Naadjes en draadjes

Afgelopen maand stond in teken van Mei Plasticvrij. En wij deden ons best. Geflankeerd door de meest gemotiveerde dochters on earth ging ik op pad. Met eigen zakjes en bakjes. We trokken er op uit in onze nabije omgeving en werden op verschillende plaatsen aangemoedigd. We deden inspiratie op bij andere blogsters en creatievelingen en werden elke dag verblijd door een tip van Veerle Colle . En een heel verhelderende uitleg vond ik in dit filmpje Intussen zijn vele producten vervangen door verpakkingsloze alternatieven. De maand is voorbij, maar wij stoppen nog niet. Onze zoektocht gaat door. En elke kleine verandering is er eentje in de goede richting. Voorlopig weegt de af te leggen afstand tot een verpakkingsvrije winkel niet op tegen het weinige dat ik nog verbruik. Maar binnenkort plan ik wel een bezoekje. Vele mensen denken dat het veel tijd in beslag neemt, winkelen zonder plastic. Ik kan jullie verzekeren dat dit niet het geval is. Het kost wel een beetje moeite, je m...

Afgelopen week werd onze badkamer onderworpen aan een kritisch oog. Sinds we proberen plastic uit ons leven te bannen, zie ik overal echt alleen nog maar plastic. Echt overal. Gelukkig droom ik er nog niet van. Gek dat ik daar niet eerder bij stilstond en gewoon alles kocht en weggooide. Ik ben iemand die grote aantallen voorraad koopt, zodat er steeds reserve staat. En dus ook een grote hoeveelheid verpakkingen. De huidige voorraad wordt gewoon opgewerkt (weggooien is ook zonde natuurlijk), maar voor alles wat opgeraakt, zoeken we een alternatief, liefst verpakkingsvrij.   Zo wassen we ons sinds een paar weken, niet meer met doucheschuim uit een wegwerpverpakking, maar met oldschool zeep. Ook de shampoo werd vervangen door haarzeep. Ik volgde het hele Low poo/No poo verhaal van Annelyse al langer en ging op zoek naar een waardige vervanger. Tot vorige maand werd mijn haar elke dag gewassen, gedroogd en gestijld, wegens snel vet en ontembaar. Iets dat ik met mijn ochtendhu...

Ons tv-optreden ging niet onopgemerkt voorbij. Langs alle kanten krijgen we reacties. De meeste positief, sommigen ook negatief, maar voor een Belg is muggeziften makkelijker dan complimentjes geven, dus daar lig ik niet wakker van. Voor we verder gaan met deze post, wil ik even nuanceren dat plasticvrij leven niet haalbaar is. Plasticarm is eerder de juiste term. En met die ideologie willen wij deze maand werken. Ik sta ervan versteld hoeveel plastic wij zomaar verzamelen. En dat zonder er bij stil te staan. Winkelkar volladen, thuis uitladen en meteen al een berg plastic verpakking in de vuilbak gooien. Vanaf vorige week is dit verleden tijd hier ten huize. Niet dat onze vuilbak de komende week niet vol gaat zitten, onze kasten zitten nog vol producten waarrond een wegwerpverpakking zit, hopelijk vinden we verpakkingsvrije alternatieven. Wat deden we de voorbije week dan wel: We gingen winkelen en namen onze eigen verpakkingen mee. Ondanks dat ik gedacht had dat we gingen...

Al langer proberen we met ons huishouden een steentje bij te dragen tot een beter leven. Jong geleerd, oud gedaan. En ik sta soms versteld van de mooie manieren die ik mijn kinderen bijbracht (echt waar). Opruimen hier in huis is niet de sterkste kant van mijn kinderen, maar als ze zich luidop afvragen wie er hier in de berm afval durft achter te laten, dit oprapen en zelf in de vuilbak gooien, ben ik stilletjes wel heel fier op hen. De actie Mei Plasticvrij hoefde geen uitleg. Op zich leven we al vrij bewust, weekmenuutjes opstellen, winkelen met eigen tasjes, zelf prikwater maken, koekendozen vullen met zelfgebakken koeken, drinkbussen met kraantjeswater, .... niets nieuws voor ons.  Al langer worden we geïnspireerd door Lies , vanaf deze maand willen we onszelf een spiegel voorhouden en kijken wat we nog kunnen verbeteren. De dochters zijn er klaar voor en deelden dit met jeugdig Vlaanderen ! Dankzij hun kritische blik ben ik overtuigd dat we deze maand zeker zullen bijleren...

En toen .... werden mijn dochters tieners. Ik negeer het al een tijdje, maar kan er nu niet meer omheen. De oudste zweert bij broeken en liet haar haar kortknippen. De jongste wil nog graag kleertjes aan van een klein meisje, maar haar groeispurt zette al in. Chanceke voor mij, de twee meisjes met dezelfde maten. Zodoende hooide ik in mijn patronenkast, bye bye aan alles kleiner dan maatje 146. Het aanbod is dus redelijk beperkt, maar misschien is dat net goed voor mijn brein dat altijd overuren maakt. In de voorraad vond ik twee lapjes tricot en huppekee! Twee jurkjes rijker! Patroon: Loes uit Zelfgemaakte Kleertjes 3 van Catharina Deweerdt Stof: uit de voorraad Patches: Veritas Oja, merkten jullie mijn nieuwe achtergronden al op? In 2010 werd ons huis grondig verbouwd. Recent begonnen we aan de afwerking. Er kwam een nieuwe muur in steigerhout en de aanbouw werd gevoegd. Mijn hart maakte al tienduizend sprongetjes, zo blij ben ik elke keer als ik bu...

Naar jaarlijkse gewoonte wil ik jullie mee laten genieten van momenten die ervoor zorgden dat 2016 voor mij een mooi jaar werd. Deze foto werd genomen op de laatste avond van onze reis naar Bretagne afgelopen zomer. Mijn twee bloedjes en een geweldig mooie locatie, meer moet dat niet zijn. Ergens in het voorjaar kwam deze cutie bij ons wonen.  Intussen is hij uitgegroeid tot een wolf, maar dan wel eentje met puppy-oogjes.  Ondanks dat een hond heel wat werk met zich meebrengt (lees kapotgebeten buitenkraantje, uiteengehaalde houtstapel, hier en daar een gat in de gazon), weegt dat niet op tegen zijn onvoorwaardelijke liefde. Nogmaals een foto van mijn twee dames, hier in een spontane omhelzing. Opdracht was: doe eens lief, en dan krijg je zoiets.  Deze twee foto's horen samen, ik kon niet kiezen. Noor en Ella mochten in opdracht gaan poseren. Voor mij zijn niet alleen de foto's specia...

Naar aanleiding van haar blogpost besefte ik dat het hoog tijd was mijn huis nog eens onder handen te nemen. Rust in mijn huis brengt ook rust in mijn hoofd. En dat is hetgeen ik momenteel nodig heb. Als ik even nadenk, kan ik heel wat dingen opnoemen waar ik gerust kan in snoeien. Tijd voor een lijstje dus. Tegen eind december wil ik: - opgeruimde mailboxen, geordende foto-albums en overzichtelijke bestanden op de pc - een uitgemeste cd- en platenkast - geminimaliseerde kleerkasten - overzicht in de badkamerkasten - geordende keukenkasten - een gesorteerde speelgoedkast - een auto die er niet uitziet als een woonwagen - boeken nakijken en een nieuwe bestemming geven - een onderhoud voor alle fietsen - een inkomhal die eindelijk toegankelijk is - alle onbruikbare knutselspullen buitengooien - orde op de naaitafel - de schoenenkast omgooien, alle schoenen inspecteren en deftig poetsen - papierwerk en administratie van 2016 bundelen en afwerken - de ingemaakte kast o...

Vorig jaar kwam ik in de kringwinkel een huis tegen, een houten huis, groot genoeg zodat mijn twee dochters ermee konden spelen. Het stond hier een jaar te staan, tot ik vorige week mijn witte lakverf bovenhaalde en het oude bruine huis omtoverde tot een wit fris gebouw.  De meubeltjes komen ook uit de kringloop. Schattige basisstuks vullen het huis. Er is een keuken, eetplaats, salon met piano, bureauruimte, slaapkamer, badkamer met bad en douche en een babykamer.  Uren speelplezier gegarandeerd!

Onze verbouwingen zijn al een hele tijd geleden, de afwerking daarentegen laat nog op zich wachten. Tijd, geld, goesting, allemaal factoren dat het voltooien van de meeste kamers onderworpen zijn aan uitstelgedrag. Onlangs schoot ik toch in actie. Plaats voor plaats ga ik proberen verder te werken, in de hoop dat het hier ooit volledig klaargeraakt. Ik begon met de gemakkelijkste, lees: kleinste, kamer, het toilet. Manlief is een grote muziekfan en om te voorkomen dat mijn huis er gaat uitzien als de jeugdkamers uit het Joepie-tijdperk, plezierde ik hem door het kleinste kamertje in te richten naar zijn interesses. Veel woorden hoef ik daar niet aan vuil te maken. De muren waren snel geverfd, dankzij de grote tegelpartijen. De accessoires waren al langer in huis, ze moesten alleen nog een stamp onder mijn kont krijgen om definitief te worden wat ze zijn. De finishing toutch had dus eigenlijk niet zoveel tijd nodig. Een afgedankte kader, zwarte verf en een stukje kant ...

Regenachtige dagen en energieke kinderen, niet de beste combinatie. Terwijl dochter 2 zichzelf perfect kan bezighouden met haar speelgoed, staat dochter 1 elke vijf seconden te zeuren dat ze zich verveeld. Sommige momenten kan zelfs mijn creatieve brein het kind niet bekoren. Gelukkig bestaat er Pinterest. Een bezoekje aan de kringwinkel en de nabijgelegen plantenzaak zorgden ervoor dat het toch een tijdje stilletjes werd. En de plantjes zorgden voor een instant zomergevoel! Bloempotjes in alle vormen en maten: Kringwinkel (voor maar 4.25 euro samen) Zwarte stift: Ava

Facebook vertelde me dat  Madam en Lies samen op pad gingen, wat waren die twee van plan? Naaien, tuinieren, boeken, .... Alle opties passeerden de revue, en ik was heel nieuwsgierig. Gelukkig liet Madam ons iets later meegenieten en schotelde ons, buiten een verslagje en mooie foto's van hun uitje, ook een tof receptje voor. Ingrediënten en mixer (de keukenrobot kon niet winnen van de bevrozen banaan) werden uit de kast gehaald en omgetoverd tot een lekker dessertje. En of er vingers werden afgelikt! Recept van de Hemsley-sisters: chocolade-advocadomousse

De laatste dagen is er veel te doen rond Suzanne, het laatste nieuw patroon van Marte . Het goede weer zorgt er echter voor dat ik nog niet aan mijn naaimachine geraak. Want ik heb sinds zaterdag een nieuwe vriendin. Ook een Suzanne. Na veel getwijfel, overleg, gediscussieer en veel testritjes won Suzanne het van de vele andere fietsen die in de toonzaal stonden. Suzanne is van Nederlandse makelij, nen echte Cortina om juist te zijn. Een aluminium frame, naafdynamo, vijf versnellingen zorgen ervoor dat ik vanaf nu meer de auto ga laten staan en het fietske pak. Want Suzanne neemt me mee ...

Vorig jaar kreeg ik een stokje, dit jaar gebruik ik geen stokje, maar maak ik een traditie. Ik grasduinde door mijn foto's en doe mijn best om de tien leukste momenten van vorig jaar voor jullie in beeld te brengen. Zusterliefde, quality-time, even stilstaan en genieten, een rustmoment in ons drukke leven, ... Meer dan eens besefte ik het afgelopen jaar dat ik het beu ben om steeds drukdrukdruk bezig te zijn. Hopelijk kunnen we in 2016 regelmatig energie opdoen tijdens zulke pauzes. Een plaats waar ik afgelopen jaar regelmatig vertoefde, de vaste repetitieplaats van Poppy Flower, steeds ontvangen worden met open armen, genieten van lekker eten en natuurlijk het maken van muziek, bij Camille thuis is het heerlijk thuiskomen. De jongste dochter, steeds een zonnetje in huis, gekend om haar Afrikaans ritme van leven en soms een beetje jaloers op haar traagheid. Deze foto werd genomen tijdens onze reis naar het Eifelgebergte afgelopen zomer, een reis waa...