Naadjes en draadjes

Ik maakte geen goede voornemens voor dit jaar. Of misschien toch ééntje, maar nog niet officieel. Dus bij deze: Ik wil dit jaar meer voor mezelf naaien. Dit gebeurde vroeger af en toe, maar naaien voor de dochters is nu eenmaal makkelijker. En al arbeidsintensief genoeg. Neem daarbij nog dat ik niet altijd zo content ben met mijn lijf, dan is dit voornemen ook een beetje een stapje uit mijn comfortzone. Vorige week werd mijn stoffenstapel opgeruimd. Al twee jaar doe ik aan stashbushing, en eindelijk kan ik zeggen dat mijn stapel netjes in drie (grote) dozen past. Hoera voor mezelf! Elk stofje ging dus door mijn handen en zo kwam ik, naast een aantal miskopen, ook een paar schatten tegen. Ook de kast met patronen en naaiboekjes werd geordend. En ineens was er een match. Ik vond een patroon voor mijn stof, of andersom, een stof voor mijn patroon. Tijdens de 'Meet the Sewer'bijeenkomst won ik  La Maison Victor, editie november, december 2016. De Helen jas sprak me meteen aan....

Voila, de eerste naaisels van 2017 zijn klaar. Al moet ik eerlijk toegeven dat een groot deel van de werken al gebeurde in 2016. Ik was één van de gelukkigen die mocht deelnemen aan het testen van de Louisajas van Compagnie M. Een verkeerde printerinstelling (jawel, dat vierkantje, glad vergeten na te meten) zorgde ervoor dat mijn creatie niet aan de eisen voldeed. Maar ik gaf de moed niet op. Op vijf november zat ik met vele andere creatievelingen samen tijdens 'Meet the Sewer 2016'. Ik prepareerde daar delen van de buitenjas, maar verder dan dat geraakte ik niet. Ik zag vele mooie exemplaren passeren voor de wedstrijd van Marte, dus die deadline liet ik aan me voorbijgaan. De stofdelen werden netjes opgeborgen en riepen elke dag, maar de moed ontbrak me. Tot ik vorige week Frank Deboosere iets hoorde zeggen over een winterprik. Huppekee, mijn naaimachine werd in gang gestampt en kon niet meer stoppen. Twee dochters in huis, dat betekent twee jassen maken. De stoffenvoorra...

   Oh, wie slaapt er daar nog? We zullen hem eens vlug wakker maken, het is een grote dag vandaag.   Vandaag verhuist kleine poppeman naar zijn nieuwe papa.   Dus vlug kleren aan en een valiesje maken.  Je kan natuurlijk niet aankomen zonder kadootje, dus doen we van twinning.  Papa krijgt dezelfde pyama als zijn nieuwe zoon. Ook benieuwd naar de reactie van Jules bij het openen van zijn kado? Uitpakken en meteen aandoen! En vooral niet meer loslaten.  Jules heeft een nieuwe dikke vriend.  Ik heb nog nooit iemand zo blij gezien met een kado. Poppenbedje: Kringloopgeluk Pop: patroon van Tante Hilde Patroon pyama: oude Knippie Stofjes: restjesbak Stofje pyama: geruild tijdens de Meet The Sewer bijeenkomst, oorspronkelijke eigenaar is Anouk Rombouts, waarvoor ontzettend bedankt.