Posts tonen met het label knielappen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label knielappen. Alle posts tonen

dinsdag 29 oktober 2013

Knielappen - The Review

We vonden hier nog eens wat tijd om enkele gesneuvelde broeken te reanimeren.
Knielappen!

Het eerste paar knieën werd voorzien van flock-folie, net zoals hier en hier. 
Het volgende paar knieën werd voorzien van deze opstrijkbare exemplaren.
Mijn excuses, ik was waarschijnlijk niet goed bij zinnen, had iets slecht gegeten of ik had koorts op het moment dat één van de zonen mij kon overhalen om deze afgrijselijke (en daarom niet minder dure) knielappen te kopen. Er valt veel goeds te vertellen over de Veritas, maar wat knielappen betreft, kunnen ze mij niet echt verleiden met hun aanbod.
Maar ach, de zonen gaan morgen supercontent zijn met die machinerie op de knieën, gegarandeerd!

En toen herinnerde ik me dat ik ooit 'beloofde' een vergelijkende studie te maken van alle soortement knielappen dat hier al de revue is gepasseerd.
Op zoek in de kleerkast vond ik deze exemplaren:
Dit zijn niet alle knieën die hier ooit hersteld zijn. Deze bijvoorbeeld vind je hierboven niet terug. 
Die belandde na heel veel diensturen op de speeltuin, in het bos, in de tuin, op de fiets, .... uiteindelijk toch maar in de vuilbak. U leest dat goed, in de vuilbak, hier bij ons zijn er immers broeken die zichzelf op een bepaald moment de vraag kunnen stellen of ze nog wel een broek zijn. Wij bedanken ze graag voor geleverde prestaties!

Vooraleer in te gaan op mijn bevindingen, wil ik u zeggen: "Weest gezegend en kust uw beide pollekes als uw kinderen bij het spelen in 'boeddha-houding' zitten!" Ik vond het raar dat de oudste zoon altijd gaten in zijn broeken had en de middelste zoon nooit. Nu weet ik hoe dat komt: de oudste zoon zit in een voor veel mensen onhaalbare positie tijdens het spelen: op zijn knieën, maar dan doorgezakt zodat ook zijn 'poep' de grond raakt. Er is dus altijd contact tussen knie en grond, of beter gezegd: tussen broek en grond. Laat dat dan nog 2 puntige knieën zijn die die broek op de grond schuren en de gatenmaker is geboren! De middenste zoon (zonder kniegaten) zit bijna altijd in boeddha-houding (kleermakerszit) (past ook helemaal bij zijn manier van zijn: 'helemaal Zen'). En heeft dus ook geen gaten in zijn broek. Oef. Minder 'oef' is dan weer de jongste telg die ook de knieën verkiest boven de kleermakerszit. Nooit gedacht dat zo'n voorkeur 'aangeboren' zou zijn.

Wat kunnen we tot nu toe zeggen over de soorten knielappen?

Flockfolie: 

(oude foto van 'pas herstelde knieën')

De pro's en con's wat betreft het herstellen van het 'gat':

(+) Helemaal aanpasbaar aan te herstellen 'gat'.
(+) Unieke knielappen.
(+) Makkelijk op te strijken: geen naaiwerk. 
(+) Grote keuze uit kleuren: aan te passen aan de kleur van de broek/het stiksel/andere kleding/...
(-) Veel knipwerk.
(-) Niet ideaal op momenten zonder 'creatieve inspiratie'.
Wat betreft de houdbaarheid van de flockfolie als knielap:

(+) Blijft altijd plakken, (de broeken hierboven zijn nog héél vaak gewassen).
(-) Klein minpunt: de flockfolie blijft niet heel mooi en gaat na een tijd glanzen (omdat er verder op die knieën wordt gekropen, geremd, geschoven, ....).
(-) De flockfolie biedt niet echt 'bescherming': er komen gewoon nieuwe gaten boven, onder en door de flockfolie.

Waar koop ik het? Hexagoon en Banier 

Vilten strijklappen:

(+) Ze zijn (naar mijn bescheiden mening) heel mooi.
(+) Makkelijk aan te brengen (strijken), maar.... (zie houdbaarheid).
(-) Niet alle figuren zijn groot genoeg om als knielap te dienen.
(-) Ze zijn duur (zeker als je ze als knielap gebruikt, misschien is de prijs meer te verantwoorden als je ze gebruikt waarvoor ze (denk ik toch) ontworpen zijn: als versiering op je T-shirt ofzo)

(oude foto van 'pas herstelde kuiten')

Houdbaarheid:

(+) Een beetje meer 'beschermend' dan de flockfolie. Er komen geen nieuwe gaten doorheen het vilt.
(-) Maar de fijne details van de ontwerpen maken ze toch weer redelijk fragiel.
(-) Ze komen los na het wassen, dus heb ik ze toch nog moeten vastnaaien: véél werk.... Het loskomen heeft niet alleen te maken met het gebruik als 'knielap', want het mannetje stond op de kuit van een broek en ondervond dus geen geschuur ofzo.

Waar koop ik het? Hexagoon

Opmerking: je zou ook gewoon vilt kunnen gebruiken als knielap. Maar die moet je dan zelf gaan lijmen (textiellijm) of erop naaien.

Knielappen van Chicken Rythm

(oude foto van 'pas herstelde knieën')

(+) Heel leuke tekeningen, die ook heel hard in de smaak vallen bij de zonen.
(+) Makkelijk aan te brengen: strijken.
(-) Redelijk duur voor knielappen (voor 2 knieën (1 broek) ben je 13 euro kwijt).
Houdbaarheid:
(+) Biedt bescherming tegen andere scheuren: dit zijn de enigste lappen tot nu toe waarbij de broek geen nieuwe scheuren vertoont. De groene en de oranje broek (met robots) zijn even oud.
(-) De lappen komen na iedere wasbeurt een beetje los. 
(+) Maar bij het strijken kan je ze wel snel terug vast strijken. En de lijm blijft dan ook werken (die van de vilten lappen verdween na enkele wasbeurten), zelfs als er zandkorrels tussen zijn blijven zitten.
(-) Zoals je bij de papegaai ziet: de lappen rafelen. Dit was al zo na de eerste draag- en wasbeurt.
(-) Het borduursel verdwijnt na een tijdje.

Waar koop ik het? In allerhande winkels te vinden.


Voilà, geen idéé of dit interessant/nuttig was. 
Ik kan u wel al de volgende knielappen tonen. Fred&Ginger geeft dit seizoen immers 'Knee Patchies' bij haar broeken mee. Origineel en tof idee! Zeker met zo'n knieënverslijtende zonen in huis. Maar als ik toch één opmerking mag geven: ze zijn niet opstrijkbaar, dus ik kijk eigenlijk een beetje op tegen het naaiwerk** dat er bij komt kijken...

 ** Ik naai heel graag, maar niet zo heel graag als het is om herstellingswerken uit te voeren....

zondag 14 oktober 2012

Wééral...

U had misschien al opgemerkt dat ik op deze blog een apart label 'knielappen' heb. Met alleen maar jongens in huis, ben ik eigenlijk chronisch op zoek naar nieuw kniebehang. Liefst van een soort dat weinig tijd en zeker geen naald en draad vereist.

Ditmaal 2 exemplaren van 'Chicken Rhythm' die al juichend werden onthaald door de kleine ridders:
Ze hangen er nog maar net op, nog ongeschonden...
Let vooral op de 'nog'...
Later misschien eens een vergelijkende studie tussen 'vilten strijkapplicaties', 'flock-knielappen', nog meer vilten applicaties en deze bovenstaande strijkapplicaties?

woensdag 16 mei 2012

Herstellingswerken, the sequel...

Er komt hier geen einde aan.
Het is net alsof hij het er om doet.
Want dan staan er 'coole' lappen op zijn knieën.
Robots ditmaal... geïnspireerd door pinterest-vondsten hier en daar. 

woensdag 25 januari 2012

Knieremmen

Bij het verhuizen vond ik de te-naaien-kleertjes-zak terug (waar verhuizen allemaal niet goed voor is).
Die zak was goed gevuld met voornamelijk broeken. Melchior's eerste schoolweken verliepen immers niet bepaald zonder kleerscheuren. Letterlijk dan... We verdenken hem ervan om zijn knieën als remmen te gebruiken. Gelukkig hebben we hem intussen diets kunnen maken dat broeken (en vooral mama's!) dat niet zo grappig vinden. Of misschien waren het gewoon zijn blote knieën die hem tijdens de zomermaanden het 'knieremmen' afleerden.... 't Is allemaal gelijk. Geen broeken met 'kniegaten' meer intussen.

Voorlopig toch. Want die kleine Wolf stapt binnenkort ook aan de andere kant van de schoolpoort rond. Maar hij krijgt dan 'preventief' deze opgelapte, maar volgens Melchior oh-zo-stoere autobroek aan. 't Is dan wel onze 'kleine' man die Wolf, maar intussen al groot genoeg voor de broeken van Melchior die wegens bouw-en-verhuis-drukte zowat een jaar in de te-naaien-kleertjes-zak hebben liggen verkommeren en de groei van Melchior's benen niet hebben kunnen bijhouden.
En ja, zo proper als op deze foto gaan die knielappen er binnenkort dan waarschijnlijk niet meer uitzien. Laten we er dan nu met z'n allen van genieten.... De auto kocht ik bij Hexagoon, het verkeerslicht heb ik erop geflockt. Als ik de auto eerst op de andere knie had genaaid, dan had ik een 'uitlaatgaswolkje' geflockt. Maar ja, de auto had ik nu al vast gezet. Dat is dan voor de volgende keer (maar liever gewoon geen knieën meer herstellen...).

dinsdag 28 juni 2011

Gestoofde broek...

'Kijk mama, ik geef het goede voorbeeld!': dat is wat wij tegenwoordig zo nu en dan te horen krijgen van onze Schoolganger. Waar hij zulke uitspraken haalt, Joost mag het weten. Waar hij die 'goede voorbeelden' ziet, dat is duidelijk: van ons natuurlijk!

Zo vertel ik u graag over dat goede voorbeeld dat we een tijdje geleden gaven... Toen het buiten nog koud en sneeuwerig was, brandde hier dagelijks de stoof. Een mazoutstoof. Wij wonen nu in een ieniemienie, schattig huisje (waarnaar de heimwee al begonnen is, ook al zijn we nog niet verhuisd), met de stoof als enige warmtebron. Nu denkt u misschien 'Gezellig, authentiek, op de boerenbuiten, ...'. Ja, erg 'retro' is ie wel, maar geef mij toch maar liever de welriekende, knetterende, romantische houtstoof.


Nog voor onze Eerstgeborene goed en wel besefte dat hij ooit zou kunnen kruipen, werd er rond die stoof professioneel een hek gebouwd. We weten wel dat onze vrienden dat hek gniffelend een 'kippenren' noemen, maar het moet gezegd dat het een multifunctioneel hek is. Naast de nodige hindernis voor kinderhandjes (en poepjes en nog veel meer), voorkomt het directe stralingswarmte richting mijn grootste concurrente 'Miss Piano' en is het eigenlijk ons winters droogrek. Van natgeregende broeken en pas gewassen handdoeken tot pyama's die nog even opgewarmd worden voor het slapengaan: het belandt allemaal wel eens op het hek van de stoof.


En zo deed Kleine Meneer op een winters avondje zijn (nieuwe) broek uit en zijn pyjama aan. Waarna hij fier riep: "Kijk mama, kijk! Mijn broek ligt op de stoof!". Ja, hij zei het goed en u leest het goed: op de stoof en dus niet op het hek! 'Naar ons voorbeeld', enkele details achterwege gelaten... Achja, dan weet een mens ineens hoe dat ruikt, gestoofde broek.

De vraag is natuurlijk: wat doe je daar nu mee? Dichtstoppen natuurlijk. Ok, we zullen het opbiechten: 'laten' dichtstoppen, door de Oma welteverstaan.

Misschien moet ik nog even vermelden dat de Eigenaar van de broek niet direct zijn fiere woorden liet weergalmen. Nee, hij stond er eerst even bij en keek ernaar. En dàn pas werd de brandweer op de hoogte gebracht. Resultaat is niet gewoon een gestoofde broek, maar een echte 'Bien Cuit'. Dat eerste kleine gaatje dat door de liefste Oma kundig werd dichtgestopt, werd een groter gaatje, een scheurtje en tot slot een hele scheur.
















Hier moeten grotere middelen aan te pas komen. Men neme nog meer draad en stopt die scheur netjes zo goed als men kan dicht. Men gaat naar Hexagoon en men kope daar een opstrijkbare knielap.

Men neme het 'strijkmachien', een doek en strijke het over het naaisel. Voilà, mijn onkundigheid direct gecamoufleerd. Nu alleen maar hopen dat die scheur genoeg heeft van al dat scheuren. We zullen wel zien. Ik heb dat ventje al gevraagd een oogje in het zeil te houden... 


En ja, zoals u kan zien: 'knielappen' worden ook wel eens 'kuitlappen'. Over multifunctionaliteit gesproken...