadal w krótkich portkach 

i koszulkach paraduje,

choć ranki i wieczory chłodne i mgliste już bywają. 

 

 

 

 

 

Znaki

Mgliste poranki,

 kwitnące łany nawłoci

i grzyby.

Chłód, że nawet konewki w ogrodzie, przytulają się do siebie;)

 Pierwszy placek ze śliwkami zjedzony,

konferencja rozpoczynająca nowy rok szkolny umówiona.

To znaki, że jesień tuż tuż.

A w pracowni szmatki zawirowały

i powstały pierwsze, jesienne zwierzaki przytulaki.

Wakacyjna miłość

Zapowiadał się dzień jak co dzień.

Wietrznie i deszczowo.

Nuda pomyślał.

Ileż można chodzić na plażę, patrzeć w niebo

i zastanawiać się ...

pokaże się dzisiaj słońce, czy znowu nie?

Był zły sam na siebie, trzeba było pojechać w góry.

Postanowił pospacerować po lesie, 

tu wiatr nie był taki dokuczliwy.

I tam dostrzegł właśnie ją.

Uprawiała poranny jogging,

nie zważając na wiatr i deszcz.

Jego serducho mocniej zabiło.
 

 Zebrał się na odwagę i zagadnął piękną nieznajomą.

Uśmiechnęła się do niego.

Rozmawiali, a po chwili 

już razem, truchtem biegli przez mokry las.

I wcale już nie dostrzegał wiatru i deszczu.

 To są moje najwspanialsze wakacje pomyślał. 

    

Morał:

na wakacjach do szczęścia nie potrzebna jest 

piękna pogoda tylko... drugi miś ;)

Morskie klimaty

" Na plaży słońce praży

tu bladość ciał zanika..."

Nie chciałabym nikogo drażnić,

nie wiem jak wygląda sytuacja pogodowa nad morzem.

Za to na południu Polski, pogoda taka 

powiedziałabym nadmorska.

Słonko zagląda zza chmur, wieje i jest chłodno.

Nie żebym narzekała, wręcz przeciwnie,

chce się żyć.

Można działać w domu i w ogrodzie.

Mijają kolejne wakacyjne dni,

a mi prawdę mówiąc jeszcze nie udało się zwolnić.

Wszystko chciałabym zrobić tu i teraz.

Walczę z sobą o ten spokój i luz.

Powtarzam sobie...

" Czy zawsze trzeba być aktywnym?

Nie :)

Nawet drzewa mają czas spoczynku!

Wyluzuj i się nie oceniaj..."

Łatwo nie jest.

Ale widzę stopniową poprawę, 

już mogę pospać ciut dłużej i nie zrywam się bladym świtem :)

Ciekawa jestem, czy Wy potraficie tak od razu 

przełączyć się na leniwy tryb urlopowy?

A przez tą nadmorską pogodę

powstały szyjątka w stylu marine.

Leżakują na wiklinowej leżance

i w nosie mają, że jeszcze trzeba by zrobić to czy tamto ;)

Chyba muszę wziąć z nich przykład.

Na pocieszenie wiosenne misiaki

A było już tak pięknie.

Cieszyłam się, że wszystko rozwija się, rośnie i kwitnie w koło.

Wystarczyła jedna zimna, BARDZO ZIMNA noc, 

i...

Dzisiaj jak widać nawet niebo płacze nad tymi 

zmrożonymi listeczkami :(

Królowa została pokonana, mroźnym pocałunkiem :(

Dobrze, że zdążyłam jej zrobić choć kilka zdjęć w pełnej krasie,

będę nimi cieszyć oczy do przyszłego roku.

Moja magnolia dzisiaj w strugach deszczu

prezentowała się tak...

Aż strach pomyśleć, że przed nami jeszcze zimni ogrodnicy

i zimna Zośka.

Cóż zrobić, liczę na to, że roślinki sobie poradzą.

 

Ale mam coś na pocieszenie.

W strugach deszczu, zrobiłam jeszcze sesję zdjęciową

wiosennych  misiaków.

Dobrze, że dach altany chronił nas przed deszczem :)

Zobaczcie jaka sympatyczna uśmiechnięta gromadka.

 

 

 Jak patrzę na ich uśmiechnięte mordki 

od razu mi weselej :)