Senne mary pewnej pary oraz sztuczki językowe na dobranoc

"Kiedy kobietę w własne łoże złożę,

Spokojny jestem, że nie cudzołożę."

Przygód w alkowie Bożeny i Stefana część pierwsza.

Na dobranoc pokaż mi, kochany, sztuczkę językową, rzecze Bożena.

Biedna Bożena, ponętnie marznąca w zderzaki oraz zaopatrzona w tipsowe oprzyrządowanie do zaorania ugoru pleców, musi obejść się smakiem. Chociaż sztuczka niczego sobie.

"Nie ma większej zniewagi niż szacunek dla nagiej."

Tymczasem Stefan ma, wyrosłe na fantazmatach o wymionach-gigantach,  niepokojące sny o podstępnie czającej się na niego ginekomastii.

Dobrze skrojone futro zakryje każdą sromotę jednakże. Jesień idzie, czas zahodować.

"Była skromności wzorem,
Ale - nigdy wieczorem." 

Zwierzątka, w tym koty, są dobre na poprawę humoru, ale w końcu człowiek ma ochotę na coś bardziej frywolnego. 

Dopomoże mi Jan Sztaudynger.

Oby kołdry wasze były gorące, a gęsina w poduszkach ubita. Howgh!

Zombie love

Spóźnione Walenta dla wielbicieli serialów o zombiach.

Narodziny relatywizmu czyli niedzielne porno

 
Rozgrzeszenie

Ach, pochędoż ze mną chwilę
anielico w złej godzinie!
Niech nas nic już nie rozdzieli,
pitigrilmy się w niedzieli!

Zdejmę Tobie aureolę
bez kółeczka wszak Cię wolę
Wtedy nie mam już kompleksu
że wywodzę się ja z plebsu.

Anioł skrzydłem machnął zdrożnie
- Czy to będzie dziś pobożnie?
Czy też może jak ten zwierz
weźmiesz tu mnie wzdłuż i wszerz?

I nie zdążę nawet krzyknąć,
ty nie zdążysz nawet zniknąć!
Ja nie zmówię już paciorka,
ty nie zapniesz już rozporka!

-Mój aniele słodki, mały
grzech nasz będzie doskonały:
nie martw się co myślą w niebie-
Biorę winę wszak na siebie!
 

(wierszyk by pandeMonia vel Skorpion, więcej wierszyków w linku panelu bocznego)