Naadjes en draadjes

Vorig jaar kwam ik in de kringwinkel een huis tegen, een houten huis, groot genoeg zodat mijn twee dochters ermee konden spelen. Het stond hier een jaar te staan, tot ik vorige week mijn witte lakverf bovenhaalde en het oude bruine huis omtoverde tot een wit fris gebouw.  De meubeltjes komen ook uit de kringloop. Schattige basisstuks vullen het huis. Er is een keuken, eetplaats, salon met piano, bureauruimte, slaapkamer, badkamer met bad en douche en een babykamer.  Uren speelplezier gegarandeerd!

Vakantie betekent tijd voor uitstapjes. Om de tijd in de auto wat te doden, zocht ik een paar leuke spelletjes. Lang leve Pinterest! En Action! En het www.  Een pillendoosje werd voorzien van embleempjes, de vakjes werden gevuld met een koekje of snoepje en klaar is kees! Laat de autoritjes maar komen!

Regenachtige dagen en energieke kinderen, niet de beste combinatie. Terwijl dochter 2 zichzelf perfect kan bezighouden met haar speelgoed, staat dochter 1 elke vijf seconden te zeuren dat ze zich verveeld. Sommige momenten kan zelfs mijn creatieve brein het kind niet bekoren. Gelukkig bestaat er Pinterest. Een bezoekje aan de kringwinkel en de nabijgelegen plantenzaak zorgden ervoor dat het toch een tijdje stilletjes werd. En de plantjes zorgden voor een instant zomergevoel! Bloempotjes in alle vormen en maten: Kringwinkel (voor maar 4.25 euro samen) Zwarte stift: Ava

Facebook vertelde me dat  Madam en Lies samen op pad gingen, wat waren die twee van plan? Naaien, tuinieren, boeken, .... Alle opties passeerden de revue, en ik was heel nieuwsgierig. Gelukkig liet Madam ons iets later meegenieten en schotelde ons, buiten een verslagje en mooie foto's van hun uitje, ook een tof receptje voor. Ingrediënten en mixer (de keukenrobot kon niet winnen van de bevrozen banaan) werden uit de kast gehaald en omgetoverd tot een lekker dessertje. En of er vingers werden afgelikt! Recept van de Hemsley-sisters: chocolade-advocadomousse

Aan dit tempo zal de inhoud van mijn Pinterestbord niet snel slinken. Oorspronkelijk wou ik twee pins per maand maken, in realiteit kom ik nog geeneens in de buurt. Als bedankje voor Ella haar feest, maakte ik snoeppotten. Niet bijster origineel, ik denk dat ik de laatste ben in blogland die deze potten maakte. Toch vielen ze in de smaak bij de (blogloze) familieleden. Smaakt naar meer!

Kleurtjes, elk huishouden heeft ze waarschijnlijk in overvloed. Het lijkt soms wel of ze gewoon vermenigvuldigen. Mijn dochters slagen er steeds in ze verloren te doen, en meestal vind ik ze op de meest idiote plaatsen weer terug. Sinds een tijdje is het gedaan met de kleurtjesrommel. Ik kocht een houten bestekbak in onze favoriete bazaar. Het enige wat ik moest doen, was de woordjes mes en vork te verstoppen onder een laagje witte verf. Ik zette me aan tafel met een slijper, sleep me een blaar, en nu hebben de kleurpotloodjes een eigen plekje. Oh ja, jullie hadden nog een uitslagje van de give away tegoed. Er waren twee kandidaten voor mijn behangblaadjes:Marie-Paule en Sofie Parmentier. Ik verdeel ze netjes en jullie krijgen elk een stapeltje opgestuurd als jullie je adres doorgeven.

Onlangs kwam ik in de Kringwinkel een stapeltje leer tegen. Geen idee wat ik ermee zou aanvangen, maar ik kon het niet snel genoeg in mijn mandje droppen. Zeker als je weet dat het hele pakketje net 0.50 euro geprijsd stond. Eenmaal thuis verdwenen ze in de kast, wachtend op een leuke bestemming. Toen ik op haar boekenfeest zag welk prachtig kado ze kreeg, was ik stiekem een beetje jaloers. Niet dat Eva dat niet verdiende, wel omwille van het leuke, eenvoudige hebbeding. Bij het opruimen van de knutselkast vond ik mijn leren lapjes terug. Ik zette me samen met de dochters aan de keukentafel, haalde schaar en lijm boven en begon te knutselen. Het resultaat oogt niet zo professioneel als dat van De Zuster Van, maar ik ben wel content van mijn exemplaar.   Voor diegenen die twijfelen: de witte is de mijne!

Sinds een half jaar wonen hier drie kippen. Drie kippetjes die een tweede thuis kregen. Ze kwamen toe zonder pluimpjes, leken een beetje zielig, maar algauw scharrelden ze vrolijk rond. En dat resulteert in drie eitjes per dag. Geen wonder dat er hier wekelijks wel een baksel uit de oven verschijnt, al dan niet door de hulp van enkele kinderhandjes. Meestal kies ik voor een beproefd recept. Deze keer vond ik op pinterest een smakelijk ogend recept. De jongste dochter hield me nauwkeurig in het oog en ik hoorde ineens stilletjes: 'Mama, ik denk dat ik deze koekjes niet ga opeten, ze lijken een beetje op vogeleten.' En toegegeven, ik kon het kind niet ongelijk geven. De koeken leken niet alleen op vogeleten, ze smaakten er ook een beetje naar.   Volgende keer beter zeker?

Grote kuis doen heeft zo zijn voordelen. Niet alleen ligt mijn huis er piekfijn bij (voor even toch), ook vond ik een aantal 'unfinished projects'. In de grote rommelkast verzamel ik allerhande knutselmateriaal, dingen die ik ooit nog wil maken, en een berg reeds verzamelde spullen die enkel nog wat afwerking verdienen. Het volgend projectje ligt al een tijdje op zich te wachten. Een uurtje werk en ik was klaar, geen idee waarom ik het zolang uitstelde. En met carnaval in het vooruitzicht is het resultaat dubbel zo leuk. Poppenkastpopjes: Kringloop Ondertasjes: Kringloop Plantjes: eigen kweek

Haar project komt als geroepen. Ook mijn Pinterest-bord puilde uit. Ik sjotte mezelf onder mijn gat, ruimde het een beetje op en ga nu, net als vele anderen, proberen een paar leuke ideetjes uit te werken. Vandaag werd de eerste pin gerealiseerd. Simpel, een beetje knip- en plakwerk, maar enorm dankbaar. Binnenkort steekt dit slingertje iemand een hartje onder de riem. papier: oude woordenboek (duits-nederlands om precies te zijn) uit de Kringwinkel