Naadjes en draadjes

Er waren eens drie beren, die samen in een huisje aan de rand van het bos woonden. Er was een heel grote Papa Beer, een middelgrote Mama Beer, en een kleine Baby Beer. Samen hadden ze veel plezier. Zo begint het sprookje van Goudlokje. Toen Heidi&Finn haar minipals uitbracht, was ik meteen zo verliefd, dat het heel snel in mijn mandje belandde. De net uitgebarsten babyboom was natuurlijk ook een reden om dit patroon aan te kopen. Ik ben nog steeds fan van zelfgemaakte kadootjes (als ik er zeker van ben dat de ontvangers dit appreciëren natuurlijk), dus ik liet me volledig gaan. Het stofje voor de beren werd aangekocht, de rest komt uit de restjesbak. Ik knipte een heel leger beren, zodat er niet één, niet twee, maar drie kinders gelukkig gemaakt werden. Niet allemaal gelijktijdig natuurlijk, want bandwerk is nog steeds niet mijn favoriete bezigheid.  In de boekhandel vond ik een vertelboekje met het verhaal van Goudlokje en de drie beren, zodat er niet alleen ...

Het werd weer uitstelgedrag, dat babybezoek van Sem. Zelfs zo uitgesteld dat hij intussen al één jaar oud is. Om dat te vieren, gingen we niet gewoon op bezoek, nee, we deden van glamping. Zomaar, bij hem in de tuin. We vierden babygeluk, vriendschap en het einde van de zomer. En dankzij het nazomerweer werd het een prachtig weekend. Ook uitgestelde bezoekjes verdienen een zelfgemaakt kado. Deze keer combineerde ik een patroon uit de lente van 2007 en een stofje uit de restjeshoek van een naaiweekend. Perfecte match. Patroon: Ottobre lente 2007 Stof: restje Fournituren: Huis van Katoen Stof 2018: 17 in, 44 uit

Ondanks dat ik toen schreeuwde dat ik het nooit meer opnieuw zou doen, begon ik er weer aan.  Want uiteindelijk was het helemaal niet zo moeilijk, toch? Mijn vorige versie had een paar structurele probleempjes en die wou ik graag oplossen. Ik naaide toen tunnels om stokken in te steken en stikte deze onderaan toe, zodat de tent er mooi in kon staan. What was I thinking?!! Meermaals zeeg de tent neer, zwaartekracht, you know!   Ik diende een baby te voorzien van een kadootje en sloeg enkele stofjes in. Yeps, af en toe mag ik nog eens zondigen. Zeker als het object te groot is voor het project dat ik in mijn hoofd heb. En zodat ik niet weer uren aan een stuk zou moeten puzzelen. Want dat maakte van de vorige tent een huzarenstukje. Deze keer pakte ik het wat anders aan. Ik naaide de stoktunnels bovenaan toe, logischerwijs. En de tent? Die blijft gewoon staan. Eat this, zwaartekracht! Met de restjes knutselde ik nog een ...

De week voor Kerst werd er een nichtje geboren. Het eerste nichtje voor mijn dochters (toch langs die kant van de familie), dus mijn meisjes zijn superblij dat ze versterking kregen. En baby's verdienen kadootjes. Ik greep terug naar een beproefd recept, het babyjasje uit 'Zo Geknipt, intussen beter gekend als One to hug . Dankbaar om te maken, nog dankbaarder om af te geven. En ook een klein hoeraatje voor mijn goede voornemens. Stof: ooit bovengevist uit de restjesbak in De Stoffenstraat Patroon: One to Hug van Mind the Whale Stof 2018: 0 in, 3 uit

Onlangs nam ik mijn breinaalden weer onder de arm. Het breien van mijn sjaal werkte zo rustgevend en bijna hypnotisch ontspannend, dat ik geloof dat ik verslaafd ben. Voor de eerste keer maakte ik iets dat uit meer bestond dan een rechte lap. Met meerderen en minderen en al. Binnenkort verhuist het truitje naar een nieuwe eigenaar, en ga ik op zoek naar een nieuw projectje.   Patroon: Marcel Trui uit La Maison Victor editie sept-okt 2015 Wol: Merinokatoen uit Het Stoffenwinkeltje in Westerlo

Kleine Sem zag het levenslicht, ik maakte een kadootje. Zo vrij snel na de geboorte. Een unicum, want er hangen nog genoeg kaartjes van kindjes die wachten op een bezoekje. Maar dit kadootje zat al lang in mijn hoofd, ik had het patroon en de juiste stof. Dus waarom nog wachten? Zo ontstond er een klein Tijsje, naar het gratis patroon van Bijoogappelsien. "Waauw", hoor ik jullie al denken. De Queen van uitstelgedrag die tijdig klaar is? Applaus voor mezelf! Er zit jammer genoeg een 'MAAR' aan het verhaal. Toen ik op het kaartje ging kijken om het adres op te zoeken, bleek dat kleine Sem geboren werd half augustus. En ik tekende maatje 62 over .... Een kleine navraag leerde me dat ik beter een nieuw kadootje voorzie!

Voor alle duidelijkheid: neen, ik ben niet zwanger. Maar als ik rondkijk in onze vriendenkring en familie, lopen daar een aantal groeiende buiken rond. (oké, dit had wel over mij kunnen gaan, alleen ik herhaal: ik ben niet zwanger). Om binnenkort alle babyfeestjes te snel af te zijn, begon ik al aan kadootjes. Patroon: Lua van Straightgrain, weer een Belgisch patroon! Nog eens hoera voor #stikbelgique! Stof: Stoffenwinkeltje Westerlo

Lang gewenst, met liefde gedragen en nu een flinke vent!  Dat is het verhaal van kleine Cis. Lieve Cisman, ik hoop dat je leven uit minstens zoveel kleur bestaat als dat van je ouders ! Een liefde geen gebrek, ik koos ervoor om hem een beetje warmte kado te doen. Speciaal voor hem maakte ik voor de eerste keer iets uit ' Zo Geknipt'.  Kleine Cis zal deze winter geen kou lijden! Patroon: Jasje uit ' Zo Geknipt' Stof: de Stoffenstraat, Kasterlee

Volgende babynaaisels zijn voor Lex. Nichtje Loes, onze steeds bereidwillige babysit, verdient het om af en toe in de bloemetjes gezet te worden. Vandaag gaat zij in stijl naar een babyfeestje. Ik maakte een dekentje en vulde een mandje met een aantal slabbetjes, een grote en een kleine naamslinger. Hopelijk is de mama van Lex er ook blij mee.

Het regent baby's de laatste weken, dus staat mijn naaimachine in dekentjes- en vlaggenmodus. Ik kreeg een foto van een stofje toegestuurd en kon alleen maar blij zijn met de goede smaak van de kersverse ouders. Ik hoefde maar één blik op het printje te werpen en herkende het Soft Cactusprintje meteen. Het combineren met een ander stofje was iets moeilijker. Blauw was te blauw, groen was te groen. Dus werd het wit. Jammer genoeg zat er geen juiste kleur flockfolie in mijn voorraad, dus werd een ander tintje. Welkom Wout, veel plezier in je verdere leven!

Hij werd verwacht de tweede helft van december. Nogal vaag voor iemand met extreem uitstelgedrag. De feestdagen in het achterhoofd zorgden ervoor dat het kadootje netjes op tijd klaar was, net voor de tweede helft van december. Kon ik toen weten dat meneer tot vandaag zou wachten om tevoorschijn te komen. Babykadootjes maken, het blijft plezant. Kadootjes op vraag voor onbekenden, het blijft spannend. Hopelijk koos ik deze keer weer het juiste stofje en kon ik de ouders van kleine Viktor toch blijmaken.

Lotje werd weer tante. Omdat het kadootje vorige keer hartelijk onthaald werd, mocht ik nog eens achter mijn naaimachine plaatsnemen. Ik toverde in stukjes en brokjes een heel setje tevoorschijn (mijn uitstelgedrag en schuldgevoel verdwenen vrij snel, wat is het leukste: één groot pak openmaken of verschillende kleine pakjes uitpakken?)  En de grote broer? Die mocht onlangs zijn éérste kaarsje uitblazen.  Hoera voor Door, hoera voor Vic! Stofjes: gekozen door tante Lotje bij Ateljee P

Arthur kreeg een kleine broer. En ik werd trotse meter .  Uitstelgedrag leidt tot late kadootjes. Meer dan een half jaar geleden kwam ik op een garageverkoop een schattig boerderijtje tegen.  Meteen verscheen de stripverhaal 'Ping' en bijhorende lamp naast mijn hoofd en geen vijf minuten later sukkelde ik (met de fiets welteverstaan) naar huis met het ding onder mijn arm. Het werd op de slaapkamer op de kast gezet, wachtende op een grondige renovatie. Twee weken geleden was het zover. De schattige boerderij mocht van de kast en kreeg een prominente plaats midden op de keukentafel (en dat wel voor twee volledige dagen, om zeker niet te vervallen in uitstelgedrag).  Ik had veel plannen, die jammer genoeg niet allemaal konden verwezenlijkt worden. De toile ciree die als nieuwe dakbedekking moest dienen, weigerde te blijven hangen, trok in blazen, schoof naar beneden, ... Kortom, die belandde in de vuilbak. De potten verf werden bovengehaald en ik ging aan ...

Dat kleine baby's zelfgemaakt kadootjes krijgen, dat wist u al.  Dat ik af en toe eens iets nieuws probeer, dat ga ik u nu laten zien. Imme zou een kleine broer of zus krijgen. Zo rond 15 januari.  Wij dienden als noodopvang: als de kleine uk zich zou aanbieden, mocht Imme komen logeren.  Weken werd er al over gepalaverd, bij wie hij mocht slapen. Ik plande een origineel kado: een dekentje, maar geen genaaid deze keer.  HuisZes heeft de zachtste wol in mooie kleurtjes, dus ik voorzag mezelf.  Het meisjesdekentje was al langer klaar, op de boord na. De bolletjes voor de jongensversie mocht met oudejaar mee op vakantie naar zee.  Ik haakte met zicht op strand en golven en geraakte bijna verslaafd. Niets zo rustgevend als haken aan zee. Kleine Wietse kon niet wachten tot we terug thuis waren. Hij werd geboren op 2 januari. Het dekentje raakte af en met de rest van de wol maakte ik nog een knuffel. Veel plezier in je verdere l...

verdient een kameraad! Zo kwam neefje Arthur een dik half jaar geleden vertellen dat hij grote broer werd. Nog leuker is dat ik meter ben van dat kleine nieuwe familielid. Vorige zondag kreeg ik het berichtje dat hij geboren was, Jules, een superschattig mini-mensje. Speciaal voor hem maakte ik een speeldeken, de knuffel vond ik toevallig in de winkel.  Ideaal voor een echte piraat!

Fonne had nog een kadootje tegoed.  Tegoed, als in 'ik stelde het maken van een geboortekadootje zo lang uit dat Fonne intussen 1jaar wordt.' (Nog niet het record aan uitstelgedrag, maar lang genoeg om vernoemd te worden) Voor de kroon gebruikte ik de snelle (en dankbare) tutorial van Riet.

Lotje werd tante en zocht een origineel kadootje.  Ze kocht zelf stofjes die ik mocht omtoveren tot een vlaggenlijn en een dekentje. Ik kreeg een gesloten enveloppe met de naam van het toekomstige neefje in mijn handen en moest heel lang zwijgen. Maar het is gelukt. Welkom kleine Vic! Uit de restjes van de stof toverde ik nog een knuffel en kussen en een pamperzakje. Zo kreeg tante Lotje niet twee maar vijf kadootjes in haar handen.