Naadjes en draadjes

Het iets minder warme weer deed me verlangen naar een warme trui. Zo eentje waar je in kan verdrinken, die knuffelzacht is en die je nooit meer wil uitdoen. Wel, zo een trui lag er hier te wachten, netjes gebreid, een klein beetje avontuurlijk geëindig en daardoor weggelegd, wachtend op de finishing touch! Wat een winterwerkje ging worden (jaja, voorgaande dateert van ergens in november), werd dus een lente-opdracht. Vandaag presenteer ik jullie mijn Lila, uit de tweede editie van Fibremood. Ik leerde breien in het vierde leerjaar, bij juf Mariette. Je weet wel, rechts en averechts, met veel steken die vielen en dan door de juf met veel geduld weer opgehaald werden. Een lap met veel wit een rood, en vooral veel gebroddel. Veel verder dan dat raakte mijn opleiding (in breien dan) niet. Er werd de laatste jaren wel meer gebreid hier thuis, maar veel verder dan een sjaal of een dekentje geraakte ik niet. Fibremood bracht daar verandering in. De grote wolzolder bij ons mama en...

Ik ben er wat laat mee, maar ik wil deze jaarlijkse traditie niet overslaan. 2018 was een jaar dat me vooral veel rust bracht. Mijn muzikale carrière kent een pauze, mijn bijberoep als lesgeefster werd stopgezet, waardoor ik kon genieten van de tijd die ik plots vrijkreeg. En dat deed deugd. Na jaren mezelf in duizend bochten wringen om de agenda te kunnen volgen, leerde ik omgaan met overschot van tijd. En die tijd nam ik vooral voor mezelf. Onthaasten, zo kan ik het het best omschrijven. Ik leerde om me neer te zetten en te genieten van een boek, deed intussen aan minimaliseren, en maakte zo niet alleen mijn hoofd leeg, maar ook een deel van de kasten. Op die wolk wil ik 2019 gerust verder doorkruisen. Ik ontdekte, bij het maken van dit overzicht, dat mijn camera dit jaar heel weinig gebruikt werd. Dus jullie gaan het moeten stellen met een samenraapsel van foto's van mindere kwaliteit. Gelukkig zijn de herinneringen van de allerbeste kwaliteit. Die pakken ze ...

Onlangs nam ik mijn breinaalden weer onder de arm. Het breien van mijn sjaal werkte zo rustgevend en bijna hypnotisch ontspannend, dat ik geloof dat ik verslaafd ben. Voor de eerste keer maakte ik iets dat uit meer bestond dan een rechte lap. Met meerderen en minderen en al. Binnenkort verhuist het truitje naar een nieuwe eigenaar, en ga ik op zoek naar een nieuw projectje.   Patroon: Marcel Trui uit La Maison Victor editie sept-okt 2015 Wol: Merinokatoen uit Het Stoffenwinkeltje in Westerlo

Om mijn breiskills wat te onderhouden, kocht ik vorig jaar in Kruidvat een setje glitterwol, met kleuren in verschillende tintjes, die wonderbaarlijk samengaan. Sindsdien vind je me regelmatig terug in de zetel, al breiend, terwijl de rest van het huishouden naar een leuke film of serie kijkt.  Het is net dat tikkeltje socialer dan in een ander hoekje achter een ratelende naaimachine te zitten. Het is ook een beetje mijn zen-momentje. Verstand op nul, rij na rij zo vordert mijn breiwerk. De winter ging voorbij en mijn wolletjes verhuisden naar mijn wolmandje. Ooit tikte ik in de Kringwinkel een schattig poppenparkje op de kop, dat doet nu dienst als verzamelplaats voor bolletjes wol (en nog een paar UFO's).  Genoeg materiaal voor nieuwe projectjes, me dunkt. Nu de avonden weer wat langer duren, haalde ik mandje boven en breide ijverig verder aan mijn werkje van vorige winter. Zonder hard na te denken toverde ik de wol om tot een lange sjaal. Net zoals Specialia Van der ...

Kinderkamers afwerken, al lang een topic op één van mijn eindeloze rijtjes.  Pinterestlijstjes maken is geen probleem, maar zelf aan de slag gaan, dat is een ander paar mouwen. Ik ben niet het type dat winkels afschuimt op zoek naar leuke meubels, neen, ik loop ze liever toevallig tegen het lijf. Zo ook deze afdanker.    Moederlief liet weten dat ze dit zetelding naar de kringloop ging doen. Ik knipperde met mijn ogen, de hoes werd zelfs nog netjes uitgewassen door moederlief en plots stond het zeteltje hier. In gedachten pastte het perfect op Ella haar kamer, zodat madam een knusse leeshoek zou krijgen. In werkelijkheid is het ding log, schreeuwerig en vooral heel aanwezig. Het oorspronkelijk plan om een nieuwe hoes te maken, verdween heel snel uit mijn gedachten. Net iets teveel werk naar mijn zin.  Ik dook in de stoffenmand, diepte er een paar (al lang vergeten) stofjes uit, en schoot in actie. Het gehaakte dekentje kreeg eindelijk een boord...

Dat kleine baby's zelfgemaakt kadootjes krijgen, dat wist u al.  Dat ik af en toe eens iets nieuws probeer, dat ga ik u nu laten zien. Imme zou een kleine broer of zus krijgen. Zo rond 15 januari.  Wij dienden als noodopvang: als de kleine uk zich zou aanbieden, mocht Imme komen logeren.  Weken werd er al over gepalaverd, bij wie hij mocht slapen. Ik plande een origineel kado: een dekentje, maar geen genaaid deze keer.  HuisZes heeft de zachtste wol in mooie kleurtjes, dus ik voorzag mezelf.  Het meisjesdekentje was al langer klaar, op de boord na. De bolletjes voor de jongensversie mocht met oudejaar mee op vakantie naar zee.  Ik haakte met zicht op strand en golven en geraakte bijna verslaafd. Niets zo rustgevend als haken aan zee. Kleine Wietse kon niet wachten tot we terug thuis waren. Hij werd geboren op 2 januari. Het dekentje raakte af en met de rest van de wol maakte ik nog een knuffel. Veel plezier in je verdere l...

Wat maak je voor een jarige: een vlaggetjesslinger. En wat maak je voor de madam achter Huiszes: iets met wol. Zij had onlangs een leuk ideetje. Ik knipperde ne keer met mijn ogen, sloeg het op in mijn (overvolle) geheugen, en nam deze week de haakpen in de hand. Gelukkige verjaardag!  (en merci Lies voor het leuke idee)